ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 785
ਸਭ ਕੈ ਮਧਿ ਸਭ ਹੂ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਰਾਗ ਦੋਖ ਤੇ ਨਿਆਰੋ ॥
सभ कै मधि सभ हू ते बाहरि राग दोख ते निआरो ॥सः सर्वेषां अन्तः, सर्वेषां बहिश्च; सः प्रेम्णा द्वेषेण वा अस्पृष्टः भवति।
ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਗੋਬਿੰਦ ਸਰਣਾਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਨਹਿ ਸਧਾਰੋ ॥੩॥
नानक दास गोबिंद सरणाई हरि प्रीतमु मनहि सधारो ॥३॥दास नानकः विश्वेश्वरस्य अभयारण्ये प्रविष्टः अस्ति; प्रियः प्रभुः मनसः आश्रयः अस्ति। ||३||
ਮੈ ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਜੀ ਹਰਿ ਨਿਹਚਲੁ ਸੁ ਘਰੁ ਪਾਇਆ ॥
मै खोजत खोजत जी हरि निहचलु सु घरु पाइआ ॥अहं अन्वेषितवान् अन्वेषितवान् च, भगवतः स्थावरं, अविकारीं गृहं च प्राप्नोमि।
ਸਭਿ ਅਧ੍ਰੁਵ ਡਿਠੇ ਜੀਉ ਤਾ ਚਰਨ ਕਮਲ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥
सभि अध्रुव डिठे जीउ ता चरन कमल चितु लाइआ ॥सर्वं क्षणिकं नाश्यं च मया दृष्टं, अतः मया भगवतः पादकमलेन सह मम चैतन्यं सम्बद्धम् ।
ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹਉ ਤਿਸ ਕੀ ਦਾਸੀ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥
प्रभु अबिनासी हउ तिस की दासी मरै न आवै जाए ॥ईश्वरः शाश्वतः अपरिवर्तनीयः च अस्ति, अहं च केवलं तस्य हस्तकन्या अस्मि; न म्रियते, पुनर्जन्मनि वा आगच्छति याति च।
ਧਰਮ ਅਰਥ ਕਾਮ ਸਭਿ ਪੂਰਨ ਮਨਿ ਚਿੰਦੀ ਇਛ ਪੁਜਾਏ ॥
धरम अरथ काम सभि पूरन मनि चिंदी इछ पुजाए ॥सः धर्मिकश्रद्धया, धनेन, सफलतायाः च अतिप्रवाहितः अस्ति; मनसः कामान् पूरयति।
ਸ੍ਰੁਤਿ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਗੁਨ ਗਾਵਹਿ ਕਰਤੇ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਮੁਨਿ ਜਨ ਧਿਆਇਆ ॥
स्रुति सिम्रिति गुन गावहि करते सिध साधिक मुनि जन धिआइआ ॥वेदाः सिमृताः च प्रजापतिः स्तुतिं गायन्ति, सिद्धाः साधकाः मौनर्षयः च तं ध्यायन्ति।
ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਸੁਆਮੀ ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗਾਇਆ ॥੪॥੧॥੧੧॥
नानक सरनि क्रिपा निधि सुआमी वडभागी हरि हरि गाइआ ॥४॥१॥११॥नानकः स्वस्य भगवतः गुरुस्य च अभयारण्ये, दयायाः निधिं प्रविष्टः अस्ति; महाभाग्येन भगवतः स्तुतिं गायति हर हरः। ||४||१||११||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
ਵਾਰ ਸੂਹੀ ਕੀ ਸਲੋਕਾ ਨਾਲਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥
वार सूही की सलोका नालि महला ३ ॥वर आफ् सूही, विथ सलोक्स् आफ् द थर्ड मेहल:
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
सलोकु मः ३ ॥सलोक, तृतीय मेहल : १.
ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਪਰ ਪਿਰੁ ਰਾਵਣ ਜਾਇ ॥
सूहै वेसि दोहागणी पर पिरु रावण जाइ ॥रक्तवस्त्रेण परित्यक्तवधूः परपत्न्या सह भोगार्थी निर्गच्छति ।
ਪਿਰੁ ਛੋਡਿਆ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਮੋਹੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
पिरु छोडिआ घरि आपणै मोही दूजै भाइ ॥स्वगृहस्य पतिं त्यजति द्वन्द्वप्रेमप्रलोभिता ।
ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਇਆ ਬਹੁ ਸਾਦਹੁ ਵਧਿਆ ਰੋਗੁ ॥
मिठा करि कै खाइआ बहु सादहु वधिआ रोगु ॥सा मधुरं विन्दति, खादति च; तस्याः अति कामुकता केवलं तस्याः रोगं अधिकं करोति।
ਸੁਧੁ ਭਤਾਰੁ ਹਰਿ ਛੋਡਿਆ ਫਿਰਿ ਲਗਾ ਜਾਇ ਵਿਜੋਗੁ ॥
सुधु भतारु हरि छोडिआ फिरि लगा जाइ विजोगु ॥सा भगवन्तं स्वस्य उदात्तं पतिं त्यजति, ततः पश्चात्, तस्मात् विरहदुःखं प्राप्नोति।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਪਲਟਿਆ ਹਰਿ ਰਾਤੀ ਸਾਜਿ ਸੀਗਾਰਿ ॥
गुरमुखि होवै सु पलटिआ हरि राती साजि सीगारि ॥सा तु गुरमुखी भूत्वा भ्रष्टाचारात् विमुखीभूय भगवतः प्रेमानुरूपा भूषणं करोति।
ਸਹਜਿ ਸਚੁ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
सहजि सचु पिरु राविआ हरि नामा उर धारि ॥सा स्वर्गं पतिं भगवन्तं भुङ्क्ते, भगवतः नाम हृदये निक्षिपति।
ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਦਾ ਸੁੋਹਾਗਣਿ ਆਪਿ ਮੇਲੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥
आगिआकारी सदा सुोहागणि आपि मेली करतारि ॥सा विनयशीलः आज्ञाकारी च अस्ति; सा तस्य सदाचारिणी वधूः सदा; प्रजापतिः तां स्वयमेव एकीकरोति।
ਨਾਨਕ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਸੁੋਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥੧॥
नानक पिरु पाइआ हरि साचा सदा सुोहागणि नारि ॥१॥पतित्वेन सच्चिदानीं लब्धा नानक सुखी आत्मा वधूः सदा । ||१||
ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥तृतीय मेहलः १.
