തന്നോട് തന്നെ ഐക്യപ്പെട്ട്, അവൻ മഹത്വമുള്ള മഹത്വം നൽകുന്നു.
ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഒരാൾ ഭഗവാൻ്റെ വിലയറിയുന്നു.
സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ എല്ലായിടത്തും അലഞ്ഞുനടക്കുന്നു, കരഞ്ഞും വിലപിച്ചും; ദ്വന്ദ്വസ്നേഹത്താൽ അവൻ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചിരിക്കുന്നു. ||3||
മായയുടെ മിഥ്യാധാരണയിൽ അഹംഭാവം സന്നിവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു, അവൻ്റെ ബഹുമാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഗുരുമുഖനായി മാറുന്ന ഒരാൾ നാമത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ||4||
ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൻ്റെ രത്നത്തോടൊപ്പം ആത്മീയ ജ്ഞാനവും ഗുരുവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കും.
ആഗ്രഹങ്ങൾ കീഴടക്കപ്പെടുന്നു, ഒരാൾ മനസ്സിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
സ്രഷ്ടാവ് തന്നെ അവൻ്റെ എല്ലാ നാടകങ്ങളും അരങ്ങേറുന്നു; അവൻ തന്നെ വിവേകം നൽകുന്നു. ||5||
യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നവൻ ആത്മാഭിമാനം ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച, ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ അവൻ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു.
അവൻ്റെ ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിൽ, അവൻ സ്നേഹനിർഭരമായ ഭക്തിയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവബോധപൂർവ്വം, അവൻ കർത്താവുമായി ഒന്നാകുന്നു. ||6||
വേദനയെ നശിപ്പിക്കുന്നവനെ ഗുരുവിലൂടെ അറിയാം.
മഹാനായ ദാതാവ്, ലോകത്തിൻ്റെ ജീവൻ, അവൻ തന്നെ എന്നെ കണ്ടുമുട്ടി.
കർത്താവ് ആരെയാണ് തന്നോട് ചേർക്കുന്നതെന്ന് അവനു മാത്രമേ മനസ്സിലാകൂ. അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഭയവും സംശയവും അകറ്റുന്നു. ||7||
അവൻ തന്നെ ഗുരുമുഖനാണ്, അവൻ തന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശബാദിൻ്റെ യഥാർത്ഥ വചനത്തിലൂടെ, യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുക.
വാർദ്ധക്യത്തിനും മരണത്തിനും യഥാർത്ഥ കർത്താവുമായി ഇണങ്ങുന്ന ഒരാളെ സ്പർശിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല. ||8||
ലോകം ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ തീയിൽ എരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
അത് കത്തുകയും കത്തിക്കുകയും അതിൻ്റെ എല്ലാ അഴിമതിയിലും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ എവിടെയും വിശ്രമിക്കാൻ ഇടം കണ്ടെത്തുന്നില്ല. ഈ ധാരണയാണ് യഥാർത്ഥ ഗുരു പകർന്ന് നൽകിയത്. ||9||
യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നവർ മഹാഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.
അവർ എന്നേക്കും യഥാർത്ഥ നാമത്തിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.
കർത്താവിൻ്റെ നാമമായ നിർമ്മലമായ നാമം അവരുടെ ആന്തരിക സത്തയുടെ അണുകേന്ദ്രത്തിൽ വ്യാപിക്കുന്നു; ശബാദിലൂടെ അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ശമിക്കുന്നു. ||10||
ശബാദിൻ്റെ വാക്ക് സത്യമാണ്, അവൻ്റെ വചനത്തിലെ ബാനി സത്യമാണ്.
ഇത് തിരിച്ചറിയുന്ന ആ ഗുരുമുഖൻ എത്ര വിരളമാണ്.
സത്യ ശബ്ദത്തിൽ മുഴുകിയവർ വേർപിരിയുന്നു. പുനർജന്മത്തിൽ അവരുടെ വരവും പോക്കും അവസാനിച്ചു. ||11||
ശബ്ദത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്ന ഒരാൾ മാലിന്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
നിഷ്കളങ്കനായ നാമം അവൻ്റെ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു.
അവൻ തൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ എന്നേക്കും സേവിക്കുന്നു, അഹംഭാവം ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ||12||
ഒരാൾ ഗുരുവിലൂടെ മനസ്സിലാക്കിയാൽ, അവൻ ഭഗവാൻ്റെ വാതിൽ അറിയുന്നു.
എന്നാൽ നാമമില്ലാതെ, ഒരാൾ വ്യർത്ഥമായി വാദിക്കുകയും തർക്കിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിശപ്പും ദാഹവും ഇല്ലാതാക്കുന്നു എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിൻ്റെ മഹത്വം. ||13||
കർത്താവ് അവരെ തന്നോട് കൂട്ടിച്ചേർക്കുമ്പോൾ, അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ആത്മീയ ജ്ഞാനം കൂടാതെ അവർക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകില്ല.
ഗുരുവിൻ്റെ വരദാനത്താൽ എന്നേക്കും മനസ്സ് നിറയുന്ന ഒരാൾ - അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ ശബ്ദവും ഗുരുവിൻ്റെ ബാനിയുടെ വചനവും മുഴങ്ങുന്നു. ||14||
അവൻ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച വിധി അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ആദിമനാഥൻ്റെ കൽപ്പന ആർക്കും മായ്ക്കാനാവില്ല.
മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച അത്തരം വിധിയുള്ള യഥാർത്ഥ സഭയായ സത് സംഗത്തിൽ അവർ മാത്രം താമസിക്കുന്നു. ||15||
അവൻ മാത്രം കർത്താവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു, അവൻ തൻ്റെ കൃപ നൽകുന്നവനാണ്.
അവൻ തൻ്റെ ബോധത്തെ യഥാർത്ഥ ശബ്ദത്തിൻ്റെ ആഴത്തിലുള്ള ധ്യാനാവസ്ഥയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ അടിമയായ നാനാക്ക് ഈ എളിയ പ്രാർത്ഥന അർപ്പിക്കുന്നു; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു, നിങ്ങളുടെ നാമത്തിനായി യാചിക്കുന്നു. ||16||1||
മാരൂ, മൂന്നാം മെഹൽ:
ഏകനായ ഭഗവാൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കുകയും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ ഇത് മനസ്സിലാക്കുന്ന ആ വ്യക്തി എത്ര വിരളമാണ്.
ഏകനായ ഭഗവാൻ എല്ലാവരുടെയും അണുകേന്ദ്രത്തിൽ ആഴത്തിൽ വ്യാപിക്കുകയും വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവനില്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല. ||1||
അവൻ 8.4 ദശലക്ഷം ജീവജാലങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു.