प्रसादं दत्त्वा मां स्वकीयं कृतवान्। तस्य दर्शनस्य भगवद्दर्शनस्य तृष्णा मम अन्तः प्रवहति।
सन्तसङ्घे सम्मिलितः अहं भगवतः गौरवपूर्णस्तुतिं गायामि; अन्याः आशाः मया त्यक्ताः। ||१||
साधुः मां सर्वथा निर्जनप्रान्तरात् बहिः आकृष्य मार्गं दर्शितवान्।
तस्य दर्शनं दृष्ट्वा सर्वाणि पापानि हरन्ति; नानकः भगवतः रत्नेन धन्यः अस्ति। ||२||१००||१२३||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
हे मातः अहं भगवतः प्रेम्णा सह संलग्नः अस्मि;
अहं तेन मत्तः अस्मि। मम मनसि एतादृशी आकांक्षा तृष्णा च अस्ति भगवतः दर्शनस्य, मम सुन्दरस्य भगवतः दर्शनस्य विषये। एतत् कोऽपि भङ्गयितुं न शक्नोति। ||१||विराम||
भगवान् मम प्राणः, मानः, पतिः, मातापिता, बालकः, बन्धुः, धनः - सर्वं मम।
शापः अयं अस्थिशरीरः, एषः कीटगोबरराशिः, यदि भगवतः परं जानाति। ||१||
दरिद्रदुःखनाशकः मे दयालुः अभवत्, मम पूर्वकर्मणां कर्मशक्त्या।
नानकः ईश्वरस्य अभयारण्यं, निधिं, दयासागरं च अन्वेषयति; परवश्यं मम अतीतम्। ||२||१०१||१२४||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
भगवतः रागः उदात्तः उदात्तः च अस्ति।
मम भगवतः स्वामिनः पादपद्मानि अतुलं सुन्दराणि सन्ति। तान् ध्यायन् पवित्रो भवति। ||१||विराम||
केवलं दर्शनं विश्वेश्वरस्य भगवतः दर्शनं चिन्तयित्वा मलिनाः पापाः प्रक्षालिताः भवन्ति।
जन्म-मरण-चक्रस्य भ्रष्टतां भगवान् छिनत्ति, तृणानि च करोति। ||१||
कथं दुर्लभः सः व्यक्तिः यस्य तादृशं पूर्वनिर्धारितं दैवं भवति, भगवन्तं अन्वेष्टुं।
प्रजापति विश्वेश्वरस्य महिमा स्तुतिं जपन् - हे नानक सत्यमिदम्। ||२||१०२||१२५||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
भगवन्नामनिवासस्य बुद्धिः उत्कृष्टा भवति।
यः भगवन्तं विस्मृत्य अन्येन केनचित् सह प्रवृत्तः भवति - तस्य सर्वाणि प्रदर्शनात्मकानि आडम्बराणि मिथ्या एव। ||१||विराम||
ध्याय, पवित्रसङ्गमे अस्माकं प्रभुं गुरुं च स्पन्दस्व, तव पापं निर्मूलितं भविष्यति।
यदा भगवतः पादाम्बुजः हृदयस्य अन्तः तिष्ठति तदा मर्त्यः पुनः कदापि मृत्युजन्मचक्रे न गृह्णाति । ||१||
सः अस्मान् स्वस्य दयालुतायाः करुणायाः च वर्षणं करोति; नाम एकेश्वरनाम समर्थनं गृह्णन्ति तान् तारयति रक्षति च।
तस्य स्मरणं ध्यात्वा दिवारात्रौ नानक भगवतः प्राङ्गणे ते मुखं दीप्तं भविष्यति। ||२||१०३||१२६||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
सम्मानितः - भवान् भगवतः प्राङ्गणे सम्मानितः भविष्यति।
पवित्रसङ्घस्य साधसंगतस्य सहभागी भूत्वा भगवतः गौरवपूर्णस्तुतिं गायन्तु; भवतः अहङ्कारात्मकः अभिमानः सर्वथा दूरीकृतः भविष्यति। ||१||विराम||
अनुग्रहं करुणां च वर्षयन् त्वां स्वकीयं करिष्यति। गुरमुखत्वेन भवतः आध्यात्मिकप्रज्ञा सिद्धा भविष्यति।
सर्वा शान्तिः सर्वविधः आनन्दः च लभ्यते, मम भगवतः गुरुस्य च भगवतः दर्शनस्य दर्शनस्य ध्यानेन। ||१||
या स्वेश्वरसमीपे निवसति सा सर्वदा शुद्धा सुखी आत्मा वधूः; सा दशदिक्षु प्रसिद्धा अस्ति।
सा स्वस्य प्रेम्णः प्रियस्य भगवतः प्रेम्णा ओतप्रोता अस्ति; नानकं तस्याः यज्ञः अस्ति। ||२||१०४||१२७||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
तव पादकमलस्य आश्रयं गृह्णामि भगवन् ।
त्वं मम परममित्रः सहचरः च असि; अहं भवता सह अस्मि। त्वं नो रक्षो विश्वेश्वर | ||१||विराम||
त्वं मम, अहं च तव; इह परं च त्वं मम त्राणकृपा असि।
अन्तोऽनन्तश्च त्वं मम भगवन् गुरो; गुरुप्रसादेन कतिचन अवगच्छन्ति। ||१||
अप्रोक्तं अकथितं सर्वं जानासि हृदयान्वेषक |
यं ईश्वरः स्वयमेव संयोजयति नानक स विनयः भगवतः प्राङ्गणे सत्कृतः। ||२||१०५||१२८||