ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 790
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
सलोक मः १ ॥सलोक, प्रथम मेहल : १.
ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਰੰਡੀਆ ਕੁਟਣੀਆ ਦੀਬਾਣੁ ॥
चोरा जारा रंडीआ कुटणीआ दीबाणु ॥चोरव्यभिचारिणः वेश्या पिम्पलाः च ।
ਵੇਦੀਨਾ ਕੀ ਦੋਸਤੀ ਵੇਦੀਨਾ ਕਾ ਖਾਣੁ ॥
वेदीना की दोसती वेदीना का खाणु ॥अधर्मैः सह मैत्रीं कुरु, अधर्मैः सह भोजनं कुरु।
ਸਿਫਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸਦਾ ਵਸੈ ਸੈਤਾਨੁ ॥
सिफती सार न जाणनी सदा वसै सैतानु ॥ते भगवतः स्तुतानां मूल्यं न जानन्ति, शैतानः च तेषां सह सर्वदा अस्ति।
ਗਦਹੁ ਚੰਦਨਿ ਖਉਲੀਐ ਭੀ ਸਾਹੂ ਸਿਉ ਪਾਣੁ ॥
गदहु चंदनि खउलीऐ भी साहू सिउ पाणु ॥यदि गदः चन्दनपिष्टेन अभिषिक्तः भवति तर्हि सः अद्यापि मले लुलितुं प्रीयते ।
ਨਾਨਕ ਕੂੜੈ ਕਤਿਐ ਕੂੜਾ ਤਣੀਐ ਤਾਣੁ ॥
नानक कूड़ै कतिऐ कूड़ा तणीऐ ताणु ॥मिथ्यावृत्त्या नानक मिथ्यात्वस्य पटं प्रवणं भवति।
ਕੂੜਾ ਕਪੜੁ ਕਛੀਐ ਕੂੜਾ ਪੈਨਣੁ ਮਾਣੁ ॥੧॥
कूड़ा कपड़ु कछीऐ कूड़ा पैनणु माणु ॥१॥मिथ्या पटं तस्य परिमाणं तथा मिथ्या तथा वस्त्रदर्पः। ||१||
ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥प्रथमः मेहलः : १.
ਬਾਂਗਾ ਬੁਰਗੂ ਸਿੰਙੀਆ ਨਾਲੇ ਮਿਲੀ ਕਲਾਣ ॥
बांगा बुरगू सिंङीआ नाले मिली कलाण ॥प्रार्थना आह्वानकर्तारः वेणुवादकाः शृङ्गवादकाः गायकाः अपि
ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਮੰਗਤੇ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥
इकि दाते इकि मंगते नामु तेरा परवाणु ॥- केचन दातारः, केचन याचकाः च; ते तव नाम्ना एव स्वीकार्याः भवन्ति भगवन्।
ਨਾਨਕ ਜਿਨੑੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਹਉ ਤਿਨਾ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥
नानक जिनी सुणि कै मंनिआ हउ तिना विटहु कुरबाणु ॥२॥नाम शृण्वतां प्रतिगृहीतानां च नानक यज्ञोऽस्मि । ||२||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी : १.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਹੈ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਗਇਆ ॥
माइआ मोहु सभु कूड़ु है कूड़ो होइ गइआ ॥मायासक्तिः सर्वथा मिथ्या, मिथ्या च तद्गताः ।
ਹਉਮੈ ਝਗੜਾ ਪਾਇਓਨੁ ਝਗੜੈ ਜਗੁ ਮੁਇਆ ॥
हउमै झगड़ा पाइओनु झगड़ै जगु मुइआ ॥अहङ्कारद्वारा जगत् विग्रहविग्रहेषु गृहीतं भवति, म्रियते च ।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਓਨੁ ਇਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥
गुरमुखि झगड़ु चुकाइओनु इको रवि रहिआ ॥गुरमुखः विग्रहविग्रहविहीनः सर्वत्र व्याप्तं एकेश्वरं पश्यति।
ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥
सभु आतम रामु पछाणिआ भउजलु तरि गइआ ॥सर्वत्र परमात्मा इति ज्ञात्वा भयङ्करं लोकाब्धिं लङ्घयति ।
ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਇਆ ॥੧੪॥
जोति समाणी जोति विचि हरि नामि समइआ ॥१४॥तस्य ज्योतिः प्रकाशे विलीयते, सः भगवतः नाम्नि लीनः भवति। ||१४||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
सलोक मः १ ॥सलोकः प्रथमः मेहलः : १.
