ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1047
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ॥
jo tis bhaavai soee karasee |അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്യുന്നു.
ਆਪਹੁ ਹੋਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਹੋਸੀ ॥
aapahu hoaa naa kichh hosee |ആരും തനിയെ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല, അല്ലെങ്കിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥
naanak naam milai vaddiaaee dar saachai pat paaee he |16|3|ഓ നാനാക്ക്, നാമത്തിലൂടെ ഒരാൾ മഹത്വമേറിയ മഹത്വത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ ബഹുമാനം നേടുകയും ചെയ്യുന്നു. ||16||3||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |മാരൂ, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ॥
jo aaeaa so sabh ko jaasee |വരുന്നവരെല്ലാം പോകണം.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਾਧਾ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥
doojai bhaae baadhaa jam faasee |ദ്വന്ദതയുടെ പ്രണയത്തിൽ അവർ മരണത്തിൻ്റെ ദൂതൻ്റെ കുരുക്കിൽ അകപ്പെടുന്നു.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥
satigur raakhe se jan ubare saache saach samaaee he |1|യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന വിനീതർ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. അവർ സത്യത്തിൻ്റെ സത്യത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||1||
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ॥
aape karataa kar kar vekhai |സ്രഷ്ടാവ് തന്നെ സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിക്കുകയും അതിനെ നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਲੇਖੈ ॥
jis no nadar kare soee jan lekhai |തൻെറ കൃപ ചൊരിയുന്ന തായ് മാത്രം.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਈ ਹੇ ॥੨॥
guramukh giaan tis sabh kichh soojhai agiaanee andh kamaaee he |2|ഗുരുമുഖൻ ആത്മീയ ജ്ഞാനം നേടുന്നു, എല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നു. അറിവില്ലാത്തവർ അന്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ||2||
ਮਨਮੁਖ ਸਹਸਾ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥
manamukh sahasaa boojh na paaee |സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ സിനിയാണ്; അവന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥
mar mar jamai janam gavaaee |അവൻ മരിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പുനർജന്മത്തിനായി മാത്രം, വീണ്ടും ഉപയോഗശൂന്യമായി തൻ്റെ ജീവിതം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੩॥
guramukh naam rate sukh paaeaa sahaje saach samaaee he |3|ഗുരുമുഖൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; അവൻ സമാധാനം കണ്ടെത്തുകയും അവബോധപൂർവ്വം യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്യുന്നു. ||3||
ਧੰਧੈ ਧਾਵਤ ਮਨੁ ਭਇਆ ਮਨੂਰਾ ॥
dhandhai dhaavat man bheaa manooraa |ലൗകിക കാര്യങ്ങളുടെ പിന്നാലെ പായുന്ന മനസ്സ് ദ്രവിച്ച് തുരുമ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਕੰਚਨੁ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥
fir hovai kanchan bhettai gur pooraa |എന്നാൽ തികഞ്ഞ ഗുരുവുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച, അത് ഒരിക്കൽ കൂടി സ്വർണ്ണമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.
ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੪॥
aape bakhas le sukh paae poorai sabad milaaee he |4|കർത്താവ് തന്നെ പാപമോചനം നൽകുമ്പോൾ, സമാധാനം ലഭിക്കും; ശബാദിൻ്റെ തികഞ്ഞ വചനത്തിലൂടെ ഒരാൾ അവനുമായി ഐക്യപ്പെടുന്നു. ||4||
ਦੁਰਮਤਿ ਝੂਠੀ ਬੁਰੀ ਬੁਰਿਆਰਿ ॥
duramat jhootthee buree buriaar |ദുഷ്ടന്മാരിൽ ഏറ്റവും ദുഷ്ടന്മാരാണ് വ്യാജവും ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരും.
ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਅਉਗਣਿਆਰਿ ॥
aauganiaaree aauganiaar |അവർ അയോഗ്യരിൽ ഏറ്റവും അയോഗ്യരാണ്.
ਕਚੀ ਮਤਿ ਫੀਕਾ ਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਦੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੫॥
kachee mat feekaa mukh bolai duramat naam na paaee he |5|കപടബുദ്ധികൊണ്ടും വ്യർത്ഥമായ വായ്മൊഴികൾകൊണ്ടും ദുഷ്ടബുദ്ധികൊണ്ടും അവർ നാമം പ്രാപിക്കുന്നില്ല. ||5||
ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ॥
aauganiaaree kant na bhaavai |അയോഗ്യയായ ആത്മ വധു തൻ്റെ ഭർത്താവായ കർത്താവിന് പ്രീതികരമല്ല.
ਮਨ ਕੀ ਜੂਠੀ ਜੂਠੁ ਕਮਾਵੈ ॥
man kee jootthee jootth kamaavai |തെറ്റായ ചിന്താഗതിയുള്ള അവളുടെ പ്രവൃത്തികൾ തെറ്റാണ്.
ਪਿਰ ਕਾ ਸਾਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂਰਖਿ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੬॥
pir kaa saau na jaanai moorakh bin gur boojh na paaee he |6|വിഡ്ഢി തൻ്റെ ഭർത്താവായ ഭഗവാൻ്റെ ശ്രേഷ്ഠത അറിയുന്നില്ല. ഗുരു ഇല്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകില്ല. ||6||
ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਟੀ ਖੋਟੁ ਕਮਾਵੈ ॥
duramat khottee khott kamaavai |ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള, ദുഷ്ടാത്മാവ്-വധു ദുഷ്ടത അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਪਿਰ ਖਸਮ ਨ ਭਾਵੈ ॥
seegaar kare pir khasam na bhaavai |അവൾ സ്വയം അലങ്കരിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവളുടെ ഭർത്താവ് പ്രസാദിക്കുന്നില്ല.
ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੭॥
gunavantee sadaa pir raavai satigur mel milaaee he |7|സദ്ഗുണസമ്പന്നയായ ആത്മ വധു തൻ്റെ ഭർത്താവായ ഭഗവാനെ എന്നേക്കും ആസ്വദിക്കുകയും ആഹ്ലാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; യഥാർത്ഥ ഗുരു അവളെ തൻ്റെ ഐക്യത്തിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. ||7||
ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਸਭੁ ਵੇਖੈ ॥
aape hukam kare sabh vekhai |ദൈവം തന്നെ അവൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകം പുറപ്പെടുവിക്കുകയും എല്ലാവരെയും നോക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਇਕਨਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਧੁਰਿ ਲੇਖੈ ॥
eikanaa bakhas le dhur lekhai |ചിലർക്ക് അവരുടെ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച വിധി അനുസരിച്ച് ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നു.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੮॥
anadin naam rate sach paaeaa aape mel milaaee he |8|രാവും പകലും അവർ നാമത്തിൽ മുഴുകി, അവർ യഥാർത്ഥ കർത്താവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു. അവൻ തന്നെ അവരെ തൻ്റെ യൂണിയനിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. ||8||
ਹਉਮੈ ਧਾਤੁ ਮੋਹ ਰਸਿ ਲਾਈ ॥
haumai dhaat moh ras laaee |അഹംഭാവം അവരെ വൈകാരിക അറ്റാച്ച്മെൻ്റിൻ്റെ നീരിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കുകയും അവരെ ഓടിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਿਵ ਸਾਚੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ॥
guramukh liv saachee sahaj samaaee |ഗുരുമുഖൻ അവബോധപൂർവ്വം ഭഗവാൻ്റെ യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੯॥
aape melai aape kar vekhai bin satigur boojh na paaee he |9|അവൻ തന്നെ ഒന്നിക്കുന്നു, അവൻ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, കാണുന്നു. യഥാർത്ഥ ഗുരുവില്ലാതെ വിവേകം ലഭിക്കില്ല. ||9||
ਇਕਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਦਾ ਜਨ ਜਾਗੇ ॥
eik sabad veechaar sadaa jan jaage |ചിലർ ശബാദിൻ്റെ വചനം ധ്യാനിക്കുന്നു; ഈ എളിയ ജീവികൾ എപ്പോഴും ഉണർന്ന് ബോധവാന്മാരാണ്.
ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥
eik maaeaa mohi soe rahe abhaage |ചിലർ മായയുടെ പ്രണയത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു; ഈ നിർഭാഗ്യവാന്മാർ ഉറങ്ങുന്നു.
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥
aape kare karaae aape hor karanaa kichhoo na jaaee he |10|അവൻ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, പ്രവർത്തിക്കാൻ എല്ലാവരെയും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു; മറ്റാർക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. ||10||
ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥
kaal maar gur sabad nivaare |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ മരണത്തെ കീഴടക്കി കൊല്ലുന്നു.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
har kaa naam rakhai ur dhaare |നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഭഗവാൻ്റെ നാമം പ്രതിഷ്ഠിക്കുക.
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥
satigur sevaa te sukh paaeaa har kai naam samaaee he |11|യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ, സമാധാനം ലഭിക്കും, ഒരാൾ ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||11||
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰੈ ਦੇਵਾਨੀ ॥
doojai bhaae firai devaanee |ദ്വന്ദ്വത്തിൻ്റെ പ്രണയത്തിൽ ലോകം ഭ്രാന്തനായി അലയുന്നു.
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੁਖ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੀ ॥
maaeaa mohi dukh maeh samaanee |മായയോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും ബന്ധത്തിലും മുഴുകി, അത് വേദനയിൽ സഹിക്കുന്നു.
ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੈ ਨਹ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥
bahute bhekh karai nah paae bin satigur sukh na paaee he |12|എല്ലാത്തരം മതപരമായ വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച്, അവനെ ലഭിക്കില്ല. യഥാർത്ഥ ഗുരുവില്ലാതെ ശാന്തി ലഭിക്കില്ല. ||12||
ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਜਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
kis no kaheeai jaa aap karaae |അവൻ തന്നെ എല്ലാം ചെയ്യുമ്പോൾ ആരെയാണ് കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടത്?
ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਰਾਹਿ ਚਲਾਏ ॥
jit bhaavai tith raeh chalaae |അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതുപോലെ, നാം സ്വീകരിക്കുന്ന പാതയും.
ਆਪੇ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥
aape miharavaan sukhadaataa jiau bhaavai tivai chalaaee he |13|അവൻ തന്നെ കരുണയുള്ള സമാധാന ദാതാവാണ്; അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് പോലെ ഞങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു. ||13||
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ॥
aape karataa aape bhugataa |അവൻ തന്നെയാണ് സ്രഷ്ടാവ്, അവൻ തന്നെ ആസ്വദിക്കുന്നവനാണ്.
ਆਪੇ ਸੰਜਮੁ ਆਪੇ ਜੁਗਤਾ ॥
aape sanjam aape jugataa |അവൻ തന്നെ വേർപിരിയുന്നു, അവൻ തന്നെ അറ്റാച്ചുചെയ്യുന്നു.
ਆਪੇ ਨਿਰਮਲੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਜਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥
aape niramal miharavaan madhusoodan jis daa hukam na mettiaa jaaee he |14|അവൻ തന്നെ കളങ്കമില്ലാത്തവനും കരുണയുള്ളവനും അമൃതിൻ്റെ പ്രിയനുമാണ്; അവൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകാം മായ്ക്കാനാവില്ല. ||14||
ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
se vaddabhaagee jinee eko jaataa |ഏകനായ ഭഗവാനെ അറിയുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ.