ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 491
ਇਹੁ ਕਾਰਣੁ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੩॥੫॥
eihu kaaran karataa kare jotee jot samaae |4|3|5|ഈ കർമ്മം ചെയ്തത് സൃഷ്ടാവായ കർത്താവാണ്; ഒരാളുടെ പ്രകാശം പ്രകാശത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ||4||3||5||
ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
goojaree mahalaa 3 |ഗൂജാരി, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਰਾਮ ਰਾਮ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਿਐ ਰਾਮੁ ਨ ਹੋਇ ॥
raam raam sabh ko kahai kahiaai raam na hoe |എല്ലാവരും ഭഗവാൻ്റെ നാമം, രാം, രാം ജപിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ജപത്താൽ ഭഗവാനെ ലഭിക്കുകയില്ല.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਰਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੧॥
guraparasaadee raam man vasai taa fal paavai koe |1|ഗുരുവിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഭഗവാൻ മനസ്സിൽ കുടികൊള്ളുന്നു, അപ്പോൾ ഫലം ലഭിക്കുന്നു. ||1||
ਅੰਤਰਿ ਗੋਵਿੰਦ ਜਿਸੁ ਲਾਗੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥
antar govind jis laagai preet |ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹം മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നവൻ,
ਹਰਿ ਤਿਸੁ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਹਿ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚੀਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har tis kade na veesarai har har kareh sadaa man cheet |1| rahaau |കർത്താവിനെ മറക്കുന്നില്ല; അവൻ തൻ്റെ ബോധമനസ്സിൽ നിരന്തരം ഭഗവാൻ്റെ നാമം, ഹർ, ഹർ, ജപിക്കുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਹਿਰਦੈ ਜਿਨੑ ਕੈ ਕਪਟੁ ਵਸੈ ਬਾਹਰਹੁ ਸੰਤ ਕਹਾਹਿ ॥
hiradai jina kai kapatt vasai baaharahu sant kahaeh |കാപട്യത്താൽ നിറഞ്ഞ ഹൃദയമുള്ളവർ, അവരുടെ ബാഹ്യ പ്രകടനത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം വിശുദ്ധരെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮੂਲਿ ਨ ਚੁਕਈ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥੨॥
trisanaa mool na chukee ant ge pachhutaeh |2|- അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒരിക്കലും തൃപ്തികരമല്ല, അവസാനം അവർ ദുഃഖിതരായി പോകുന്നു. ||2||
ਅਨੇਕ ਤੀਰਥ ਜੇ ਜਤਨ ਕਰੈ ਤਾ ਅੰਤਰ ਕੀ ਹਉਮੈ ਕਦੇ ਨ ਜਾਇ ॥
anek teerath je jatan karai taa antar kee haumai kade na jaae |പല തീർത്ഥാടന സ്ഥലങ്ങളിലും ഒരാൾ കുളിക്കാമെങ്കിലും, അവൻ്റെ അഹംഭാവം ഒരിക്കലും വിട്ടുമാറുന്നില്ല.
ਜਿਸੁ ਨਰ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਜਾਇ ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਸੁ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥੩॥
jis nar kee dubidhaa na jaae dharam raae tis dee sajaae |3|ദ്വൈതബോധം വിട്ടുമാറാത്ത ആ മനുഷ്യനെ - ധർമ്മത്തിൻ്റെ നീതിമാനായ ന്യായാധിപൻ അവനെ ശിക്ഷിക്കും. ||3||
ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥
karam hovai soee jan paae guramukh boojhai koee |ദൈവം തൻ്റെ കാരുണ്യം ചൊരിയുന്ന ആ വിനീതൻ അവനെ പ്രാപിക്കുന്നു; അവനെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഗുരുമുഖന്മാർ എത്ര കുറവാണ്.
