एतत् कर्म प्रजापतिना भगवता कृतम्; एकस्य प्रकाशः प्रकाशे विलीयते। ||४||३||५||
गूजरी, तृतीय मेहलः १.
सर्वे भगवतः नाम राम राम जपन्ति; न तु तादृशेन जपेन भगवता न लभ्यते।
गुरुप्रसादेन भगवान् मनसि निवसितुं आगच्छति, ततः, फलं लभ्यते। ||१||
यः मनसि ईश्वरप्रेमं निक्षिपति,
कदापि भगवन्तं न विस्मरति; स चेतनचित्ते हरं हर इति भगवतः नाम जपति। ||१||विराम||
येषां हृदयं पाखण्डेन पूर्णं भवति, ये केवलं बाह्यप्रदर्शनार्थं साधवः उच्यन्ते
- तेषां कामाः कदापि न तृप्ताः, अन्ते च शोचिताः प्रस्थायन्ते। ||२||
यद्यपि बहुषु तीर्थस्थानेषु स्नानं भवति तथापि तस्य अहङ्कारः कदापि न गच्छति ।
स पुरुषः, यस्य द्वैतभावः न प्रयाति - धर्मन्यायाधीशः तं दण्डयिष्यति। ||३||
स विनयशीलः जीवः यस्य प्रति ईश्वरः दयां वर्षयति, सः तं प्राप्नोति; कियत् अल्पाः गुरमुखाः तम् अवगच्छन्ति।
अन्तः अहङ्कारं जयेत् तदा भगवन्तं मिलितुं आगच्छति नानक । ||४||४||६||
गूजरी, तृतीय मेहलः १.
सः विनयशीलः सत्त्वः यः स्वस्य अहङ्कारं निवारयति सः शान्तिं प्राप्नोति; सः नित्यं स्थिरबुद्ध्या धन्यः अस्ति।
सः विनयः निर्मलः शुद्धः अस्ति, यः गुरमुखत्वेन भगवन्तं अवगत्य भगवतः चरणेषु स्वस्य चैतन्यं केन्द्रीक्रियते। ||१||
अचेतनचित्त मे तिष्ठ त्वं कामफलं प्राप्स्यसि ।
गुरुप्रसादेन त्वं भगवतः उदात्तं अमृतं प्राप्स्यसि; तस्य नित्यं पिबन् भवतः शाश्वती शान्तिः भविष्यति। ||१||विराम||
यदा सत्गुरुं मिलति तदा सः दार्शनिकस्य शिला भवति, अन्येषां परिवर्तनक्षमतायुक्तः, भगवतः पूजां प्रेरयति।
आराधने भगवन्तं पूजयति, तस्य फलं लभते; अन्येषां उपदिश्य सत्यं प्रकाशयति। ||२||
दार्शनिकशिला न भूत्वा अन्येषां भगवतः पूजां कर्तुं न प्रेरयति; स्वचित्तं विना उपदिश्य कथं परान् उपदिशेत्।
अज्ञः अन्धः आत्मानं गुरुं कथयति, परन्तु कस्मै मार्गं दर्शयति? ||३||
तस्य दयायाः विना नानक न किञ्चन लभ्यते । यस्य उपरि प्रसादकटाक्षं क्षिपति, तं प्राप्नोति।
गुरुप्रसादेन ईश्वरः महत्त्वं ददाति, स्वस्य शब्दस्य वचनं च प्रक्षेपयति। ||४||५||७||
गूजरी, तृतीय मेहल, पंच-पाधय: १.
न बनारे प्रज्ञा निष्पद्यते, न च बनारसे प्रज्ञा नष्टा भवति।
सत्यगुरुं मिलित्वा प्रज्ञा उत्पाद्यते, ततः, एतत् अवगमनं लभते। ||१||
भगवतः प्रवचनं शृणु मनः, तस्य वचनस्य शब्दं मनसि निषेधय।
यदि तव बुद्धिः स्थिरा स्थिरा च तिष्ठति तर्हि संशयः भवतः अन्तः प्रस्थास्यति । ||१||विराम||
भगवतः चरणकमलं हृदये निक्षिप्य पापं मेटयिष्यते ।
यदि तव आत्मा पञ्चतत्त्वान् अतितिष्ठति तर्हि सत्ययात्रास्थाने गृहं प्राप्तुं आगमिष्यसि । ||२||
आत्मकेन्द्रितस्य मनमुखस्य एतत् मनः तावत् मूर्खम् अस्ति; न सर्वथा किमपि अवगमनं प्राप्नोति।
भगवतः नाम न अवगच्छति; अन्ते पश्चात्तापं कृत्वा प्रस्थायति। ||३||
अस्मिन् मनसि बनारसाः सर्वे पवित्राः तीर्थाः शास्त्राणि च प्राप्यन्ते; सत्यगुरुः एतत् व्याख्यातवान्।
अष्टषष्टिः तीर्थस्थानानि एकेन सह तिष्ठन्ति, यस्य हृदयं भगवता पूर्णम्। ||४||
हे नानक, सच्चिगुरुं मिलित्वा भगवतः इच्छाक्रमः विज्ञायते, एकेश्वरः मनसि निवसति।
ये तव प्रियाः सत्या भगवन् सत्याः । ते त्वयि लीनाः तिष्ठन्ति। ||५||६||८||