सर्वशक्तिमान् गुरुः अस्मिन् कलियुगस्य कृष्णयुगे अस्मान् पारं नेतुम् नौका अस्ति। तस्य शाबादस्य वचनं श्रुत्वा वयं समाधिं प्रति परिवहनं कुर्मः।
स एव आध्यात्मिकः नायकः दुःखनाशकः शान्तिप्रदः | यं तं ध्यायति, तस्य समीपं वसति।
सः सिद्धः आदिमः जीवः, यः स्वहृदयस्य अन्तः भगवतः स्मरणेन ध्यायति; तस्य मुखं दृष्ट्वा पापाः पलायन्ते।
यदि त्वं प्रज्ञां धनं, आध्यात्मिकं सिद्धिं, सम्पत्तिं च स्पृहयसि तर्हि गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं वसतु मम मनः। ||५||९||
गुरुमुखं दृष्ट्वा शान्तिं प्राप्नोमि।
अहं तृषितः आसम्, अमृते पिबितुं आकांक्षी; तस्याः इच्छायाः पूर्तये गुरुः मार्गं विन्यस्यति स्म।
मम मनः सिद्धं जातम्; भगवतः स्थाने निवसति; सर्वदिक्षु भ्रमति स्म, रससुखकामना।
गोइन्दवालः ईश्वरस्य नगरम् अस्ति, यत् ब्यासनद्याः तटे निर्मितम् अस्ति ।
एतावता वर्षाणां वेदनाः अपहृताः; गुरुमुखं पश्यन् शान्तिं प्राप्नोमि। ||६||१०||
मम शिरसि हस्तं निधाय सर्वशक्तिमान् गुरुः |
गुरुः दयालुः आसीत्, भगवतः नाम्ना च मां आशीर्वादं दत्तवान्। तस्य पादौ पश्यन् मम पापं निवृत्तम्।
रात्रौ दिवा गुरुः एकेश्वरं ध्यायति; तस्य नाम श्रुत्वा मृत्युदूतः दूरं भीतः भवति।
भगवतः दासः एवम् वदति- गुरुः राम दासः विश्वस्य गुरु अमर दासस्य उपरि स्वस्य विश्वासं स्थापयति स्म; दार्शनिकशिला स्पर्शं कृत्वा सः दार्शनिकशिलारूपेण परिणतः।
गुरुराम दासः भगवन्तं सत्यं ज्ञातवान्; सर्वशक्तिमान् गुरुः शिरसि हस्तं स्थापयति स्म। ||७||११||
अधुना भवतः विनयशीलस्य दासस्य मानं रक्षतु ।
ईश्वरः प्रह्लादस्य भक्तस्य मानं रक्षितवान्, यदा हरनाखशः तं नखैः विदारितवान्।
तथा प्रिय भगवान् ईश्वरः द्रोपदीयाः गौरवं रक्षितवान्; यदा तस्याः वस्त्राणि उद्धृतानि तदा सा अधिकं धन्यतां प्राप्तवती।
सुदामा दुर्भाग्यात् उद्धारितः; तथा गणिका वेश्या - यदा सा तव नाम जपति स्म तदा तस्याः कार्याणि सम्यक् निराकृतानि आसन्।
हे महासत्यगुरु यदि प्रीतिं करोति तर्हि अस्मिन् कलियुगे कृष्णयुगे तव दासस्य मानं त्राहि । ||८||१२||
झोलना : १.
गुरु गुरु गुरु गुरु गुरु गुरु जप हे मर्त्य जीव।
शबदं भगवतः वचनं जपन्तु, हर, हर; नाम भगवतः नाम नवनिधिं आनयति। जिह्वानास्वाद्य दिवारात्रौ सत्यं विद्धि च ।
ततः, त्वं तस्य प्रेमं स्नेहं च प्राप्स्यसि; गुरमुख भूत्वा तं ध्यायन्तु। अन्ये सर्वे मार्गाः त्यजन्तु; स्पन्दनं ध्यात्वा च तमध्यात्मजन |
गुरुशिक्षायाः वचनं हृदये निहितं कुरुत, पञ्च रागान् च अतिक्रम्य। भवतः प्राणाः, भवतः वंशजाः च उद्धारिताः भविष्यन्ति, भवतः भगवतः द्वारे सम्मानः भविष्यति।
यदि लोकस्य परस्य च सर्वशान्तिं सुखं च कामयन्ते तर्हि गुरु गुरु गुरु गुरु गुरु गुरु जप करें हे मर्त्य जीव। ||१||१३||
गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं जपं सत्यं विद्धि च।
भगवान् एव उत्कृष्टता निधिः इति विद्धि। तं मनसि निक्षिप्य ध्याय च । गुरुशिक्षायाः वचनं हृदयस्य अन्तः स्थापयतु।
ततः, गुरुस्य निर्मल-अगाहजले आत्मानं शुद्धं कुरु; हे गुरसिखसन्ताः सत्यनामप्रेमसागरं तरन्तु।
द्वेषप्रतिशोधरहितं, निराकारं निर्भयं च भगवन्तं सदा प्रेम्णा ध्यायन्तु; गुरुस्य शब्दस्य प्रेम्णा आस्वादं कुर्वन्तु, भगवतः भक्तिपूजां च अन्तः गभीरं रोपयन्तु।
हे मूढ मनः, संशयं त्यजतु; यथा गुरमुखं स्पन्दनं ध्यानं च नाम। गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं जपं सत्यं विद्धि च। ||२||१४||