ਸਤਿਗੁਰ ਭੀਖਿਆ ਦੇਹਿ ਮੈ ਤੂੰ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਦਾਤਾਰੁ ॥
सतिगुर भीखिआ देहि मै तूं संम्रथु दातारु ॥सच्चिद्गुरु दानेन मां देहि; त्वं सर्वशक्तिमान् दाता असि।
ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥
हउमै गरबु निवारीऐ कामु क्रोधु अहंकारु ॥अहंकारं दर्पं मैथुनं क्रोधं स्वाभिमानं च वशं कृत्वा शान्तं करोमि ।
ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਪਰਜਾਲੀਐ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਆਧਾਰੁ ॥
लबु लोभु परजालीऐ नामु मिलै आधारु ॥लोभं मे सर्वान् दह, नाम देहि मे नाम्नः ।
ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਵਤਨ ਨਿਰਮਲਾ ਮੈਲਾ ਕਬਹੂੰ ਨ ਹੋਇ ॥
अहिनिसि नवतन निरमला मैला कबहूं न होइ ॥दिवारात्रौ मां नित्यं नवीनं नवीनं च निर्मलं शुद्धं च धारयतु; अहं कदापि पापेन मलिनः न भवेयम्।
ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਛੁਟੀਐ ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥
नानक इह बिधि छुटीऐ नदरि तेरी सुखु होइ ॥१॥हे नानक एवं प्रकारेण अहं त्राता; तव प्रसादेन अहं शान्तिं प्राप्नोमि। ||१||
ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥प्रथमः मेहलः : १.
ਇਕੋ ਕੰਤੁ ਸਬਾਈਆ ਜਿਤੀ ਦਰਿ ਖੜੀਆਹ ॥
इको कंतु सबाईआ जिती दरि खड़ीआह ॥एकः एव पतिः प्रभुः, तस्य द्वारे स्थितानां सर्वेषां कृते।
ਨਾਨਕ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਪੁਛਹਿ ਬਾਤੜੀਆਹ ॥੨॥
नानक कंतै रतीआ पुछहि बातड़ीआह ॥२॥हे नानक भर्तुः भगवतः वार्ताम् याचन्ते, तस्य प्रेम्णा ओतप्रोतेभ्यः। ||२||
ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥प्रथमः मेहलः : १.
ਸਭੇ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਕਿਤੁ ॥
सभे कंतै रतीआ मै दोहागणि कितु ॥सर्वे पतिप्रभो प्रेम्णा ओतप्रोताः; अहं परित्यक्तवधूः - अहं किं लाभम् ?
ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਏਤੜੇ ਖਸਮੁ ਨ ਫੇਰੇ ਚਿਤੁ ॥੩॥
मै तनि अवगण एतड़े खसमु न फेरे चितु ॥३॥एतावता दोषैः मम शरीरं पूरितम् अस्ति; मम प्रभुः गुरुः च स्वविचारं मम प्रति अपि न प्रेषयति। ||३||
ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥प्रथमः मेहलः : १.
ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਦੈ ਵਾਤਿ ॥
हउ बलिहारी तिन कउ सिफति जिना दै वाति ॥मुखेन भगवन्तं स्तुवन्ति येभ्यः अहं यज्ञः अस्मि।
ਸਭਿ ਰਾਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਇਕ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਰਾਤਿ ॥੪॥
सभि राती सोहागणी इक मै दोहागणि राति ॥४॥सर्वाणि रात्रयः सुखदात्मवधूनां कृते सन्ति; अहं परित्यक्तवधूः अस्मि - यदि तस्य समीपे एकरात्रिमपि भवितुं शक्नोमि! ||४||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी : १.
