ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1399

ਨਲੵ ਕਵਿ ਪਾਰਸ ਪਰਸ ਕਚ ਕੰਚਨਾ ਹੁਇ ਚੰਦਨਾ ਸੁਬਾਸੁ ਜਾਸੁ ਸਿਮਰਤ ਅਨ ਤਰ ॥

nalay kav paaras paras kach kanchanaa hue chandanaa subaas jaas simarat an tar |

NALL കവി പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: തത്ത്വചിന്തകൻ്റെ കല്ലിൽ സ്പർശിച്ചാൽ സ്ഫടികം സ്വർണ്ണമായി മാറുന്നു, ചന്ദനമരം മറ്റ് മരങ്ങൾക്ക് അതിൻ്റെ സുഗന്ധം പകരുന്നു; കർത്താവിനെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

ਜਾ ਕੇ ਦੇਖਤ ਦੁਆਰੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਹੀ ਨਿਵਾਰੇ ਜੀ ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਪਰ ॥੩॥

jaa ke dekhat duaare kaam krodh hee nivaare jee hau bal bal jaau satigur saache naam par |3|

അവൻ്റെ വാതിൽ കാണുമ്പോൾ ഞാൻ ലൈംഗികാഭിലാഷവും കോപവും ഒഴിവാക്കുന്നു. എൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഗുരുവേ, യഥാർത്ഥ നാമത്തിന് ഞാൻ ഒരു ത്യാഗമാണ്, ത്യാഗമാണ്. ||3||

ਰਾਜੁ ਜੋਗੁ ਤਖਤੁ ਦੀਅਨੁ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ॥

raaj jog takhat deean gur raamadaas |

ഗുരു റാം ദാസിന് രാജയോഗ സിംഹാസനം നൽകി അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു.

ਪ੍ਰਥਮੇ ਨਾਨਕ ਚੰਦੁ ਜਗਤ ਭਯੋ ਆਨੰਦੁ ਤਾਰਨਿ ਮਨੁਖੵ ਜਨ ਕੀਅਉ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥

prathame naanak chand jagat bhayo aanand taaran manukhay jan keeo pragaas |

ആദ്യം, ഗുരുനാനാക്ക് പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു, ആനന്ദത്താൽ നിറച്ചു. മാനവികതയെ കടത്തിവെട്ടാൻ, അവൻ തൻറെ തേജസ്സ് നൽകി.

ਗੁਰ ਅੰਗਦ ਦੀਅਉ ਨਿਧਾਨੁ ਅਕਥ ਕਥਾ ਗਿਆਨੁ ਪੰਚ ਭੂਤ ਬਸਿ ਕੀਨੇ ਜਮਤ ਨ ਤ੍ਰਾਸ ॥

gur angad deeo nidhaan akath kathaa giaan panch bhoot bas keene jamat na traas |

അദ്ദേഹം ഗുരു അംഗദിനെ ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ നിധിയും, പറയാത്ത സംസാരവും നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു; അവൻ പഞ്ചഭൂതങ്ങളെയും മരണദൂതനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയത്തെയും ജയിച്ചു.

ਗੁਰ ਅਮਰੁ ਗੁਰੂ ਸ੍ਰੀ ਸਤਿ ਕਲਿਜੁਗਿ ਰਾਖੀ ਪਤਿ ਅਘਨ ਦੇਖਤ ਗਤੁ ਚਰਨ ਕਵਲ ਜਾਸ ॥

gur amar guroo sree sat kalijug raakhee pat aghan dekhat gat charan kaval jaas |

മഹാനും യഥാർത്ഥ ഗുരുവുമായ ഗുരു അമർ ദാസ് കലിയുഗത്തിൻ്റെ ഈ ഇരുണ്ട യുഗത്തിൽ ബഹുമാനം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. അവൻ്റെ താമര പാദങ്ങൾ കണ്ടാൽ പാപവും ദോഷവും നശിക്കുന്നു.

ਸਭ ਬਿਧਿ ਮਾਨੵਿਉ ਮਨੁ ਤਬ ਹੀ ਭਯਉ ਪ੍ਰਸੰਨੁ ਰਾਜੁ ਜੋਗੁ ਤਖਤੁ ਦੀਅਨੁ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ॥੪॥

sabh bidh maanayiau man tab hee bhyau prasan raaj jog takhat deean gur raamadaas |4|

അവൻ്റെ മനസ്സ് എല്ലാവിധത്തിലും സംതൃപ്തമായപ്പോൾ, അവൻ പൂർണ്ണമായി പ്രസാദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഗുരു റാം ദാസിന് രാജയോഗത്തിൻ്റെ സിംഹാസനം നൽകി. ||4||

