गत्वा सच्चं गुरुं पृच्छामि, नाम भगवतः नाम ध्यायिष्यामि।
अहं सच्चिदानीं ध्यायामि, सच्चिदानीं जपामि, गुरमुखत्वेन सत्यनाम साक्षात्करोमि।
रात्रिदिनं करुणाममलं भगवन्तं दीनानां स्वामीं नाम जपामि।
प्राइमल भगवता कर्तव्यानि कार्याणि निर्धारितानि सन्ति; आत्मदम्भः अभिभूतः, मनः वशीकृतः भवति।
हे नानक नाम मधुरतमं सारम्; नामद्वारा तृष्णा कामः च शान्ताः भवन्ति। ||५||२||
धनासरी, छन्त, प्रथम मेहल: १.
भर्ता भगवन् त्वया सह अस्ति मोहितात्मवधू, त्वं तु तं न जानासि।
ललाटे लिखितं ते दैवं पूर्वकर्मानुगुणम् ।
पूर्वकर्मणां एषः शिलालेखः न मेटयितुं शक्यते; किं भविष्यति इति विषये अहं किं जानामि?
त्वया सद्जीवनशैली न स्वीकृता, न च भगवतः प्रेम्णः अनुकूलः; त्वं तत्र उपविशसि, तव पूर्वदुष्कृतानि रोदिषि।
धनं यौवनं च कटुनिगल-वृक्षस्य छाया इव; त्वं वृद्धः असि, तव दिवसाः च समाप्ताः भवन्ति।
हे नानक, नाम विना भगवतः नाम, त्वं परित्यक्तं, तलाकं प्राप्तं वधूरूपेण अन्ते गमिष्यसि; स्वस्य मिथ्यात्वं त्वां भगवतः पृथक् करिष्यति। ||१||
त्वं मग्नः असि, तव गृहं च नष्टम् अस्ति; गुरु इच्छया मार्गे चलना।
सत्यनाम ध्याय, भगवतः सान्निध्यभवने शान्तिं प्राप्स्यसि।
भगवतः नाम ध्याय शान्तिं प्राप्स्यसि; भवतः अस्मिन् जगति वासः केवलं चतुर्दिनानि एव भविष्यति।
स्वस्य सत्त्वस्य गृहे उपविश्य सत्यं प्राप्स्यसि; रात्रौ दिवा च भवतः प्रियेन सह भव।
प्रेमभक्तिं विना स्वगृहे निवसितुं न शक्नुथ - शृणुत सर्वे !
सुखी नानक पतिं भगवन्तं लभते यदि सत्यनामानुरूपा । ||२||
यदि आत्मा वधूः पतिनाथस्य प्रियः अस्ति तर्हि पतिः स्ववधूं प्रेम करिष्यति।
प्रियस्य प्रेम्णा ओतप्रोता सा गुरुशब्दस्य वचनस्य चिन्तनं करोति।
सा गुरुशब्दान् चिन्तयति, तस्याः पतिः प्रभुः तां प्रेम करोति; गभीरविनयेन प्रेमभक्त्या तं भजति।
सा माया प्रति भावात्मकं आसक्तिं दहति, प्रेम्णा च सा स्वप्रियं प्रेम करोति।
सा सत्येश्वरप्रेमेण ओतप्रोता सिक्ता च अस्ति; सा सुन्दरी अभवत्, मनः जित्वा।
हे नानक, प्रसन्नात्मवधूः सत्ये तिष्ठति; सा स्वपतिं भगवन्तं प्रेम्णा प्रेम्णा पश्यति। ||३||
आत्मा वधूः भर्तुः गृहे एतावत् सुन्दरी दृश्यते, यदि सा तस्य प्रियं भवति।
मिथ्यावचनेन किमपि प्रयोजनं नास्ति ।
मिथ्या वदति चेत् न प्रयोजनं पतिं भगवन्तं चक्षुषा न पश्यति ।
अमूल्यं भर्त्रा भगवता विस्मृता परित्यक्ता च स्वेश्वरं गुरुं विना जीवनरात्रिं यापयति।
एतादृशी भार्या गुरुस्य शब्दस्य वचनं न विश्वसति; सा संसारजाले गृहीता, भगवतः सान्निध्यस्य भवनं न प्राप्नोति।
हे नानक, यदि सा स्वात्मानं अवगच्छति, तर्हि गुरमुखत्वेन सा आकाशशान्तिं विलीयते। ||४||
धन्या सा आत्मा वधूः पतिं भगवन्तं जानाति।
नाम विना सा मिथ्या, तस्याः कर्माणि अपि मिथ्या भवन्ति।
भगवतः भक्तिपूजनं सुन्दरं भवति; सच्चिदानन्दः तत् प्रेम करोति। अतः ईश्वरस्य प्रेमपूर्णभक्तिपूजायां निमग्नाः भवन्तु।
मम पतिः प्रभुः लीलालुः निर्दोषः च अस्ति; तस्य प्रेम्णा ओतप्रोतः अहं तं रमामि।
सा गुरुशब्दस्य वचनेन प्रफुल्लिता भवति; सा पतिं भगवन्तं व्याघ्रयति, उदात्ततमं फलं च प्राप्नोति।
हे नानक सत्ये सा वैभवं लभते; भर्तुः गृहे आत्मावधूः सुन्दरी दृश्यते। ||५||३||