ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക.
നാമത്തിൽ മുഴുകി, ഭഗവാൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ ആലപിക്കുക. ||5||
ഗുരുവിനെ സേവിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ മനസ്സിലാക്കി.
സമാധാനദാതാവായ അംബ്രോസിയൽ നാമം എൻ്റെ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു.
രാവും പകലും, ഗുരുവിൻ്റെ ബാനിയുടെയും നാമത്തിൻ്റെയും വചനത്താൽ ഞാൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ||6||
എൻ്റെ ദൈവം ഒരാളെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ആ വ്യക്തി അറ്റാച്ച് ചെയ്യപ്പെടുകയുള്ളൂ.
അഹന്തയെ കീഴടക്കി, അവൻ ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനത്തിലേക്ക് ഉണർന്നിരിക്കുന്നു.
ഇവിടെയും പരലോകത്തും അവൻ ശാശ്വതമായ സമാധാനം ആസ്വദിക്കുന്നു. ||7||
ചഞ്ചലമായ മനസ്സിന് വഴി അറിയില്ല.
വൃത്തിഹീനനായ സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖന് ശബ്ദത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
ഗുരുമുഖൻ കുറ്റമറ്റ നാമം ജപിക്കുന്നു. ||8||
ഞാൻ എൻ്റെ പ്രാർത്ഥന കർത്താവിന് സമർപ്പിക്കുന്നു,
ഞാൻ വിശുദ്ധരുടെ കൂട്ടായ്മയായ സാദ് സംഗത്തിൽ വസിക്കട്ടെ.
അവിടെ പാപങ്ങളും കഷ്ടപ്പാടുകളും മായ്ച്ചുകളയുകയും ഭഗവാൻ്റെ നാമത്താൽ പ്രകാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||9||
പ്രതിഫലന ധ്യാനത്തിൽ, ഞാൻ നല്ല പെരുമാറ്റം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ ഞാൻ ഏകനായ ഭഗവാനെ തിരിച്ചറിയുന്നു.
ഓ നാനാക്ക്, എൻ്റെ മനസ്സ് ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ||10||7||
ആസാ, ആദ്യ മെഹൽ:
വിശ്വാസമില്ലാത്ത സിനിയുടെ മനസ്സ് ഒരു ഭ്രാന്തൻ ആനയെപ്പോലെയാണ്.
മായയോടുള്ള ആസക്തിയാൽ വ്യതിചലിച്ച് അത് വനത്തിൽ ചുറ്റിനടക്കുന്നു.
അത് മരണത്താൽ വേട്ടയാടപ്പെട്ട് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പോകുന്നു.
ഗുരുമുഖൻ സ്വന്തം വീട് അന്വേഷിക്കുകയും കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ||1||
ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദമില്ലാതെ മനസ്സിന് സ്വസ്ഥത ലഭിക്കില്ല.
ധ്യാനത്തിൽ, ഏറ്റവും ശുദ്ധവും മഹത്തായതുമായ ഭഗവാൻ്റെ നാമം ഓർക്കുക; നിങ്ങളുടെ കയ്പേറിയ അഹംഭാവം ഉപേക്ഷിക്കുക. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
പറയൂ, ഈ വിഡ്ഢി മനസ്സിനെ എങ്ങനെ രക്ഷിക്കാനാകും?
മനസ്സിലാക്കിയില്ലെങ്കിൽ, അത് മരണത്തിൻ്റെ വേദന അനുഭവിക്കും.
ഭഗവാൻ തന്നെ നമ്മോട് ക്ഷമിക്കുകയും യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനോട് നമ്മെ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
യഥാർത്ഥ കർത്താവ് മരണത്തിൻ്റെ പീഡനങ്ങളെ കീഴടക്കുകയും ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||2||
ഈ മനസ്സ് അതിൻ്റെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു, ഈ മനസ്സ് ധർമ്മത്തെ പിന്തുടരുന്നു.
ഈ മനസ്സ് പഞ്ചഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.
ഈ വിഡ്ഢി മനസ്സ് വികൃതവും അത്യാഗ്രഹവുമാണ്.
നാമം ജപിച്ചാൽ ഗുരുമുഖൻ്റെ മനസ്സ് മനോഹരമാകും. ||3||
ഗുരുമുഖൻ്റെ മനസ്സ് ഭഗവാൻ്റെ ഭവനം കണ്ടെത്തുന്നു.
ഗുരുമുഖൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെ അറിയാൻ വരുന്നു.
ഈ മനസ്സ് ഒരു യോഗിയാണ്, ആസ്വാദകനാണ്, തപസ്സു ചെയ്യുന്നവനാണ്.
കർത്താവായ ദൈവത്തെ തന്നെ ഗുരുമുഖൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ||4||
ഈ മനസ്സ് അഹംഭാവം ഉപേക്ഷിച്ച്, വേർപിരിഞ്ഞ ത്യാഗമാണ്.
ആഗ്രഹവും ദ്വൈതവും ഓരോ ഹൃദയത്തെയും ബാധിക്കുന്നു.
ഗുരുമുഖൻ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്തയിൽ കുടിക്കുന്നു;
അവൻ്റെ വാതിൽക്കൽ, കർത്താവിൻ്റെ സാന്നിധ്യത്തിൻ്റെ മാളികയിൽ, അവൻ തൻ്റെ ബഹുമാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. ||5||
ഈ മനസ്സാണ് രാജാവ്, കോസ്മിക് യുദ്ധങ്ങളുടെ നായകൻ.
നാമത്തിലൂടെ ഗുരുമുഖൻ്റെ മനസ്സ് നിർഭയമാകുന്നു.
അഞ്ച് വികാരങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുകയും കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക,
അഹന്തയെ അതിൻ്റെ പിടിയിൽ പിടിച്ച് അത് അവരെ ഒരിടത്ത് ഒതുക്കുന്നു. ||6||
ഗുർമുഖ് മറ്റ് പാട്ടുകളും അഭിരുചികളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഗുരുമുഖൻ്റെ മനസ്സ് ഭക്തിയിലേക്ക് ഉണർന്നിരിക്കുന്നു.
ശബ്ദ പ്രവാഹത്തിൻ്റെ അടങ്ങാത്ത സംഗീതം കേട്ട്, ഈ മനസ്സ് ശബ്ദത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും അത് സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ്വയം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ഈ ആത്മാവ് അരൂപിയായ ഭഗവാനുമായി ഇണങ്ങിച്ചേരുന്നു. ||7||
കോടതിയിലും ഭഗവാൻ്റെ ഭവനത്തിലും ഈ മനസ്സ് നിഷ്കളങ്കമായി ശുദ്ധമാകുന്നു.
ഗുരുമുഖൻ തൻ്റെ സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത് സ്നേഹപൂർവമായ ഭക്തി ആരാധനയിലൂടെയാണ്.
രാവും പകലും ഗുരു കൃപയാൽ ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു പാടുക.
ദൈവം എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലും, കാലത്തിൻ്റെ ആരംഭം മുതൽ, യുഗങ്ങളിലുടനീളം വസിക്കുന്നു. ||8||
ഈ മനസ്സ് ഭഗവാൻ്റെ ഉദാത്തമായ സത്തയാൽ മത്തുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു;
ഗുർമുഖ് സമഗ്രതയുടെ സാരാംശം തിരിച്ചറിയുന്നു.
ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധനയ്ക്കായി, അവൻ ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു.
നാനാക്ക് കർത്താവിൻ്റെ അടിമകളുടെ വിനീതനായ ദാസനാണ്. ||9||8||