ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1345
ਭਉ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥
bhau khaanaa peenaa sukh saar |ദൈവഭയം ഭക്ഷിക്കുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ ഏറ്റവും മികച്ച സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു.
ਹਰਿ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥
har jan sangat paavai paar |കർത്താവിൻ്റെ വിനീതരായ ദാസന്മാരുമായി സഹവസിച്ചുകൊണ്ട് അവർ കടന്നുപോകുന്നു.
ਸਚੁ ਬੋਲੈ ਬੋਲਾਵੈ ਪਿਆਰੁ ॥
sach bolai bolaavai piaar |അവർ സത്യം സംസാരിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവരെയും അത് സംസാരിക്കാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਰਣੀ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥੭॥
gur kaa sabad karanee hai saar |7|ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദമാണ് ഏറ്റവും മികച്ച തൊഴിൽ. ||7||
ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਪਤਿ ਪੂਜਾ ॥
har jas karam dharam pat poojaa |ഭഗവാൻ്റെ സ്തുതികൾ തങ്ങളുടെ കർമ്മമായും ധർമ്മമായും, ബഹുമാനവും ആരാധനയും ആയി എടുക്കുന്നവർ
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਅਗਨੀ ਮਹਿ ਭੂੰਜਾ ॥
kaam krodh aganee meh bhoonjaa |അവരുടെ ലൈംഗികാഭിലാഷവും കോപവും തീയിൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਤਉ ਮਨੁ ਭੀਜਾ ॥
har ras chaakhiaa tau man bheejaa |അവർ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്ത ആസ്വദിക്കുന്നു, അവരുടെ മനസ്സ് അതിൽ കുതിർന്നിരിക്കുന്നു.
ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥੮॥੫॥
pranavat naanak avar na doojaa |8|5|നാനാക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, മറ്റൊന്നില്ല. ||8||5||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
prabhaatee mahalaa 1 |പ്രഭാതീ, ആദ്യ മെഹൽ:
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ॥
raam naam jap antar poojaa |കർത്താവിൻ്റെ നാമം ജപിക്കുക, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ആഴത്തിൽ അവനെ ആരാധിക്കുക.
ਗੁਰਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ ॥੧॥
gurasabad veechaar avar nahee doojaa |1|ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലെ വചനം ധ്യാനിക്കുക, മറ്റൊന്നുമല്ല. ||1||
ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਠਾਈ ॥
eko rav rahiaa sabh tthaaee |ഒന്ന് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਕਿਸੁ ਪੂਜ ਚੜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
avar na deesai kis pooj charraaee |1| rahaau |ഞാൻ മറ്റൊന്നും കാണുന്നില്ല; ഞാൻ ആർക്കാണ് ആരാധന നടത്തേണ്ടത്? ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਮਨੁ ਤਨੁ ਆਗੈ ਜੀਅੜਾ ਤੁਝ ਪਾਸਿ ॥
man tan aagai jeearraa tujh paas |ഞാൻ എൻ്റെ മനസ്സും ശരീരവും അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു; ഞാൻ എൻ്റെ ആത്മാവിനെ അങ്ങേക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖਹੁ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨॥
jiau bhaavai tiau rakhahu aradaas |2|കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം പോലെ നീ എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ; ഇതാണ് എൻ്റെ പ്രാർത്ഥന. ||2||
ਸਚੁ ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥
sach jihavaa har rasan rasaaee |ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയാൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ആ നാവ് സത്യമാണ്.
ਗੁਰਮਤਿ ਛੂਟਸਿ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਈ ॥੩॥
guramat chhoottas prabh saranaaee |3|ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ പിന്തുടരുന്ന ഒരാൾ ദൈവത്തിൻ്റെ സങ്കേതത്തിൽ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ||3||
ਕਰਮ ਧਰਮ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਰੈ ਕੀਏ ॥
karam dharam prabh merai kee |എൻ്റെ ദൈവം മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਸਿਰਿ ਕਰਮਾਂ ਕੀਏ ॥੪॥
naam vaddaaee sir karamaan kee |4|നാമത്തിൻ്റെ മഹത്വം ഈ ആചാരങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ അദ്ദേഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ||4||
ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਵਸਿ ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ॥
satigur kai vas chaar padaarath |നാല് മഹത്തായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.
