ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1093

ਬੂਝਹੁ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਣਾ ਏਹ ਅਕਥ ਕਥਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

boojhahu giaanee boojhanaa eh akath kathaa man maeh |

ആത്മീയ ഗുരുക്കന്മാരേ, ഇത് മനസ്സിലാക്കുക: പറയാത്ത സംസാരം മനസ്സിലുണ്ട്.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਅਲਖੁ ਵਸੈ ਸਭ ਮਾਹਿ ॥

bin gur tat na paaeeai alakh vasai sabh maeh |

ഗുരുവില്ലാതെ, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൻ്റെ സത്ത കണ്ടെത്താനാവില്ല; അദൃശ്യനായ ഭഗവാൻ എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਜਾਣੀਐ ਜਾਂ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

satigur milai ta jaaneeai jaan sabad vasai man maeh |

ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം മനസ്സിൽ കുടികൊള്ളുമ്പോൾ ഒരാൾ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു, തുടർന്ന് ഭഗവാനെ അറിയുന്നു.

ਆਪੁ ਗਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਗਇਆ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥

aap geaa bhram bhau geaa janam maran dukh jaeh |

ആത്മാഭിമാനം അകന്നാൽ, സംശയവും ഭയവും അകന്നുപോകുന്നു, ജനനമരണത്തിൻ്റെ വേദന നീങ്ങുന്നു.

ਗੁਰਮਤਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਈਐ ਊਤਮ ਮਤਿ ਤਰਾਹਿ ॥

guramat alakh lakhaaeeai aootam mat taraeh |

ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന്, അദൃശ്യനായ ഭഗവാനെ കാണുന്നു; ബുദ്ധി ശ്രേഷ്ഠമാണ്, ഒന്ന് കടന്നുപോകും.

ਨਾਨਕ ਸੋਹੰ ਹੰਸਾ ਜਪੁ ਜਾਪਹੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਤਿਸੈ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

naanak sohan hansaa jap jaapahu tribhavan tisai samaeh |1|

ഓ നാനാക്ക്, 'സോഹാങ് ഹൻസ' എന്ന ഗാനം ആലപിക്കുക - 'അവൻ ഞാനാണ്, ഞാൻ അവനാണ്.' മൂന്ന് ലോകങ്ങളും അവനിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:

ਮਨੁ ਮਾਣਕੁ ਜਿਨਿ ਪਰਖਿਆ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

man maanak jin parakhiaa gurasabadee veechaar |

ചിലർ അവരുടെ മനസ്സിൻ്റെ ആഭരണം വിലയിരുത്തുകയും ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലെ വചനം ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਸੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਕਲਜੁਗ ਵਿਚਿ ਸੰਸਾਰਿ ॥

se jan virale jaaneeeh kalajug vich sansaar |

കലിയുഗത്തിലെ ഈ ഇരുണ്ട യുഗത്തിൽ ഈ ലോകത്ത് അറിയപ്പെടുന്നത് ആ എളിയവരിൽ ചിലർ മാത്രം.

ਆਪੈ ਨੋ ਆਪੁ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਹਉਮੈ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ॥

aapai no aap mil rahiaa haumai dubidhaa maar |

അഹംഭാവത്തെയും ദ്വൈതത്തെയും കീഴടക്കുമ്പോൾ ഒരുവൻ്റെ സ്വത്വം ഭഗവാൻ്റെ സ്വത്വവുമായി ലയിച്ചുനിൽക്കുന്നു.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਦੁਤਰੁ ਤਰੇ ਭਉਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥

naanak naam rate dutar tare bhaujal bikham sansaar |2|

ഹേ നാനാക്ക്, നാമത്തിൽ മുഴുകിയവർ ദുഷ്‌കരവും വഞ്ചനാപരവും ഭയാനകവുമായ ലോകസമുദ്രത്തെ മറികടക്കുന്നു. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਮਨਮੁਖ ਅੰਦਰੁ ਨ ਭਾਲਨੀ ਮੁਠੇ ਅਹੰਮਤੇ ॥

manamukh andar na bhaalanee mutthe ahamate |

സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖർ സ്വന്തം ഉള്ളിൽ അന്വേഷിക്കുന്നില്ല; അവരുടെ അഹങ്കാരത്താൽ അവർ വഞ്ചിതരാകുന്നു.

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾਂ ਭਵਿ ਥਕੇ ਅੰਦਰਿ ਤਿਖ ਤਤੇ ॥

chaare kunddaan bhav thake andar tikh tate |

നാലു ദിക്കുകളിലും അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ്, ഉള്ളിലെ ജ്വലിക്കുന്ന ആഗ്രഹത്താൽ അവർ തളർന്നുപോകുന്നു.

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਨ ਸੋਧਨੀ ਮਨਮੁਖ ਵਿਗੁਤੇ ॥

sinmrit saasat na sodhanee manamukh vigute |

അവർ സിമൃതികളും ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിക്കുന്നില്ല; മൻമുഖങ്ങൾ പാഴായിപ്പോകുന്നു.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਤੇ ॥

bin gur kinai na paaeio har naam har sate |

ഗുരുവില്ലാതെ, യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം ആരും കണ്ടെത്തുകയില്ല.

ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਤੇ ॥੧੯॥

tat giaan veechaariaa har jap har gate |19|

ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ സാരാംശം ധ്യാനിക്കുകയും ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ||19||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

salok mahalaa 2 |

സലോക്, രണ്ടാമത്തെ മെഹൽ:

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਆਣੈ ਰਾਸਿ ॥

aape jaanai kare aap aape aanai raas |

അവൻ തന്നെ അറിയുന്നു, അവൻ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, അവൻ തന്നെ അത് ശരി ചെയ്യുന്നു.

ਤਿਸੈ ਅਗੈ ਨਾਨਕਾ ਖਲਿਇ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੧॥

tisai agai naanakaa khalie keechai aradaas |1|

അതിനാൽ നാനാക്ക്, അവൻ്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുക, നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിക്കുക. ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

ആദ്യ മെഹൽ:

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਨਿ ਦੇਖਿਆ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥

jin keea tin dekhiaa aape jaanai soe |

സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ അതിനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു; അവന് തന്നെ അറിയാം.

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਜਾ ਘਰਿ ਵਰਤੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੨॥

kis no kaheeai naanakaa jaa ghar varatai sabh koe |2|

നാനാക്ക്, എല്ലാം ഹൃദയത്തിൻ്റെ ഭവനത്തിനുള്ളിൽ അടങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ആരോടാണ് സംസാരിക്കേണ്ടത്? ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਸਭੇ ਥੋਕ ਵਿਸਾਰਿ ਇਕੋ ਮਿਤੁ ਕਰਿ ॥

sabhe thok visaar iko mit kar |

എല്ലാം മറക്കുക, ഏകനായ കർത്താവുമായി മാത്രം ചങ്ങാത്തം കൂടുക.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੁ ਪਾਪਾ ਦਹੈ ਹਰਿ ॥

man tan hoe nihaal paapaa dahai har |

നിങ്ങളുടെ മനസ്സും ശരീരവും ആനന്ദിക്കും, കർത്താവ് നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കും.

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਚੁਕੈ ਜਨਮਿ ਨ ਜਾਹਿ ਮਰਿ ॥

aavan jaanaa chukai janam na jaeh mar |

പുനർജന്മത്തിൽ നിങ്ങളുടെ വരവും പോക്കും അവസാനിക്കും; നീ വീണ്ടും ജനിച്ച് മരിക്കുകയില്ല.

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ਸੋਗਿ ਨ ਮੋਹਿ ਜਰਿ ॥

sach naam aadhaar sog na mohi jar |

യഥാർത്ഥ നാമം നിങ്ങളുടെ പിന്തുണയായിരിക്കും, നിങ്ങൾ ദുഃഖത്തിലും അടുപ്പത്തിലും ജ്വലിക്കരുത്.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਮਨ ਮਹਿ ਸੰਜਿ ਧਰਿ ॥੨੦॥

naanak naam nidhaan man meh sanj dhar |20|

ഓ നാനാക്ക്, ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൻ്റെ നിധിയിൽ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ശേഖരിക്കുക. ||20||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa 5 |

സലോക്, അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:

ਮਾਇਆ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮਾਂਗੈ ਦੰਮਾ ਦੰਮ ॥

maaeaa manahu na veesarai maangai damaa dam |

മനസ്സിൽ നിന്ന് മായയെ നീ മറക്കുന്നില്ല; ഓരോ ശ്വാസത്തിലും നിങ്ങൾ അതിനായി അപേക്ഷിക്കുന്നു.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਕਰੰਮ ॥੧॥

so prabh chit na aavee naanak nahee karam |1|

നിങ്ങൾ ആ ദൈവത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക പോലുമില്ല; ഓ നാനാക്ക്, അത് നിങ്ങളുടെ കർമ്മത്തിലില്ല. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa 5 |

അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:

ਮਾਇਆ ਸਾਥਿ ਨ ਚਲਈ ਕਿਆ ਲਪਟਾਵਹਿ ਅੰਧ ॥

maaeaa saath na chalee kiaa lapattaaveh andh |

മായയും അതിൻ്റെ സമ്പത്തും നിങ്ങളോടൊപ്പം പോകില്ല, പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ അതിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നത് - നിങ്ങൾ അന്ധനാണോ?

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਧਿਆਇ ਤੂ ਤੂਟਹਿ ਮਾਇਆ ਬੰਧ ॥੨॥

gur ke charan dhiaae too tootteh maaeaa bandh |2|

ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുക, മായയുടെ ബന്ധങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്ന് അറ്റുപോകും. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਭਾਣੈ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਓਨੁ ਭਾਣੈ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

bhaanai hukam manaaeion bhaanai sukh paaeaa |

അവൻ്റെ ഇച്ഛയുടെ സന്തോഷത്താൽ, തൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകാം അനുസരിക്കാൻ കർത്താവ് നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിൻ്റെ സന്തോഷത്താൽ, ഞങ്ങൾ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു.

ਭਾਣੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿਓਨੁ ਭਾਣੈ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ॥

bhaanai satigur melion bhaanai sach dhiaaeaa |

അവൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിൻ്റെ പ്രസാദത്താൽ, അവൻ നമ്മെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടാൻ നയിക്കുന്നു; അവൻ്റെ ഇച്ഛയുടെ സന്തോഷത്താൽ, ഞങ്ങൾ സത്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുന്നു.