ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1315

ਸਭ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਵਿਸਰੀ ਮਨਿ ਚੂਕਾ ਆਲ ਜੰਜਾਲੁ ॥

sabh aasaa manasaa visaree man chookaa aal janjaal |

എൻ്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും ആഗ്രഹങ്ങളും മറന്നിരിക്കുന്നു; എൻ്റെ മനസ്സ് അതിൻ്റെ ലൗകിക കുരുക്കുകളിൽ നിന്ന് മുക്തമാകുന്നു.

ਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਹਮ ਕੀਏ ਸਬਦਿ ਨਿਹਾਲੁ ॥

gur tutthai naam drirraaeaa ham kee sabad nihaal |

ഗുരു തൻ്റെ കാരുണ്യത്താൽ എന്നിൽ നാമം നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു; ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിൽ ഞാൻ ഉന്മത്തനാണ്.

ਜਨ ਨਾਨਕਿ ਅਤੁਟੁ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਮਾਲੁ ॥੨॥

jan naanak atutt dhan paaeaa har naamaa har dhan maal |2|

സേവകൻ നാനാക്ക് അക്ഷയ സമ്പത്ത് നേടി; കർത്താവിൻ്റെ നാമം അവൻ്റെ സമ്പത്തും സ്വത്തും ആകുന്നു. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਹਰਿ ਤੁਮੑ ਵਡ ਵਡੇ ਵਡੇ ਵਡ ਊਚੇ ਸਭ ਊਪਰਿ ਵਡੇ ਵਡੌਨਾ ॥

har tuma vadd vadde vadde vadd aooche sabh aoopar vadde vaddauanaa |

കർത്താവേ, അങ്ങ് മഹാന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയവനാണ്, മഹത്തായവരിൽ ഏറ്റവും വലിയവനാണ്, എല്ലാവരേക്കാളും ഉന്നതനും ഉന്നതനുമാണ്, മഹാന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയവനാണ്.

ਜੋ ਧਿਆਵਹਿ ਹਰਿ ਅਪਰੰਪਰੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ਹਰੇ ਤੇ ਹੋਨਾ ॥

jo dhiaaveh har aparanpar har har har dhiaae hare te honaa |

അനന്തമായ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുന്ന, ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുന്ന, ഹർ, ഹർ, ഹർ, പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.

ਜੋ ਗਾਵਹਿ ਸੁਣਹਿ ਤੇਰਾ ਜਸੁ ਸੁਆਮੀ ਤਿਨ ਕਾਟੇ ਪਾਪ ਕਟੋਨਾ ॥

jo gaaveh suneh teraa jas suaamee tin kaatte paap kattonaa |

കർത്താവേ, കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സ്തുതികൾ പാടുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ നശിച്ചു.

ਤੁਮ ਜੈਸੇ ਹਰਿ ਪੁਰਖ ਜਾਨੇ ਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਮੁਖਿ ਵਡ ਵਡ ਭਾਗ ਵਡੋਨਾ ॥

tum jaise har purakh jaane mat guramat mukh vadd vadd bhaag vaddonaa |

ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങൾ പിന്തുടരുന്ന ആ ദിവ്യന്മാർ അങ്ങയെപ്പോലെയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. അവർ മഹാന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയവരാണ്, അതിനാൽ വളരെ ഭാഗ്യവാനാണ്.

ਸਭਿ ਧਿਆਵਹੁ ਆਦਿ ਸਤੇ ਜੁਗਾਦਿ ਸਤੇ ਪਰਤਖਿ ਸਤੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਤੇ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸੁ ਦਸੋਨਾ ॥੫॥

sabh dhiaavahu aad sate jugaad sate paratakh sate sadaa sadaa sate jan naanak daas dasonaa |5|

ആദിമാരംഭത്തിൽ സത്യവാനും യുഗങ്ങളിലുടനീളം സത്യവാനും ആയിരുന്ന ഭഗവാനെ എല്ലാവരും ധ്യാനിക്കട്ടെ; അവൻ ഇവിടെയും ഇപ്പോളും സത്യനായി വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവൻ എന്നെന്നേക്കും സത്യമായിരിക്കും. സേവകൻ നാനാക്ക് അവൻ്റെ അടിമകളുടെ അടിമയാണ്. ||5||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa 4 |