ਤੀਨਿ ਸਮਾਏ ਏਕ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ ॥੫॥
teen samaae ek kritaarath |5|ആദ്യത്തെ മൂന്നെണ്ണം മാറ്റിനിർത്തുമ്പോൾ, നാലാമത്തേത് കൊണ്ട് ഒരാൾ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും. ||5||
ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਏ ਮੁਕਤਿ ਧਿਆਨਾਂ ॥
satigur dee mukat dhiaanaan |മുക്തിയും ധ്യാനവും നൽകി യഥാർത്ഥ ഗുരു അനുഗ്രഹിക്കുന്നവർ
ਹਰਿ ਪਦੁ ਚੀਨਿੑ ਭਏ ਪਰਧਾਨਾ ॥੬॥
har pad cheeni bhe paradhaanaa |6|ഭഗവാൻ്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കുക, മഹത്വമായിത്തീരുക. ||6||
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥
man tan seetal gur boojh bujhaaee |അവരുടെ മനസ്സും ശരീരവും തണുത്തുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഗുരു ഈ ധാരണ നൽകുന്നു.
ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਵਾਜੇ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥੭॥
prabh nivaaje kin keemat paaee |7|ദൈവം ഉയർത്തിയവരുടെ മൂല്യം ആർക്കാണ് കണക്കാക്കാൻ കഴിയുക? ||7||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥
kahu naanak gur boojh bujhaaee |നാനാക്ക് പറയുന്നു, ഗുരു ഈ ധാരണ നൽകിയിട്ടുണ്ട്;
ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਗਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥੮॥੬॥
naam binaa gat kinai na paaee |8|6|ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം കൂടാതെ ആർക്കും വിമോചനമില്ല. ||8||6||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
prabhaatee mahalaa 1 |പ്രഭാതീ, ആദ്യ മെഹൽ:
ਇਕਿ ਧੁਰਿ ਬਖਸਿ ਲਏ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸਚੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥
eik dhur bakhas le gur poorai sachee banat banaaee |ചിലരെ ആദിമ കർത്താവായ ദൈവം ക്ഷമിക്കുന്നു; തികഞ്ഞ ഗുരു യഥാർത്ഥ രൂപീകരണം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ਹਰਿ ਰੰਗ ਰਾਤੇ ਸਦਾ ਰੰਗੁ ਸਾਚਾ ਦੁਖ ਬਿਸਰੇ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੧॥
har rang raate sadaa rang saachaa dukh bisare pat paaee |1|കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്തോട് ഇണങ്ങിച്ചേർന്നവർ എന്നേക്കും സത്യത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; അവരുടെ വേദനകൾ നീങ്ങി, അവർ ബഹുമാനം പ്രാപിക്കുന്നു. ||1||
ਝੂਠੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕੀ ਚਤੁਰਾਈ ॥
jhootthee duramat kee chaturaaee |ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരുടെ ബുദ്ധിപരമായ തന്ത്രങ്ങളാണ് വ്യാജം.
ਬਿਨਸਤ ਬਾਰ ਨ ਲਾਗੈ ਕਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
binasat baar na laagai kaaee |1| rahaau |അവ ഒട്ടും സമയത്തിനുള്ളിൽ അപ്രത്യക്ഷമാകും. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਮਨਮੁਖ ਕਉ ਦੁਖੁ ਦਰਦੁ ਵਿਆਪਸਿ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਨ ਜਾਈ ॥
manamukh kau dukh darad viaapas manamukh dukh na jaaee |സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖനെ വേദനയും കഷ്ടപ്പാടും ബാധിക്കുന്നു. സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ്റെ വേദനകൾ ഒരിക്കലും വിട്ടുമാറുകയില്ല.
ਸੁਖ ਦੁਖ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸਰਣਾਈ ॥੨॥
sukh dukh daataa guramukh jaataa mel le saranaaee |2|സന്തോഷവും വേദനയും നൽകുന്നവനെ ഗുർമുഖ് തിരിച്ചറിയുന്നു. അവൻ തൻ്റെ സങ്കേതത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||2||
ਮਨਮੁਖ ਤੇ ਅਭ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਸਿ ਹਉਮੈ ਪਚਹਿ ਦਿਵਾਨੇ ॥
manamukh te abh bhagat na hovas haumai pacheh divaane |ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖന്മാർക്ക് സ്നേഹനിർഭരമായ ഭക്തി ആരാധന അറിയില്ല; അവർ ഭ്രാന്തന്മാരാണ്, അവരുടെ അഹംഭാവത്തിൽ ചീഞ്ഞഴുകിപ്പോകുന്നു.
ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਖਿਨੁ ਊਭਿ ਪਇਆਲੀ ਜਬ ਲਗਿ ਸਬਦ ਨ ਜਾਨੇ ॥੩॥
eihu manooaa khin aoobh peaalee jab lag sabad na jaane |3|ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം അറിയാത്തിടത്തോളം ഈ മനസ്സ് സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പാതാളത്തിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് പറക്കുന്നു. ||3||
ਭੂਖ ਪਿਆਸਾ ਜਗੁ ਭਇਆ ਤਿਪਤਿ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਏ ॥
bhookh piaasaa jag bheaa tipat nahee bin satigur paae |ലോകം വിശപ്പും ദാഹവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; യഥാർത്ഥ ഗുരു ഇല്ലെങ്കിൽ അത് തൃപ്തമല്ല.
ਸਹਜੈ ਸਹਜੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਦਰਗਹ ਪੈਧਾ ਜਾਏ ॥੪॥
sahajai sahaj milai sukh paaeeai daragah paidhaa jaae |4|സ്വർഗീയ കർത്താവിൽ അവബോധപൂർവ്വം ലയിക്കുന്നതിലൂടെ, സമാധാനം ലഭിക്കും, ബഹുമാനത്തിൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് ഒരാൾ കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിലേക്ക് പോകുന്നു. ||4||
ਦਰਗਹ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਇਕੁ ਆਪੇ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥
daragah daanaa beenaa ik aape niramal gur kee baanee |അവൻ്റെ കോടതിയിലെ കർത്താവ് അവനാണ് അറിയുന്നവനും കാണുന്നവനും; ഗുരുവിൻ്റെ ബാനിയുടെ വാക്ക് കുറ്റമറ്റതാണ്.
ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਸਚੁ ਵੀਚਾਰਸਿ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੫॥
aape surataa sach veechaaras aape boojhai pad nirabaanee |5|അവൻ തന്നെയാണ് സത്യത്തിൻ്റെ അവബോധം; അവൻ തന്നെ നിർവാണാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ||5||
ਜਲੁ ਤਰੰਗ ਅਗਨੀ ਪਵਨੈ ਫੁਨਿ ਤ੍ਰੈ ਮਿਲਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥
jal tarang aganee pavanai fun trai mil jagat upaaeaa |അവൻ ജലത്തിൻ്റെയും അഗ്നിയുടെയും വായുവിൻ്റെയും തിരമാലകളുണ്ടാക്കി, തുടർന്ന് മൂന്നും ചേർന്ന് ലോകത്തെ രൂപപ്പെടുത്തി.
ਐਸਾ ਬਲੁ ਛਲੁ ਤਿਨ ਕਉ ਦੀਆ ਹੁਕਮੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥੬॥
aaisaa bal chhal tin kau deea hukamee tthaak rahaaeaa |6|ഈ ഘടകങ്ങളെ അത്തരം ശക്തിയാൽ അവൻ അനുഗ്രഹിച്ചു, അവ അവൻ്റെ കൽപ്പനയ്ക്ക് വിധേയമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ||6||
ਐਸੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਜਗ ਅੰਦਰਿ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਆ ॥
aaise jan virale jag andar parakh khajaanai paaeaa |കർത്താവ് പരീക്ഷിക്കുകയും തൻ്റെ ഭണ്ഡാരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന എളിയ മനുഷ്യർ ഈ ലോകത്ത് എത്ര വിരളമാണ്.
ਜਾਤਿ ਵਰਨ ਤੇ ਭਏ ਅਤੀਤਾ ਮਮਤਾ ਲੋਭੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੭॥
jaat varan te bhe ateetaa mamataa lobh chukaaeaa |7|അവർ സാമൂഹിക പദവിക്കും നിറത്തിനും മുകളിൽ ഉയരുന്നു, ഉടമസ്ഥതയിൽ നിന്നും അത്യാഗ്രഹത്തിൽ നിന്നും സ്വയം മോചിപ്പിക്കുന്നു. ||7||
ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤੀਰਥ ਸੇ ਨਿਰਮਲ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
naam rate teerath se niramal dukh haumai mail chukaaeaa |ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തോട് ഇണങ്ങിച്ചേർന്നവ, കുറ്റമറ്റ പുണ്യക്ഷേത്രങ്ങൾ പോലെയാണ്; അവർ അഹംഭാവത്തിൻ്റെ വേദനയും മലിനീകരണവും ഒഴിവാക്കുന്നു.
ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੈ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਭਾਇਆ ॥੮॥੭॥
naanak tin ke charan pakhaalai jinaa guramukh saachaa bhaaeaa |8|7|ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ യഥാർത്ഥ ഭഗവാനെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ പാദങ്ങൾ നാനാക്ക് കഴുകുന്നു. ||8||7||