ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 77
ਇਹੁ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ਝੂਠੀ ਅੰਤਿ ਛੋਡਿ ਚਲਿਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥
इहु धनु संपै माइआ झूठी अंति छोडि चलिआ पछुताई ॥एतत् धनं सम्पत्तिमाया च मिथ्या। अन्ते त्वया एतान् त्यक्त्वा शोकेन गन्तव्यम्।
ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥
जिस नो किरपा करे गुरु मेले सो हरि हरि नामु समालि ॥ये भगवता दयया गुरुणा सह संयुज्यते, ते भगवतः नाम हर, हर इति चिन्तयन्ति।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸੇ ਜਾਇ ਮਿਲੇ ਹਰਿ ਨਾਲਿ ॥੩॥
कहु नानक तीजै पहरै प्राणी से जाइ मिले हरि नालि ॥३॥कथयति नानक तृतीया प्रहरणे मर्त्य गच्छन्ति भगवता सह संयुज्यन्ते। ||३||
ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਚਲਣ ਵੇਲਾ ਆਦੀ ॥
चउथै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा हरि चलण वेला आदी ॥चतुर्थे प्रहरणे वणिज मित्र प्रयाणसमयं विज्ञापयति ।
ਕਰਿ ਸੇਵਹੁ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਸਭ ਚਲੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਦੀ ॥
करि सेवहु पूरा सतिगुरू वणजारिआ मित्रा सभ चली रैणि विहादी ॥सिद्धं सत्यं गुरुं सेवस्व, मम वणिक् मित्र; तव सम्पूर्णा जीवन-रात्रिः गच्छति।
ਹਰਿ ਸੇਵਹੁ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਢਿਲ ਮੂਲਿ ਨ ਕਰਿਹੁ ਜਿਤੁ ਅਸਥਿਰੁ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਹੋਵਹੁ ॥
हरि सेवहु खिनु खिनु ढिल मूलि न करिहु जितु असथिरु जुगु जुगु होवहु ॥एकैकं क्षणं भगवतः सेवां कुरुत-विलम्बं मा कुरुत! त्वं युगेषु नित्यं भविष्यसि।
ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦ ਮਾਣਹੁ ਰਲੀਆ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖ ਖੋਵਹੁ ॥
हरि सेती सद माणहु रलीआ जनम मरण दुख खोवहु ॥आनन्दं भोक्तुं सदा भगवता सह, जन्ममरणदुःखानि च निवर्तय।
ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਆਮੀ ਭੇਦੁ ਨ ਜਾਣਹੁ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਸੁਖਾਂਦੀ ॥
गुर सतिगुर सुआमी भेदु न जाणहु जितु मिलि हरि भगति सुखांदी ॥गुरुस्य सत्यगुरुस्य तव भगवतः गुरुस्य च भेदः नास्ति इति विद्धि। तेन सह मिलित्वा भगवतः भक्तिसेवायां रमयतु।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਸਫਲਿਓੁ ਰੈਣਿ ਭਗਤਾ ਦੀ ॥੪॥੧॥੩॥
कहु नानक प्राणी चउथै पहरै सफलिओु रैणि भगता दी ॥४॥१॥३॥कथयति नानक मर्त्य चतुर्थे प्रहरणे भक्तस्य जीवनरात्रिः फलप्रदः। ||४||१||३||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
सिरीरागु महला ५ ॥सिरी राग, पञ्चम मेहल : १.
ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਧਰਿ ਪਾਇਤਾ ਉਦਰੈ ਮਾਹਿ ॥
पहिलै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा धरि पाइता उदरै माहि ॥प्रथमे प्रहरणे वणिजबन्धे तव आत्मानं गर्भे निधाय ।
ਦਸੀ ਮਾਸੀ ਮਾਨਸੁ ਕੀਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਕਰਿ ਮੁਹਲਤਿ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥
दसी मासी मानसु कीआ वणजारिआ मित्रा करि मुहलति करम कमाहि ॥दशमे मासे त्वं मनुजं कृत्वा वणिक् मित्रं सुकृतकार्यं कर्तुं नियतं समयं दत्तवान् ।
ਮੁਹਲਤਿ ਕਰਿ ਦੀਨੀ ਕਰਮ ਕਮਾਣੇ ਜੈਸਾ ਲਿਖਤੁ ਧੁਰਿ ਪਾਇਆ ॥
मुहलति करि दीनी करम कमाणे जैसा लिखतु धुरि पाइआ ॥सत्कर्म कर्तुं तेऽयं समयः दत्तः पूर्वनिर्धारितभाग्यतः ।
ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਭਾਈ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਤਿਨ ਭੀਤਰਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੰਜੋਇਆ ॥
मात पिता भाई सुत बनिता तिन भीतरि प्रभू संजोइआ ॥ईश्वरः त्वां मातुः पितुः भ्रातृपुत्रपत्न्या च सह स्थापितवान्।
ਕਰਮ ਸੁਕਰਮ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਇਸੁ ਜੰਤੈ ਵਸਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥
करम सुकरम कराए आपे इसु जंतै वसि किछु नाहि ॥ईश्वरः एव कारणानां शुभाशुभानां कारणं भवति-एतेषां विषयेषु कस्यचित् नियन्त्रणं नास्ति।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਧਰਿ ਪਾਇਤਾ ਉਦਰੈ ਮਾਹਿ ॥੧॥
