ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 731
ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਜੀਉ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥
मेरे लाल जीउ तेरा अंतु न जाणा ॥न ज्ञायते सीमा तव प्रिये प्रभो ।
ਤੂੰ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਤੂੰ ਆਪੇ ਸਰਬ ਸਮਾਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
तूं जलि थलि महीअलि भरिपुरि लीणा तूं आपे सरब समाणा ॥१॥ रहाउ ॥त्वं जलं, भूमिं, आकाशं च व्याप्नोषि; त्वं स्वयं सर्वव्यापी असि। ||१||विराम||
ਮਨੁ ਤਾਰਾਜੀ ਚਿਤੁ ਤੁਲਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵ ਸਰਾਫੁ ਕਮਾਵਾ ॥
मनु ताराजी चितु तुला तेरी सेव सराफु कमावा ॥मनः तराजू चैतन्यं भारं त्वत्सेवानिष्पादनं मूल्याङ्ककः ।
ਘਟ ਹੀ ਭੀਤਰਿ ਸੋ ਸਹੁ ਤੋਲੀ ਇਨ ਬਿਧਿ ਚਿਤੁ ਰਹਾਵਾ ॥੨॥
घट ही भीतरि सो सहु तोली इन बिधि चितु रहावा ॥२॥हृदयस्य अन्तः अहं मम पतिं भगवन्तं तौलयामि; एवं प्रकारेण अहं मम चेतनां केन्द्रीक्रियते। ||२||
ਆਪੇ ਕੰਡਾ ਤੋਲੁ ਤਰਾਜੀ ਆਪੇ ਤੋਲਣਹਾਰਾ ॥
आपे कंडा तोलु तराजी आपे तोलणहारा ॥त्वमेव तुला, भाराः, तराजू च; त्वमेव तौलकः ।
ਆਪੇ ਦੇਖੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਆਪੇ ਹੈ ਵਣਜਾਰਾ ॥੩॥
आपे देखै आपे बूझै आपे है वणजारा ॥३॥त्वं स्वयमेव पश्यसि, त्वं च स्वयमेव अवगच्छसि; त्वं स्वयं व्यापारी असि। ||३||
ਅੰਧੁਲਾ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਪਰਦੇਸੀ ਖਿਨੁ ਆਵੈ ਤਿਲੁ ਜਾਵੈ ॥
अंधुला नीच जाति परदेसी खिनु आवै तिलु जावै ॥अन्धः निम्नवर्गीयः भ्रमणात्मा क्षणम् आगत्य क्षणमात्रेण गच्छति।
ਤਾ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਨਾਨਕੁ ਰਹਦਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮੂੜਾ ਪਾਵੈ ॥੪॥੨॥੯॥
ता की संगति नानकु रहदा किउ करि मूड़ा पावै ॥४॥२॥९॥तस्य सङ्गमे नानकः निवसति; कथं मूर्खः भगवन्तं प्राप्नुयात्? ||४||२||९||
ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥
रागु सूही महला ४ घरु १ ॥राग सूही, चतुर्थ मेहल, प्रथम सदन : १.