ਰਡ ॥

radd |

റാഡ്:

ਜਿਸਹਿ ਧਾਰੵਿਉ ਧਰਤਿ ਅਰੁ ਵਿਉਮੁ ਅਰੁ ਪਵਣੁ ਤੇ ਨੀਰ ਸਰ ਅਵਰ ਅਨਲ ਅਨਾਦਿ ਕੀਅਉ ॥

jiseh dhaarayiau dharat ar viaum ar pavan te neer sar avar anal anaad keeo |

അവൻ ഭൂമി, ആകാശം, വായു, സമുദ്രങ്ങളിലെ ജലം, തീ, ഭക്ഷണം എന്നിവ സ്ഥാപിച്ചു.

ਸਸਿ ਰਿਖਿ ਨਿਸਿ ਸੂਰ ਦਿਨਿ ਸੈਲ ਤਰੂਅ ਫਲ ਫੁਲ ਦੀਅਉ ॥

sas rikh nis soor din sail tarooa fal ful deeo |

അവൻ ചന്ദ്രനെയും ആരംഭങ്ങളെയും സൂര്യനെയും രാവും പകലും പർവതങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ വൃക്ഷങ്ങളെ പൂക്കളും പഴങ്ങളും നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു.

ਸੁਰਿ ਨਰ ਸਪਤ ਸਮੁਦ੍ਰ ਕਿਅ ਧਾਰਿਓ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜਾਸੁ ॥

sur nar sapat samudr kia dhaario tribhavan jaas |

അവൻ ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ഏഴു സമുദ്രങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു.

ਸੋਈ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਪਾਇਓ ਗੁਰ ਅਮਰ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੧॥੫॥

soee ek naam har naam sat paaeio gur amar pragaas |1|5|

ഭഗവാൻ്റെ യഥാർത്ഥ നാമമായ ഏക നാമത്തിൻ്റെ പ്രകാശത്താൽ ഗുരു അമർ ദാസ് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു. ||1||5||

ਕਚਹੁ ਕੰਚਨੁ ਭਇਅਉ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਸ੍ਰਵਣਹਿ ਸੁਣਿਓ ॥

kachahu kanchan bheaau sabad gur sravaneh sunio |

ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം ശ്രവിച്ച് ഗ്ലാസ് സ്വർണ്ണമായി മാറുന്നു.

ਬਿਖੁ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੁਯਉ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਖਿ ਭਣਿਅਉ ॥

bikh te amrit huyau naam satigur mukh bhaniaau |

യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ നാമം സംസാരിക്കുന്ന വിഷം അമൃത അമൃതായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

ਲੋਹਉ ਹੋਯਉ ਲਾਲੁ ਨਦਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਦਿ ਧਾਰੈ ॥

lohau hoyau laal nadar satigur jad dhaarai |

യഥാർത്ഥ ഗുരു തൻ്റെ കൃപയുടെ ദർശനം നൽകുമ്പോൾ ഇരുമ്പ് ആഭരണങ്ങളായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

ਪਾਹਣ ਮਾਣਕ ਕਰੈ ਗਿਆਨੁ ਗੁਰ ਕਹਿਅਉ ਬੀਚਾਰੈ ॥

paahan maanak karai giaan gur kahiaau beechaarai |

മർത്യൻ ജപിക്കുകയും ഗുരുവിൻ്റെ ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ കല്ലുകൾ മരതകങ്ങളായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു.

ਕਾਠਹੁ ਸ੍ਰੀਖੰਡ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕੀਅਉ ਦੁਖ ਦਰਿਦ੍ਰ ਤਿਨ ਕੇ ਗਇਅ ॥

kaatthahu sreekhandd satigur keeo dukh daridr tin ke geia |

ദാരിദ്ര്യത്തിൻ്റെ വേദനകളെ തുടച്ചുനീക്കുന്ന സാക്ഷാൽ ഗുരു സാധാരണ മരത്തെ ചന്ദനമാക്കി മാറ്റുന്നു.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਚਰਨ ਜਿਨੑ ਪਰਸਿਆ ਸੇ ਪਸੁ ਪਰੇਤ ਸੁਰਿ ਨਰ ਭਇਅ ॥੨॥੬॥

satiguroo charan jina parasiaa se pas paret sur nar bheia |2|6|

യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ സ്പർശിക്കുന്നവൻ മൃഗത്തിൽ നിന്നും പ്രേതത്തിൽ നിന്നും മാലാഖയായി മാറുന്നു. ||2||6||

ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਧਨਹਿ ਕਿਆ ਗਾਰਵੁ ਦਿਜਇ ॥

jaam guroo hoe val dhaneh kiaa gaarav dije |

ഗുരു തൻ്റെ പക്ഷത്തിരിക്കുന്ന ഒരാൾ - തൻ്റെ സമ്പത്തിൽ എങ്ങനെ അഭിമാനിക്കും?

ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਲਖ ਬਾਹੇ ਕਿਆ ਕਿਜਇ ॥

jaam guroo hoe val lakh baahe kiaa kije |

ഗുരു തൻ്റെ പക്ഷത്തുള്ള ഒരാൾ - ലക്ഷക്കണക്കിന് അനുഭാവികൾ അവനുവേണ്ടി എന്തുചെയ്യും?

ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਗਿਆਨ ਅਰੁ ਧਿਆਨ ਅਨਨ ਪਰਿ ॥

jaam guroo hoe val giaan ar dhiaan anan par |

ഗുരു തൻ്റെ പക്ഷത്തിരിക്കുന്ന ഒരാൾ ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിനും ധ്യാനത്തിനും മറ്റാരെയും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല.

ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਸਬਦੁ ਸਾਖੀ ਸੁ ਸਚਹ ਘਰਿ ॥

jaam guroo hoe val sabad saakhee su sachah ghar |

ഗുരുവിൻറെ അരികിലുള്ള ഒരാൾ ശബ്ദത്തെയും ഉപദേശങ്ങളെയും ധ്യാനിക്കുകയും സത്യത്തിൻറെ ഭവനത്തിൽ വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ਜੋ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਪੈ ਦਾਸੁ ਭਟੁ ਬੇਨਤਿ ਕਹੈ ॥

jo guroo guroo ahinis japai daas bhatt benat kahai |

ഭഗവാൻ്റെ എളിയ അടിമയും കവിയും ഈ പ്രാർത്ഥന ഉച്ചരിക്കുന്നു: രാവും പകലും ഗുരുവിനെ ജപിക്കുന്നവൻ,

ਜੋ ਗੁਰੂ ਨਾਮੁ ਰਿਦ ਮਹਿ ਧਰੈ ਸੋ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਹ ਥੇ ਰਹੈ ॥੩॥੭॥

jo guroo naam rid meh dharai so janam maran duh the rahai |3|7|

ഗുരുവിൻ്റെ നാമം ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നവൻ ജനനമരണങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനാണ്. ||3||7||

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰੁ ਅੰਧਾਰੁ ਗੁਰੂ ਬਿਨੁ ਸਮਝ ਨ ਆਵੈ ॥

gur bin ghor andhaar guroo bin samajh na aavai |

ഗുരു ഇല്ലെങ്കിൽ അന്ധകാരമാണ്; ഗുരുവില്ലാതെ ധാരണ വരില്ല.

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੁਰਤਿ ਨ ਸਿਧਿ ਗੁਰੂ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਵੈ ॥

gur bin surat na sidh guroo bin mukat na paavai |

ഗുരുവില്ലാതെ അവബോധമോ വിജയമോ ഇല്ല; ഗുരുവില്ലാതെ മോചനമില്ല.

ਗੁਰੁ ਕਰੁ ਸਚੁ ਬੀਚਾਰੁ ਗੁਰੂ ਕਰੁ ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥

gur kar sach beechaar guroo kar re man mere |

അതിനാൽ അവനെ നിങ്ങളുടെ ഗുരുവാക്കുക, സത്യത്തെ ധ്യാനിക്കുക. എൻ്റെ മനസ്സേ, അവനെ നിൻ്റെ ഗുരുവാക്കുക.

ਗੁਰੁ ਕਰੁ ਸਬਦ ਸਪੁੰਨ ਅਘਨ ਕਟਹਿ ਸਭ ਤੇਰੇ ॥

gur kar sabad sapun aghan katteh sabh tere |

ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനും ഉന്നതനുമായ അവനെ നിൻ്റെ ഗുരുവാക്കുക; നിൻ്റെ പാപങ്ങളെല്ലാം കഴുകിക്കളയും.

ਗੁਰੁ ਨਯਣਿ ਬਯਣਿ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਕਰਹੁ ਗੁਰੂ ਸਤਿ ਕਵਿ ਨਲੵ ਕਹਿ ॥

gur nayan bayan gur gur karahu guroo sat kav nalay keh |

അങ്ങനെയാണ് NALL കവി പറയുന്നത്: നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവനെ നിങ്ങളുടെ ഗുരുവാക്കുക; നിങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവനെ നിങ്ങളുടെ ഗുരു, നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ഗുരു ആക്കുക.