ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1061
ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਹੁਕਮੁ ਕਰਾਰਾ ॥
tis vich varatai hukam karaaraa |അപരിഷ്കൃതലോകങ്ങളും മണ്ഡലങ്ങളും രൂപലോകങ്ങളും.
ਹੁਕਮੇ ਸਾਜੇ ਹੁਕਮੇ ਢਾਹੇ ਹੁਕਮੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੫॥
hukame saaje hukame dtaahe hukame mel milaaeidaa |5|നിങ്ങളുടെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകത്താൽ, നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, നിങ്ങളുടെ കൽപ്പനയാൽ നിങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞയാൽ, നിങ്ങൾ യൂണിയനിൽ ഒന്നിക്കുന്നു. ||5||
ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਸੁ ਹੁਕਮੁ ਸਲਾਹੇ ॥
hukamai boojhai su hukam salaahe |നിങ്ങളുടെ കൽപ്പന മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരാൾ, നിങ്ങളുടെ കൽപ്പനയെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥
agam agochar veparavaahe |നിങ്ങൾ അപ്രാപ്യനും, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതും, സ്വയം പര്യാപ്തനുമാണ്.
ਜੇਹੀ ਮਤਿ ਦੇਹਿ ਸੋ ਹੋਵੈ ਤੂ ਆਪੇ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੬॥
jehee mat dehi so hovai too aape sabad bujhaaeidaa |6|നീ നൽകുന്ന ധാരണ പോലെ ഞാനും മാറുന്നു. നിങ്ങൾ തന്നെ ശബ്ദത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ||6||
ਅਨਦਿਨੁ ਆਰਜਾ ਛਿਜਦੀ ਜਾਏ ॥
anadin aarajaa chhijadee jaae |രാവും പകലും, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൻ്റെ ദിനങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നു.
ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਦੁਇ ਸਾਖੀ ਆਏ ॥
rain dinas due saakhee aae |രാവും പകലും ഈ നഷ്ടത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.
ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤੈ ਮੂੜਾ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਕਾਲੁ ਰੂਆਇਦਾ ॥੭॥
manamukh andh na chetai moorraa sir aoopar kaal rooaaeidaa |7|അന്ധനും വിഡ്ഢിയും സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുമുള്ള മന്മുഖന് ഇതറിയില്ല; മരണം അവൻ്റെ തലയ്ക്ക് മീതെ കറങ്ങുന്നു. ||7||
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਾਗਾ ॥
man tan seetal gur charanee laagaa |മനസ്സും ശരീരവും കുളിർപ്പിക്കുകയും കുളിർപ്പിക്കുകയും ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ മുറുകെ പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਅੰਤਰਿ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥
antar bharam geaa bhau bhaagaa |ഉള്ളിൽ നിന്ന് സംശയം ഇല്ലാതാകുന്നു, ഭയം ഓടിപ്പോകുന്നു.
ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਬੋਲਾਇਦਾ ॥੮॥
sadaa anand sache gun gaaveh sach baanee bolaaeidaa |8|ഒരാൾ എന്നെന്നേക്കുമായി ആനന്ദത്തിലാണ്, യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ ആലപിക്കുകയും അവൻ്റെ ബാനിയുടെ യഥാർത്ഥ വചനം സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||8||
ਜਿਨਿ ਤੂ ਜਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥
jin too jaataa karam bidhaataa |കർമ്മത്തിൻ്റെ ശില്പിയായി നിന്നെ അറിയുന്നവൻ,
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥
poorai bhaag gur sabad pachhaataa |തികഞ്ഞ വിധിയുടെ ഭാഗ്യം ഉണ്ട്, ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം തിരിച്ചറിയുന്നു.
ਜਤਿ ਪਤਿ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੯॥
jat pat sach sachaa sach soee haumai maar milaaeidaa |9|സത്യത്തിൻ്റെ വിശ്വസ്തനായ കർത്താവ് അവൻ്റെ സാമൂഹിക വർഗ്ഗവും ബഹുമാനവുമാണ്. തൻ്റെ അഹന്തയെ ജയിച്ച് അവൻ ഭഗവാനിൽ ഐക്യപ്പെടുന്നു. ||9||
ਮਨੁ ਕਠੋਰੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗਾ ॥
man katthor doojai bhaae laagaa |ശാഠ്യവും നിർവികാരവുമായ മനസ്സ് ദ്വന്ദ്വത്തിൻ്റെ സ്നേഹത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു.
ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਫਿਰੈ ਅਭਾਗਾ ॥
bharame bhoolaa firai abhaagaa |സംശയത്താൽ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട്, നിർഭാഗ്യവശാൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.
ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥
karam hovai taa satigur seve sahaje hee sukh paaeidaa |10|എന്നാൽ അവർ ദൈവകൃപയാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടാൽ, അവർ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുകയും എളുപ്പത്തിൽ സമാധാനം നേടുകയും ചെയ്യുന്നു. ||10||
ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਆਪਿ ਉਪਾਏ ॥
lakh chauraaseeh aap upaae |അവൻ തന്നെ 8.4 ദശലക്ഷം ജീവജാലങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ਮਾਨਸ ਜਨਮਿ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥
maanas janam gur bhagat drirraae |ഈ മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ മാത്രമാണ്, ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയുടെ ഉള്ളിൽ സന്നിവേശിപ്പിക്കുന്നത്.
ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਬਿਸਟਾ ਵਿਚਿ ਵਾਸਾ ਬਿਸਟਾ ਵਿਚਿ ਫਿਰਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੧॥
bin bhagatee bisattaa vich vaasaa bisattaa vich fir paaeidaa |11|ഭക്തിയില്ലാതെ ചാണകത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു; അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വളത്തിൽ വീഴുന്നു. ||11||
ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰੁ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥
karam hovai gur bhagat drirraae |അവൻ്റെ കൃപയാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടാൽ, ഗുരുവിനുള്ള ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധന ഉള്ളിൽ സന്നിവേശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਉ ਪਾਇਆ ਜਾਏ ॥
vin karamaa kiau paaeaa jaae |ദൈവകൃപയില്ലാതെ ആർക്കും അവനെ എങ്ങനെ കണ്ടെത്താനാകും?
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਇਦਾ ॥੧੨॥
aape kare karaae karataa jiau bhaavai tivai chalaaeidaa |12|സ്രഷ്ടാവ് തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, പ്രവർത്തിക്കാൻ എല്ലാവരെയും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ നമ്മെ നയിക്കുന്നു. ||12||
ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ॥
simrit saasat ant na jaanai |സിമ്രിറ്റികൾക്കും ശാസ്ത്രങ്ങൾക്കും അവൻ്റെ പരിധികൾ അറിയില്ല.
ਮੂਰਖੁ ਅੰਧਾ ਤਤੁ ਨ ਪਛਾਣੈ ॥
moorakh andhaa tat na pachhaanai |അന്ധനായ വിഡ്ഢി യാഥാർത്ഥ്യത്തിൻ്റെ അന്തസത്ത തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਦਾ ॥੧੩॥
aape kare karaae karataa aape bharam bhulaaeidaa |13|സ്രഷ്ടാവ് തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, പ്രവർത്തിക്കാൻ എല്ലാവരെയും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ തന്നെ സംശയത്താൽ വഞ്ചിക്കുന്നു. ||13||
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
sabh kichh aape aap karaae |അവൻ തന്നെ എല്ലാത്തിനും കാരണമാകുന്നു.
ਆਪੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਏ ॥
aape sir sir dhandhai laae |അവൻ തന്നെ ഓരോ വ്യക്തിയെയും അവൻ്റെ ചുമതലകളിൽ ചേർക്കുന്നു.
ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਵੇਖੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੧੪॥
aape thaap uthaape vekhai guramukh aap bujhaaeidaa |14|അവൻ തന്നെ സ്ഥാപിക്കുകയും വിച്ഛേദിക്കുകയും എല്ലാറ്റിനെയും നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവൻ ഗുരുമുഖനോട് സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ||14||
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥
sachaa saahib gahir ganbheeraa |യഥാർത്ഥ കർത്താവും യജമാനനും അഗാധമായ ആഴമേറിയതും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതുമാണ്.