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
ਮਨਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਆਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਗੁਰ ਕੇ ॥
मनि राम नामु आराधिआ गुर सबदि गुरू गुर के ॥मम मनः भगवतः नाम, गुरुद्वारा, गुरुस्य शब्दस्य च वचनं पूजयति, आराधयति च।
ਸਭਿ ਇਛਾ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪੂਰੀਆ ਸਭੁ ਚੂਕਾ ਡਰੁ ਜਮ ਕੇ ॥੧॥
सभि इछा मनि तनि पूरीआ सभु चूका डरु जम के ॥१॥मम मनसः शरीरस्य च सर्वे कामाः सिद्धाः; सर्वं मृत्युभयं निवृत्तम् अस्ति। ||१||
ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਹਰਿ ਕੇ ॥
मेरे मन गुण गावहु राम नाम हरि के ॥भगवतः नाम्नः महिमा स्तुतिं गायतु मे मनः |
ਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਮਨੁ ਪਰਬੋਧਿਆ ਹਰਿ ਪੀਆ ਰਸੁ ਗਟਕੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
गुरि तुठै मनु परबोधिआ हरि पीआ रसु गटके ॥१॥ रहाउ ॥यदा च गुरुः प्रसन्नः तृप्तः च भवति तदा मनः उपदिष्टः भवति; तदा हर्षेण भगवतः सूक्ष्मतत्त्वे पिबति। ||१||विराम||
ਸਤਸੰਗਤਿ ਊਤਮ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇਰੀ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ॥
सतसंगति ऊतम सतिगुर केरी गुन गावै हरि प्रभ के ॥सत्संगत सत्गुरुसङ्घः उदात्तः उदात्तः च अस्ति। ते भगवतः ईश्वरस्य महिमामयी स्तुतिं गायन्ति।
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਮ ਧੋਵਹ ਪਗ ਜਨ ਕੇ ॥੨॥
हरि किरपा धारि मेलहु सतसंगति हम धोवह पग जन के ॥२॥कृपां कुरु भगवन्, सत्संगतेन सह मां संयोजय; अहं तव विनयशीलानाम् भृत्यानां पादौ प्रक्षालयामि। ||२||
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਭੁ ਹੈ ਰਾਮ ਨਾਮਾ ਰਸੁ ਗੁਰਮਤਿ ਰਸੁ ਰਸਕੇ ॥
राम नामु सभु है राम नामा रसु गुरमति रसु रसके ॥भगवतः नाम सर्वम्। भगवतः नाम गुरुशिक्षायाः सारः, तस्य रसः, माधुर्यं च।
ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਲਾਥੀ ਤਿਸ ਤਿਸ ਕੇ ॥੩॥
हरि अंम्रितु हरि जलु पाइआ सभ लाथी तिस तिस के ॥३॥अम्ब्रोसियल अमृतं भगवतः नामस्य दिव्यं जलं मया लब्धं, तस्य मम सर्वा तृष्णा अपि शामिता अस्ति। ||३||
ਹਮਰੀ ਜਾਤਿ ਪਾਤਿ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਮ ਵੇਚਿਓ ਸਿਰੁ ਗੁਰ ਕੇ ॥
हमरी जाति पाति गुरु सतिगुरु हम वेचिओ सिरु गुर के ॥गुरुः, सच्चः गुरुः, मम सामाजिकः स्थितिः, सम्मानः च अस्ति; गुरवे मम शिरः विक्रीतवान्।
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਰਿਓ ਗੁਰ ਚੇਲਾ ਗੁਰ ਰਾਖਹੁ ਲਾਜ ਜਨ ਕੇ ॥੪॥੧॥
जन नानक नामु परिओ गुर चेला गुर राखहु लाज जन के ॥४॥१॥सेवकः नानकः चायला उच्यते, गुरुस्य शिष्यः; भृत्यस्य मानं त्राहि गुरु। ||४||१||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
सूही महला ४ ॥सूही, चतुर्थ मेहलः : १.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭਜਿਓ ਪੁਰਖੋਤਮੁ ਸਭਿ ਬਿਨਸੇ ਦਾਲਦ ਦਲਘਾ ॥
हरि हरि नामु भजिओ पुरखोतमु सभि बिनसे दालद दलघा ॥भगवतः परमात्मनः नाम हर हर हर इति जपं स्पन्दयामि च; मम दारिद्र्यं समस्याः च सर्वाणि निर्मूलितानि।
ਭਉ ਜਨਮ ਮਰਣਾ ਮੇਟਿਓ ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਅਸਥਿਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖਿ ਸਮਘਾ ॥੧॥
