ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 5
ਨਾਨਕ ਆਖਣਿ ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਇਕ ਦੂ ਇਕੁ ਸਿਆਣਾ ॥
नानक आखणि सभु को आखै इक दू इकु सिआणा ॥तं नानक ब्रूते सर्वे, प्रत्येकं शेषेभ्यः बुद्धिमान्।
ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਵਡੀ ਨਾਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਕਾ ਹੋਵੈ ॥
वडा साहिबु वडी नाई कीता जा का होवै ॥महान् गुरुः, महत् तस्य नाम। यत्किमपि भवति तत् तस्य इच्छानुसारम्।
ਨਾਨਕ ਜੇ ਕੋ ਆਪੌ ਜਾਣੈ ਅਗੈ ਗਇਆ ਨ ਸੋਹੈ ॥੨੧॥
नानक जे को आपौ जाणै अगै गइआ न सोहै ॥२१॥नानक सर्वं ज्ञातुमित्यत्र न अलङ्कृतो लोके । ||२१||
ਪਾਤਾਲਾ ਪਾਤਾਲ ਲਖ ਆਗਾਸਾ ਆਗਾਸ ॥
पाताला पाताल लख आगासा आगास ॥पातालानां अधः पातालानां, उपरि स्वर्गलोकशतसहस्राणि च सन्ति ।
ਓੜਕ ਓੜਕ ਭਾਲਿ ਥਕੇ ਵੇਦ ਕਹਨਿ ਇਕ ਵਾਤ ॥
ओड़क ओड़क भालि थके वेद कहनि इक वात ॥वेदाः वदन्ति यत् भवन्तः तान् सर्वान् अन्वेष्टुं अन्वेष्टुं च शक्नुवन्ति, यावत् भवन्तः श्रान्ताः न भवन्ति।
ਸਹਸ ਅਠਾਰਹ ਕਹਨਿ ਕਤੇਬਾ ਅਸੁਲੂ ਇਕੁ ਧਾਤੁ ॥
सहस अठारह कहनि कतेबा असुलू इकु धातु ॥१८,००० लोकाः सन्ति इति शास्त्रेषु उक्तं, किन्तु वस्तुतः एकमेव जगत् अस्ति ।
ਲੇਖਾ ਹੋਇ ਤ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੈ ਹੋਇ ਵਿਣਾਸੁ ॥
लेखा होइ त लिखीऐ लेखै होइ विणासु ॥यदि भवान् अस्य विवरणं लिखितुं प्रयतते तर्हि भवान् अवश्यमेव तस्य लेखनं समाप्तुं पूर्वं स्वयमेव समाप्तं करिष्यति ।
ਨਾਨਕ ਵਡਾ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੁ ॥੨੨॥
नानक वडा आखीऐ आपे जाणै आपु ॥२२॥हे नानक, तं महान् वद! सः एव आत्मानं जानाति। ||२२||
ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਿ ਏਤੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਪਾਈਆ ॥
सालाही सालाहि एती सुरति न पाईआ ॥स्तुवकाः भगवन्तं स्तुवन्ति, परन्तु ते सहजबोधं न प्राप्नुवन्ति
ਨਦੀਆ ਅਤੈ ਵਾਹ ਪਵਹਿ ਸਮੁੰਦਿ ਨ ਜਾਣੀਅਹਿ ॥
नदीआ अतै वाह पवहि समुंदि न जाणीअहि ॥सागरप्रवाहाः प्रवाहाः नद्यः च तस्य विशालतां न जानन्ति।
ਸਮੁੰਦ ਸਾਹ ਸੁਲਤਾਨ ਗਿਰਹਾ ਸੇਤੀ ਮਾਲੁ ਧਨੁ ॥
समुंद साह सुलतान गिरहा सेती मालु धनु ॥राजा सम्राट् अपि सम्पत्तिशैलैः धनसागरैः |
ਕੀੜੀ ਤੁਲਿ ਨ ਹੋਵਨੀ ਜੇ ਤਿਸੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰਹਿ ॥੨੩॥
कीड़ी तुलि न होवनी जे तिसु मनहु न वीसरहि ॥२३॥-एते पिपीलिका अपि न समाः, यः ईश्वरं न विस्मरति। ||२३||
ਅੰਤੁ ਨ ਸਿਫਤੀ ਕਹਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥
अंतु न सिफती कहणि न अंतु ॥अनन्ताः तस्य स्तुतयः, अनन्ताः वदन्तः।
ਅੰਤੁ ਨ ਕਰਣੈ ਦੇਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥
अंतु न करणै देणि न अंतु ॥अनन्तानि तस्य कर्माणि अनन्तानि दानानि।
ਅੰਤੁ ਨ ਵੇਖਣਿ ਸੁਣਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥
अंतु न वेखणि सुणणि न अंतु ॥अनन्तं तस्य दर्शनं, अनन्तं तस्य श्रवणम्।
ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿਆ ਮਨਿ ਮੰਤੁ ॥
अंतु न जापै किआ मनि मंतु ॥तस्य सीमाः न प्रतीयन्ते। तस्य मनसः रहस्यं किम् ?
ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥
अंतु न जापै कीता आकारु ॥सृष्टस्य जगतः सीमाः न प्रतीयन्ते ।
ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥
अंतु न जापै पारावारु ॥इह परं च तस्य सीमाः न प्रतीयन्ते ।
ਅੰਤ ਕਾਰਣਿ ਕੇਤੇ ਬਿਲਲਾਹਿ ॥
अंत कारणि केते बिललाहि ॥तस्य सीमां ज्ञातुं बहवः संघर्षं कुर्वन्ति,
ਤਾ ਕੇ ਅੰਤ ਨ ਪਾਏ ਜਾਹਿ ॥
ता के अंत न पाए जाहि ॥किन्तु तस्य सीमाः न लभ्यन्ते।
ਏਹੁ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥
एहु अंतु न जाणै कोइ ॥एताः सीमाः कोऽपि ज्ञातुं न शक्नोति।
ਬਹੁਤਾ ਕਹੀਐ ਬਹੁਤਾ ਹੋਇ ॥
बहुता कहीऐ बहुता होइ ॥यथा यथा तेषां विषये वदसि तावत् अधिकं वक्तुं अवशिष्टम् अस्ति।
ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਊਚਾ ਥਾਉ ॥
वडा साहिबु ऊचा थाउ ॥महान् गुरुः, उच्चः तस्य स्वर्गगृहम्।
ਊਚੇ ਉਪਰਿ ਊਚਾ ਨਾਉ ॥
ऊचे उपरि ऊचा नाउ ॥उच्चतमः सर्वेभ्यः उपरि तस्य नाम अस्ति।
ਏਵਡੁ ਊਚਾ ਹੋਵੈ ਕੋਇ ॥
एवडु ऊचा होवै कोइ ॥केवलं एकः एव महान् ईश्वरः इव उच्चः च
ਤਿਸੁ ਊਚੇ ਕਉ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥
तिसु ऊचे कउ जाणै सोइ ॥तस्य उदात्तं उदात्तं च अवस्थां ज्ञातुं शक्नोति।
ਜੇਵਡੁ ਆਪਿ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ਆਪਿ ॥
जेवडु आपि जाणै आपि आपि ॥केवलं सः एव सः महान् अस्ति। सः एव आत्मानं जानाति।
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਕਰਮੀ ਦਾਤਿ ॥੨੪॥
नानक नदरी करमी दाति ॥२४॥नानक प्रसादकटाक्षेण आशीर्वादं ददाति। ||२४||
ਬਹੁਤਾ ਕਰਮੁ ਲਿਖਿਆ ਨਾ ਜਾਇ ॥
बहुता करमु लिखिआ ना जाइ ॥तस्य आशीर्वादाः एतावन्तः प्रचुराः सन्ति यत् तेषां लिखितलेखः न भवितुम् अर्हति।
ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥
वडा दाता तिलु न तमाइ ॥महान् दाता किमपि न धारयति।
ਕੇਤੇ ਮੰਗਹਿ ਜੋਧ ਅਪਾਰ ॥
केते मंगहि जोध अपार ॥अनन्तेश्वरद्वारे एतावन्तः महान् वीरा योद्धा याचन्ते।
ਕੇਤਿਆ ਗਣਤ ਨਹੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥
केतिआ गणत नही वीचारु ॥एतावन्तः तं चिन्तयन्ति निवसन्ति च यत् ते गणयितुं न शक्यन्ते।
ਕੇਤੇ ਖਪਿ ਤੁਟਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥
केते खपि तुटहि वेकार ॥एतावन्तः भ्रष्टाचारे निरताः मृत्युपर्यन्तं अपव्यययन्ति।
ਕੇਤੇ ਲੈ ਲੈ ਮੁਕਰੁ ਪਾਹਿ ॥
केते लै लै मुकरु पाहि ॥एतावन्तः पुनः गृहीत्वा गृह्णन्ति, ततः ग्रहणं नकारयन्ति।
ਕੇਤੇ ਮੂਰਖ ਖਾਹੀ ਖਾਹਿ ॥
केते मूरख खाही खाहि ॥एतावन्तः मूर्खाः उपभोक्तारः उपभोगं कुर्वन्ति एव।
ਕੇਤਿਆ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਦ ਮਾਰ ॥
केतिआ दूख भूख सद मार ॥एतावन्तः दुःखं, अभावं, नित्यं दुरुपयोगं च सहन्ते।
ਏਹਿ ਭਿ ਦਾਤਿ ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਰ ॥
एहि भि दाति तेरी दातार ॥एतानि अपि तव दानानि महादा!