ਨਾਨਕ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਤਾਂ ਹਰਿ ਭੇਟੈ ਸੋਈ ॥੪॥੪॥੬॥
naanak vichahu haumai maare taan har bhettai soee |4|4|6|ഓ നാനാക്ക്, ഒരാൾ തൻ്റെ ഉള്ളിലെ അഹന്തയെ ജയിച്ചാൽ, അവൻ ഭഗവാനെ കാണാൻ വരുന്നു. ||4||4||6||
ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
goojaree mahalaa 3 |ഗൂജാരി, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਤਿਸੁ ਜਨ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਮਤਿ ਨਿਹਚਲ ਜਿਸ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ਗਵਾਏ ॥
tis jan saant sadaa mat nihachal jis kaa abhimaan gavaae |അഹംഭാവം ഇല്ലാതാക്കുന്ന ആ വിനീതൻ സമാധാനത്തിലാണ്; അവൻ എപ്പോഴും സ്ഥിരതയുള്ള ബുദ്ധിയാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੧॥
so jan niramal ji guramukh boojhai har charanee chit laae |1|ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ ഭഗവാനെ മനസ്സിലാക്കുകയും തൻ്റെ ബോധത്തെ ഭഗവാൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ വിനീതൻ നിർമ്മലനാണ്. ||1||
ਹਰਿ ਚੇਤਿ ਅਚੇਤ ਮਨਾ ਜੋ ਇਛਹਿ ਸੋ ਫਲੁ ਹੋਈ ॥
har chet achet manaa jo ichheh so fal hoee |എൻ്റെ അബോധമനസ്സേ, ഭഗവാനെ ബോധവാനായിരിക്കുക, നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഫലം നിനക്കു ലഭിക്കും.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵਹਿ ਪੀਵਤ ਰਹਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guraparasaadee har ras paaveh peevat raheh sadaa sukh hoee |1| rahaau |ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഭഗവാൻ്റെ ഉദാത്തമായ അമൃതം ലഭിക്കും; ഇത് തുടർച്ചയായി കുടിക്കുന്നതിലൂടെ നിങ്ങൾക്ക് നിത്യശാന്തി ലഭിക്കും. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਪਾਰਸੁ ਹੋਵੈ ਪਾਰਸੁ ਹੋਇ ਤ ਪੂਜ ਕਰਾਏ ॥
satigur bhette taa paaras hovai paaras hoe ta pooj karaae |ഒരാൾ യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, അവൻ തത്ത്വചിന്തകൻ്റെ കല്ലായി മാറുന്നു, മറ്റുള്ളവരെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവ്, ഭഗവാനെ ആരാധിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
ਜੋ ਉਸੁ ਪੂਜੇ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ਦੀਖਿਆ ਦੇਵੈ ਸਾਚੁ ਬੁਝਾਏ ॥੨॥
jo us pooje so fal paae deekhiaa devai saach bujhaae |2|ആരാധനയോടെ ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് അവൻ്റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവരെ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ||2||
ਵਿਣੁ ਪਾਰਸੈ ਪੂਜ ਨ ਹੋਵਈ ਵਿਣੁ ਮਨ ਪਰਚੇ ਅਵਰਾ ਸਮਝਾਏ ॥
vin paarasai pooj na hovee vin man parache avaraa samajhaae |തത്ത്വചിന്തകൻ്റെ കല്ലായി മാറാതെ, ഭഗവാനെ ആരാധിക്കാൻ അവൻ മറ്റുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നില്ല; സ്വന്തം മനസ്സിനെ ഉപദേശിക്കാതെ, മറ്റുള്ളവരെ എങ്ങനെ ഉപദേശിക്കും?
ਗੁਰੂ ਸਦਾਏ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਕਿਸੁ ਓਹੁ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥੩॥
guroo sadaae agiaanee andhaa kis ohu maarag paae |3|അറിവില്ലാത്ത, അന്ധനായ മനുഷ്യൻ സ്വയം ഗുരു എന്ന് വിളിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവൻ ആർക്ക് വഴി കാണിക്കും? ||3||
ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਦਰੀ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਈਐ ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥
naanak vin nadaree kichhoo na paaeeai jis nadar kare so paae |ഓ നാനാക്ക്, അവൻ്റെ കരുണയില്ലാതെ ഒന്നും നേടാനാവില്ല. അവൻ തൻ്റെ കൃപയുടെ നോട്ടം ആരുടെ മേൽ പതിക്കുന്നുവോ അവൻ അവനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਅਪਣਾ ਸਬਦੁ ਵਰਤਾਏ ॥੪॥੫॥੭॥
guraparasaadee de vaddiaaee apanaa sabad varataae |4|5|7|ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ, ദൈവം മഹത്വം നൽകുകയും അവൻ്റെ ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||4||5||7||
ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਪੰਚਪਦੇ ॥
goojaree mahalaa 3 panchapade |ഗൂജാരി, മൂന്നാം മെഹൽ, പഞ്ച്-പധയ്:
ਨਾ ਕਾਸੀ ਮਤਿ ਊਪਜੈ ਨਾ ਕਾਸੀ ਮਤਿ ਜਾਇ ॥
naa kaasee mat aoopajai naa kaasee mat jaae |ബനാറസിൽ ജ്ഞാനം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ല, ബനാറസിൽ ജ്ഞാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.
ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਮਤਿ ਊਪਜੈ ਤਾ ਇਹ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੧॥
satigur miliaai mat aoopajai taa ih sojhee paae |1|യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, ജ്ഞാനം ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, തുടർന്ന് ഈ ധാരണ ലഭിക്കുന്നു. ||1||
ਹਰਿ ਕਥਾ ਤੂੰ ਸੁਣਿ ਰੇ ਮਨ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ॥
har kathaa toon sun re man sabad man vasaae |മനസ്സേ, ഭഗവാൻ്റെ പ്രഭാഷണം ശ്രവിക്കുക, അവൻ്റെ വചനത്തിൻ്റെ ശബ്ദത്തെ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുക.
ਇਹ ਮਤਿ ਤੇਰੀ ਥਿਰੁ ਰਹੈ ਤਾਂ ਭਰਮੁ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
eih mat teree thir rahai taan bharam vichahu jaae |1| rahaau |നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധി സുസ്ഥിരവും സ്ഥിരതയുള്ളതുമായി തുടരുകയാണെങ്കിൽ, സംശയം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകും. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਹਰਿ ਚਰਣ ਰਿਦੈ ਵਸਾਇ ਤੂ ਕਿਲਵਿਖ ਹੋਵਹਿ ਨਾਸੁ ॥
har charan ridai vasaae too kilavikh hoveh naas |നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഭഗവാൻ്റെ താമര പാദങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠിക്കുക, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായ്ക്കപ്പെടും.
ਪੰਚ ਭੂ ਆਤਮਾ ਵਸਿ ਕਰਹਿ ਤਾ ਤੀਰਥ ਕਰਹਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੨॥
panch bhoo aatamaa vas kareh taa teerath kareh nivaas |2|നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് പഞ്ചഭൂതങ്ങളെ മറികടക്കുകയാണെങ്കിൽ, യഥാർത്ഥ തീർത്ഥാടന സ്ഥലത്ത് നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഭവനം ലഭിക്കും. ||2||
ਮਨਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੁਗਧੁ ਹੈ ਸੋਝੀ ਕਿਛੂ ਨ ਪਾਇ ॥
manamukh ihu man mugadh hai sojhee kichhoo na paae |സ്വയം കേന്ദ്രീകൃതമായ മന്മുഖൻ്റെ ഈ മനസ്സ് എത്ര വിഡ്ഢിത്തമാണ്; അതിന് യാതൊരു ധാരണയും ലഭിക്കുന്നില്ല.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥੩॥
har kaa naam na bujhee ant geaa pachhutaae |3|അത് ഭഗവാൻ്റെ നാമം മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല; അവസാനം മാനസാന്തരപ്പെട്ടു പോകുന്നു. ||3||
ਇਹੁ ਮਨੁ ਕਾਸੀ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥
eihu man kaasee sabh teerath simrit satigur deea bujhaae |ഈ മനസ്സിലാണ് ബനാറസ്, എല്ലാ പുണ്യ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും; സാക്ഷാൽ ഗുരു ഇത് വിശദീകരിച്ചു.
ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਤਿਸੁ ਸੰਗਿ ਰਹਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੪॥
atthasatth teerath tis sang raheh jin har hiradai rahiaa samaae |4|അറുപത്തിയെട്ട് തീർഥാടന സ്ഥലങ്ങൾ കർത്താവിനാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരാളിൽ അവശേഷിക്കുന്നു. ||4||
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿਆ ਏਕੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥
naanak satigur miliaai hukam bujhiaa ek vasiaa man aae |ഓ നാനാക്ക്, യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, ഭഗവാൻ്റെ ഇച്ഛയുടെ ക്രമം മനസ്സിലാക്കുകയും ഏകനായ ഭഗവാൻ മനസ്സിൽ വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੫॥੬॥੮॥
jo tudh bhaavai sabh sach hai sache rahai samaae |5|6|8|കർത്താവേ, അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നവർ സത്യമാണ്. അവർ നിന്നിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. ||5||6||8||