भउ जनम मरणा मेटिओ गुरसबदी हरि असथिरु सेवि सुखि समघा ॥१॥जन्ममृत्युभयं मेटितम्, गुरुस्य शबदस्य वचनस्य माध्यमेन; अचलं अविचलं भगवन्तं सेवन् अहं शान्तिमग्नः अस्मि। ||१||
ਮੇਰੇ ਮਨ ਭਜੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਅਤਿ ਪਿਰਘਾ ॥
मेरे मन भजु राम नाम अति पिरघा ॥परमप्रियस्य नाम स्फुरय मे मनः प्रियेश्वर |
ਮੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪਿ ਧਰਿਓ ਗੁਰ ਆਗੈ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿ ਲੀਓ ਮੁਲਿ ਮਹਘਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
मै मनु तनु अरपि धरिओ गुर आगै सिरु वेचि लीओ मुलि महघा ॥१॥ रहाउ ॥मया मम मनः शरीरं च समर्प्य, गुरुस्य पुरतः अर्पणे स्थापिताः; मया गुरवे मम शिरः विक्रीत, अतीव प्रियमूल्येन। ||१||विराम||
ਨਰਪਤਿ ਰਾਜੇ ਰੰਗ ਰਸ ਮਾਣਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪਕੜਿ ਖੜੇ ਸਭਿ ਕਲਘਾ ॥
नरपति राजे रंग रस माणहि बिनु नावै पकड़ि खड़े सभि कलघा ॥राजानः मनुष्याधिपाः च भोगान् आनन्दान् च भुङ्क्ते, भगवतः नाम्ना विना मृत्युः तान् सर्वान् गृह्णाति, प्रेषयति च।
ਧਰਮ ਰਾਇ ਸਿਰਿ ਡੰਡੁ ਲਗਾਨਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨੇ ਹਥ ਫਲਘਾ ॥੨॥
धरम राइ सिरि डंडु लगाना फिरि पछुताने हथ फलघा ॥२॥धर्मन्यायाधीशः तान् शिरसि दण्डेन प्रहरति, यदा तेषां कर्मफलं तेषां हस्ते आगच्छति तदा ते पश्चात्तापं कुर्वन्ति, पश्चात्तापं च कुर्वन्ति। ||२||
ਹਰਿ ਰਾਖੁ ਰਾਖੁ ਜਨ ਕਿਰਮ ਤੁਮਾਰੇ ਸਰਣਾਗਤਿ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਤਿਪਲਘਾ ॥
हरि राखु राखु जन किरम तुमारे सरणागति पुरख प्रतिपलघा ॥त्राहि मां त्राहि भगवन्; अहं तव विनयशीलः सेवकः कृमिमात्रः । अहं तव अभयारण्यस्य रक्षणं अन्वेषयामि, हे प्राइमल भगवन्, पोषक, पोषक च।
ਦਰਸਨੁ ਸੰਤ ਦੇਹੁ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਪ੍ਰਭ ਲੋਚ ਪੂਰਿ ਜਨੁ ਤੁਮਘਾ ॥੩॥
दरसनु संत देहु सुखु पावै प्रभ लोच पूरि जनु तुमघा ॥३॥साधुदर्शनस्य भगवद्दर्शनेन मम आशीर्वादं ददातु, येन शान्तिं प्राप्नुयाम्। विनयसेवकस्य कामान् पूर्तय देव । ||३||
ਤੁਮ ਸਮਰਥ ਪੁਰਖ ਵਡੇ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਮੋ ਕਉ ਕੀਜੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਨਿਮਘਾ ॥
तुम समरथ पुरख वडे प्रभ सुआमी मो कउ कीजै दानु हरि निमघा ॥त्वं सर्वशक्तिमान् महान् आदिदेवः मम प्रभुः गुरुः च। विनयदानेन मे भगवन् आशिषं कुरु ।
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਹਮ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਸਦ ਘੁਮਘਾ ॥੪॥੨॥
जन नानक नामु मिलै सुखु पावै हम नाम विटहु सद घुमघा ॥४॥२॥सेवकः नानकः नाम भगवतः नाम प्राप्य शान्तिं प्राप्नोति; अहं सदा नाम यज्ञः अस्मि। ||४||२||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
सूही महला ४ ॥सूही, चतुर्थ मेहलः : १.
ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਰੰਙੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰੰਙੁ ਮਜੀਠੈ ਰੰਙੁ ॥
हरि नामा हरि रंङु है हरि रंङु मजीठै रंङु ॥भगवतः नाम भगवतः प्रेम। भगवतः प्रेम स्थायी वर्णः अस्ति।
ਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਚਾੜਿਆ ਫਿਰਿ ਬਹੁੜਿ ਨ ਹੋਵੀ ਭੰਙੁ ॥੧॥
गुरि तुठै हरि रंगु चाड़िआ फिरि बहुड़ि न होवी भंङु ॥१॥यदा गुरुः सर्वथा सन्तुष्टः प्रसन्नः च भवति तदा सः अस्मान् भगवतः प्रेम्णा वर्णयति; एषः वर्णः कदापि न क्षीणः भविष्यति। ||१||