ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1334

ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਰਾਖਹੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥੨॥

aap kripaa kar raakhahu har jeeo pohi na sakai jamakaal |2|

പ്രിയ നാഥാ, അങ്ങയുടെ കാരുണ്യത്താൽ നീ സംരക്ഷിക്കുന്നവരെ തൊടാൻ പോലും മരണത്തിൻ്റെ ദൂതന് കഴിയില്ല. ||2||

ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਸਚੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਨਾ ਓਹ ਘਟੈ ਨ ਜਾਇ ॥

teree saranaaee sachee har jeeo naa oh ghattai na jaae |

പ്രിയ കർത്താവേ, സത്യമാണ് അങ്ങയുടെ സങ്കേതം; അത് ഒരിക്കലും കുറയുകയോ പോകുകയോ ഇല്ല.

ਜੋ ਹਰਿ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗੈ ਓਹੁ ਜੰਮੈ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥੩॥

jo har chhodd doojai bhaae laagai ohu jamai tai mar jaae |3|

ഭഗവാനെ പരിത്യജിക്കുകയും ദ്വന്ദ്വസ്‌നേഹത്തിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്യുന്നവർ മരിക്കുകയും പുനർജനിക്കുകയും ചെയ്യും. ||3||

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨਾ ਦੂਖ ਭੂਖ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥

jo teree saranaaee har jeeo tinaa dookh bhookh kichh naeh |

പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സങ്കേതം അന്വേഷിക്കുന്നവർ ഒരിക്കലും യാതൊന്നിനും വേദനയോ വിശപ്പോ സഹിക്കില്ല.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਸਦਾ ਤੂ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੪॥੪॥

naanak naam salaeh sadaa too sachai sabad samaeh |4|4|

ഓ നാനാക്ക്, ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തെ എന്നേക്കും സ്തുതിക്കുക, ശബാദിൻ്റെ യഥാർത്ഥ വചനത്തിൽ ലയിക്കുക. ||4||4||

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

prabhaatee mahalaa 3 |

പ്രഭാതീ, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੁ ਜਬ ਲਗੁ ਜੀਅ ਪਰਾਨ ॥

guramukh har jeeo sadaa dhiaavahu jab lag jeea paraan |

ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ, ജീവശ്വാസം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം പ്രിയ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുക.

ਗੁਰਸਬਦੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

gurasabadee man niramal hoaa chookaa man abhimaan |

ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ മനസ്സ് നിഷ്കളങ്കമാവുകയും അഹങ്കാരം മനസ്സിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਾਨੀ ਕੇਰਾ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨ ॥੧॥

safal janam tis praanee keraa har kai naam samaan |1|

ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ആ മർത്യജീവിയുടെ ജീവിതം ഫലവത്തും സമൃദ്ധവുമാണ്. ||1||

ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀਜੈ ॥

mere man gur kee sikh suneejai |

എൻ്റെ മനസ്സേ, ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ ശ്രവിക്കുക.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har kaa naam sadaa sukhadaataa sahaje har ras peejai |1| rahaau |

കർത്താവിൻ്റെ നാമം എന്നേക്കും സമാധാനം നൽകുന്നവനാണ്. അവബോധജന്യമായ അനായാസതയോടെ, ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയിൽ കുടിക്കുക. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਮੂਲੁ ਪਛਾਣਨਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

mool pachhaanan tin nij ghar vaasaa sahaje hee sukh hoee |

സ്വന്തം ഉത്ഭവം മനസ്സിലാക്കുന്നവർ അവരുടെ ആന്തരിക സത്തയുടെ ഭവനത്തിൽ, അവബോധജന്യമായ സമാധാനത്തിലും സമനിലയിലും വസിക്കുന്നു.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਕਮਲੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਹਉਮੈ ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਈ ॥

gur kai sabad kamal paragaasiaa haumai duramat khoee |

ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ഹൃദയ താമര വിരിയുന്നു, അഹംഭാവവും ദുഷ്ടബുദ്ധിയും ഇല്ലാതാകുന്നു.

ਸਭਨਾ ਮਹਿ ਏਕੋ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੨॥

sabhanaa meh eko sach varatai viralaa boojhai koee |2|

ഏക സത്യ കർത്താവ് എല്ലാവരിലും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു; ഇത് തിരിച്ചറിയുന്നവർ വളരെ വിരളമാണ്. ||2||

ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਤੁ ਵਖਾਨੈ ॥

guramatee man niramal hoaa amrit tat vakhaanai |

ഗുരുവിൻ്റെ പ്രബോധനങ്ങളിലൂടെ, മനസ്സ് നിഷ്കളങ്കമായി മാറുന്നു, അംബ്രോസിയൽ സത്ത പറയുന്നു.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਵਿਚਿ ਮਨ ਹੀ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥

har kaa naam sadaa man vasiaa vich man hee man maanai |

ഭഗവാൻ്റെ നാമം മനസ്സിൽ എന്നേക്കും കുടികൊള്ളുന്നു; മനസ്സിനുള്ളിൽ, മനസ്സ് പ്രസാദിക്കുകയും ശാന്തമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਤੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨੈ ॥੩॥

sad balihaaree gur apune vittahu jit aatam raam pachhaanai |3|

പരമാത്മാവായ ഭഗവാനെ ഞാൻ സാക്ഷാത്കരിച്ച എൻ്റെ ഗുരുവിന് ഞാൻ എന്നും ബലിയാണ്. ||3||

ਮਾਨਸ ਜਨਮਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

maanas janam satiguroo na seviaa birathaa janam gavaaeaa |

യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കാത്ത മനുഷ്യർ - അവരുടെ ജീവിതം ഉപയോഗശൂന്യമാണ്.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥

nadar kare taan satigur mele sahaje sahaj samaaeaa |

ദൈവം തൻ്റെ കൃപയുടെ ദർശനം നൽകുമ്പോൾ, അവബോധജന്യമായ സമാധാനത്തിലും സമനിലയിലും ലയിച്ച് യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ നാം കണ്ടുമുട്ടുന്നു.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥੫॥

naanak naam milai vaddiaaee poorai bhaag dhiaaeaa |4|5|

ഓ നാനാക്ക്, മഹാഭാഗ്യത്താൽ, നാമം നൽകപ്പെട്ടു; തികഞ്ഞ വിധിയാൽ, ധ്യാനിക്കുക. ||4||5||

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥

prabhaatee mahalaa 3 |

പ്രഭാതീ, മൂന്നാം മെഹൽ:

ਆਪੇ ਭਾਂਤਿ ਬਣਾਏ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਸਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਪ੍ਰਭਿ ਖੇਲੁ ਕੀਆ ॥

aape bhaant banaae bahu rangee sisatt upaae prabh khel keea |

ദൈവം തന്നെ പല രൂപങ്ങളും നിറങ്ങളും രൂപപ്പെടുത്തി; അദ്ദേഹം പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിച്ച് നാടകം അവതരിപ്പിച്ചു.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਸਰਬ ਜੀਆ ਨੋ ਰਿਜਕੁ ਦੀਆ ॥੧॥

kar kar vekhai kare karaae sarab jeea no rijak deea |1|

സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, അവൻ അതിനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. അവൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, എല്ലാവരെയും പ്രവർത്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഉപജീവനം നൽകുന്നു. ||1||

ਕਲੀ ਕਾਲ ਮਹਿ ਰਵਿਆ ਰਾਮੁ ॥

kalee kaal meh raviaa raam |

കലിയുഗത്തിലെ ഈ ഇരുണ്ട യുഗത്തിൽ ഭഗവാൻ സർവ്വവ്യാപിയാണ്.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ghatt ghatt poor rahiaa prabh eko guramukh paragatt har har naam |1| rahaau |

ഏകദൈവം ഓരോ ഹൃദയത്തിലും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു; ഭഗവാൻ്റെ നാമം, ഹർ, ഹർ, ഗുർമുഖിന് വെളിപ്പെടുത്തി. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਗੁਪਤਾ ਨਾਮੁ ਵਰਤੈ ਵਿਚਿ ਕਲਜੁਗਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਹਰਿ ਭਰਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ॥

gupataa naam varatai vich kalajug ghatt ghatt har bharapoor rahiaa |

ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ അത് ഇരുണ്ട യുഗത്തിൽ വ്യാപകമാണ്. ഭഗവാൻ പൂർണ്ണമായി വ്യാപിക്കുകയും എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਤਿਨਾ ਹਿਰਦੈ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਜੋ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਭਜਿ ਪਇਆ ॥੨॥

naam ratan tinaa hiradai pragattiaa jo gur saranaaee bhaj peaa |2|

ഗുരുവിൻ്റെ സങ്കേതത്തിലേക്ക് തിടുക്കം കൂട്ടുന്നവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ നാമത്തിൻ്റെ രത്നം വെളിപ്പെടുന്നു. ||2||

ਇੰਦ੍ਰੀ ਪੰਚ ਪੰਚੇ ਵਸਿ ਆਣੈ ਖਿਮਾ ਸੰਤੋਖੁ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਵੈ ॥

eindree panch panche vas aanai khimaa santokh guramat paavai |

പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളെ കീഴടക്കുന്നവൻ, ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ ക്ഷമയും ക്ഷമയും സംതൃപ്തിയും കൊണ്ട് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു.

ਸੋ ਧਨੁ ਧਨੁ ਹਰਿ ਜਨੁ ਵਡ ਪੂਰਾ ਜੋ ਭੈ ਬੈਰਾਗਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੩॥

so dhan dhan har jan vadd pooraa jo bhai bairaag har gun gaavai |3|

ദൈവഭയത്താലും വേർപിരിഞ്ഞ സ്നേഹത്താലും പ്രചോദിതനായ കർത്താവിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ ആലപിക്കാൻ പ്രചോദിതനായ കർത്താവിൻ്റെ വിനീതനായ ദാസൻ ഭാഗ്യവാനും അനുഗ്രഹീതനും പരിപൂർണ്ണനും മഹാനുമാണ്. ||3||