ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 664
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੧॥
naanak naam milai man maaniaa |4|1|ഓ നാനാക്ക്, നാമം നേടുന്നു; അവൻ്റെ മനസ്സ് പ്രസന്നവും സമാധാനവും ആകുന്നു. ||4||1||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 |ധനസാരി, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥
har naam dhan niramal at apaaraa |ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൻ്റെ സമ്പത്ത് കളങ്കമില്ലാത്തതും തികച്ചും അനന്തവുമാണ്.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥
gur kai sabad bhare bhanddaaraa |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം നിധിയാൽ ഒഴുകുന്നു.
ਨਾਮ ਧਨ ਬਿਨੁ ਹੋਰ ਸਭ ਬਿਖੁ ਜਾਣੁ ॥
naam dhan bin hor sabh bikh jaan |അറിയുക, നാമത്തിൻ്റെ സമ്പത്തൊഴികെ, മറ്റെല്ലാ സമ്പത്തും വിഷമാണ്.
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਜਲੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੧॥
maaeaa mohi jalai abhimaan |1|അഹംഭാവികളായ ആളുകൾ മായയോടുള്ള അടുപ്പത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്നു. ||1||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਕੋਇ ॥
guramukh har ras chaakhai koe |ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്ത രുചിക്കുന്ന ആ ഗുരുമുഖൻ എത്ര വിരളമാണ്.
ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
tis sadaa anand hovai din raatee poorai bhaag paraapat hoe | rahaau |രാവും പകലും അവൻ എപ്പോഴും ആനന്ദത്തിലാണ്; തികഞ്ഞ നല്ല വിധിയിലൂടെ അയാൾക്ക് പേര് ലഭിക്കുന്നു. ||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਸਬਦੁ ਦੀਪਕੁ ਵਰਤੈ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥
sabad deepak varatai tihu loe |മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വിളക്കാണ് ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം.
ਜੋ ਚਾਖੈ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥
jo chaakhai so niramal hoe |അത് ആസ്വദിച്ചവൻ കളങ്കരഹിതനാകുന്നു.
ਨਿਰਮਲ ਨਾਮਿ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਧੋਇ ॥
niramal naam haumai mal dhoe |നിഷ്കളങ്കമായ നാമം, ഭഗവാൻ്റെ നാമം, അഹംഭാവത്തിൻ്റെ മാലിന്യം കഴുകിക്കളയുന്നു.
ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥
saachee bhagat sadaa sukh hoe |2|യഥാർത്ഥ ഭക്തി ആരാധന ശാശ്വതമായ സമാധാനം കൈവരുത്തുന്നു. ||2||
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਲੋਗੁ ॥
jin har ras chaakhiaa so har jan log |ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സത്ത ആസ്വദിക്കുന്നവൻ ഭഗവാൻ്റെ എളിയ ദാസനാണ്.
ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਹਰਖੁ ਨਾਹੀ ਕਦੇ ਸੋਗੁ ॥
tis sadaa harakh naahee kade sog |അവൻ എന്നേക്കും സന്തുഷ്ടനാണ്; അവൻ ഒരിക്കലും ദുഃഖിതനല്ല.
ਆਪਿ ਮੁਕਤੁ ਅਵਰਾ ਮੁਕਤੁ ਕਰਾਵੈ ॥
aap mukat avaraa mukat karaavai |അവൻ സ്വയം മോചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, അവൻ മറ്റുള്ളവരെയും മോചിപ്പിക്കുന്നു.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਹਰਿ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੩॥
har naam japai har te sukh paavai |3|അവൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമം ജപിക്കുന്നു, ഭഗവാനിലൂടെ അവൻ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നു. ||3||
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਭ ਮੁਈ ਬਿਲਲਾਇ ॥
bin satigur sabh muee bilalaae |യഥാർത്ഥ ഗുരു ഇല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരും മരിക്കുന്നു, വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു.