कहु नानक प्राणी पहिलै पहरै धरि पाइता उदरै माहि ॥१॥कथयति नानक मर्त्य रात्रिप्रहरणे प्रथमे आत्मा गर्भे स्थाप्यते। ||१||
ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਭਰਿ ਜੁਆਨੀ ਲਹਰੀ ਦੇਇ ॥
दूजै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा भरि जुआनी लहरी देइ ॥द्वितीयायां रात्रौ वणिक् मित्रे यौवनस्य पूर्णता तरङ्गवत् उदयति ।
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਨ ਪਛਾਣਈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਮਤਾ ਅਹੰਮੇਇ ॥
बुरा भला न पछाणई वणजारिआ मित्रा मनु मता अहंमेइ ॥शुभाशुभं न भेदयसि मे वणिक् मित्र-अहङ्कारमत्तं मनः।
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਨ ਪਛਾਣੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਆਗੈ ਪੰਥੁ ਕਰਾਰਾ ॥
बुरा भला न पछाणै प्राणी आगै पंथु करारा ॥मर्त्यजीवाः शुभाशुभयोः भेदं न कुर्वन्ति, अग्रे मार्गः च द्रोहः ।
ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਬਹੂੰ ਨ ਸੇਵਿਆ ਸਿਰਿ ਠਾਢੇ ਜਮ ਜੰਦਾਰਾ ॥
पूरा सतिगुरु कबहूं न सेविआ सिरि ठाढे जम जंदारा ॥ते कदापि सिद्धसत्यगुरुं न सेवन्ते, तेषां शिरसि क्रूरः अत्याचारी मृत्युः तिष्ठति।
ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਬ ਪਕਰਸਿ ਬਵਰੇ ਤਬ ਕਿਆ ਜਬਾਬੁ ਕਰੇਇ ॥
धरम राइ जब पकरसि बवरे तब किआ जबाबु करेइ ॥यदा धर्मात्मा त्वां गृह्णाति पृच्छति च उन्मत्त, तदा किं उत्तरं दास्यसि?
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨੁ ਲਹਰੀ ਦੇਇ ॥੨॥
कहु नानक दूजै पहरै प्राणी भरि जोबनु लहरी देइ ॥२॥नानकः वदति, रात्रौ द्वितीये प्रहरणे मर्त्य, यौवनस्य पूर्णता त्वां तूफाने तरङ्ग इव भ्रमति। ||२||
ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਿਖੁ ਸੰਚੈ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥
तीजै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा बिखु संचै अंधु अगिआनु ॥तृतीये रात्रौ वणिक् मित्रे अन्धः अज्ञः विषं सङ्गृह्णाति ।
ਪੁਤ੍ਰਿ ਕਲਤ੍ਰਿ ਮੋਹਿ ਲਪਟਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅੰਤਰਿ ਲਹਰਿ ਲੋਭਾਨੁ ॥
पुत्रि कलत्रि मोहि लपटिआ वणजारिआ मित्रा अंतरि लहरि लोभानु ॥भार्यापुत्रेषु भावसङ्गेन उलझितः, मम वणिक् मित्र, तस्य अन्तः गभीरेण लोभस्य तरङ्गाः उत्तिष्ठन्ति।
ਅੰਤਰਿ ਲਹਰਿ ਲੋਭਾਨੁ ਪਰਾਨੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥
अंतरि लहरि लोभानु परानी सो प्रभु चिति न आवै ॥लोभस्य तरङ्गाः तस्य अन्तः उत्तिष्ठन्ति, सः ईश्वरं न स्मरति।
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਆ ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥
साधसंगति सिउ संगु न कीआ बहु जोनी दुखु पावै ॥सः पवित्रसङ्घस्य साधसंगतस्य सदस्यतां न प्राप्नोति, असंख्यावतारैः च घोरदुःखं प्राप्नोति।
ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਆਮੀ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨ ਲਗੋ ਧਿਆਨੁ ॥
सिरजनहारु विसारिआ सुआमी इक निमख न लगो धिआनु ॥विस्मृतं प्रजापतिं स्वामिं गुरुं न ध्यायति क्षणमपि ।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਬਿਖੁ ਸੰਚੇ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥੩॥
कहु नानक प्राणी तीजै पहरै बिखु संचे अंधु अगिआनु ॥३॥कथयति नानकः, रात्रौ तृतीये प्रहरणे अन्धः अज्ञानी च विषं सङ्गृह्णाति। ||३||
ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦਿਨੁ ਨੇੜੈ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥
चउथै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा दिनु नेड़ै आइआ सोइ ॥चतुर्थे प्रहरणे वणिज सखि स दिवसः समीपं गच्छति ।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂੰ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇਰਾ ਦਰਗਹ ਬੇਲੀ ਹੋਇ ॥
गुरमुखि नामु समालि तूं वणजारिआ मित्रा तेरा दरगह बेली होइ ॥गुरमुख इति स्मर नामं मम वणिक् मित्र | भगवतः प्राङ्गणे भवतः मित्रं भविष्यति।
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਪਰਾਣੀ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥
गुरमुखि नामु समालि पराणी अंते होइ सखाई ॥गुरमुख इति स्मर नाम मर्त्य; अन्ते भवतः एकमात्रः सहचरः भविष्यति।