ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1068
ਤਿਸ ਦੀ ਬੂਝੈ ਜਿ ਗੁਰਸਬਦੁ ਕਮਾਏ ॥
tis dee boojhai ji gurasabad kamaae |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദം അനുഷ്ഠിക്കുകയും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ അഗ്നിയെ അവൻ മാത്രമാണ് കെടുത്തുന്നത്.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੫॥
tan man seetal krodh nivaare haumai maar samaaeaa |15|അവൻ്റെ ശരീരവും മനസ്സും തണുത്തുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അവൻ്റെ കോപം നിശ്ശബ്ദമാകുന്നു; അഹംഭാവത്തെ കീഴടക്കി അവൻ ഭഗവാനിൽ ലയിക്കുന്നു. ||15||
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥
sachaa saahib sachee vaddiaaee |കർത്താവും യജമാനനും സത്യമാണ്, അവൻ്റെ മഹത്വമുള്ള മഹത്വം സത്യമാണ്.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਵਿਰਲੈ ਪਾਈ ॥
guraparasaadee viralai paaee |ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ അപൂർവ്വം ചിലർ ഈ നേട്ടം കൈവരിക്കുന്നു.
ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੬॥੧॥੨੩॥
naanak ek kahai benantee naame naam samaaeaa |16|1|23|നാനാക്ക് ഈ ഒരു പ്രാർത്ഥന അർപ്പിക്കുന്നു: കർത്താവിൻ്റെ നാമമായ നാമത്തിലൂടെ, ഞാൻ കർത്താവിൽ ലയിക്കട്ടെ. ||16||1||23||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |മാരൂ, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਨਦਰੀ ਭਗਤਾ ਲੈਹੁ ਮਿਲਾਏ ॥
nadaree bhagataa laihu milaae |അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ, അങ്ങയുടെ ഭക്തരുമായി ഐക്യപ്പെടുക.
ਭਗਤ ਸਲਾਹਨਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
bhagat salaahan sadaa liv laae |നിൻ്റെ ഭക്തർ എന്നും നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു, സ്നേഹപൂർവ്വം നിന്നിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.
ਤਉ ਸਰਣਾਈ ਉਬਰਹਿ ਕਰਤੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥
tau saranaaee ubareh karate aape mel milaaeaa |1|സ്രഷ്ടാവായ കർത്താവേ, നിൻ്റെ സങ്കേതത്തിൽ അവർ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുമായുള്ള ഐക്യത്തിൽ നിങ്ങൾ അവരെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. ||1||
ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਭਗਤਿ ਸੁਹਾਈ ॥
poorai sabad bhagat suhaaee |മഹത്തായതും ശ്രേഷ്ഠവുമായത് ശബാദിൻ്റെ തികഞ്ഞ വചനത്തോടുള്ള ഭക്തിയാണ്.
ਅੰਤਰਿ ਸੁਖੁ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥
antar sukh terai man bhaaee |ഉള്ളിൽ സമാധാനം നിലനിൽക്കുന്നു; അവ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന് ഇമ്പമുള്ളതാണ്.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਰਾਤਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੨॥
man tan sachee bhagatee raataa sache siau chit laaeaa |2|മനസ്സും ശരീരവും യഥാർത്ഥ ഭക്തിയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരാൾ തൻ്റെ ബോധം യഥാർത്ഥ ഭഗവാനിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. ||2||
ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਦ ਜਲੈ ਸਰੀਰਾ ॥
haumai vich sad jalai sareeraa |അഹംഭാവത്തിൽ ശരീരം എന്നെന്നേക്കുമായി ജ്വലിക്കുന്നു.
ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਭੇਟੇ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥
karam hovai bhette gur pooraa |ദൈവം അവൻ്റെ കൃപ നൽകുമ്പോൾ, ഒരാൾ തികഞ്ഞ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਏ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥
antar agiaan sabad bujhaae satigur te sukh paaeaa |3|ശബാദ് ഉള്ളിലെ ആത്മീയ അജ്ഞതയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു, യഥാർത്ഥ ഗുരുവിലൂടെ ഒരാൾ ശാന്തി കണ്ടെത്തുന്നു. ||3||
ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਏ ॥
manamukh andhaa andh kamaae |അന്ധൻ, സ്വയം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള മന്മുഖൻ അന്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ਬਹੁ ਸੰਕਟ ਜੋਨੀ ਭਰਮਾਏ ॥
bahu sankatt jonee bharamaae |അവൻ ഭയങ്കരമായ കുഴപ്പത്തിലാണ്, പുനർജന്മത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.
