ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 943
ਪਵਨ ਅਰੰਭੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥
pavan aranbh satigur mat velaa |വായുവിൽ നിന്നാണ് തുടക്കം. ഇത് യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളുടെ കാലമാണ്.
ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਚੇਲਾ ॥
sabad guroo surat dhun chelaa |ശബാദ് ഗുരുവാണ്, അവനിൽ ഞാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം എൻ്റെ ബോധം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു; ഞാൻ ചൈലയാണ്, ശിഷ്യനാണ്.
ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਉ ਨਿਰਾਲਾ ॥
akath kathaa le rhau niraalaa |പറയാത്ത സംസാരം പറയുമ്പോൾ ഞാൻ അറ്റാച്ച് ആയി തുടരുന്നു.
ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥
naanak jug jug gur gopaalaa |നാനാക്ക്, യുഗങ്ങളിലുടനീളം, ലോകത്തിൻ്റെ നാഥൻ എൻ്റെ ഗുരുവാണ്.
ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਜਿਤੁ ਕਥਾ ਵੀਚਾਰੀ ॥
ek sabad jit kathaa veechaaree |ഏകദൈവത്തിൻ്റെ വചനമായ ശബാദിൻ്റെ പ്രഭാഷണം ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥੪੪॥
guramukh haumai agan nivaaree |44|ഗുരുമുഖൻ അഹംഭാവത്തിൻ്റെ തീ കെടുത്തുന്നു. ||44||
ਮੈਣ ਕੇ ਦੰਤ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥
main ke dant kiau khaaeeai saar |"മെഴുക് പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ ഇരുമ്പ് ചവയ്ക്കാനാകും?
ਜਿਤੁ ਗਰਬੁ ਜਾਇ ਸੁ ਕਵਣੁ ਆਹਾਰੁ ॥
jit garab jaae su kavan aahaar |അഹങ്കാരം ഇല്ലാതാക്കുന്ന ആ ഭക്ഷണം എന്താണ്?
ਹਿਵੈ ਕਾ ਘਰੁ ਮੰਦਰੁ ਅਗਨਿ ਪਿਰਾਹਨੁ ॥
hivai kaa ghar mandar agan piraahan |മഞ്ഞിൻ്റെ ഭവനമായ കൊട്ടാരത്തിൽ അഗ്നി വസ്ത്രം ധരിച്ച് എങ്ങനെ ജീവിക്കും?
ਕਵਨ ਗੁਫਾ ਜਿਤੁ ਰਹੈ ਅਵਾਹਨੁ ॥
kavan gufaa jit rahai avaahan |കുലുങ്ങാതെ ഇരിക്കാവുന്ന ആ ഗുഹ എവിടെയാണ്?
ਇਤ ਉਤ ਕਿਸ ਕਉ ਜਾਣਿ ਸਮਾਵੈ ॥
eit ut kis kau jaan samaavai |അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വ്യാപിക്കുന്ന ആരെയാണ് നാം അറിയേണ്ടത്?
ਕਵਨ ਧਿਆਨੁ ਮਨੁ ਮਨਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪੫॥
kavan dhiaan man maneh samaavai |45|മനസ്സിനെ അതിൽത്തന്നെ ലയിപ്പിക്കുന്ന ധ്യാനം എന്താണ്?" ||45||
ਹਉ ਹਉ ਮੈ ਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ॥
hau hau mai mai vichahu khovai |ഉള്ളിൽ നിന്ന് അഹംഭാവത്തെയും വ്യക്തിത്വത്തെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യുക,
ਦੂਜਾ ਮੇਟੈ ਏਕੋ ਹੋਵੈ ॥
doojaa mettai eko hovai |ദ്വൈതത്തെ മായ്ച്ച്, മർത്യൻ ദൈവവുമായി ഒന്നായിത്തീരുന്നു.
ਜਗੁ ਕਰੜਾ ਮਨਮੁਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥
jag kararraa manamukh gaavaar |വിഡ്ഢി, സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖന് ലോകം പ്രയാസകരമാണ്;
ਸਬਦੁ ਕਮਾਈਐ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥
sabad kamaaeeai khaaeeai saar |ശബാദ് പരിശീലിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ ഇരുമ്പ് ചവയ്ക്കുന്നു.
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥
antar baahar eko jaanai |അകത്തും പുറത്തും ഏകനായ കർത്താവിനെ അറിയുക.
ਨਾਨਕ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ॥੪੬॥
naanak agan marai satigur kai bhaanai |46|ഓ നാനാക്ക്, യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ ഇച്ഛയുടെ പ്രസാദത്താൽ അഗ്നി അണഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ||46||
ਸਚ ਭੈ ਰਾਤਾ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੈ ॥
sach bhai raataa garab nivaarai |യഥാർത്ഥ ദൈവഭയത്താൽ പ്രേരിതനായി, അഹങ്കാരം എടുത്തുകളയുന്നു;
ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੈ ॥
eko jaataa sabad veechaarai |അവൻ ഏകനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയും ശബ്ദത്തെ ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുക.
ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਹੀਆ ॥
sabad vasai sach antar heea |ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ വസിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ ശബ്ദത്തോടെ,
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਰੰਗਿ ਰੰਗੀਆ ॥
tan man seetal rang rangeea |ശരീരവും മനസ്സും കുളിർപ്പിക്കുകയും ശാന്തമാക്കുകയും കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്താൽ നിറയുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥
kaam krodh bikh agan nivaare |ലൈംഗികാഭിലാഷത്തിൻ്റെയും കോപത്തിൻ്റെയും അഴിമതിയുടെയും അഗ്നി അണയുന്നു.
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥੪੭॥
naanak nadaree nadar piaare |47|ഓ നാനാക്ക്, പ്രിയപ്പെട്ടവൻ തൻ്റെ കൃപയുടെ നോട്ടം നൽകുന്നു. ||47||
ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਚੰਦੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਛਾਇਆ ॥
kavan mukh chand hivai ghar chhaaeaa |"മനസ്സിൻ്റെ ചന്ദ്രൻ തണുത്തതും ഇരുണ്ടതുമാണ്; അത് എങ്ങനെ പ്രകാശിക്കും?
ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਸੂਰਜੁ ਤਪੈ ਤਪਾਇਆ ॥
kavan mukh sooraj tapai tapaaeaa |എങ്ങനെയാണ് സൂര്യൻ ഇത്ര ഉജ്ജ്വലമായി ജ്വലിക്കുന്നത്?
ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਕਾਲੁ ਜੋਹਤ ਨਿਤ ਰਹੈ ॥
kavan mukh kaal johat nit rahai |മരണത്തിൻ്റെ നിരന്തര നോട്ടം എങ്ങനെ തിരിച്ചുവിടും?
ਕਵਨ ਬੁਧਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤਿ ਰਹੈ ॥
kavan budh guramukh pat rahai |ഏത് ധാരണയിലൂടെയാണ് ഗുർമുഖിൻ്റെ ബഹുമാനം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്?
ਕਵਨੁ ਜੋਧੁ ਜੋ ਕਾਲੁ ਸੰਘਾਰੈ ॥
kavan jodh jo kaal sanghaarai |ആരാണ് മരണത്തെ കീഴടക്കുന്ന പോരാളി?
ਬੋਲੈ ਬਾਣੀ ਨਾਨਕੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥੪੮॥
bolai baanee naanak beechaarai |48|ഓ നാനാക്ക്, നിങ്ങളുടെ ചിന്താപൂർവ്വമായ മറുപടി ഞങ്ങൾക്ക് തരൂ." ||48||
ਸਬਦੁ ਭਾਖਤ ਸਸਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥
sabad bhaakhat sas jot apaaraa |ശബ്ദത്തിന് ശബ്ദം നൽകി, മനസ്സിൻ്റെ ചന്ദ്രൻ അനന്തതയാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਵਸੈ ਮਿਟੈ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥
sas ghar soor vasai mittai andhiaaraa |ചന്ദ്രൻ്റെ ഗൃഹത്തിൽ സൂര്യൻ വസിക്കുമ്പോൾ ഇരുട്ട് നീങ്ങുന്നു.
ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥
sukh dukh sam kar naam adhaaraa |ഭഗവാൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിൻ്റെ പിന്തുണ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷവും വേദനയും ഒന്നുതന്നെയാണ്.
ਆਪੇ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਣਹਾਰਾ ॥
aape paar utaaranahaaraa |അവൻ തന്നെ രക്ഷിക്കുകയും നമ്മെ കടത്തിവിടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਗੁਰ ਪਰਚੈ ਮਨੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥
gur parachai man saach samaae |ഗുരുവിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ മനസ്സ് സത്യത്തിൽ ലയിക്കുന്നു.
ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੪੯॥
pranavat naanak kaal na khaae |49|എന്നിട്ട്, നാനാക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, ഒരാളെ മരണം ദഹിപ്പിക്കരുത്. ||49||
ਨਾਮ ਤਤੁ ਸਭ ਹੀ ਸਿਰਿ ਜਾਪੈ ॥
naam tat sabh hee sir jaapai |നാമത്തിൻ്റെ സാരാംശം, ഭഗവാൻ്റെ നാമം, എല്ലാറ്റിലും ഏറ്റവും ഉന്നതവും ശ്രേഷ്ഠവുമാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਪੈ ॥
bin naavai dukh kaal santaapai |പേരില്ലാതെ ഒരാൾ വേദനയും മരണവും അനുഭവിക്കുന്നു.
ਤਤੋ ਤਤੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥
tato tat milai man maanai |ഒരാളുടെ സാരാംശം സത്തയിൽ ലയിക്കുമ്പോൾ, മനസ്സിന് സംതൃപ്തിയും സംതൃപ്തിയും ലഭിക്കുന്നു.
ਦੂਜਾ ਜਾਇ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਨੈ ॥
doojaa jaae ikat ghar aanai |ദ്വൈതത ഇല്ലാതായി, ഏകനായ ഭഗവാൻ്റെ ഭവനത്തിൽ ഒരാൾ പ്രവേശിക്കുന്നു.
