ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1286
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਮੑਾਲੀਐ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
guramukh sabad samaaleeai sache ke gun gaau |ഗുർമുഖുകൾ ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിൽ വസിക്കുന്നു. അവർ യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ മഹത്തായ സ്തുതികൾ പാടുന്നു.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲੇ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥੨॥
naanak naam rate jan niramale sahaje sach samaau |2|ഓ നാനാക്ക്, നാമത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന ആ വിനീതർ ശുദ്ധരും കളങ്കമില്ലാത്തവരുമാണ്. അവ അവബോധപൂർവ്വം യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥
pooraa satigur sev pooraa paaeaa |സമ്പൂർണനായ ഗുരുവിനെ സേവിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ തികഞ്ഞ ഭഗവാനെ കണ്ടെത്തി.
ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
poorai karam dhiaae pooraa sabad man vasaaeaa |പരിപൂർണ്ണനായ ഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ച്, തികഞ്ഞ കർമ്മത്താൽ, ഞാൻ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ശബ്ദത്തെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
ਪੂਰੈ ਗਿਆਨਿ ਧਿਆਨਿ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
poorai giaan dhiaan mail chukaaeaa |തികഞ്ഞ ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിലൂടെയും ധ്യാനത്തിലൂടെയും എൻ്റെ മാലിന്യം കഴുകി കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ਹਰਿ ਸਰਿ ਤੀਰਥਿ ਜਾਣਿ ਮਨੂਆ ਨਾਇਆ ॥
har sar teerath jaan manooaa naaeaa |കർത്താവ് എൻ്റെ വിശുദ്ധ തീർത്ഥാടനവും ശുദ്ധീകരണ കുളവുമാണ്; ഞാൻ അവനിൽ മനസ്സ് കഴുകുന്നു.
ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰਿ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥
sabad marai man maar dhan janedee maaeaa |ശബ്ദത്തിൽ മരിക്കുകയും മനസ്സിനെ കീഴടക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ - അവനെ പ്രസവിച്ച അമ്മ ഭാഗ്യവതിയാണ്.
ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰੁ ਸਚਾ ਆਇਆ ॥
dar sachai sachiaar sachaa aaeaa |അവൻ കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ സത്യവാനാണ്, അവൻ്റെ ഈ ലോകത്തിലേക്കുള്ള വരവ് സത്യമാണെന്ന് വിധിക്കപ്പെടുന്നു.
ਪੁਛਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ਜਾਂ ਖਸਮੈ ਭਾਇਆ ॥
puchh na sakai koe jaan khasamai bhaaeaa |നമ്മുടെ കർത്താവും യജമാനനുമായ ആ വ്യക്തിയെ ആർക്കും വെല്ലുവിളിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਲਾਹਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥੧੮॥
naanak sach salaeh likhiaa paaeaa |18|ഓ നാനാക്ക്, യഥാർത്ഥ ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ്റെ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച വിധി സജീവമാകുന്നു. ||18||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਕੁਲਹਾਂ ਦੇਂਦੇ ਬਾਵਲੇ ਲੈਂਦੇ ਵਡੇ ਨਿਲਜ ॥
kulahaan dende baavale lainde vadde nilaj |അംഗീകാരത്തിൻ്റെ ആചാരപരമായ തൊപ്പികൾ നൽകുന്നവർ വിഡ്ഢികൾ; അവ സ്വീകരിക്കുന്നവർക്ക് നാണമില്ല.
ਚੂਹਾ ਖਡ ਨ ਮਾਵਈ ਤਿਕਲਿ ਬੰਨੑੈ ਛਜ ॥
choohaa khadd na maavee tikal banaai chhaj |അരയിൽ ഒരു കൊട്ട കെട്ടി എലിക്ക് അതിൻ്റെ ദ്വാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ਦੇਨਿੑ ਦੁਆਈ ਸੇ ਮਰਹਿ ਜਿਨ ਕਉ ਦੇਨਿ ਸਿ ਜਾਹਿ ॥
deni duaaee se mareh jin kau den si jaeh |അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവർ മരിക്കും, അവർ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവരും പോകും.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇ ਸਮਾਹਿ ॥
naanak hukam na jaapee kithai jaae samaeh |ഓ നാനാക്ക്, കർത്താവിൻ്റെ കൽപ്പന ആരും അറിയുന്നില്ല, അതിലൂടെ എല്ലാവരും പോകണം.
ਫਸਲਿ ਅਹਾੜੀ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਸਾਵਣੀ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥
fasal ahaarree ek naam saavanee sach naau |വസന്തകാല വിളവെടുപ്പ് ഏക കർത്താവിൻ്റെ നാമമാണ്; ശരത്കാല വിളവെടുപ്പാണ് യഥാർത്ഥ നാമം.