ਸੂਹਵੀਏ ਨਿਮਾਣੀਏ ਸੋ ਸਹੁ ਸਦਾ ਸਮੑਾਲਿ ॥
सूहवीए निमाणीए सो सहु सदा समालि ॥मृदु रक्तवस्त्रवधू पतिं भगवन्तं सदा विचारेषु धारय ।
ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਕੁਲੁ ਭੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੨॥
नानक जनमु सवारहि आपणा कुलु भी छुटी नालि ॥२॥नानक तव प्राणाः अलंकृताः भवद्भिः सह त्राता भविष्यन्ति जननयः । ||२||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी : १.
ਆਪੇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਆਕਾਸ ਪਤਾਲਾ ॥
आपे तखतु रचाइओनु आकास पताला ॥स एव स्वसिंहासनं स्थापितवान्, आकाशेषु ईथरेषु पातालेषु च।
ਹੁਕਮੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਅਨੁ ਸਚੀ ਧਰਮਸਾਲਾ ॥
हुकमे धरती साजीअनु सची धरमसाला ॥आज्ञा हुकमेण पृथिवीं सृष्टा धर्मस्य सच्चिदानन्दगृहम्।
ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਦਾ ਸਚੇ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥
आपि उपाइ खपाइदा सचे दीन दइआला ॥स एव सृष्ट्वा नाशयति च; स सत्येश्वरः नम्रेषु दयालुः।
ਸਭਨਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿਦਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨਿਰਾਲਾ ॥
सभना रिजकु संबाहिदा तेरा हुकमु निराला ॥त्वं सर्वेभ्यः पोषणं ददासि; भवतः आज्ञायाः हुकमः कियत् अद्भुतः अद्वितीयः च अस्ति!
ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥
आपे आपि वरतदा आपे प्रतिपाला ॥१॥त्वं स्वयं व्याप्तः व्याप्तः च; त्वं स्वयं पोषकः असि। ||१||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
सलोकु मः ३ ॥सलोक, तृतीय मेहल : १.
ਸੂਹਬ ਤਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਾ ਮੰਨਿ ਲੈਹਿ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥
सूहब ता सोहागणी जा मंनि लैहि सचु नाउ ॥रक्तवस्त्रधारी सुखी आत्मा वधूः भवति, यदा सा सत्यं नाम स्वीकुर्वति तदा एव।
ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਮਨਾਇ ਲੈ ਰੂਪੁ ਚੜੀ ਤਾ ਅਗਲਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥
सतिगुरु अपणा मनाइ लै रूपु चड़ी ता अगला दूजा नाही थाउ ॥भवतः सच्चिदानन्दगुरुं प्रियं भव, त्वं च सर्वथा शोभितः भविष्यसि; अन्यथा विश्रामस्थानं नास्ति ।
ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ਤੂ ਮੈਲਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵਈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗੈ ਭਾਉ ॥
ऐसा सीगारु बणाइ तू मैला कदे न होवई अहिनिसि लागै भाउ ॥अतः कदापि कलङ्कं न करिष्यमाणैः अलङ्कारैः आत्मनः अलङ्कारं कुरुत, भगवन्तं च दिवारात्रौ प्रेम कुरुत।
ਨਾਨਕ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕਾ ਕਿਆ ਚਿਹਨੁ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਖਸਮੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
नानक सोहागणि का किआ चिहनु है अंदरि सचु मुखु उजला खसमै माहि समाइ ॥१॥सुखी आत्मा वधूः किं चरितं नानक । तस्याः अन्तः, सत्यम् अस्ति; उज्ज्वलं दीप्तिमत्मुखं भगवन्तं गुरुं च लीना । ||१||
ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥तृतीय मेहलः १.
ਲੋਕਾ ਵੇ ਹਉ ਸੂਹਵੀ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਕਰੀ ॥
लोका वे हउ सूहवी सूहा वेसु करी ॥हे जना: अहं रक्तवस्त्रधारी रक्तवस्त्रधारी अस्मि।
ਵੇਸੀ ਸਹੁ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਸ ਰਹੀ ॥
वेसी सहु न पाईऐ करि करि वेस रही ॥किन्तु मम पतिः प्रभुः केनचित् वस्त्रेण न लभ्यते; मया प्रयत्नः कृतः, वस्त्रधारणं च त्यक्तम्।
ਨਾਨਕ ਤਿਨੀ ਸਹੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀ ॥
नानक तिनी सहु पाइआ जिनी गुर की सिख सुणी ॥हे नानक, ते एव पतिं लभन्ते गुरुशिक्षां शृण्वन्ति।
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਇਨ ਬਿਧਿ ਕੰਤ ਮਿਲੀ ॥੨॥
जो तिसु भावै सो थीऐ इन बिधि कंत मिली ॥२॥यत् तस्य प्रीतिः भवति, तत् भवति। एवं प्रकारेण पतिः प्रभुः मिलितः भवति। ||२||