हे नानक अनन्तेश्वरं सेवस्व; तस्य वस्त्रस्य पार्श्वभागं गृहाण, सः त्वां तारयिष्यति। ||१९||
सलोक, पञ्चम मेहलः १.
लौकिककार्याणि अलाभानि, यदि एकेश्वरः मनसि न आगच्छति।
नानक स्वामिं विस्मरितानां शरीराणि विदारयिष्यन्ति। ||१||
पञ्चमः मेहलः १.
भूतं प्रजापतिना दूतरूपेण परिणतम् अस्ति।
ईश्वरः सर्वान् सिक्खान् मुक्तवान्, तेषां कार्याणि च निराकृतवान्।
सः निन्दकान् गृहीत्वा भूमौ क्षिप्तवान्, स्वस्य न्यायालये च तान् मिथ्या इति घोषितवान्।
नानकस्य ईश्वरः गौरवपूर्णः महान् च अस्ति; स्वयं सृजति शोभयति च। ||२||
पौरी : १.
ईश्वरः असीमितः अस्ति; तस्य सीमा नास्ति; स एव सर्वं करोति ।
दुर्गमः अगम्यः प्रभुः स्वामी च तस्य भूतानाम् आश्रयः।
हस्तं दत्त्वा पोषयति, पोषयति च; सः पूरकः पूरकः च अस्ति।
स्वयं दयालुः क्षमाशीलः। सत्यनामजप्य, एकः तारितः भवति।
यद् त्वां प्रीणयति - तदेव भद्रम्; दास नानकः तव अभयारण्यम् अन्वेषयति। ||२०||
सलोक, पञ्चम मेहलः १.
यस्य ईश्वरस्य भवति तस्य क्षुधा नास्ति।
तस्य पादयोः पतति सर्वो नानक त्रायते । ||१||
पञ्चमः मेहलः १.
यदि याचकः प्रतिदिनं भगवतः नाम याचते तर्हि तस्य भगवतः स्वामी च तस्य याचनां पूरयिष्यति।
हे नानक, परमेश्वरः परम उदारगणः; तस्य किमपि अभावः सर्वथा नास्ति। ||२||
पौरी : १.
विश्वेश्वरेण मनः ओतप्रोत करणं सत्यं भोजनं वेषं च।
भगवन्नाम्नि प्रेम्णः आलिंगनं तु अश्वगजानां धारणम् ।
भगवन्तं दृढतया ध्यानं सम्पत्तिराज्येषु शासनं सर्वभोगभोगं च ।
वादकः ईश्वरस्य द्वारे याचनां करोति - सः तत् द्वारं कदापि न त्यक्ष्यति।
नानकस्य मनसि शरीरे च एषा आकांक्षा अस्ति - सः ईश्वरं प्रति निरन्तरं आकांक्षति। ||२१||१|| सुध कीचाय||
राग गौरी, भक्तों का वचन : १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सत्यं नाम । सृजनात्मकः व्यक्तिः । गुरुप्रसादेन : १.
गौरी ग्वारायरी, कबीर जी के चौदह चौ-पढ़ाय:
अहं अग्निना आसीत्, परन्तु अधुना भगवतः नामजलं प्राप्तवान्।
एतेन भगवतः नामजलेन मम ज्वलन्तं शरीरं शीतलं कृतम्। ||१||विराम||
मनः वशं कर्तुं केचन वनेषु गच्छन्ति;
किन्तु तत् जलं भगवन्तं परमेश्वरं विना न लभ्यते। ||१||
स अग्निर्दूतान् मर्त्यान् च भक्षितवान्,
किन्तु भगवतः नामजलं तस्य विनयशीलसेवकान् दाहात् तारयति। ||२||
भयङ्कर-लोक-सागरे शान्ति-सागरः अस्ति।
अहं तत् निरन्तरं पिबामि, परन्तु एतत् जलं कदापि न क्षीणं भवति। ||३||
कबीरः वदति, ध्यात्वा स्पन्दनं कुरु यथा वर्षपक्षी जलं स्मरति।
भगवन्नामजलेन मम तृष्णा शमितवती। ||४||१||
गौरी, कबीर जी : १.
नाम्नजलपिपासा मम भगवन् न गमिष्यति ।
तस्मिन् जले मम तृष्णायाः अग्निः अधिकं प्रज्वलति। ||१||विराम||
त्वं जलसागरोऽसि तस्मिन् जले मत्स्यमात्रः ।
तस्मिन् जले अहं तिष्ठामि; तत् जलं विना अहं नश्यामि स्म। ||१||
त्वं पञ्जरः, अहं च तव शुकः ।
अतः मृत्युबिडालः मम किं कर्तुं शक्नोति ? ||२||
त्वं वृक्षः, अहं च पक्षी।
अहं तावत् दुर्भाग्यपूर्णः - अहं भवतः दर्शनस्य धन्यदृष्टिं न पश्यामि! ||३||