സലോക്, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਹਮਰੇ ਹਰਿ ਜਗਜੀਵਨਾ ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਹਰਿ ਗੁਰ ਮੰਤ ॥

hamare har jagajeevanaa har japio har gur mant |

ഗുരുവിൻ്റെ മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ എൻ്റെ ഭഗവാനെ, ലോകജീവനെ, ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਗਮੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ਅਚਿੰਤ ॥

har agam agochar agam har har miliaa aae achint |

കർത്താവ് സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും അപ്രാപ്യനും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തവനുമാണ്; കർത്താവ്, ഹർ, ഹർ, സ്വയമേവ എന്നെ കാണാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਆਪੇ ਆਪਿ ਬਿਅੰਤ ॥

har aape ghatt ghatt varatadaa har aape aap biant |

ഭഗവാൻ തന്നെ ഓരോ ഹൃദയത്തിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭഗവാൻ തന്നെ അനന്തനാണ്.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਸਭ ਰਸ ਭੋਗਦਾ ਹਰਿ ਆਪੇ ਕਵਲਾ ਕੰਤ ॥

har aape sabh ras bhogadaa har aape kavalaa kant |

ഭഗവാൻ തന്നെ എല്ലാ സുഖങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നു; ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് മായയുടെ ഭർത്താവ്.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਭਿਖਿਆ ਪਾਇਦਾ ਸਭ ਸਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਜੀਅ ਜੰਤ ॥

har aape bhikhiaa paaeidaa sabh sisatt upaaee jeea jant |

ഭഗവാൻ തന്നെ ലോകം മുഴുവനും താൻ സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ജീവജാലങ്ങൾക്കും ദാനം ചെയ്യുന്നു.

ਹਰਿ ਦੇਵਹੁ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਮਾਂਗਹਿ ਹਰਿ ਜਨ ਸੰਤ ॥

har devahu daan deaal prabh har maangeh har jan sant |

കാരുണ്യവാനായ ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ സമൃദ്ധമായ സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ട് എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ; കർത്താവിൻ്റെ താഴ്മയുള്ള വിശുദ്ധന്മാർ അവർക്കുവേണ്ടി യാചിക്കുന്നു.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੇ ਪ੍ਰਭ ਆਇ ਮਿਲੁ ਹਮ ਗਾਵਹ ਹਰਿ ਗੁਣ ਛੰਤ ॥੧॥

jan naanak ke prabh aae mil ham gaavah har gun chhant |1|

ദാസനായ നാനാക്കിൻ്റെ ദൈവമേ, ദയവായി വന്നു എന്നെ കാണൂ; കർത്താവിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികളുടെ ഗാനങ്ങൾ ഞാൻ ആലപിക്കുന്നു. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਜਣੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮੁ ਸਰੀਰਿ ॥

har prabh sajan naam har mai man tan naam sareer |

കർത്താവായ ദൈവത്തിൻ്റെ നാമം എൻ്റെ ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്താണ്. എൻ്റെ മനസ്സും ശരീരവും നാമം കൊണ്ട് നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ਸਭਿ ਆਸਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂਰੀਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਧੀਰ ॥੨॥

sabh aasaa guramukh pooreea jan naanak sun har dheer |2|

ഗുർമുഖിൻ്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നിറവേറി; കർത്താവിൻ്റെ നാമമായ നാമം കേട്ട് ദാസൻ നാനാക്ക് ആശ്വാസം പ്രാപിച്ചു. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਹਰਿ ਊਤਮੁ ਹਰਿਆ ਨਾਮੁ ਹੈ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਮਉਲਾ ॥

har aootam hariaa naam hai har purakh niranjan maulaa |

ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ നാമം ഊർജ്ജസ്വലവും നവോന്മേഷദായകവുമാണ്. നിഷ്കളങ്കനായ ഭഗവാൻ, ആദിമരൂപം, പൂക്കുന്നു.

ਜੋ ਜਪਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਤਿਨ ਸੇਵੇ ਚਰਨ ਨਿਤ ਕਉਲਾ ॥

jo japade har har dinas raat tin seve charan nit kaulaa |

രാവും പകലും ഹർ, ഹർ, ഭഗവാനെ ജപിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ പാദങ്ങളിൽ മായ സേവിക്കുന്നു.

ਨਿਤ ਸਾਰਿ ਸਮੑਾਲੇ ਸਭ ਜੀਅ ਜੰਤ ਹਰਿ ਵਸੈ ਨਿਕਟਿ ਸਭ ਜਉਲਾ ॥

nit saar samaale sabh jeea jant har vasai nikatt sabh jaulaa |

കർത്താവ് തൻ്റെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും സൃഷ്ടികളെയും എപ്പോഴും പരിപാലിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവൻ അടുത്തും അകലെയും എല്ലാവരുടെയും കൂടെയുണ്ട്.

ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਸੀ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸਉਲਾ ॥

so boojhai jis aap bujhaaeisee jis satigur purakh prabh saulaa |

മനസ്സിലാക്കാൻ കർത്താവ് പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നവർ മനസ്സിലാക്കുക; യഥാർത്ഥ ഗുരു, ദൈവം, ആദിമജീവി, അവരിൽ പ്രസാദിക്കുന്നു.

ਸਭਿ ਗਾਵਹੁ ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦ ਹਰੇ ਗੋਵਿੰਦ ਹਰੇ ਗੋਵਿੰਦ ਹਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਤ ਗੁਣੀ ਸਮਉਲਾ ॥੬॥

sabh gaavahu gun govind hare govind hare govind hare gun gaavat gunee smaulaa |6|

പ്രപഞ്ചനാഥനെ, കർത്താവിനെ, പ്രപഞ്ചനാഥനെ, കർത്താവിനെ, പ്രപഞ്ചനാഥനെ സ്തുതിച്ച് എല്ലാവരും പാടട്ടെ; ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ഒരുവൻ അവൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സദ്ഗുണങ്ങളിൽ മുഴുകുന്നു. ||6||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa 4 |

സലോക്, നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਸੁਤਿਆ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚੇਤਿ ਮਨਿ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਸਮਾਇ ॥

sutiaa har prabh chet man har sahaj samaadh samaae |

ഹേ മനസ്സേ, ഉറക്കത്തിൽ പോലും ദൈവമായ കർത്താവിനെ ഓർക്കുക; സമാധി എന്ന ഖഗോളാവസ്ഥയിൽ സ്വയം അവബോധപൂർവ്വം ലയിക്കട്ടെ.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਾਉ ਮਨਿ ਗੁਰੁ ਤੁਠਾ ਮੇਲੇ ਮਾਇ ॥੧॥

jan naanak har har chaau man gur tutthaa mele maae |1|

സേവകനായ നാനാക്കിൻ്റെ മനസ്സ് ഭഗവാൻ, ഹർ, ഹർ. ഗുരു ഇച്ഛിച്ചതുപോലെ, അവൻ ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചു, അമ്മേ. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

നാലാമത്തെ മെഹൽ:

ਹਰਿ ਇਕਸੁ ਸੇਤੀ ਪਿਰਹੜੀ ਹਰਿ ਇਕੋ ਮੇਰੈ ਚਿਤਿ ॥

har ikas setee piraharree har iko merai chit |

ഏകനായ കർത്താവിനോട് ഞാൻ പ്രണയത്തിലാണ്; ഏകനായ കർത്താവ് എൻ്റെ ബോധം നിറയ്ക്കുന്നു.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਇਕੁ ਅਧਾਰੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਇਕਸ ਤੇ ਗਤਿ ਪਤਿ ॥੨॥

jan naanak ik adhaar har prabh ikas te gat pat |2|

സേവകൻ നാനാക്ക് ഏക കർത്താവായ ദൈവത്തിൻ്റെ പിന്തുണ സ്വീകരിക്കുന്നു; ഏകനിലൂടെ അവൻ ബഹുമാനവും രക്ഷയും നേടുന്നു. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਪੰਚੇ ਸਬਦ ਵਜੇ ਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਵਡਭਾਗੀ ਅਨਹਦੁ ਵਜਿਆ ॥

panche sabad vaje mat guramat vaddabhaagee anahad vajiaa |

പഞ്ചശബ്ദം, അഞ്ച് ആദിമശബ്ദങ്ങൾ, ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്താൽ സ്പന്ദിക്കുന്നു; വലിയ ഭാഗ്യത്താൽ, അൺസ്ട്രക്ക് മെലഡി പ്രതിധ്വനിക്കുകയും പ്രതിധ്വനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਆਨਦ ਮੂਲੁ ਰਾਮੁ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਗੁਰਸਬਦੀ ਗੋਵਿਦੁ ਗਜਿਆ ॥

aanad mool raam sabh dekhiaa gurasabadee govid gajiaa |

എല്ലായിടത്തും ആനന്ദത്തിൻ്റെ ഉറവിടമായ ഭഗവാനെ ഞാൻ കാണുന്നു; ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ പ്രപഞ്ചനാഥനെ വെളിവാക്കുന്നു.

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਵੇਸੁ ਹਰਿ ਏਕੋ ਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਭਜਿਆ ॥

aad jugaad ves har eko mat guramat har prabh bhajiaa |

ആദിമാരംഭം മുതൽ, യുഗങ്ങളിലുടനീളം, ഭഗവാന് ഒരു രൂപമുണ്ട്. ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്താൽ, ഞാൻ ഭഗവാൻ ദൈവത്തെ സ്പന്ദിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.