ਅਨਦਿਨੁ ਦਾਝਹਿ ਸਾਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥
anadin daajheh saat na paae |രാവും പകലും അവർ കത്തുന്നു, സമാധാനം കാണുന്നില്ല.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸਭੁ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ॥
satigur milai sabh trisan bujhaae |എന്നാൽ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ എല്ലാ ദാഹവും ശമിക്കും.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੪॥੨॥
naanak naam saant sukh paae |4|2|ഓ നാനാക്ക്, നാമത്തിലൂടെ ഒരാൾ ശാന്തിയും സമാധാനവും കണ്ടെത്തുന്നു. ||4||2||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 |ധനസാരി, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਸਦਾ ਧਨੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੇ ॥
sadaa dhan antar naam samaale |കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തിൻ്റെ സമ്പത്ത്, ഉള്ളിൽ ശേഖരിക്കുകയും എന്നേക്കും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുക;
ਜੀਅ ਜੰਤ ਜਿਨਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੇ ॥
jeea jant jineh pratipaale |അവൻ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും സൃഷ്ടികളെയും വിലമതിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਤਿਨ ਕਉ ਪਾਏ ॥
mukat padaarath tin kau paae |അവർക്ക് മാത്രമേ വിമോചനത്തിൻ്റെ നിധി ലഭിക്കുന്നുള്ളൂ,
ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੧॥
har kai naam rate liv laae |1|കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം മുഴുകി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നവർ. ||1||
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਪਾਵੈ ॥
gur sevaa te har naam dhan paavai |ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൻ്റെ സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.
ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
antar paragaas har naam dhiaavai | rahaau |അവൻ ഉള്ളിൽ പ്രകാശിക്കുകയും പ്രകാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അവൻ ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു. ||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਇਹੁ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਗੂੜਾ ਧਨ ਪਿਰ ਹੋਇ ॥
eihu har rang goorraa dhan pir hoe |കർത്താവിനോടുള്ള ഈ സ്നേഹം വധുവിൻ്റെ ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹം പോലെയാണ്.
ਸਾਂਤਿ ਸੀਗਾਰੁ ਰਾਵੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
saant seegaar raave prabh soe |ശാന്തിയും സമാധാനവും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ആത്മ വധുവിനെ ദൈവം ആശ്വസിക്കുകയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕੋਇ ਨ ਪਾਏ ॥
haumai vich prabh koe na paae |അഹംഭാവത്തിലൂടെ ആരും ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥
moolahu bhulaa janam gavaae |2|എല്ലാറ്റിൻ്റെയും മൂലകാരണമായ ആദിമനാഥനിൽ നിന്ന് അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന ഒരാൾ തൻ്റെ ജീവിതം വെറുതെ പാഴാക്കുന്നു. ||2||
ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਬਾਣੀ ॥
gur te saat sahaj sukh baanee |ശാന്തിയും സ്വർഗ്ഗീയ സമാധാനവും ആനന്ദവും അവൻ്റെ ബാനിയുടെ വചനവും ഗുരുവിൽ നിന്നാണ്.
ਸੇਵਾ ਸਾਚੀ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥
sevaa saachee naam samaanee |സത്യമാണ് ആ സേവനം, അത് നാമത്തിൽ ലയിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਦਾ ਧਿਆਏ ॥
sabad milai preetam sadaa dhiaae |ശബാദിൻ്റെ വചനത്താൽ അനുഗ്രഹീതനായ അവൻ പ്രിയങ്കരനായ കർത്താവിനെ എന്നേക്കും ധ്യാനിക്കുന്നു.
ਸਾਚ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ॥੩॥
saach naam vaddiaaee paae |3|യഥാർത്ഥ നാമത്തിലൂടെ മഹത്തായ മഹത്വം ലഭിക്കുന്നു. ||3||
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੋਇ ॥
aape karataa jug jug soe |സൃഷ്ടാവ് തന്നെ യുഗങ്ങളിലുടനീളം നിലനിൽക്കുന്നു.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
nadar kare melaavaa hoe |അവൻ തൻ്റെ കൃപയുടെ നോട്ടം വീശുകയാണെങ്കിൽ, നാം അവനെ കണ്ടുമുട്ടും.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਤੇ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
gurabaanee te har man vasaae |ഗുർബാനിയുടെ വചനത്തിലൂടെ ഭഗവാൻ മനസ്സിൽ കുടികൊള്ളുന്നു.
ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥੪॥੩॥
naanak saach rate prabh aap milaae |4|3|ഓ നാനാക്ക്, സത്യത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നവരെ ദൈവം തന്നോട് ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. ||4||3||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਤੀਜਾ ॥
dhanaasaree mahalaa 3 teejaa |ധനസാരി, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਜਗੁ ਮੈਲਾ ਮੈਲੋ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥
jag mailaa mailo hoe jaae |ലോകം മലിനമാണ്, ലോകത്തിലുള്ളവരും മലിനമാകുന്നു.
ਆਵੈ ਜਾਇ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇ ॥
aavai jaae doojai lobhaae |ദ്വൈതത്തോടുള്ള ആസക്തിയിൽ, അത് വന്ന് പോകുന്നു.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਭ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥
doojai bhaae sabh paraj vigoee |ഈ ദ്വന്ദ്വസ്നേഹം ലോകത്തെ മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചു.
ਮਨਮੁਖਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ਅਪੁਨੀ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੧॥
manamukh chottaa khaae apunee pat khoee |1|സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നു, അവൻ്റെ ബഹുമാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ||1||
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥
gur sevaa te jan niramal hoe |ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ ഒരാൾ കളങ്കരഹിതനാകുന്നു.
ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਪਤਿ ਊਤਮ ਹੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
antar naam vasai pat aootam hoe | rahaau |അവൻ നാമം, ഭഗവാൻ്റെ നാമം, ഉള്ളിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു, അവൻ്റെ അവസ്ഥ ഉന്നതമായിത്തീരുന്നു. ||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ॥
guramukh ubare har saranaaee |ഗുരുമുഖന്മാർ രക്ഷപ്പെട്ടു, ഭഗവാൻ്റെ സങ്കേതത്തിലേക്ക്.
ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਰਾਤੇ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥
raam naam raate bhagat drirraaee |ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തോട് ഇണങ്ങി, അവർ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധനയിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਜਨੁ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ॥
bhagat kare jan vaddiaaee paae |ഭഗവാൻ്റെ വിനീതനായ ദാസൻ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധന നടത്തുകയും മഹത്വത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ॥੨॥
saach rate sukh sahaj samaae |2|സത്യത്തോട് ഇണങ്ങി, അവൻ സ്വർഗ്ഗീയ സമാധാനത്തിൽ ലയിച്ചു. ||2||
ਸਾਚੇ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਜਾਣੁ ॥
saache kaa gaahak viralaa ko jaan |യഥാർത്ഥ പേര് വാങ്ങുന്ന ഒരാൾ വളരെ വിരളമാണെന്ന് അറിയുക.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੁ ॥
gur kai sabad aap pachhaan |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ അവൻ സ്വയം മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ਸਾਚੀ ਰਾਸਿ ਸਾਚਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥
saachee raas saachaa vaapaar |ശരിയാണ് അവൻ്റെ മൂലധനം, ശരിയാണ് അവൻ്റെ വ്യാപാരം.
ਸੋ ਧੰਨੁ ਪੁਰਖੁ ਜਿਸੁ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥
so dhan purakh jis naam piaar |3|നാമത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആ വ്യക്തി ഭാഗ്യവാൻ. ||3||
ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਇਕਿ ਸਚਿ ਲਾਏ ॥
tin prabh saachai ik sach laae |യഥാർത്ഥ കർത്താവായ ദൈവം ചിലരെ തൻ്റെ യഥാർത്ഥ നാമത്തോട് ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥
aootam baanee sabad sunaae |അവൻ്റെ ബാനിയിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ വചനവും അവൻ്റെ ശബാദിൻ്റെ വചനവും അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.