ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 61
ਸਾਚਿ ਸਹਜਿ ਸੋਭਾ ਘਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਨਾਮ ਅਧਾਰਿ ॥
साचि सहजि सोभा घणी हरि गुण नाम अधारि ॥सत्येन सहजशैल्याः च माध्यमेन महती गौरवः प्राप्यते, नामस्य समर्थनेन, भगवतः महिमा च।
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂੰ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਵਨੁ ਭਤਾਰੁ ॥੩॥
जिउ भावै तिउ रखु तूं मै तुझ बिनु कवनु भतारु ॥३॥यथेष्टं त्वां प्रभो त्राहि मां पाहि च । त्वां विना पति भगवन् कोऽन्योऽस्ति मे मम । ||३||
ਅਖਰ ਪੜਿ ਪੜਿ ਭੁਲੀਐ ਭੇਖੀ ਬਹੁਤੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
अखर पड़ि पड़ि भुलीऐ भेखी बहुतु अभिमानु ॥स्वपुस्तकानि पुनः पुनः पठन्तः जनाः त्रुटिं कुर्वन्ति एव; ते स्वधर्मवस्त्रेषु एतावत् गर्विताः सन्ति।
ਤੀਰਥ ਨਾਤਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਮਨ ਮਹਿ ਮੈਲੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥
तीरथ नाता किआ करे मन महि मैलु गुमानु ॥किन्तु हठदर्पस्य मलिनता मनसः अन्तः भवति चेत् तीर्थतीर्थेषु पुण्येषु स्नानेन किं प्रयोजनम्?
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਸਮਝਾਈਐ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥੪॥
गुर बिनु किनि समझाईऐ मनु राजा सुलतानु ॥४॥मनसा अन्तः भगवान् राजा सम्राट् इति को व्याख्यातुमर्हति गुरवतिरिक्तः? ||४||
ਪ੍ਰੇਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥
प्रेम पदारथु पाईऐ गुरमुखि ततु वीचारु ॥भगवत्प्रेमनिधिः यथार्थतत्त्वचिन्तनशीलेन गुरमुखेन लभ्यते।
ਸਾ ਧਨ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥
सा धन आपु गवाइआ गुर कै सबदि सीगारु ॥वधूः स्वार्थं निर्मूलयति, गुरुशब्दवचनेन च स्वं अलङ्करोति।
ਘਰ ਹੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰੁ ॥੫॥
घर ही सो पिरु पाइआ गुर कै हेति अपारु ॥५॥स्वगृहस्य अन्तः सा स्वपतिं प्राप्नोति, गुरुप्रति अनन्तप्रेमद्वारा। ||५||
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
गुर की सेवा चाकरी मनु निरमलु सुखु होइ ॥गुरुसेवायां प्रयुज्य मनः शुद्धं भवति, शान्तिर्भवति।
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਇ ॥
गुर का सबदु मनि वसिआ हउमै विचहु खोइ ॥गुरुस्य शबदस्य वचनं मनसः अन्तः तिष्ठति, अहङ्कारः अन्तःतः निराकृतः भवति।
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਲਾਭੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥੬॥
नामु पदारथु पाइआ लाभु सदा मनि होइ ॥६॥नाम निधिः लभते, मनः स्थायिलाभं लभते। ||६||
ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਆਪਿ ਨ ਲਇਆ ਜਾਇ ॥
करमि मिलै ता पाईऐ आपि न लइआ जाइ ॥यदि सः स्वस्य अनुग्रहं प्रयच्छति तर्हि वयं तत् प्राप्नुमः। स्वप्रयत्नेन न लभ्यते ।
ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਗਿ ਰਹੁ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
गुर की चरणी लगि रहु विचहु आपु गवाइ ॥गुरुचरणसक्तः तिष्ठ, अन्तःतः स्वार्थं निर्मूलयतु।