ਸਦਾ ਸਲਾਹੀ ਤਾ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥
sadaa salaahee taa man dheeraa |എന്നും സ്തുതിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിന് ആശ്വാസവും ആശ്വാസവും ലഭിക്കുന്നു.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧੫॥
agam agochar keemat nahee paaee guramukh man vasaaeidaa |15|അവൻ അപ്രാപ്യനും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തവനുമാണ്; അവൻ്റെ മൂല്യം കണക്കാക്കാനാവില്ല. അവൻ ഗുർമുഖിൻ്റെ മനസ്സിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. ||15||
ਆਪਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਹੋਰ ਧੰਧੈ ਲੋਈ ॥
aap niraalam hor dhandhai loee |അവൻ തന്നെ വേർപിരിയുന്നു; മറ്റുള്ളവരെല്ലാം അവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥
guraparasaadee boojhai koee |ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഒരാൾ അവനെ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮਤੀ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੬॥੩॥੧੭॥
naanak naam vasai ghatt antar guramatee mel milaaeidaa |16|3|17|ഓ നാനാക്ക്, നാമം, കർത്താവിൻ്റെ നാമം, ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ വസിക്കുന്നു; ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ, ഒരാൾ അവൻ്റെ ഐക്യത്തിൽ ഐക്യപ്പെടുന്നു. ||16||3||17||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |മാരൂ, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਜੁਗ ਛਤੀਹ ਕੀਓ ਗੁਬਾਰਾ ॥
jug chhateeh keeo gubaaraa |മുപ്പത്തിയാറു യുഗങ്ങളോളം അന്ധകാരമായിരുന്നു.
ਤੂ ਆਪੇ ਜਾਣਹਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥
too aape jaaneh sirajanahaaraa |സ്രഷ്ടാവായ നാഥാ, നിനക്ക് മാത്രമേ ഇത് അറിയൂ.
ਹੋਰ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਕਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ਤੂ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧॥
hor kiaa ko kahai ki aakh vakhaanai too aape keemat paaeidaa |1|മറ്റാർക്കെങ്കിലും എന്ത് പറയാൻ കഴിയും? ആർക്കെങ്കിലും എന്താണ് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയുക? നിങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ നിങ്ങളുടെ മൂല്യം കണക്കാക്കാൻ കഴിയൂ. ||1||
ਓਅੰਕਾਰਿ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ॥
oankaar sabh srisatt upaaee |ഏക സാർവത്രിക സ്രഷ്ടാവ് മുഴുവൻ പ്രപഞ്ചത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਤਮਾਸਾ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥
sabh khel tamaasaa teree vaddiaaee |എല്ലാ നാടകങ്ങളും നാടകങ്ങളും അങ്ങയുടെ മഹത്വത്തിനും മഹത്വത്തിനും വേണ്ടിയാണ്.
ਆਪੇ ਵੇਕ ਕਰੇ ਸਭਿ ਸਾਚਾ ਆਪੇ ਭੰਨਿ ਘੜਾਇਦਾ ॥੨॥
aape vek kare sabh saachaa aape bhan gharraaeidaa |2|യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ തന്നെ എല്ലാ വിവേചനങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുന്നു; അവൻ തന്നെ തകർക്കുകയും പണിയുകയും ചെയ്യുന്നു. ||2||
ਬਾਜੀਗਰਿ ਇਕ ਬਾਜੀ ਪਾਈ ॥
baajeegar ik baajee paaee |ജഗ്ലർ തൻ്റെ ജഗ്ഗ്ലിംഗ് ഷോ അവതരിപ്പിച്ചു.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਦਰੀ ਆਈ ॥
poore gur te nadaree aaee |തികഞ്ഞ ഗുരുവിലൂടെ ഒരാൾ അത് കാണാൻ വരുന്നു.
ਸਦਾ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਾਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੩॥
sadaa alipat rahai gurasabadee saache siau chit laaeidaa |3|ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി വേർപിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരാൾ - അവൻ്റെ ബോധം യഥാർത്ഥ ഭഗവാനോട് യോജിക്കുന്നു. ||3||
ਬਾਜਹਿ ਬਾਜੇ ਧੁਨਿ ਆਕਾਰਾ ॥
baajeh baaje dhun aakaaraa |ശരീരത്തിലെ സംഗീതോപകരണങ്ങൾ പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്നു.
ਆਪਿ ਵਜਾਏ ਵਜਾਵਣਹਾਰਾ ॥
aap vajaae vajaavanahaaraa |കളിക്കാരൻ തന്നെ അവരെ കളിക്കുന്നു.
ਘਟਿ ਘਟਿ ਪਉਣੁ ਵਹੈ ਇਕ ਰੰਗੀ ਮਿਲਿ ਪਵਣੈ ਸਭ ਵਜਾਇਦਾ ॥੪॥
ghatt ghatt paun vahai ik rangee mil pavanai sabh vajaaeidaa |4|ഓരോ ജീവിയുടെയും ഹൃദയങ്ങളിലൂടെ ശ്വാസം തുല്യമായി ഒഴുകുന്നു. ശ്വാസം സ്വീകരിച്ച് എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളും പാടുന്നു. ||4||