ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 423
ਤਾ ਕੇ ਰੂਪ ਨ ਜਾਹੀ ਲਖਣੇ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੨॥
ता के रूप न जाही लखणे किआ करि आखि वीचारी ॥२॥तस्य सुन्दररूपाणि न ज्ञातुं शक्यन्ते; चर्चां कृत्वा विमर्शं कृत्वा कोऽपि किं साधयितुं शक्नोति ? ||२||
ਤੀਨਿ ਗੁਣਾ ਤੇਰੇ ਜੁਗ ਹੀ ਅੰਤਰਿ ਚਾਰੇ ਤੇਰੀਆ ਖਾਣੀ ॥
तीनि गुणा तेरे जुग ही अंतरि चारे तेरीआ खाणी ॥युगेषु त्रिगुणा त्वमेव चतुःसृष्टेः ।
ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਕਥੇ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੩॥
करमु होवै ता परम पदु पाईऐ कथे अकथ कहाणी ॥३॥यदि त्वं दयां दर्शयसि तर्हि परमं पदं लभते, अवाच्यवाक्यं च वदति । ||३||
ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਪਰਾਣੀ ॥
तूं करता कीआ सभु तेरा किआ को करे पराणी ॥त्वं प्रजापतिः असि; सर्वे त्वया एव निर्मिताः। कश्चित् मर्त्यः जीवः किं कर्तुं शक्नोति ?
ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂੰ ਅਪਣੀ ਸਾਈ ਸਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥੪॥
जा कउ नदरि करहि तूं अपणी साई सचि समाणी ॥४॥स एव सत्ये लीनः यस्य उपरि त्वं प्रसादं वर्षसि । ||४||
ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਸਭੁ ਕੋਈ ਲੇਤੁ ਹੈ ਜੇਤੀ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥
नामु तेरा सभु कोई लेतु है जेती आवण जाणी ॥ये आगच्छन्ति गच्छन्ति च सर्वे तव नाम जपन्ति ।
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਹੋਰ ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥੫॥
जा तुधु भावै ता गुरमुखि बूझै होर मनमुखि फिरै इआणी ॥५॥यदा तव इच्छां प्रियं भवति तदा गुरमुखः अवगच्छति। अन्यथा स्वेच्छा मनुष्यमुखाः अविद्यायां भ्रमन्ति। ||५||
ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਬ੍ਰਹਮੇ ਕਉ ਦੀਏ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥
चारे वेद ब्रहमे कउ दीए पड़ि पड़ि करे वीचारी ॥त्वया ब्रह्माय चत्वारि वेदानि दत्तानि, तस्य पठितुं पठितुं च सततं चिन्तयितुं च।
ਤਾ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਬਪੁੜਾ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰੀ ॥੬॥
ता का हुकमु न बूझै बपुड़ा नरकि सुरगि अवतारी ॥६॥कृपणः तस्य आज्ञां न अवगच्छति, स्वर्गनरकयोः पुनर्जन्मः भवति । ||६||
ਜੁਗਹ ਜੁਗਹ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੀਏ ਗਾਵਹਿ ਕਰਿ ਅਵਤਾਰੀ ॥
जुगह जुगह के राजे कीए गावहि करि अवतारी ॥एकैकयुगे सृजति राजानः, ये स्वावताराः इति गीताः।
ਤਿਨ ਭੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤਾ ਕਾ ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੭॥
तिन भी अंतु न पाइआ ता का किआ करि आखि वीचारी ॥७॥तेषां अपि तस्य सीमाः न प्राप्ताः; किं वक्तुं चिन्तयितुं च शक्नोमि? ||७||
ਤੂੰ ਸਚਾ ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਸਾਚਾ ਦੇਹਿ ਤ ਸਾਚੁ ਵਖਾਣੀ ॥
तूं सचा तेरा कीआ सभु साचा देहि त साचु वखाणी ॥त्वं सत्यं, यत् त्वं करोषि तत् सर्वं सत्यम् एव । यदि त्वं मां सत्येन आशिषयसि तर्हि अहं तस्मिन् विषये वक्ष्यामि ।
ਜਾ ਕਉ ਸਚੁ ਬੁਝਾਵਹਿ ਅਪਣਾ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥੮॥੧॥੨੩॥
जा कउ सचु बुझावहि अपणा सहजे नामि समाणी ॥८॥१॥२३॥यं त्वं सत्यं ज्ञातुं प्रेरयसि, सः नाम सहजतया लीनः भवति। ||८||१||२३||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥
आसा महला ३ ॥आसा, तृतीय मेहलः १.
ਸਤਿਗੁਰ ਹਮਰਾ ਭਰਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
सतिगुर हमरा भरमु गवाइआ ॥सत्यगुरुः मम संशयं दूरीकृतवान्।
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
हरि नामु निरंजनु मंनि वसाइआ ॥तेन मम मनसि भगवतः अमलं नाम निहितम् अस्ति।
ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧॥
सबदु चीनि सदा सुखु पाइआ ॥१॥शाबादस्य वचनं केन्द्रीकृत्य मया स्थायिशान्तिः प्राप्ता। ||१||
ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥
सुणि मन मेरे ततु गिआनु ॥अध्यात्मप्रज्ञासारं शृणु मे मनः |
ਦੇਵਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
देवण वाला सभ बिधि जाणै गुरमुखि पाईऐ नामु निधानु ॥१॥ रहाउ ॥महान् दाता अस्माकं स्थितिं सम्पूर्णतया जानाति; गुरमुखः नाम निधिं लभते भगवतः नाम। ||१||विराम||
ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥
सतिगुर भेटे की वडिआई ॥सच्चिगुरुं मिलित्वा महती महिमा अस्ति
ਜਿਨਿ ਮਮਤਾ ਅਗਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝਾਈ ॥
जिनि ममता अगनि त्रिसना बुझाई ॥स्वामित्व-काम-अग्निं निवारितवान् इति;
ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥੨॥
सहजे माता हरि गुण गाई ॥२॥शान्तिसंयमैः ओतप्रोतः भगवतः महिमा स्तुतिं गायामि। ||२||
ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੀ ॥
विणु गुर पूरे कोइ न जाणी ॥सिद्धगुरुं विना कोऽपि भगवन्तं न जानाति।
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਣੀ ॥
माइआ मोहि दूजै लोभाणी ॥मायासक्ताः द्वन्द्वनिमग्नाः ।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥੩॥
गुरमुखि नामु मिलै हरि बाणी ॥३॥गुरमुखः नाम लभते, भगवतः वचनस्य बनीं च। ||३||
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤਪਾਂ ਸਿਰਿ ਤਪੁ ਸਾਰੁ ॥
गुर सेवा तपां सिरि तपु सारु ॥गुरुसेवा तपस्यामुत्तमं उदात्तं च तपः।
ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭ ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰੁ ॥
हरि जीउ मनि वसै सभ दूख विसारणहारु ॥मनसि वसति प्रियेश्वरः सर्वे दुःखानि प्रयान्ति।
ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਦੀਸੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥੪॥
दरि साचै दीसै सचिआरु ॥४॥ततः सत्येश्वरद्वारे सत्याभासते । ||४||
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥
गुर सेवा ते त्रिभवण सोझी होइ ॥गुरुं सेवन् त्रिलोकं विद्यते ।
ਆਪੁ ਪਛਾਣਿ ਹਰਿ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥
आपु पछाणि हरि पावै सोइ ॥स्वात्मानं विज्ञाय भगवन्तं प्राप्नोति।
ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਮਹਲੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੫॥
साची बाणी महलु परापति होइ ॥५॥तस्य बनिस्य सत्यवचनेन वयं तस्य सान्निध्यस्य भवनं प्रविशामः। ||५||
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ॥
गुर सेवा ते सभ कुल उधारे ॥गुरूं सेवन् सर्वा पुस्तिकाः त्राता भवन्ति।
ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥
निरमल नामु रखै उरि धारे ॥निर्मलं नाम हृदये निहितं स्थापयतु।
ਸਾਚੀ ਸੋਭਾ ਸਾਚਿ ਦੁਆਰੇ ॥੬॥
साची सोभा साचि दुआरे ॥६॥सत्येश्वरस्य प्राङ्गणे सत्यमहिमाभूषितो भविष्यसि । ||६||
ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਗੁਰਿ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥
से वडभागी जि गुरि सेवा लाए ॥कथं महाभाग्याः, ये गुरुसेवायां प्रतिबद्धाः।
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥
अनदिनु भगति सचु नामु द्रिड़ाए ॥रात्रौ दिवा भक्तिपूजायां प्रवृत्ताः भवन्ति; तेषु सत्यं नाम प्रत्यारोपितं भवति।
ਨਾਮੇ ਉਧਰੇ ਕੁਲ ਸਬਾਏ ॥੭॥
नामे उधरे कुल सबाए ॥७॥नामद्वारा स्वस्य सर्वाणि पीढयः उद्धारिताः भवन्ति। ||७||
ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
नानकु साचु कहै वीचारु ॥नानकः सत्यं विचारं जपति।
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
हरि का नामु रखहु उरि धारि ॥भगवतः नाम हृदये निहितं कुरु।
ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਰਾਤੇ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੮॥੨॥੨੪॥
हरि भगती राते मोख दुआरु ॥८॥२॥२४॥भगवद्भक्त्या ओतप्रोतं मोक्षद्वारं लभ्यते। ||८||२||२४||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥
आसा महला ३ ॥आसा, तृतीय मेहलः १.
ਆਸਾ ਆਸ ਕਰੇ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
आसा आस करे सभु कोई ॥सर्वे जीवन्ति, आशायां आशां कुर्वन्तः।
ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਨਿਰਾਸਾ ਹੋਈ ॥
हुकमै बूझै निरासा होई ॥तस्य आज्ञां विज्ञाय निर्कामं भवति ।
ਆਸਾ ਵਿਚਿ ਸੁਤੇ ਕਈ ਲੋਈ ॥
आसा विचि सुते कई लोई ॥एतावन्तः आशायां सुप्ताः सन्ति।
ਸੋ ਜਾਗੈ ਜਾਗਾਵੈ ਸੋਈ ॥੧॥
सो जागै जागावै सोई ॥१॥स एव जागर्ति, यं भगवान् प्रबोधयति। ||१||
ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਬੁਝਾਇਆ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਭੁਖ ਨ ਜਾਈ ॥
सतिगुरि नामु बुझाइआ विणु नावै भुख न जाई ॥सत्यगुरुणा मां भगवतः नाम अवगन्तुं नेतवान्; नाम विना क्षुधा न गच्छति।