ਬੰਦਿ ਖਲਾਸੀ ਭਾਣੈ ਹੋਇ ॥
बंदि खलासी भाणै होइ ॥बन्धनमुक्तिः भवतः इच्छायाः एव भवति।
ਹੋਰੁ ਆਖਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥
होरु आखि न सकै कोइ ॥अस्मिन् विषये अन्यस्य कस्यचित् वचनं नास्ति।
ਜੇ ਕੋ ਖਾਇਕੁ ਆਖਣਿ ਪਾਇ ॥
जे को खाइकु आखणि पाइ ॥यदि कश्चित् मूर्खः करोति इति वदिष्यति ।
ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਜੇਤੀਆ ਮੁਹਿ ਖਾਇ ॥
ओहु जाणै जेतीआ मुहि खाइ ॥सः शिक्षेत्, स्वस्य मूर्खतायां प्रभावं च अनुभविष्यति।
ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥
आपे जाणै आपे देइ ॥स्वयं जानाति, स्वयं ददाति।
ਆਖਹਿ ਸਿ ਭਿ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥
आखहि सि भि केई केइ ॥अल्पाः एव अत्यल्पाः एव एतत् स्वीकुर्वन्ति ।
ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ॥
जिस नो बखसे सिफति सालाह ॥भगवतः स्तुतिगातुं धन्यः यः ।
ਨਾਨਕ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥੨੫॥
नानक पातिसाही पातिसाहु ॥२५॥हे नानक, नृपराजः। ||२५||
ਅਮੁਲ ਗੁਣ ਅਮੁਲ ਵਾਪਾਰ ॥
अमुल गुण अमुल वापार ॥अमूल्याः तस्य गुणाः, अमूल्याः व्यवहाराः।
ਅਮੁਲ ਵਾਪਾਰੀਏ ਅਮੁਲ ਭੰਡਾਰ ॥
अमुल वापारीए अमुल भंडार ॥अमूल्याः तस्य व्यापारिणः, अमूल्याः तस्य निधिः।
ਅਮੁਲ ਆਵਹਿ ਅਮੁਲ ਲੈ ਜਾਹਿ ॥
अमुल आवहि अमुल लै जाहि ॥अमूल्याः ये तस्य समीपं आगच्छन्ति, अमूल्याः ये तस्मात् क्रीणन्ति।
ਅਮੁਲ ਭਾਇ ਅਮੁਲਾ ਸਮਾਹਿ ॥
अमुल भाइ अमुला समाहि ॥अमूल्यं तस्मिन् प्रेम, अमूल्यं तस्मिन् लीनम्।
ਅਮੁਲੁ ਧਰਮੁ ਅਮੁਲੁ ਦੀਬਾਣੁ ॥
अमुलु धरमु अमुलु दीबाणु ॥अमूल्यः ईश्वरीयः धर्मनियमः, अमूल्यः दिव्यन्यायालयः।
ਅਮੁਲੁ ਤੁਲੁ ਅਮੁਲੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥
अमुलु तुलु अमुलु परवाणु ॥अमूल्याः तराजूः, अमूल्याः भाराः।
ਅਮੁਲੁ ਬਖਸੀਸ ਅਮੁਲੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥
अमुलु बखसीस अमुलु नीसाणु ॥अमूल्याः तस्य आशीर्वादाः, अमूल्याः तस्य ध्वजाः, चिह्नानि च।
ਅਮੁਲੁ ਕਰਮੁ ਅਮੁਲੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥
अमुलु करमु अमुलु फुरमाणु ॥अमूल्यं तस्य दया, अमूल्यं तस्य राज आज्ञा।
ਅਮੁਲੋ ਅਮੁਲੁ ਆਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥
अमुलो अमुलु आखिआ न जाइ ॥अमूल्य, हे अमूल्य अभिव्यक्ति परे !
ਆਖਿ ਆਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
आखि आखि रहे लिव लाइ ॥तस्य विषये निरन्तरं वद, तस्य प्रेम्णि लीनः तिष्ठतु।
ਆਖਹਿ ਵੇਦ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥
आखहि वेद पाठ पुराण ॥वेदाः पुराणाः च वदन्ति।
ਆਖਹਿ ਪੜੇ ਕਰਹਿ ਵਖਿਆਣ ॥
आखहि पड़े करहि वखिआण ॥विद्वांसः वदन्ति व्याख्यानं च कुर्वन्ति।
ਆਖਹਿ ਬਰਮੇ ਆਖਹਿ ਇੰਦ ॥
आखहि बरमे आखहि इंद ॥ब्रह्म वदति, इन्द्रः वदति।