ਸਚੇ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਸਚੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੭॥
सचे सेती रतिआ सचो पलै पाइ ॥७॥सत्यानुरूपः सच्चं प्राप्स्यसि । ||७||
ਭੁਲਣ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਅਭੁਲੁ ਗੁਰੂ ਕਰਤਾਰੁ ॥
भुलण अंदरि सभु को अभुलु गुरू करतारु ॥सर्वे त्रुटिं कुर्वन्ति; केवलं गुरुः प्रजापतिः च अमोघाः।
ਗੁਰਮਤਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਇਆ ਲਾਗਾ ਤਿਸੈ ਪਿਆਰੁ ॥
गुरमति मनु समझाइआ लागा तिसै पिआरु ॥गुरुशिक्षया मनः उपदिशति सः भगवतः प्रेम आलिंगयितुं आगच्छति।
ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮੇਲੇ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰੁ ॥੮॥੧੨॥
नानक साचु न वीसरै मेले सबदु अपारु ॥८॥१२॥हे नानक सत्यं मा विस्मर; त्वं शबदस्य अनन्तं वचनं प्राप्स्यसि। ||८||१२||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
सिरीरागु महला १ ॥सिरी राग, प्रथम मेहल : १.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਸੁਤ ਬੰਧਪ ਘਰ ਨਾਰਿ ॥
त्रिसना माइआ मोहणी सुत बंधप घर नारि ॥मायायाः लोभप्रदः इच्छा जनान् स्वसन्तति-बन्धु-गृह-पत्नी-प्रति भावनात्मकरूपेण आसक्तिं जनयति ।
ਧਨਿ ਜੋਬਨਿ ਜਗੁ ਠਗਿਆ ਲਬਿ ਲੋਭਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥
धनि जोबनि जगु ठगिआ लबि लोभि अहंकारि ॥धन-यौवन-लोभ-अहङ्कारेण वञ्चितं लुण्ठितं च जगत् |
ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਹਉ ਮੁਈ ਸਾ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੧॥
मोह ठगउली हउ मुई सा वरतै संसारि ॥१॥भावसङ्गस्य औषधेन मां नष्टं यथा सर्वं जगत् नाशितम्। ||१||
ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮਾ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
मेरे प्रीतमा मै तुझ बिनु अवरु न कोइ ॥न मे त्वदतिरिक्तः कश्चित् प्रिये ।
ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਵਈ ਤੂੰ ਭਾਵਹਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
मै तुझ बिनु अवरु न भावई तूं भावहि सुखु होइ ॥१॥ रहाउ ॥त्वया विना अन्यत् किमपि न मम प्रीतिम् । त्वां प्रेम्णा अहं शान्तिं प्राप्नोमि। ||१||विराम||
ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹੀ ਰੰਗ ਸਿਉ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੰਤੋਖੁ ॥
नामु सालाही रंग सिउ गुर कै सबदि संतोखु ॥नाम स्तुतिं भगवतः नाम प्रेम्णा गायामि; अहं गुरुशब्दवचनेन सन्तुष्टः अस्मि।
ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਚਲਸੀ ਕੂੜਾ ਮੋਹੁ ਨ ਵੇਖੁ ॥
जो दीसै सो चलसी कूड़ा मोहु न वेखु ॥यत् दृश्यते तत् गमिष्यति। अतः अस्मिन् मिथ्याप्रदर्शने मा आसक्ताः भवन्तु।
ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਆਇਆ ਨਿਤ ਚਲਦਾ ਸਾਥੁ ਦੇਖੁ ॥੨॥
वाट वटाऊ आइआ नित चलदा साथु देखु ॥२॥यात्रायां पथिकः इव त्वं आगतः। प्रतिदिनं गच्छन्तं कारवान् पश्यन्तु। ||२||
ਆਖਣਿ ਆਖਹਿ ਕੇਤੜੇ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਬੂਝ ਨ ਹੋਇ ॥
आखणि आखहि केतड़े गुर बिनु बूझ न होइ ॥बहवः प्रवचनं प्रवचनं कुर्वन्ति, परन्तु गुरुं विना अवगमनं न लभ्यते।
ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਜੇ ਮਿਲੈ ਸਚਿ ਰਪੈ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥
नामु वडाई जे मिलै सचि रपै पति होइ ॥यदि कश्चित् नाम महिमा प्राप्नोति तर्हि सः सत्यस्य अनुकूलः भवति, सम्मानेन धन्यः च भवति।
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇ ਭਲੇ ਖੋਟਾ ਖਰਾ ਨ ਕੋਇ ॥੩॥
जो तुधु भावहि से भले खोटा खरा न कोइ ॥३॥ये भवतः प्रियाः सन्ति ते भद्राः; न कश्चित् नकली वा प्रामाणिकः वा। ||३||
ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਛੁਟੀਐ ਮਨਮੁਖ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ॥
गुर सरणाई छुटीऐ मनमुख खोटी रासि ॥गुरु अभयारण्ये वयं त्राताः। स्वेच्छा मनमुखानां सम्पत्तिः मिथ्या।
ਅਸਟ ਧਾਤੁ ਪਾਤਿਸਾਹ ਕੀ ਘੜੀਐ ਸਬਦਿ ਵਿਗਾਸਿ ॥
असट धातु पातिसाह की घड़ीऐ सबदि विगासि ॥अष्टधातुः राज्ञः तस्य शब्दवचनेन मुद्राः भवन्ति ।
ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਪਾਰਖੂ ਪਵੈ ਖਜਾਨੈ ਰਾਸਿ ॥੪॥
आपे परखे पारखू पवै खजानै रासि ॥४॥परीक्षकः स्वयमेव तान् परीक्षते, यथार्थान् च स्वकोषे स्थापयति। ||४||
ਤੇਰੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਸਭ ਡਿਠੀ ਠੋਕਿ ਵਜਾਇ ॥
तेरी कीमति ना पवै सभ डिठी ठोकि वजाइ ॥भवतः मूल्यस्य मूल्याङ्कनं कर्तुं न शक्यते; मया सर्वं दृष्टं परीक्षितं च।
ਕਹਣੈ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ਸਚਿ ਟਿਕੈ ਪਤਿ ਪਾਇ ॥
कहणै हाथ न लभई सचि टिकै पति पाइ ॥वचनेन तस्य गभीरता न लभ्यते। सत्ये स्थितः मानः लभ्यते।
ਗੁਰਮਤਿ ਤੂੰ ਸਾਲਾਹਣਾ ਹੋਰੁ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥੫॥
गुरमति तूं सालाहणा होरु कीमति कहणु न जाइ ॥५॥गुरुशिक्षाद्वारा अहं त्वां स्तुवामि; अन्यथा भवतः मूल्यं वर्णयितुं न शक्नोमि। ||५||
ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਵਈ ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਹਉਮੈ ਵਾਦੁ ॥
जितु तनि नामु न भावई तितु तनि हउमै वादु ॥नाम न प्रशंसति स शरीरं-तत् देहं अहंकारविग्रहाक्रान्तम्।
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਖਿਆ ਦੂਜਾ ਸਾਦੁ ॥
गुर बिनु गिआनु न पाईऐ बिखिआ दूजा सादु ॥गुरुं विना आध्यात्मिकं प्रज्ञा न लभ्यते; अन्ये रसाः विषाः सन्ति।
ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਈ ਮਾਇਆ ਫੀਕਾ ਸਾਦੁ ॥੬॥
बिनु गुण कामि न आवई माइआ फीका सादु ॥६॥गुणं विना किमपि प्रयोजनं न भवति। मायायाः रसः मृदुः, अस्वादयुक्तः च भवति । ||६||
ਆਸਾ ਅੰਦਰਿ ਜੰਮਿਆ ਆਸਾ ਰਸ ਕਸ ਖਾਇ ॥
आसा अंदरि जंमिआ आसा रस कस खाइ ॥कामेन जनाः गर्भे निक्षिप्यन्ते पुनर्जन्म च । कामना ते मधुरं अम्लस्वादं च आस्वादयन्ति।
ਆਸਾ ਬੰਧਿ ਚਲਾਈਐ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥
आसा बंधि चलाईऐ मुहे मुहि चोटा खाइ ॥कामेन बद्धाः नीताः ताडिताः मुखमुखेषु च प्रहृताः भवन्ति।
ਅਵਗਣਿ ਬਧਾ ਮਾਰੀਐ ਛੂਟੈ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਇ ॥੭॥
अवगणि बधा मारीऐ छूटै गुरमति नाइ ॥७॥बद्धाः, गगडाः च दुष्टेन आक्रमिताः च, ते केवलं नामद्वारा, गुरुशिक्षायाः माध्यमेन मुक्ताः भवन्ति। ||७||