ਬੋਲੈ ਪਵਨਾ ਗਗਨੁ ਗਰਜੈ ॥
bolai pavanaa gagan garajai |ശ്വാസം പത്താം ഗേറ്റിൻ്റെ ആകാശത്ത് വീശി പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്നു.
ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਮਿਲਣੁ ਸਹਜੈ ॥੫੦॥
naanak nihachal milan sahajai |50|ഓ നാനാക്ക്, മർത്യൻ പിന്നീട് അവബോധപൂർവ്വം നിത്യവും മാറ്റമില്ലാത്തതുമായ കർത്താവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. ||50||
ਅੰਤਰਿ ਸੁੰਨੰ ਬਾਹਰਿ ਸੁੰਨੰ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੁੰਨ ਮਸੁੰਨੰ ॥
antar sunan baahar sunan tribhavan sun masunan |പരമമായ കർത്താവ് ഉള്ളിൽ ആഴത്തിലാണ്; പരമമായ കർത്താവ് നമുക്ക് പുറത്തുമുണ്ട്. പരമമായ ഭഗവാൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായും നിറയ്ക്കുന്നു.
ਚਉਥੇ ਸੁੰਨੈ ਜੋ ਨਰੁ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਉ ਪਾਪੁ ਨ ਪੁੰਨੰ ॥
chauthe sunai jo nar jaanai taa kau paap na punan |നാലാം ഭാവത്തിൽ ഭഗവാനെ അറിയുന്നവൻ, ഗുണത്തിനോ അധർമ്മത്തിനോ വിധേയനല്ല.
ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੁੰਨ ਕਾ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥
ghatt ghatt sun kaa jaanai bheo |എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന പരമമായ ദൈവത്തിൻ്റെ രഹസ്യം അറിയുന്നവൻ,
ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥
aad purakh niranjan deo |നിഷ്കളങ്കനായ ദിവ്യനാഥനായ ആദിമ സത്തയെ അറിയുന്നു.
ਜੋ ਜਨੁ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨ ਰਾਤਾ ॥
jo jan naam niranjan raataa |നിർമ്മലമായ നാമത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന ആ വിനീതൻ,
ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥੫੧॥
naanak soee purakh bidhaataa |51|ഓ നാനാക്ക്, വിധിയുടെ ശില്പിയായ ആദിമ നാഥൻ തന്നെയാണ്. ||51||
ਸੁੰਨੋ ਸੁੰਨੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
suno sun kahai sabh koee |"എല്ലാവരും അവ്യക്തമായ ശൂന്യമായ പൂർണ്ണനായ ഭഗവാനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.
ਅਨਹਤ ਸੁੰਨੁ ਕਹਾ ਤੇ ਹੋਈ ॥
anahat sun kahaa te hoee |ഈ കേവല ശൂന്യത എങ്ങനെ കണ്ടെത്താനാകും?
ਅਨਹਤ ਸੁੰਨਿ ਰਤੇ ਸੇ ਕੈਸੇ ॥
anahat sun rate se kaise |അവർ ആരാണ്, ഈ കേവല ശൂന്യതയുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു?
ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸ ਹੀ ਜੈਸੇ ॥
jis te upaje tis hee jaise |അവർ ഉത്ഭവിച്ച കർത്താവിനെപ്പോലെയാണ്.
ਓਇ ਜਨਮਿ ਨ ਮਰਹਿ ਨ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥
oe janam na mareh na aaveh jaeh |അവർ ജനിക്കുന്നില്ല, മരിക്കുന്നില്ല; അവർ വരികയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നില്ല.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਹਿ ॥੫੨॥
naanak guramukh man samajhaeh |52|ഓ നാനാക്ക്, ഗുരുമുഖന്മാർ അവരുടെ മനസ്സിനെ ഉപദേശിക്കുന്നു. ||52||
ਨਉ ਸਰ ਸੁਭਰ ਦਸਵੈ ਪੂਰੇ ॥
nau sar subhar dasavai poore |ഒമ്പത് കവാടങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം പരിശീലിക്കുന്നതിലൂടെ, പത്താം കവാടത്തിൻ്റെ പൂർണ്ണമായ നിയന്ത്രണം ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കും.
ਤਹ ਅਨਹਤ ਸੁੰਨ ਵਜਾਵਹਿ ਤੂਰੇ ॥
tah anahat sun vajaaveh toore |അവിടെ കേവലഭഗവാൻ്റെ അപ്രസക്തമായ ശബ്ദധാര പ്രകമ്പനം കൊള്ളുകയും പ്രതിധ്വനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਸਾਚੈ ਰਾਚੇ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰੇ ॥
saachai raache dekh hajoore |സദാ സന്നിഹിതനായിരിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ കർത്താവിനെ കാണുക, അവനുമായി ലയിക്കുക.
ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥
ghatt ghatt saach rahiaa bharapoore |യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു.