ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1212

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦਰਸੁ ਪੇਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਆਸਾ ॥੨॥੧੫॥੩੮॥

kahu naanak daras pekh sukh paaeaa sabh pooran hoee aasaa |2|15|38|

അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ദർശനത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹീതമായ ദർശനത്തിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട് നാനാക്ക് പറയുന്നു, എനിക്ക് സമാധാനം ലഭിച്ചു, എൻ്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും പൂർത്തീകരിച്ചു. ||2||15||38||

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

saarag mahalaa 5 |

സാരംഗ്, അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:

ਚਰਨਹ ਗੋਬਿੰਦ ਮਾਰਗੁ ਸੁਹਾਵਾ ॥

charanah gobind maarag suhaavaa |

പാദങ്ങൾക്കുള്ള ഏറ്റവും മനോഹരമായ പാത പ്രപഞ്ചനാഥനെ പിന്തുടരുക എന്നതാണ്.

ਆਨ ਮਾਰਗ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਧਾਈਐ ਤੇਤੋ ਹੀ ਦੁਖੁ ਹਾਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

aan maarag jetaa kichh dhaaeeai teto hee dukh haavaa |1| rahaau |

മറ്റേതെങ്കിലും പാതയിലൂടെ നിങ്ങൾ എത്രത്തോളം നടക്കുന്നുവോ അത്രയധികം നിങ്ങൾ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਨੇਤ੍ਰ ਪੁਨੀਤ ਭਏ ਦਰਸੁ ਪੇਖੇ ਹਸਤ ਪੁਨੀਤ ਟਹਲਾਵਾ ॥

netr puneet bhe daras pekhe hasat puneet ttahalaavaa |

ഭഗവാൻ്റെ ദർശനത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹീതമായ ദർശനത്തിൽ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവനെ സേവിക്കുമ്പോൾ കൈകൾ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ਰਿਦਾ ਪੁਨੀਤ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਬਸਿਓ ਮਸਤ ਪੁਨੀਤ ਸੰਤ ਧੂਰਾਵਾ ॥੧॥

ridaa puneet ridai har basio masat puneet sant dhooraavaa |1|

കർത്താവ് ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുമ്പോൾ ഹൃദയം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; വിശുദ്ധരുടെ കാല് പൊടിയിൽ തൊടുന്ന നെറ്റി പവിത്രമാകുന്നു. ||1||

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੈ ਜਿਸੁ ਕਰਮਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਿ ਪਾਵਾ ॥

sarab nidhaan naam har har kai jis karam likhiaa tin paavaa |

എല്ലാ നിധികളും കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തിലാണ്, ഹർ, ഹർ; അത് അവൻ്റെ കർമ്മത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നവനു മാത്രമേ ലഭിക്കൂ.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਓ ਸੁਖਿ ਸਹਜੇ ਅਨਦ ਬਿਹਾਵਾ ॥੨॥੧੬॥੩੯॥

jan naanak kau gur pooraa bhettio sukh sahaje anad bihaavaa |2|16|39|

സേവകൻ നാനാക്ക് തികഞ്ഞ ഗുരുവിനെ കണ്ടു; അവൻ തൻ്റെ ജീവിതരാത്രി സമാധാനത്തോടെയും സമനിലയോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും കടന്നുപോകുന്നു. ||2||16||39||

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

saarag mahalaa 5 |

സാരംഗ്, അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:

ਧਿਆਇਓ ਅੰਤਿ ਬਾਰ ਨਾਮੁ ਸਖਾ ॥

dhiaaeio ant baar naam sakhaa |

ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമം ധ്യാനിക്കുക; അവസാന നിമിഷം, അത് നിങ്ങളുടെ സഹായവും പിന്തുണയുമായിരിക്കും.

