Uit die lug het die begin gekom. Dit is die ouderdom van die Ware Guru se leringe.
Die Shabad is die Guru, op wie ek my bewussyn liefdevol fokus; Ek is die chaylaa, die dissipel.
As ek die Onuitgesproke Toespraak praat, bly ek onverbonde.
Nanak, deur die eeue heen is die Here van die Wêreld my Guru.
Ek oordink die preek van die Shabad, die Woord van die Een God.
Die Gurmukh blus die vuur van egoïsme. ||44||
"Met tande van was, hoe kan 'n mens yster kou?
Wat is daardie kos, wat trots wegneem?
Hoe kan 'n mens in die paleis woon, die huis van sneeu, met klere van vuur aan?
Waar is daardie grot, waarbinne mens onwankelbaar kan bly?
Wie moet ons ken wat hier en daar deurdring?
Wat is daardie meditasie wat daartoe lei dat die verstand in homself geabsorbeer word?" ||45||
Die uitwissing van egotisme en individualisme van binne,
en deur dualiteit uit te wis, word die sterflike een met God.
Die wêreld is moeilik vir die dwase, eiesinnige manmukh;
oefen die Shabad, kou mens yster.
Ken die Een Here, van binne en van buite.
O Nanak, die vuur word geblus, deur die plesier van die Ware Guru se wil. ||46||
Gedrenk met die Ware Vrees van God word trots weggeneem;
besef dat Hy Een is, en oordink die Shabad.
Met die Ware Shabad wat diep in die hart bly,
die liggaam en gees word verkoel en gesus, en gekleur met die Here se Liefde.
Die vuur van seksuele begeerte, woede en korrupsie word geblus.
O Nanak, die Geliefde skenk Sy Blik van Genade. ||47||
"Die maan van die gees is koel en donker; hoe word dit verlig?
Hoe brand die son so briljant?
Hoe kan die konstante wakende blik van die Dood weggedraai word?
Met watter begrip word die eer van die Gurmukh bewaar?
Wie is die vegter, wie oorwin die Dood?
Gee ons jou bedagsame antwoord, O Nanak." ||48||
Deur stem aan die Shabad te gee, word die maan van die gees met oneindigheid verlig.
Wanneer die son in die huis van die maan woon, word die duisternis verdryf.
Plesier en pyn is net dieselfde as mens die Ondersteuning van die Naam, die Naam van die Here, neem.
Hy self red, en dra ons oor.
Met geloof in die Guru, smelt die verstand saam in Waarheid,
en dan, bid Nanak, word 'n mens nie deur die Dood verteer nie. ||49||
Die kern van die Naam, die Naam van die Here, is bekend as die mees verhewe en voortreflikste van almal.
Sonder die Naam word mens geteister deur pyn en dood.
Wanneer 'n mens se wese saamsmelt in die wese, is die verstand tevrede en vervul.
Dualiteit is weg, en mens gaan die huis van die Een Here binne.
Die asem waai oor die lug van die Tiende Poort en vibreer.
O Nanak, die sterfling ontmoet dan intuïtief die ewige, onveranderlike Here. ||50||
Die absolute Here is diep binne; die absolute Here is ook buite ons. Die absolute Here vul die drie wêrelde totaal.
Iemand wat die Here in die vierde toestand ken, is nie onderworpe aan deug of ondeug nie.
Een wat die verborgenheid van God die Absolute ken, wat elke hart deurdring,
Ken die Oerwese, die Onbevlekte Goddelike Here.
Daardie nederige wese wat deurdrenk is met die Onbevlekte Naam,
Nanak, is self die oerheer, die argitek van die lot. ||51||
“Almal praat van die Absolute Here, die ongemanifesteerde leemte.
Hoe kan 'n mens hierdie absolute leemte vind?
Wie is hulle, wat ingestel is op hierdie absolute leemte?”
Hulle is soos die Here, van wie hulle ontstaan het.
Hulle word nie gebore nie, hulle sterf nie; hulle kom en gaan nie.
O Nanak, die Gurmukhs onderrig hulle gedagtes. ||52||
Deur beheer oor die nege poorte te beoefen, verkry mens volmaakte beheer oor die Tiende Poort.
Daar vibreer en weerklink die onaangeraakte klankstroom van die absolute Here.
Aanskou die Ware Here wat altyd teenwoordig is, en smelt met Hom saam.
Die Ware Here deurdring en deurdring elke hart.