ਜਮ ਕਾ ਜੇਵੜਾ ਕਦੇ ਨ ਕਾਟੈ ਅੰਤੇ ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥
jam kaa jevarraa kade na kaattai ante bahu dukh paaeaa |4|അവന് ഒരിക്കലും മരണത്തിൻ്റെ കുരുക്ക് പൊട്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല, അവസാനം, അവൻ ഭയങ്കരമായ വേദനയിൽ സഹിക്കുന്നു. ||4||
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥
aavan jaanaa sabad nivaare |ശബ്ദത്തിലൂടെ, പുനർജന്മത്തിൽ ഒരാളുടെ വരവും പോക്കും അവസാനിക്കുന്നു.
ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
sach naam rakhai ur dhaare |അവൻ യഥാർത്ഥ നാമം തൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਮਾਇਆ ॥੫॥
gur kai sabad marai man maare haumai jaae samaaeaa |5|അവൻ ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ മരിക്കുന്നു, അവൻ്റെ മനസ്സിനെ കീഴടക്കുന്നു; തൻ്റെ അഹംഭാവത്തെ അടക്കി അവൻ കർത്താവിൽ ലയിക്കുന്നു. ||5||
ਆਵਣ ਜਾਣੈ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥
aavan jaanai paraj vigoee |വന്നും പോയും, ലോകജനത പാഴായിപ്പോകുന്നു.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਥਿਰੁ ਕੋਇ ਨ ਹੋਈ ॥
bin satigur thir koe na hoee |യഥാർത്ഥ ഗുരുവില്ലാതെ ആർക്കും സ്ഥിരതയും സ്ഥിരതയും കണ്ടെത്താനാവില്ല.
ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੬॥
antar jot sabad sukh vasiaa jotee jot milaaeaa |6|ശബാദ് സ്വയം ഉള്ളിൽ അതിൻ്റെ പ്രകാശം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു, ഒരാൾ സമാധാനത്തിൽ വസിക്കുന്നു; ഒരാളുടെ പ്രകാശം പ്രകാശത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||6||
ਪੰਚ ਦੂਤ ਚਿਤਵਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥
panch doot chitaveh vikaaraa |പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ തിന്മയെയും അഴിമതിയെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു.
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਕਾ ਏਹੁ ਪਸਾਰਾ ॥
maaeaa moh kaa ehu pasaaraa |മായയോടുള്ള വൈകാരിക ബന്ധത്തിൻ്റെ പ്രകടനമാണ് വിശാലത.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਮੁਕਤੁ ਹੋਵੈ ਪੰਚ ਦੂਤ ਵਸਿ ਆਇਆ ॥੭॥
satigur seve taa mukat hovai panch doot vas aaeaa |7|യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ ഒരാൾ മോചിതനാകുകയും പഞ്ചഭൂതങ്ങളെ അവൻ്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||7||
ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰਾ ॥
baajh guroo hai mohu gubaaraa |ഗുരു ഇല്ലെങ്കിൽ ആസക്തിയുടെ ഇരുട്ട് മാത്രമേയുള്ളൂ.
ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਡੁਬੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥
fir fir ddubai vaaro vaaraa |വീണ്ടും വീണ്ടും അവർ മുങ്ങിമരിക്കുന്നു.
ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੮॥
satigur bhette sach drirraae sach naam man bhaaeaa |8|യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, സത്യം ഉള്ളിൽ സന്നിവേശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, യഥാർത്ഥ നാമം മനസ്സിന് ഇമ്പമുള്ളതായിത്തീരുന്നു. ||8||
ਸਾਚਾ ਦਰੁ ਸਾਚਾ ਦਰਵਾਰਾ ॥
saachaa dar saachaa daravaaraa |സത്യമാണ് അവൻ്റെ വാതിൽ, സത്യമാണ് അവൻ്റെ കോടതി, അവൻ്റെ രാജകീയ ദർബാർ.
ਸਚੇ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਾ ॥
sache seveh sabad piaaraa |ശബാദിൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വചനത്തിലൂടെ യഥാർത്ഥവർ അവനെ സേവിക്കുന്നു.