ਜਹ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਭਾਈ ਨ ਪਹੁਚੈ ਤਹਾ ਤਹਾ ਤੂ ਰਖਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jah maat pitaa sut bhaaee na pahuchai tahaa tahaa too rakhaa |1| rahaau |

നിങ്ങളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും മക്കളും സഹോദരങ്ങളും നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത്, പേര് മാത്രം നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കും. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਅੰਧ ਕੂਪ ਗ੍ਰਿਹ ਮਹਿ ਤਿਨਿ ਸਿਮਰਿਓ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾ ॥

andh koop grih meh tin simario jis masatak lekh likhaa |

സ്വന്തം വീട്ടുകാരുടെ അഗാധമായ ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ അവൻ മാത്രം കർത്താവിനെ ധ്യാനിക്കുന്നു, ആരുടെ നെറ്റിയിൽ അത്തരമൊരു വിധി എഴുതിയിരിക്കുന്നു.

ਖੂਲੑੇ ਬੰਧਨ ਮੁਕਤਿ ਗੁਰਿ ਕੀਨੀ ਸਭ ਤੂਹੈ ਤੁਹੀ ਦਿਖਾ ॥੧॥

khoolae bandhan mukat gur keenee sabh toohai tuhee dikhaa |1|

അവൻ്റെ ബന്ധങ്ങൾ അയഞ്ഞു, ഗുരു അവനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. കർത്താവേ, അവൻ നിങ്ങളെ എല്ലായിടത്തും കാണുന്നു. ||1||

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਪੀਆ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਆਘਾਏ ਰਸਨ ਚਖਾ ॥

amrit naam peea man tripatiaa aaghaae rasan chakhaa |

നാമത്തിലെ അമൃത് കുടിച്ച് മനസ്സ് സംതൃപ്തമാണ്. അത് ആസ്വദിച്ച് അവൻ്റെ നാവ് തൃപ്തമാകുന്നു.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਸਹਜੁ ਮੈ ਪਾਇਆ ਗੁਰਿ ਲਾਹੀ ਸਗਲ ਤਿਖਾ ॥੨॥੧੭॥੪੦॥

kahu naanak sukh sahaj mai paaeaa gur laahee sagal tikhaa |2|17|40|

നാനാക്ക് പറയുന്നു, എനിക്ക് സ്വർഗ്ഗീയ സമാധാനവും സമനിലയും ലഭിച്ചു; ഗുരു എൻ്റെ ദാഹം ശമിപ്പിച്ചു. ||2||17||40||

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

saarag mahalaa 5 |

സാരംഗ്, അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਐਸੇ ਪ੍ਰਭੂ ਧਿਆਇਆ ॥

gur mil aaise prabhoo dhiaaeaa |

ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, ഞാൻ ഈശ്വരനെ ഇങ്ങനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ਭਇਓ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਦਇਆਲੁ ਦੁਖ ਭੰਜਨੁ ਲਗੈ ਨ ਤਾਤੀ ਬਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

bheio kripaal deaal dukh bhanjan lagai na taatee baaeaa |1| rahaau |

അവൻ എന്നോട് ദയയും അനുകമ്പയും ഉള്ളവനായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. അവൻ വേദന നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്; ചൂടുള്ള കാറ്റ് എന്നെ തൊടാൻ പോലും അവൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਜੇਤੇ ਸਾਸ ਸਾਸ ਹਮ ਲੇਤੇ ਤੇਤੇ ਹੀ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥

jete saas saas ham lete tete hee gun gaaeaa |

ഞാൻ എടുക്കുന്ന ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഞാൻ കർത്താവിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ ആലപിക്കുന്നു.

ਨਿਮਖ ਨ ਬਿਛੁਰੈ ਘਰੀ ਨ ਬਿਸਰੈ ਸਦ ਸੰਗੇ ਜਤ ਜਾਇਆ ॥੧॥

nimakh na bichhurai gharee na bisarai sad sange jat jaaeaa |1|

അവൻ എന്നിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിട്ടില്ല, ഒരു നിമിഷം പോലും, ഞാൻ അവനെ മറക്കില്ല. ഞാൻ എവിടെ പോയാലും അവൻ എപ്പോഴും എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്. ||1||

ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਬਲਿ ਬਲਿ ਚਰਨ ਕਮਲ ਕਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਗੁਰ ਦਰਸਾਇਆ ॥

hau bal bal bal bal charan kamal kau bal bal gur darasaaeaa |

ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ്, ഒരു ത്യാഗമാണ്, ഒരു ത്യാഗമാണ്, അവൻ്റെ താമര പാദങ്ങൾക്ക് ഒരു ത്യാഗമാണ്. ഗുരുവിൻ്റെ ദർശനത്തിൻ്റെ അനുഗ്രഹീതമായ ദർശനത്തിനുള്ള ത്യാഗമാണ് ഞാൻ.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਾਹੂ ਪਰਵਾਹਾ ਜਉ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧੮॥੪੧॥

kahu naanak kaahoo paravaahaa jau sukh saagar mai paaeaa |2|18|41|

നാനാക് പറയുന്നു, മറ്റൊന്നും ഞാൻ കാര്യമാക്കുന്നില്ല; സമാധാനത്തിൻ്റെ സമുദ്രമായ കർത്താവിനെ ഞാൻ കണ്ടെത്തി. ||2||18||41||

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥

saarag mahalaa 5 |

സാരംഗ്, അഞ്ചാമത്തെ മെഹൽ:

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਸਬਦੁ ਲਗੋ ਗੁਰ ਮੀਠਾ ॥

merai man sabad lago gur meetthaa |

ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം എൻ്റെ മനസ്സിന് വളരെ മധുരമായി തോന്നുന്നു.

ਖੁਲਿੑਓ ਕਰਮੁ ਭਇਓ ਪਰਗਾਸਾ ਘਟਿ ਘਟਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਡੀਠਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

khulio karam bheio paragaasaa ghatt ghatt har har ddeetthaa |1| rahaau |

എൻ്റെ കർമ്മം സജീവമായി, ഭഗവാൻ്റെ ദിവ്യമായ തേജസ്സ്, ഹർ, ഹർ, ഓരോ ഹൃദയത്തിലും പ്രകടമാണ്. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਆਜੋਨੀ ਸੰਭਉ ਸਰਬ ਥਾਨ ਘਟ ਬੀਠਾ ॥

paarabraham aajonee sanbhau sarab thaan ghatt beetthaa |

പരമാത്മാവായ ദൈവം, ജനനത്തിനപ്പുറം, സ്വയം അസ്തിത്വം, എല്ലായിടത്തും എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലും ഇരിക്കുന്നു.

ਭਇਓ ਪਰਾਪਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਾ ਬਲਿ ਬਲਿ ਪ੍ਰਭ ਚਰਣੀਠਾ ॥੧॥

bheio paraapat amrit naamaa bal bal prabh charaneetthaa |1|

ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൻ്റെ അംബ്രോസിയൽ അമൃത് നേടാനാണ് ഞാൻ വന്നത്. ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ്, ദൈവത്തിൻ്റെ താമരയുടെ പാദങ്ങൾക്കുള്ള ത്യാഗമാണ്. ||1||

ਸਤਸੰਗਤਿ ਕੀ ਰੇਣੁ ਮੁਖਿ ਲਾਗੀ ਕੀਏ ਸਗਲ ਤੀਰਥ ਮਜਨੀਠਾ ॥

satasangat kee ren mukh laagee kee sagal teerath majaneetthaa |

വിശുദ്ധരുടെ സമാജത്തിൻ്റെ പൊടികൊണ്ട് ഞാൻ എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; തീർത്ഥാടനത്തിൻ്റെ എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും ഞാൻ കുളിച്ചതുപോലെയാണ് ഇത്.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲ ਭਏ ਹੈ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਨ ਲਹੈ ਮਜੀਠਾ ॥੨॥੧੯॥੪੨॥

kahu naanak rang chalool bhe hai har rang na lahai majeetthaa |2|19|42|

നാനാക്ക് പറയുന്നു, അവൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ആഴത്തിലുള്ള സിന്ദൂരത്തിൽ ഞാൻ ചായം പൂശിയിരിക്കുന്നു; എൻ്റെ കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും മായുകയില്ല. ||2||19||42||