ਮੈ ਮਹਦੂਦੁ ਲਿਖਾਇਆ ਖਸਮੈ ਕੈ ਦਰਿ ਜਾਇ ॥
mai mahadood likhaaeaa khasamai kai dar jaae |ഞാൻ അവൻ്റെ കോടതിയിൽ എത്തുമ്പോൾ എൻ്റെ കർത്താവും യജമാനനുമായ ഒരു ക്ഷമാപണ കത്ത് ലഭിക്കുന്നു.
ਦੁਨੀਆ ਕੇ ਦਰ ਕੇਤੜੇ ਕੇਤੇ ਆਵਹਿ ਜਾਂਹਿ ॥
duneea ke dar ketarre kete aaveh jaanhi |ലോകത്ത് എത്രയോ കോടതികളുണ്ട്, അവിടെ വന്ന് പോകുന്ന ധാരാളം.
ਕੇਤੇ ਮੰਗਹਿ ਮੰਗਤੇ ਕੇਤੇ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥
kete mangeh mangate kete mang mang jaeh |1|യാചിക്കുന്ന എത്രയോ ഭിക്ഷാടകരുണ്ട്; പലരും മരണം വരെ യാചിക്കുകയും യാചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |ആദ്യ മെഹൽ:
ਸਉ ਮਣੁ ਹਸਤੀ ਘਿਉ ਗੁੜੁ ਖਾਵੈ ਪੰਜਿ ਸੈ ਦਾਣਾ ਖਾਇ ॥
sau man hasatee ghiau gurr khaavai panj sai daanaa khaae |ആന നൂറു പൗണ്ട് നെയ്യും മോളാസും, അഞ്ഞൂറ് പൗണ്ട് ചോളവും തിന്നുന്നു.
ਡਕੈ ਫੂਕੈ ਖੇਹ ਉਡਾਵੈ ਸਾਹਿ ਗਇਐ ਪਛੁਤਾਇ ॥
ddakai fookai kheh uddaavai saeh geaai pachhutaae |അവൻ മുറുമുറുക്കുന്നു, പൊടി വിതറുന്നു, ശ്വാസം ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ അവൻ ഖേദിക്കുന്നു.
ਅੰਧੀ ਫੂਕਿ ਮੁਈ ਦੇਵਾਨੀ ॥
andhee fook muee devaanee |അന്ധരും അഹങ്കാരികളും ഭ്രാന്തനായി മരിക്കുന്നു.
ਖਸਮਿ ਮਿਟੀ ਫਿਰਿ ਭਾਨੀ ॥
khasam mittee fir bhaanee |കർത്താവിന് കീഴടങ്ങുമ്പോൾ ഒരാൾ അവനു പ്രസാദകരായിത്തീരുന്നു.
ਅਧੁ ਗੁਲ੍ਹਾ ਚਿੜੀ ਕਾ ਚੁਗਣੁ ਗੈਣਿ ਚੜੀ ਬਿਲਲਾਇ ॥
adh gulhaa chirree kaa chugan gain charree bilalaae |കുരുവികൾ പകുതി ധാന്യം മാത്രം തിന്നുന്നു, എന്നിട്ട് അത് ആകാശത്തിലൂടെ പറന്നു ചിലവഴിക്കുന്നു.
ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਓਹਾ ਚੰਗੀ ਜਿ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ਖੁਦਾਇ ॥
khasamai bhaavai ohaa changee ji kare khudaae khudaae |നല്ല കുരുവി തൻ്റെ നാഥനും യജമാനനും പ്രസാദിക്കും, അവൾ കർത്താവിൻ്റെ നാമം ചീറ്റുന്നുവെങ്കിൽ.
ਸਕਤਾ ਸੀਹੁ ਮਾਰੇ ਸੈ ਮਿਰਿਆ ਸਭ ਪਿਛੈ ਪੈ ਖਾਇ ॥
sakataa seehu maare sai miriaa sabh pichhai pai khaae |ശക്തനായ കടുവ നൂറുകണക്കിന് മാനുകളെ കൊല്ലുന്നു, മറ്റ് എല്ലാത്തരം മൃഗങ്ങളും അത് ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ഭക്ഷിക്കുന്നു.
ਹੋਇ ਸਤਾਣਾ ਘੁਰੈ ਨ ਮਾਵੈ ਸਾਹਿ ਗਇਐ ਪਛੁਤਾਇ ॥
hoe sataanaa ghurai na maavai saeh geaai pachhutaae |അത് വളരെ ശക്തമാകുന്നു, അതിൻ്റെ ഗുഹയിൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല, പക്ഷേ അത് പോകേണ്ടിവരുമ്പോൾ അത് ഖേദിക്കുന്നു.
ਅੰਧਾ ਕਿਸ ਨੋ ਬੁਕਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥
andhaa kis no buk sunaavai |അപ്പോൾ അന്ധനായ മൃഗത്തിൻ്റെ ഗർജ്ജനം ആരെയാണ് ആകർഷിക്കുന്നത്?
ਖਸਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਭਾਵੈ ॥
khasamai mool na bhaavai |അവൻ തൻറെ നാഥനും യജമാനനും ഒട്ടും പ്രസാദിക്കുന്നില്ല.
ਅਕ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੇ ਅਕ ਤਿਡਾ ਅਕ ਡਾਲੀ ਬਹਿ ਖਾਇ ॥
ak siau preet kare ak tiddaa ak ddaalee beh khaae |പ്രാണികൾക്ക് ക്ഷീരപച്ച ചെടിയെ ഇഷ്ടമാണ്; കൊമ്പിലിരുന്ന് അത് തിന്നുന്നു.
ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਓਹੋ ਚੰਗਾ ਜਿ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ਖੁਦਾਇ ॥
khasamai bhaavai oho changaa ji kare khudaae khudaae |അത് കർത്താവിൻ്റെ നാമം വിളിച്ചാൽ അതിൻ്റെ നാഥനും യജമാനനും നല്ലതും പ്രസാദകരവുമാകും.
ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਚਾਰਿ ਦਿਹਾੜੇ ਸੁਖਿ ਕੀਤੈ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ॥
naanak duneea chaar dihaarre sukh keetai dukh hoee |ഓ നാനാക്ക്, ലോകം ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ മാത്രമേ നിലനിൽക്കൂ; സുഖഭോഗങ്ങളിൽ മുഴുകിയാൽ വേദന ഉണ്ടാകുന്നു.
ਗਲਾ ਵਾਲੇ ਹੈਨਿ ਘਣੇਰੇ ਛਡਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥
galaa vaale hain ghanere chhadd na sakai koee |പൊങ്ങച്ചം പറയുന്നവരും വീമ്പിളക്കുന്നവരും അനേകരുണ്ട്, എന്നാൽ അവർക്കൊന്നും ലോകത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.
ਮਖਂੀ ਮਿਠੈ ਮਰਣਾ ॥
makhanee mitthai maranaa |മധുരത്തിനു വേണ്ടി ഈച്ച മരിക്കുന്നു.
ਜਿਨ ਤੂ ਰਖਹਿ ਤਿਨ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਤਿਨ ਭਉ ਸਾਗਰੁ ਤਰਣਾ ॥੨॥
jin too rakheh tin nerr na aavai tin bhau saagar taranaa |2|കർത്താവേ, നീ സംരക്ഷിക്കുന്നവരെ മരണം പോലും സമീപിക്കുന്നില്ല. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ലോക-സമുദ്രത്തിലൂടെ നിങ്ങൾ അവരെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਤੂ ਧਣੀ ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥
agam agochar too dhanee sachaa alakh apaar |അങ്ങ് അപ്രാപ്യവും അഗ്രാഹ്യവുമാണ്, അദൃശ്യവും അനന്തവുമായ യഥാർത്ഥ കർത്താവേ.
ਤੂ ਦਾਤਾ ਸਭਿ ਮੰਗਤੇ ਇਕੋ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥
too daataa sabh mangate iko devanahaar |നിങ്ങളാണ് ദാതാവ്, എല്ലാവരും നിന്നോട് യാചകരാണ്. നിങ്ങൾ മാത്രമാണ് മഹത്തായ ദാതാവ്.
ਜਿਨੀ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥
jinee seviaa tinee sukh paaeaa guramatee veechaar |അങ്ങയെ സേവിക്കുന്നവർ ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിച്ച് സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു.
ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੁਧੁ ਏਵੈ ਭਾਵਦਾ ਮਾਇਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
eikanaa no tudh evai bhaavadaa maaeaa naal piaar |ചിലർ, നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം, മായയുമായി പ്രണയത്തിലാണ്.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ॥
gur kai sabad salaaheeai antar prem piaar |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ, ഉള്ളിൽ സ്നേഹത്തോടെയും വാത്സല്യത്തോടെയും ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുക.
ਵਿਣੁ ਪ੍ਰੀਤੀ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
vin preetee bhagat na hovee vin satigur na lagai piaar |സ്നേഹമില്ലാതെ ഭക്തിയില്ല. യഥാർത്ഥ ഗുരുവില്ലാതെ സ്നേഹം പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
ਤੂ ਪ੍ਰਭੁ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਸੇਵਦੇ ਇਕ ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥
too prabh sabh tudh sevade ik dtaadtee kare pukaar |നീ ദൈവമായ കർത്താവാണ്; എല്ലാവരും നിന്നെ സേവിക്കുന്നു. ഇതാണ് അങ്ങയുടെ വിനീതനായ മന്ത്രിയുടെ പ്രാർത്ഥന.
ਦੇਹਿ ਦਾਨੁ ਸੰਤੋਖੀਆ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਆਧਾਰੁ ॥੧੯॥
dehi daan santokheea sachaa naam milai aadhaar |19|സംതൃപ്തി എന്ന സമ്മാനം നൽകി എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ, എൻ്റെ പിന്തുണയായി എനിക്ക് യഥാർത്ഥ നാമം ലഭിക്കാൻ. ||19||