ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1059
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸੋਝੀ ਪਾਏ ॥
guramukh hovai su sojhee paae |ഗുരുമുഖനായി മാറുന്ന ഒരാൾക്ക് മനസ്സിലാകും.
ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਭਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥
haumai maaeaa bharam gavaae |അവൻ അഹംഭാവം, മായ, സംശയം എന്നിവയിൽ നിന്ന് സ്വയം മോചിപ്പിക്കുന്നു.
ਗੁਰ ਕੀ ਪਉੜੀ ਊਤਮ ਊਚੀ ਦਰਿ ਸਚੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੭॥
gur kee paurree aootam aoochee dar sachai har gun gaaeidaa |7|അവൻ ഗുരുവിൻ്റെ മഹത്തായ, ഉന്നതമായ ഗോവണിയിൽ കയറുന്നു, അവൻ തൻ്റെ യഥാർത്ഥ വാതിൽക്കൽ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സ്തുതികൾ പാടുന്നു. ||7||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥
guramukh sach sanjam karanee saar |ഗുർമുഖ് യഥാർത്ഥ ആത്മനിയന്ത്രണം പരിശീലിക്കുകയും മികവോടെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
guramukh paae mokh duaar |ഗുർമുഖിന് രക്ഷയുടെ കവാടം ലഭിക്കുന്നു.
ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਮਾਇਦਾ ॥੮॥
bhaae bhagat sadaa rang raataa aap gavaae samaaeidaa |8|സ്നേഹനിർഭരമായ ഭക്തിയിലൂടെ, അവൻ എന്നേക്കും കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; ആത്മാഭിമാനം ഇല്ലാതാക്കി അവൻ ഭഗവാനിൽ ലയിക്കുന്നു. ||8||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਮਨੁ ਖੋਜਿ ਸੁਣਾਏ ॥
guramukh hovai man khoj sunaae |ഗുരുമുഖൻ ആകുന്ന ഒരാൾ സ്വന്തം മനസ്സ് പരിശോധിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപദേശം നൽകുന്നു.
ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
sachai naam sadaa liv laae |അവൻ എന്നേക്കും യഥാർത്ഥ നാമത്തോട് സ്നേഹപൂർവ്വം ഇണങ്ങിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ਜੋ ਸਚੇ ਮਨਿ ਭਾਇਦਾ ॥੯॥
jo tis bhaavai soee karasee jo sache man bhaaeidaa |9|അവർ യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ മനസ്സുമായി യോജിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ||9||
ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥
jaa tis bhaavai satiguroo milaae |അവൻ്റെ ഇഷ്ടം പോലെ, അവൻ നമ്മെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനോട് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
jaa tis bhaavai taa man vasaae |അവൻ്റെ ഇഷ്ടം പോലെ, അവൻ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു.
ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਭਾਣੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧੦॥
aapanai bhaanai sadaa rang raataa bhaanai man vasaaeidaa |10|അവൻ്റെ ഇഷ്ടം പോലെ, അവൻ നമ്മെ അവൻ്റെ സ്നേഹത്താൽ നിറയ്ക്കുന്നു; അവൻ്റെ ഇഷ്ടം പോലെ അവൻ മനസ്സിൽ വസിക്കും. ||10||
ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਰੇ ਸੋ ਛੀਜੈ ॥
manahatth karam kare so chheejai |ശാഠ്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੇ ਨਹੀ ਭੀਜੈ ॥
bahute bhekh kare nahee bheejai |എല്ലാത്തരം മതപരമായ വസ്ത്രങ്ങളും ധരിക്കുന്ന അവർ കർത്താവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നില്ല.
ਬਿਖਿਆ ਰਾਤੇ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਹਿ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥
bikhiaa raate dukh kamaaveh dukhe dukh samaaeidaa |11|അഴിമതിയുടെ വലയത്തിൽ അവർ വേദന മാത്രം സമ്പാദിക്കുന്നു; അവർ വേദനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ||11||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸੁਖੁ ਕਮਾਏ ॥
guramukh hovai su sukh kamaae |ഗുരുമുഖനായി മാറുന്ന ഒരാൾ സമാധാനം സമ്പാദിക്കുന്നു.
ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਏ ॥
maran jeevan kee sojhee paae |അവൻ മരണവും ജനനവും മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਜੋ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਸੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਦਾ ॥੧੨॥
maran jeevan jo sam kar jaanai so mere prabh bhaaeidaa |12|മരണത്തിലും ജനനത്തിലും ഒരുപോലെ കാണുന്നവൻ എൻ്റെ ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമാണ്. ||12||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰਹਿ ਸੁ ਹਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥
guramukh mareh su heh paravaan |ഗുർമുഖ്, മരിച്ച നിലയിൽ തുടരുമ്പോൾ, ബഹുമാനിക്കുകയും അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥
aavan jaanaa sabad pachhaan |വരവും പോക്കും ദൈവഹിതപ്രകാരമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുന്നു.
ਮਰੈ ਨ ਜੰਮੈ ਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਮਨ ਹੀ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੩॥
marai na jamai naa dukh paae man hee maneh samaaeidaa |13|അവൻ മരിക്കുന്നില്ല, പുനർജനിക്കുന്നില്ല, അവൻ വേദന അനുഭവിക്കുന്നില്ല; അവൻ്റെ മനസ്സ് ദൈവത്തിൻ്റെ മനസ്സിൽ ലയിക്കുന്നു. ||13||
ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥
se vaddabhaagee jinee satigur paaeaa |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ.
ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
haumai vichahu mohu chukaaeaa |അവർ ഉള്ളിൽ നിന്ന് അഹംഭാവവും അറ്റാച്ച്മെൻ്റും ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਫਿਰਿ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧੪॥
man niramal fir mail na laagai dar sachai sobhaa paaeidaa |14|അവരുടെ മനസ്സ് കളങ്കമില്ലാത്തതാണ്, അവർ ഒരിക്കലും മാലിന്യം കൊണ്ട് കളങ്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവർ യഥാർത്ഥ കോടതിയുടെ വാതിൽക്കൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ||14||
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ॥
aape kare karaae aape |അവൻ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, പ്രവർത്തിക്കാൻ എല്ലാവരെയും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.
ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ॥
aape vekhai thaap uthaape |അവൻ തന്നെ എല്ലാറ്റിനെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നു; അവൻ സ്ഥാപിക്കുകയും വിച്ഛേദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਲੇਖੈ ਪਾਇਦਾ ॥੧੫॥
guramukh sevaa mere prabh bhaavai sach sun lekhai paaeidaa |15|ഗുരുമുഖൻ്റെ സേവനം എൻ്റെ ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമാണ്; സത്യം കേൾക്കുന്നവൻ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ||15||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥
guramukh sacho sach kamaavai |ഗുരുമുഖൻ സത്യത്തെ പരിശീലിക്കുന്നു, സത്യം മാത്രം.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲੁ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਵੈ ॥
guramukh niramal mail na laavai |ഗുർമുഖ് കുറ്റമറ്റതാണ്; ഒരു മാലിന്യവും അവനിൽ ചേരുന്നില്ല.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੬॥੧॥੧੫॥
naanak naam rate veechaaree naame naam samaaeidaa |16|1|15|ഹേ നാനാക്ക്, നാമത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നവർ അതിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. അവർ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||16||1||15||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |മാരൂ, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਹੁਕਮਿ ਸਭ ਸਾਜੀ ॥
aape srisatt hukam sabh saajee |അവൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകാമിലൂടെ അവൻ തന്നെ പ്രപഞ്ചത്തെ രൂപപ്പെടുത്തി.
ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ਨਿਵਾਜੀ ॥
aape thaap uthaap nivaajee |അവൻ തന്നെ സ്ഥാപിക്കുകയും വിച്ഛേദിക്കുകയും കൃപയാൽ അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਆਪੇ ਨਿਆਉ ਕਰੇ ਸਭੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥
aape niaau kare sabh saachaa saache saach milaaeidaa |1|യഥാർത്ഥ കർത്താവ് തന്നെ എല്ലാ നീതിയും നിർവഹിക്കുന്നു; സത്യത്തിലൂടെ നാം യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ ലയിക്കുന്നു. ||1||
ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਹੈ ਆਕਾਰਾ ॥
kaaeaa kott hai aakaaraa |ശരീരം ഒരു കോട്ടയുടെ രൂപമെടുക്കുന്നു.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਸਰਿਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥
maaeaa mohu pasariaa paasaaraa |മായയോടുള്ള വൈകാരികമായ അടുപ്പം അതിൻ്റെ വിശാലതയിലുടനീളം വികസിച്ചു.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਸਮੈ ਕੀ ਢੇਰੀ ਖੇਹੂ ਖੇਹ ਰਲਾਇਦਾ ॥੨॥
bin sabadai bhasamai kee dteree khehoo kheh ralaaeidaa |2|ശബാദിൻ്റെ വചനം ഇല്ലെങ്കിൽ ശരീരം ചാരക്കൂമ്പാരമായി ചുരുങ്ങും; അവസാനം, പൊടി പൊടിയുമായി കലരുന്നു. ||2||
ਕਾਇਆ ਕੰਚਨ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰਾ ॥
kaaeaa kanchan kott apaaraa |ശരീരം സ്വർണ്ണത്തിൻ്റെ അനന്തമായ കോട്ടയാണ്;
ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਰਵਿਆ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥
jis vich raviaa sabad apaaraa |അത് ശബ്ദത്തിൻ്റെ അനന്തമായ വചനത്താൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਸਦਾ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥
guramukh gaavai sadaa gun saache mil preetam sukh paaeidaa |3|ഗുരുമുഖൻ എന്നേക്കും യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ പാടുന്നു; തൻ്റെ പ്രിയനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ അവൻ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു. ||3||
ਕਾਇਆ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥
kaaeaa har mandar har aap savaare |ശരീരം കർത്താവിൻ്റെ ആലയമാണ്; കർത്താവ് തന്നെ അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵਸੈ ਮੁਰਾਰੇ ॥
tis vich har jeeo vasai muraare |പ്രിയ ഭഗവാൻ അതിനുള്ളിൽ വസിക്കുന്നു.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਣਜਨਿ ਵਾਪਾਰੀ ਨਦਰੀ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੪॥
gur kai sabad vanajan vaapaaree nadaree aap milaaeidaa |4|ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ, വ്യാപാരികൾ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നു, അവൻ്റെ കൃപയിൽ ഭഗവാൻ അവരെ തന്നിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നു. ||4||
ਸੋ ਸੂਚਾ ਜਿ ਕਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥
so soochaa ji karodh nivaare |അവൻ മാത്രം ശുദ്ധനാണ്, അവൻ കോപത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നു.
ਸਬਦੇ ਬੂਝੈ ਆਪੁ ਸਵਾਰੇ ॥
sabade boojhai aap savaare |അവൻ ശബ്ദത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നു, സ്വയം പരിഷ്കരിക്കുന്നു.
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੫॥
aape kare karaae karataa aape man vasaaeidaa |5|സ്രഷ്ടാവ് തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, പ്രവർത്തിക്കാൻ എല്ലാവരെയും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ തന്നെ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു. ||5||
ਨਿਰਮਲ ਭਗਤਿ ਹੈ ਨਿਰਾਲੀ ॥
niramal bhagat hai niraalee |ശുദ്ധവും അതുല്യവുമായ ആരാധനയാണ്.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਧੋਵਹਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥
man tan dhoveh sabad veechaaree |മനസ്സും ശരീരവും വൃത്തിയായി കഴുകി, ശബ്ദത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു.