श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः

पुटः - 1400


ਤਾਰਣ ਤਰਣ ਸਮ੍ਰਥੁ ਕਲਿਜੁਗਿ ਸੁਨਤ ਸਮਾਧਿ ਸਬਦ ਜਿਸੁ ਕੇਰੇ ॥
तारण तरण सम्रथु कलिजुगि सुनत समाधि सबद जिसु केरे ॥

सर्वशक्तिमान् गुरुः अस्मिन् कलियुगस्य कृष्णयुगे अस्मान् पारं नेतुम् नौका अस्ति। तस्य शाबादस्य वचनं श्रुत्वा वयं समाधिं प्रति परिवहनं कुर्मः।

ਫੁਨਿ ਦੁਖਨਿ ਨਾਸੁ ਸੁਖਦਾਯਕੁ ਸੂਰਉ ਜੋ ਧਰਤ ਧਿਆਨੁ ਬਸਤ ਤਿਹ ਨੇਰੇ ॥
फुनि दुखनि नासु सुखदायकु सूरउ जो धरत धिआनु बसत तिह नेरे ॥

स एव आध्यात्मिकः नायकः दुःखनाशकः शान्तिप्रदः | यं तं ध्यायति, तस्य समीपं वसति।

ਪੂਰਉ ਪੁਰਖੁ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਮੁਖੁ ਦੇਖਤ ਅਘ ਜਾਹਿ ਪਰੇਰੇ ॥
पूरउ पुरखु रिदै हरि सिमरत मुखु देखत अघ जाहि परेरे ॥

सः सिद्धः आदिमः जीवः, यः स्वहृदयस्य अन्तः भगवतः स्मरणेन ध्यायति; तस्य मुखं दृष्ट्वा पापाः पलायन्ते।

ਜਉ ਹਰਿ ਬੁਧਿ ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਚਾਹਤ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਕਰੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥੫॥੯॥
जउ हरि बुधि रिधि सिधि चाहत गुरू गुरू गुरु करु मन मेरे ॥५॥९॥

यदि त्वं प्रज्ञां धनं, आध्यात्मिकं सिद्धिं, सम्पत्तिं च स्पृहयसि तर्हि गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं वसतु मम मनः। ||५||९||

ਗੁਰੂ ਮੁਖੁ ਦੇਖਿ ਗਰੂ ਸੁਖੁ ਪਾਯਉ ॥
गुरू मुखु देखि गरू सुखु पायउ ॥

गुरुमुखं दृष्ट्वा शान्तिं प्राप्नोमि।

ਹੁਤੀ ਜੁ ਪਿਆਸ ਪਿਊਸ ਪਿਵੰਨ ਕੀ ਬੰਛਤ ਸਿਧਿ ਕਉ ਬਿਧਿ ਮਿਲਾਯਉ ॥
हुती जु पिआस पिऊस पिवंन की बंछत सिधि कउ बिधि मिलायउ ॥

अहं तृषितः आसम्, अमृते पिबितुं आकांक्षी; तस्याः इच्छायाः पूर्तये गुरुः मार्गं विन्यस्यति स्म।

ਪੂਰਨ ਭੋ ਮਨ ਠਉਰ ਬਸੋ ਰਸ ਬਾਸਨ ਸਿਉ ਜੁ ਦਹੰ ਦਿਸਿ ਧਾਯਉ ॥
पूरन भो मन ठउर बसो रस बासन सिउ जु दहं दिसि धायउ ॥

मम मनः सिद्धं जातम्; भगवतः स्थाने निवसति; सर्वदिक्षु भ्रमति स्म, रससुखकामना।

ਗੋਬਿੰਦ ਵਾਲੁ ਗੋਬਿੰਦ ਪੁਰੀ ਸਮ ਜਲੵਨ ਤੀਰਿ ਬਿਪਾਸ ਬਨਾਯਉ ॥
गोबिंद वालु गोबिंद पुरी सम जल्यन तीरि बिपास बनायउ ॥

गोइन्दवालः ईश्वरस्य नगरम् अस्ति, यत् ब्यासनद्याः तटे निर्मितम् अस्ति ।

ਗਯਉ ਦੁਖੁ ਦੂਰਿ ਬਰਖਨ ਕੋ ਸੁ ਗੁਰੂ ਮੁਖੁ ਦੇਖਿ ਗਰੂ ਸੁਖੁ ਪਾਯਉ ॥੬॥੧੦॥
गयउ दुखु दूरि बरखन को सु गुरू मुखु देखि गरू सुखु पायउ ॥६॥१०॥

एतावता वर्षाणां वेदनाः अपहृताः; गुरुमुखं पश्यन् शान्तिं प्राप्नोमि। ||६||१०||

ਸਮਰਥ ਗੁਰੂ ਸਿਰਿ ਹਥੁ ਧਰੵਉ ॥
समरथ गुरू सिरि हथु धर्यउ ॥

मम शिरसि हस्तं निधाय सर्वशक्तिमान् गुरुः |

ਗੁਰਿ ਕੀਨੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਅਉ ਜਿਸੁ ਦੇਖਿ ਚਰੰਨ ਅਘੰਨ ਹਰੵਉ ॥
गुरि कीनी क्रिपा हरि नामु दीअउ जिसु देखि चरंन अघंन हर्यउ ॥

गुरुः दयालुः आसीत्, भगवतः नाम्ना च मां आशीर्वादं दत्तवान्। तस्य पादौ पश्यन् मम पापं निवृत्तम्।

ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਏਕ ਸਮਾਨ ਧਿਆਨ ਸੁ ਨਾਮ ਸੁਨੇ ਸੁਤੁ ਭਾਨ ਡਰੵਉ ॥
निसि बासुर एक समान धिआन सु नाम सुने सुतु भान डर्यउ ॥

रात्रौ दिवा गुरुः एकेश्वरं ध्यायति; तस्य नाम श्रुत्वा मृत्युदूतः दूरं भीतः भवति।

ਭਨਿ ਦਾਸ ਸੁ ਆਸ ਜਗਤ੍ਰ ਗੁਰੂ ਕੀ ਪਾਰਸੁ ਭੇਟਿ ਪਰਸੁ ਕਰੵਉ ॥
भनि दास सु आस जगत्र गुरू की पारसु भेटि परसु कर्यउ ॥

भगवतः दासः एवम् वदति- गुरुः राम दासः विश्वस्य गुरु अमर दासस्य उपरि स्वस्य विश्वासं स्थापयति स्म; दार्शनिकशिला स्पर्शं कृत्वा सः दार्शनिकशिलारूपेण परिणतः।

ਰਾਮਦਾਸੁ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਸਤਿ ਕੀਯਉ ਸਮਰਥ ਗੁਰੂ ਸਿਰਿ ਹਥੁ ਧਰੵਉ ॥੭॥੧੧॥
रामदासु गुरू हरि सति कीयउ समरथ गुरू सिरि हथु धर्यउ ॥७॥११॥

गुरुराम दासः भगवन्तं सत्यं ज्ञातवान्; सर्वशक्तिमान् गुरुः शिरसि हस्तं स्थापयति स्म। ||७||११||

ਅਬ ਰਾਖਹੁ ਦਾਸ ਭਾਟ ਕੀ ਲਾਜ ॥
अब राखहु दास भाट की लाज ॥

अधुना भवतः विनयशीलस्य दासस्य मानं रक्षतु ।

ਜੈਸੀ ਰਾਖੀ ਲਾਜ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਕੀ ਹਰਨਾਖਸ ਫਾਰੇ ਕਰ ਆਜ ॥
जैसी राखी लाज भगत प्रहिलाद की हरनाखस फारे कर आज ॥

ईश्वरः प्रह्लादस्य भक्तस्य मानं रक्षितवान्, यदा हरनाखशः तं नखैः विदारितवान्।

ਫੁਨਿ ਦ੍ਰੋਪਤੀ ਲਾਜ ਰਖੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਛੀਨਤ ਬਸਤ੍ਰ ਦੀਨ ਬਹੁ ਸਾਜ ॥
फुनि द्रोपती लाज रखी हरि प्रभ जी छीनत बसत्र दीन बहु साज ॥

तथा प्रिय भगवान् ईश्वरः द्रोपदीयाः गौरवं रक्षितवान्; यदा तस्याः वस्त्राणि उद्धृतानि तदा सा अधिकं धन्यतां प्राप्तवती।

ਸੋਦਾਮਾ ਅਪਦਾ ਤੇ ਰਾਖਿਆ ਗਨਿਕਾ ਪੜ੍ਹਤ ਪੂਰੇ ਤਿਹ ਕਾਜ ॥
सोदामा अपदा ते राखिआ गनिका पढ़त पूरे तिह काज ॥

सुदामा दुर्भाग्यात् उद्धारितः; तथा गणिका वेश्या - यदा सा तव नाम जपति स्म तदा तस्याः कार्याणि सम्यक् निराकृतानि आसन्।

ਸ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਕਲਜੁਗ ਹੋਇ ਰਾਖਹੁ ਦਾਸ ਭਾਟ ਕੀ ਲਾਜ ॥੮॥੧੨॥
स्री सतिगुर सुप्रसंन कलजुग होइ राखहु दास भाट की लाज ॥८॥१२॥

हे महासत्यगुरु यदि प्रीतिं करोति तर्हि अस्मिन् कलियुगे कृष्णयुगे तव दासस्य मानं त्राहि । ||८||१२||

ਝੋਲਨਾ ॥
झोलना ॥

झोलना : १.

ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਜਪੁ ਪ੍ਰਾਨੀਅਹੁ ॥
गुरू गुरु गुरू गुरु गुरू जपु प्रानीअहु ॥

गुरु गुरु गुरु गुरु गुरु गुरु जप हे मर्त्य जीव।

ਸਬਦੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੈ ਨਾਮੁ ਨਵ ਨਿਧਿ ਅਪੈ ਰਸਨਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਸੈ ਸਤਿ ਕਰਿ ਜਾਨੀਅਹੁ ॥
सबदु हरि हरि जपै नामु नव निधि अपै रसनि अहिनिसि रसै सति करि जानीअहु ॥

शबदं भगवतः वचनं जपन्तु, हर, हर; नाम भगवतः नाम नवनिधिं आनयति। जिह्वानास्वाद्य दिवारात्रौ सत्यं विद्धि च ।

ਫੁਨਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰੰਗ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਹਿ ਧਿਆਈਐ ਅੰਨ ਮਾਰਗ ਤਜਹੁ ਭਜਹੁ ਹਰਿ ਗੵਾਨੀਅਹੁ ॥
फुनि प्रेम रंग पाईऐ गुरमुखहि धिआईऐ अंन मारग तजहु भजहु हरि ग्यानीअहु ॥

ततः, त्वं तस्य प्रेमं स्नेहं च प्राप्स्यसि; गुरमुख भूत्वा तं ध्यायन्तु। अन्ये सर्वे मार्गाः त्यजन्तु; स्पन्दनं ध्यात्वा च तमध्यात्मजन |

ਬਚਨ ਗੁਰ ਰਿਦਿ ਧਰਹੁ ਪੰਚ ਭੂ ਬਸਿ ਕਰਹੁ ਜਨਮੁ ਕੁਲ ਉਧਰਹੁ ਦ੍ਵਾਰਿ ਹਰਿ ਮਾਨੀਅਹੁ ॥
बचन गुर रिदि धरहु पंच भू बसि करहु जनमु कुल उधरहु द्वारि हरि मानीअहु ॥

गुरुशिक्षायाः वचनं हृदये निहितं कुरुत, पञ्च रागान् च अतिक्रम्य। भवतः प्राणाः, भवतः वंशजाः च उद्धारिताः भविष्यन्ति, भवतः भगवतः द्वारे सम्मानः भविष्यति।

ਜਉ ਤ ਸਭ ਸੁਖ ਇਤ ਉਤ ਤੁਮ ਬੰਛਵਹੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਜਪੁ ਪ੍ਰਾਨੀਅਹੁ ॥੧॥੧੩॥
जउ त सभ सुख इत उत तुम बंछवहु गुरू गुरु गुरू गुरु गुरू जपु प्रानीअहु ॥१॥१३॥

यदि लोकस्य परस्य च सर्वशान्तिं सुखं च कामयन्ते तर्हि गुरु गुरु गुरु गुरु गुरु गुरु जप करें हे मर्त्य जीव। ||१||१३||

ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਜਪਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ॥
गुरू गुरु गुरू गुरु गुरू जपि सति करि ॥

गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं जपं सत्यं विद्धि च।

ਅਗਮ ਗੁਨ ਜਾਨੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਧਰਹੁ ਧੵਾਨੁ ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਰਹੁ ਬਚਨ ਗੁਰ ਰਿਦੈ ਧਰਿ ॥
अगम गुन जानु निधानु हरि मनि धरहु ध्यानु अहिनिसि करहु बचन गुर रिदै धरि ॥

भगवान् एव उत्कृष्टता निधिः इति विद्धि। तं मनसि निक्षिप्य ध्याय च । गुरुशिक्षायाः वचनं हृदयस्य अन्तः स्थापयतु।

ਫੁਨਿ ਗੁਰੂ ਜਲ ਬਿਮਲ ਅਥਾਹ ਮਜਨੁ ਕਰਹੁ ਸੰਤ ਗੁਰਸਿਖ ਤਰਹੁ ਨਾਮ ਸਚ ਰੰਗ ਸਰਿ ॥
फुनि गुरू जल बिमल अथाह मजनु करहु संत गुरसिख तरहु नाम सच रंग सरि ॥

ततः, गुरुस्य निर्मल-अगाहजले आत्मानं शुद्धं कुरु; हे गुरसिखसन्ताः सत्यनामप्रेमसागरं तरन्तु।

ਸਦਾ ਨਿਰਵੈਰੁ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਨਿਰਭਉ ਜਪੈ ਪ੍ਰੇਮ ਗੁਰਸਬਦ ਰਸਿ ਕਰਤ ਦ੍ਰਿੜੁ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ॥
सदा निरवैरु निरंकारु निरभउ जपै प्रेम गुरसबद रसि करत द्रिड़ु भगति हरि ॥

द्वेषप्रतिशोधरहितं, निराकारं निर्भयं च भगवन्तं सदा प्रेम्णा ध्यायन्तु; गुरुस्य शब्दस्य प्रेम्णा आस्वादं कुर्वन्तु, भगवतः भक्तिपूजां च अन्तः गभीरं रोपयन्तु।

ਮੁਗਧ ਮਨ ਭ੍ਰਮੁ ਤਜਹੁ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਜਹੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਗੁਰੂ ਜਪੁ ਸਤਿ ਕਰਿ ॥੨॥੧੪॥
मुगध मन भ्रमु तजहु नामु गुरमुखि भजहु गुरू गुरु गुरू गुरु गुरू जपु सति करि ॥२॥१४॥

हे मूढ मनः, संशयं त्यजतु; यथा गुरमुखं स्पन्दनं ध्यानं च नाम। गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं गुरुं जपं सत्यं विद्धि च। ||२||१४||


सूचिः (1 - 1430)
जप पुटः: 1 - 8
सो दर पुटः: 8 - 10
सो पुरख पुटः: 10 - 12
सोहला पुटः: 12 - 13
सिरी राग पुटः: 14 - 93
राग माझ पुटः: 94 - 150
राग गउड़ी पुटः: 151 - 346
राग आसा पुटः: 347 - 488
राग गूजरी पुटः: 489 - 526
राग देवगणधारी पुटः: 527 - 536
राग बिहागड़ा पुटः: 537 - 556
राग वढ़हंस पुटः: 557 - 594
राग सोरठ पुटः: 595 - 659
राग धनसारी पुटः: 660 - 695
राग जैतसरी पुटः: 696 - 710
राग तोडी पुटः: 711 - 718
राग बैराडी पुटः: 719 - 720
राग तिलंग पुटः: 721 - 727
राग सूही पुटः: 728 - 794
राग बिलावल पुटः: 795 - 858
राग गोंड पुटः: 859 - 875
राग रामकली पुटः: 876 - 974
राग नट नारायण पुटः: 975 - 983
राग माली पुटः: 984 - 988
राग मारू पुटः: 989 - 1106
राग तुखारी पुटः: 1107 - 1117
राग केदारा पुटः: 1118 - 1124
राग भैरौ पुटः: 1125 - 1167
राग वसंत पुटः: 1168 - 1196
राग सारंगस पुटः: 1197 - 1253
राग मलार पुटः: 1254 - 1293
राग कानडा पुटः: 1294 - 1318
राग कल्याण पुटः: 1319 - 1326
राग प्रभाती पुटः: 1327 - 1351
राग जयवंती पुटः: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पुटः: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पुटः: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पुटः: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पुटः: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पुटः: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पुटः: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पुटः: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पुटः: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पुटः: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पुटः: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पुटः: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पुटः: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पुटः: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पुटः: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पुटः: 1429 - 1429
रागमाला पुटः: 1430 - 1430