ਸਚੀ ਧੁਨਿ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥
sachee dhun sache gun gaavaa sache maeh samaaeaa |9|സത്യമായ ഭഗവാൻ്റെ മഹത്തായ സ്തുതികൾ ആലപിച്ച്, യഥാർത്ഥ ഈണത്തിൽ, ഞാൻ സത്യത്തിൽ മുഴുകി ലയിച്ചു. ||9||
ਘਰੈ ਅੰਦਰਿ ਕੋ ਘਰੁ ਪਾਏ ॥
gharai andar ko ghar paae |സ്വന്തം ഭവനത്തിനുള്ളിൽ ഒരാൾ കർത്താവിൻ്റെ ഭവനം കണ്ടെത്തുന്നു.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥
gur kai sabade sahaj subhaae |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ, ഒരാൾ അത് എളുപ്പത്തിൽ, അവബോധപൂർവ്വം കണ്ടെത്തുന്നു.
ਓਥੈ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੦॥
othai sog vijog na viaapai sahaje sahaj samaaeaa |10|അവിടെ ഒരാൾ ദുഃഖമോ വേർപാടോ അനുഭവിക്കുന്നില്ല; അവബോധജന്യമായ അനായാസതയോടെ സ്വർഗ്ഗീയ കർത്താവിൽ ലയിക്കുക. ||10||
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਸਟਾ ਕਾ ਵਾਸਾ ॥
doojai bhaae dusattaa kaa vaasaa |ദുഷ്ടന്മാർ ദ്വന്ദതയുടെ സ്നേഹത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്.
ਭਉਦੇ ਫਿਰਹਿ ਬਹੁ ਮੋਹ ਪਿਆਸਾ ॥
bhaude fireh bahu moh piaasaa |അവർ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു, പൂർണ്ണമായും അറ്റാച്ചുചെയ്യുന്നു, ദാഹിക്കുന്നു.
ਕੁਸੰਗਤਿ ਬਹਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਇਆ ॥੧੧॥
kusangat baheh sadaa dukh paaveh dukho dukh kamaaeaa |11|അവർ ദുഷിച്ച കൂട്ടങ്ങളിൽ ഇരുന്നു, എന്നേക്കും വേദന സഹിക്കുന്നു; അവർ വേദന സമ്പാദിക്കുന്നു, വേദനയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. ||11||
ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਸੰਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥
satigur baajhahu sangat na hoee |യഥാർത്ഥ ഗുരുവില്ലാതെ സംഗതമില്ല, സഭയില്ല.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੇ ਪਾਰੁ ਨ ਪਾਏ ਕੋਈ ॥
bin sabade paar na paae koee |ശബ്ദമില്ലാതെ ആർക്കും മറുവശത്തേക്ക് കടക്കാൻ കഴിയില്ല.
ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੨॥
sahaje gun raveh din raatee jotee jot milaaeaa |12|രാവും പകലും ദൈവത്തിൻ്റെ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികൾ അവബോധപൂർവ്വം ജപിക്കുന്ന ഒരാൾ - അവൻ്റെ പ്രകാശം വെളിച്ചത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||12||
ਕਾਇਆ ਬਿਰਖੁ ਪੰਖੀ ਵਿਚਿ ਵਾਸਾ ॥
kaaeaa birakh pankhee vich vaasaa |ശരീരം വൃക്ഷമാണ്; ആത്മാവിൻ്റെ പക്ഷി അതിൽ വസിക്കുന്നു.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚੁਗਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਸਾ ॥
amrit chugeh gur sabad nivaasaa |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന അംബ്രോസിയൽ അമൃതിൽ അത് കുടിക്കുന്നു.
ਉਡਹਿ ਨ ਮੂਲੇ ਨ ਆਵਹਿ ਨ ਜਾਹੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥
auddeh na moole na aaveh na jaahee nij ghar vaasaa paaeaa |13|അതൊരിക്കലും പറന്നു പോകില്ല, വരികയോ പോകുകയോ ഇല്ല; അത് സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ||13||
ਕਾਇਆ ਸੋਧਹਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਹਿ ॥
kaaeaa sodheh sabad veechaareh |ശരീരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുക, ശബ്ദത്തെ ധ്യാനിക്കുക.
ਮੋਹ ਠਗਉਰੀ ਭਰਮੁ ਨਿਵਾਰਹਿ ॥
moh tthgauree bharam nivaareh |വൈകാരിക അറ്റാച്ച്മെൻ്റിൻ്റെ വിഷ മരുന്ന് നീക്കം ചെയ്യുക, സംശയം ഇല്ലാതാക്കുക.
ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੪॥
aape kripaa kare sukhadaataa aape mel milaaeaa |14|സമാധാന ദാതാവ് തന്നെ തൻ്റെ കരുണ നൽകുകയും തന്നോട് ഐക്യത്തിൽ നമ്മെ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||14||