ਦਰਿ ਮੰਗਤੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ॥
दरि मंगतु जाचै दानु हरि दीजै क्रिपा करि ॥अहं तव द्वारे याचकः अस्मि, दानं याचमानः; कृपां प्रयच्छ मे भगवन् देहि मे ।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥
गुरमुखि लेहु मिलाइ जनु पावै नामु हरि ॥गुरमुखत्वेन मां तव विनयशीलं सेवकं त्वया सह संयोजय यथा अहं तव नाम प्राप्नुयाम्।
ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਧਰਿ ॥
अनहद सबदु वजाइ जोती जोति धरि ॥तदा, शब्दस्य अप्रहृतः रागः स्पन्दते, प्रतिध्वनितुं च भविष्यति, मम प्रकाशः प्रकाशेन सह सम्मिश्रितः भविष्यति।
ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਜੈ ਜੈ ਸਬਦੁ ਹਰਿ ॥
हिरदै हरि गुण गाइ जै जै सबदु हरि ॥हृदयस्य अन्तः अहं भगवतः गौरवपूर्णस्तुतिं गायामि, भगवतः शब्दस्य वचनं च उत्सवं करोमि।
ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ॥੧੫॥
जग महि वरतै आपि हरि सेती प्रीति करि ॥१५॥स्वयं भगवान् जगत् व्याप्तः व्याप्तः च अस्ति; अतः तस्य प्रेम्णि पतन्तु! ||१५||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
सलोक मः १ ॥सलोक, प्रथम मेहल : १.
ਜਿਨੀ ਨ ਪਾਇਓ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਕੰਤ ਨ ਪਾਇਓ ਸਾਉ ॥
जिनी न पाइओ प्रेम रसु कंत न पाइओ साउ ॥ये न लभन्ते उदात्तं तत्त्वं भर्तुः प्रेमप्रमोदं च ।
ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਉ ॥੧॥
सुंञे घर का पाहुणा जिउ आइआ तिउ जाउ ॥१॥निर्जनगृहे अतिथिवत् भवन्ति; यथा आगताः तथा गच्छन्ति शून्यहस्ताः। ||१||
ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥प्रथमः मेहलः : १.
ਸਉ ਓਲਾਮੑੇ ਦਿਨੈ ਕੇ ਰਾਤੀ ਮਿਲਨਿੑ ਸਹੰਸ ॥
सउ ओलामे दिनै के राती मिलनि सहंस ॥सः शतशः सहस्राणि च भर्त्सनाः प्राप्नोति, दिवारात्रौ;
ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਣੁ ਛਡਿ ਕੈ ਕਰੰਗੀ ਲਗਾ ਹੰਸੁ ॥
सिफति सलाहणु छडि कै करंगी लगा हंसु ॥हंसात्मा भगवतः स्तुतिं त्यक्त्वा सड़्गशरे सक्तः।
ਫਿਟੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਤੁ ਖਾਇ ਵਧਾਇਆ ਪੇਟੁ ॥
फिटु इवेहा जीविआ जितु खाइ वधाइआ पेटु ॥शाप्तं तत् जीवनं यस्मिन् केवलं उदरपूरणार्थं खादति ।
ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੋ ਦੁਸਮਨੁ ਹੇਤੁ ॥੨॥
नानक सचे नाम विणु सभो दुसमनु हेतु ॥२॥सत्यनाम विना सर्वे मित्राणि शत्रून् भवन्ति नानक । ||२||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी : १.
ਢਾਢੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥
ढाढी गुण गावै नित जनमु सवारिआ ॥वादकः नित्यं भगवतः गौरवं स्तुतिं गायति, स्वजीवनस्य अलङ्कारार्थं।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿ ਸਲਾਹਿ ਸਚਾ ਉਰ ਧਾਰਿਆ ॥
गुरमुखि सेवि सलाहि सचा उर धारिआ ॥गुरमुखः सच्चिदानन्दं हृदि निषेध्य सेवते स्तुवति च।