अहोरात्रं तव नाम जपेम् । ||१||
अहं व्यर्थः अस्मि; मम गुणः सर्वथा नास्ति।
ईश्वरः प्रजापतिः सर्वकारणानां कारणः अस्ति। ||१||विराम||
अहं मूर्खः, मूर्खः, अज्ञानी, अविचारितः च अस्मि;
तव नाम मम मनसः एकमात्रं आशा। ||२||
न मया जपः, गहनध्यानं, आत्मसंस्कारः, सत्कर्म वा न कृतः;
किन्तु मम मनसः अन्तः अहं ईश्वरस्य नाम पूजितवान्। ||३||
अहं किमपि न जानामि, मम बुद्धिः अपर्याप्तः अस्ति।
प्रार्थयति नानक देव त्वमेव मम एकमात्रः सहारा। ||४||१८||६९||
आसा, पञ्चम मेहलः १.
हर, हर इति एतौ शब्दौ मम मालां निर्माति।
निरन्तरं जपन् माला पठन् च ईश्वरः मम विनम्रसेवकस्य प्रति दयालुः अभवत्। ||१||
सच्चे गुरुं प्रति मम प्रार्थनां समर्पयामि।
मयि दयायाः वर्षणं कुरु, मां च स्वस्य अभयारण्ये सुरक्षितं कुरु; कृपया माला हर माला देहि हर । ||१||विराम||
इमां भगवतः नाममालाम् हृदये यो निक्षिपति, ।
जन्ममरणवेदनाभ्यः मुक्तः भवति। ||२||
हृदि भगवन्तं चिन्तयन् हर हर इति मुखेन भगवतः नाम जपते विनयशीलः ।
कदापि न भ्रमति, अत्र वा इतः परं वा। ||३||
नानकः कथयति नामसंयुक्तः ।
याति परलोकं भगवन्नामस्य मालाया सह। ||४||१९||७०||
आसा, पञ्चम मेहलः १.
सर्वाणि वस्तूनि तस्य एव - त्वमपि तस्य एव अस्तु।
न कश्चित् कलङ्कः तादृशं विनयशीलं जीवे लसति। ||१||
भगवतः सेवकः सदा मुक्तः भवति।
यत्किमपि करोति, तत् तस्य भृत्यस्य प्रियं भवति; तस्य दासस्य जीवनपद्धतिः निर्मलतया शुद्धा अस्ति। ||१||विराम||
सर्वं परित्यागं कृत्वा भगवतः अभयारण्यं प्रविशति
- कथं माया तं लप्यते ? ||२||
नाम निधिं भगवतः नाम, मनसि कृत्वा।
सः स्वप्नेषु अपि चिन्ता न प्राप्नोति। ||३||
कथयति नानक, मया सिद्धगुरुः प्राप्तः।
मम संशयाः, आसक्तिः च सर्वथा विलुप्ताः अभवन् । ||४||२०||७१||
आसा, पञ्चम मेहलः १.
यदा मम ईश्वरः सर्वथा प्रसन्नः भवति तदा ।
तदा कथयतु, कथं दुःखं संशयं वा मम समीपं गन्तुं शक्नोति? ||१||
निरन्तरं भवतः महिमाम् शृण्वन् अहं जीवामि।
अहं निरर्थकः - त्राहि मां भगवन् ! ||१||विराम||
मम दुःखं समाप्तं मम चिन्ता विस्मृता।
सच्चिगुरुमन्त्रं जपन् मम फलं लब्धम् | ||२||
सः सत्यः, सत्यं च तस्य महिमा।
स्मरन् ध्याने स्मरन् तं हृदये संलग्नं धारयतु। ||३||
कथयति नानकः किं कर्म अवशिष्टम् अस्ति।
यस्य मनः भगवतः नाम्ना पूरितम्? ||४||२१||७२||
आसा, पञ्चम मेहलः १.
कामः क्रोधः अहङ्कारः च विनाशं जनयति ।
ध्यात्वा भगवतः विनयेन भृत्याः मोच्यन्ते। ||१||
सुप्ताः मर्त्याः माया मद्यमत्ताः |
भक्ताः जागृताः तिष्ठन्ति भगवतः ध्यानेन ओतप्रोताः। ||१||विराम||
भावासङ्गे संशये मर्त्याः असंख्यावतारं भ्रमन्ति ।
भक्ताः नित्यं स्थिराः तिष्ठन्ति, भगवतः चरणकमलं ध्यायन्ते। ||२||
गृहसम्पत्तौ बद्धाः मर्त्याः गभीरे कृष्णगर्ते नष्टाः भवन्ति।
सन्ताः मुक्ताः भवन्ति, भगवन्तं समीपस्थं ज्ञात्वा। ||३||
ईश्वरस्य अभयारण्यम् आदाय नानकः वदति।
लोके शान्तिं प्राप्नोति, परलोके मोक्षं च। ||४||२२||७३||