साधसंगते पवित्रसङ्गमे मम हृदयकमलं प्रफुल्लितं भवति; दुरात्म्यं बौद्धिकं च मया परित्यागितम् | ||२||
चतुर्विंशतिघण्टाः भगवतः महिमा स्तुतिं गायति, ध्याने च भगवन्तं स्मरन् दीनानां दयालुः ।
आत्मानं त्रायति, सर्वान् जनान् मोचयति; तस्य सर्वे बन्धनानि मुक्ताः भवन्ति। ||३||
अहं तव पादानाम् आश्रयं गृह्णामि, हे देव, हे भगवन्, गुरु च; त्वं मया सह माध्यमेन माध्यमेन असि, ईश्वर।
नानकः तव अभयारण्यं प्रविष्टवान् देव; हस्तं दत्त्वा तं भगवता रक्षितम् | ||४||२||३२||
गूजरी, अष्टपधेया, प्रथम मेहल, प्रथम सदन: १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
शरीरस्य एकस्मिन् ग्रामे वसन्ति पञ्च चोराः; तेषां चेतावनी दत्ता, परन्तु ते अद्यापि चोरीं कुर्वन्तः बहिः गच्छन्ति।
त्रिगुणादशरागैश्च स्वसम्पत्तिं रक्षति नानक मुक्तिं मोक्षं च लभते। ||१||
सर्वव्यापी भगवते वनमालाधारके मनः केन्द्रीकुरुत |
तव माला हृदि भगवतः नाम जपः भवतु। ||१||विराम||
तस्य मूलं ऊर्ध्वं विस्तृतं भवति, तस्य शाखाः अधः गच्छन्ति; चत्वारः वेदाः तस्मिन् सक्ताः सन्ति।
स एव अस्य वृक्षस्य सहजतया गच्छति नानक, यः परमेश्वरप्रेमेण जागरितः तिष्ठति। ||२||
एलिसियन् वृक्षः मम गृहस्य प्राङ्गणः अस्ति; तस्मिन् वास्तविकस्य पुष्पपत्राणि काण्डानि च सन्ति।
सर्वत्र व्याप्तं ज्योतिः स्वात्मममलं भगवन्तं ध्याय; सर्वान् लौकिकान् उलझनान् परित्यजतु। ||३||
शृणु सत्यसाधकाः - नानकः त्वां याचते मायाजालत्यागं कर्तुं।
एकेश्वरप्रेमस्य निरूपणेन पुनः जन्ममरणयोः अधीनता न भविष्यसि इति मनसि चिन्तयतु । ||४||
स एव गुरुः उच्यते, स एव सिक्ख इति उच्यते, स एव वैद्यः इति उच्यते, यः रोगी व्याधिं जानाति।
सः कर्मभिः, उत्तरदायित्वैः, उलझनैः च न प्रभावितः भवति; गृहस्य उलझनेषु योगवैराग्यं धारयति। ||५||
कामं क्रोधं अहङ्कारं लोभं सङ्गं माया च परित्यागं करोति।
मनसा अन्तः अविनाशी भगवतः वास्तविकतां ध्यायति; गुरुप्रसादेन तं विन्दति। ||६||
आध्यात्मिकं प्रज्ञा ध्यानं च सर्वं ईश्वरस्य दानम् इति कथ्यते; सर्वे राक्षसाः तस्य पुरतः श्वेताः भवन्ति।
ईश्वरस्य कमलस्य मधुरसं भुङ्क्ते; सः जागरितः तिष्ठति, न च निद्रां गच्छति। ||७||
अयं पद्मः अतीव गभीरः अस्ति; तस्य पत्राणि तलप्रदेशाः, सर्वजगत्संबद्धा च ।
गुरुनिर्देशेन मया पुनः गर्भे प्रवेशः न करणीयः; भ्रष्टाचारविषं परित्यज्य अम्ब्रोसियामृते पिबामि । ||८||१||
गूजरी, प्रथम मेहल : १.
ये ईश्वरं महादातां याचन्ते - तेषां संख्या गणयितुं न शक्यते।
तेषां हृदि कामान् पूरयसि त्वं विभुः सत्येश्वरः । ||१||
जपं गभीरं ध्यानं आत्मसंयमं सत्यं च मम प्रभो ।
आशिषं कुरु मे नाम्ना भगवन् शान्तिं प्राप्नुयाम् । तव भक्तिपूजा निधिः अतिप्रवाहः | ||१||विराम||
केचन समाधिमग्नाः तिष्ठन्ति, तेषां मनः एकेश्वरे प्रेम्णा निहितं भवति; ते केवलं शाबादस्य वचनं चिन्तयन्ति।
तस्मिन् अवस्थायां जलं न भूमिः पृथिवी न आकाशः; केवलं प्रजापतिः प्रभुः एव विद्यते। ||२||
न तत्र माया मद्यं न छाया, न च सूर्यस्य चन्द्रस्य वा अनन्तप्रकाशः।
मनसः अन्तः ये चक्षुः सर्वं पश्यन्ति - एकदृष्ट्या, ते त्रैलोक्यं पश्यन्ति। ||३||