ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 1113
ਹਰਿ ਸਿਮਰਿ ਏਕੰਕਾਰੁ ਸਾਚਾ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਜਿੰਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥
हरि सिमरि एकंकारु साचा सभु जगतु जिंनि उपाइआ ॥एकस्य सार्वभौमिकस्य प्रजापतिस्य स्मरणेन ध्यायन्तु; सच्चिदानन्दः सम्पूर्णं ब्रह्माण्डं सृष्टवान्।
ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਅਗਨਿ ਬਾਧੇ ਗੁਰਿ ਖੇਲੁ ਜਗਤਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥
पउणु पाणी अगनि बाधे गुरि खेलु जगति दिखाइआ ॥गुरुः वायुजलं वह्निं च नियन्त्रयति; तेन जगतः नाटकस्य मञ्चनं कृतम् अस्ति ।
ਆਚਾਰਿ ਤੂ ਵੀਚਾਰਿ ਆਪੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੰਜਮ ਜਪ ਤਪੋ ॥
आचारि तू वीचारि आपे हरि नामु संजम जप तपो ॥स्वस्य आत्मनः चिन्तनं कुरुत, तथा च सद्वृत्तेः अभ्यासं कुरुत; आत्मसंयमं ध्यानं च भगवतः नाम जपस्व।
ਸਖਾ ਸੈਨੁ ਪਿਆਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਕਾ ਜਪੁ ਜਪੋ ॥੨॥
सखा सैनु पिआरु प्रीतमु नामु हरि का जपु जपो ॥२॥भगवतः नाम तव सहचरः मित्रं प्रियः प्रियः च; जपे, ध्याय च । ||२||
ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਥਿਰੁ ਰਹੁ ਚੋਟ ਨ ਖਾਵਹੀ ਰਾਮ ॥
ए मन मेरिआ तू थिरु रहु चोट न खावही राम ॥स्थिरं स्थिरं च मनसि ताडनं न सहेत ।
ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਹੀ ਰਾਮ ॥
ए मन मेरिआ गुण गावहि सहजि समावही राम ॥हे मम मनसि भगवतः गौरवं स्तुतिं गायन् तस्मिन् विलीयसे सहजतया सहजतया।
ਗੁਣ ਗਾਇ ਰਾਮ ਰਸਾਇ ਰਸੀਅਹਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਸਾਰਹੇ ॥
गुण गाइ राम रसाइ रसीअहि गुर गिआन अंजनु सारहे ॥भगवतः महिमा स्तुतिं गायन् सुखी भव। आध्यात्मप्रज्ञा लेपं नेत्रेषु प्रयोजयन्तु।
ਤ੍ਰੈ ਲੋਕ ਦੀਪਕੁ ਸਬਦਿ ਚਾਨਣੁ ਪੰਚ ਦੂਤ ਸੰਘਾਰਹੇ ॥
त्रै लोक दीपकु सबदि चानणु पंच दूत संघारहे ॥शाबादस्य वचनं दीपः यः त्रैलोक्यं प्रकाशयति; पञ्च राक्षसान् हन्ति।
ਭੈ ਕਾਟਿ ਨਿਰਭਉ ਤਰਹਿ ਦੁਤਰੁ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਕਾਰਜ ਸਾਰਏ ॥
भै काटि निरभउ तरहि दुतरु गुरि मिलिऐ कारज सारए ॥भयान् शान्तं कृत्वा निर्भयं भव, दुर्गमं जगत्सागरं लङ्घयिष्यसि। गुरुं मिलित्वा भवतः कार्याणि निराकृतानि भविष्यन्ति।
ਰੂਪੁ ਰੰਗੁ ਪਿਆਰੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਏ ॥੩॥
रूपु रंगु पिआरु हरि सिउ हरि आपि किरपा धारए ॥३॥भगवतः प्रेमस्नेहस्य आनन्दं सौन्दर्यं च भवन्तः प्राप्नुयुः; भगवान् एव त्वां प्रसादं वर्षयिष्यति। ||३||
ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਕਿਆ ਲੈ ਆਇਆ ਕਿਆ ਲੈ ਜਾਇਸੀ ਰਾਮ ॥
ए मन मेरिआ तू किआ लै आइआ किआ लै जाइसी राम ॥हे मम मनसि किमर्थं जगति आगतः । गमनसमये किं स्वेन सह नयिष्यसि ?
ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤਾ ਛੁਟਸੀ ਜਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਸੀ ਰਾਮ ॥
ए मन मेरिआ ता छुटसी जा भरमु चुकाइसी राम ॥मुक्तो भविष्यसि मनसि संशयनिवृत्ते ।
ਧਨੁ ਸੰਚਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਵਖਰੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਭਾਉ ਪਛਾਣਹੇ ॥
धनु संचि हरि हरि नाम वखरु गुर सबदि भाउ पछाणहे ॥अतः भगवन्नामस्य धनं राजधानी च सङ्गृह्य हर, हर; गुरुस्य शबादस्य वचनस्य माध्यमेन भवन्तः तस्य मूल्यं ज्ञास्यन्ति।
ਮੈਲੁ ਪਰਹਰਿ ਸਬਦਿ ਨਿਰਮਲੁ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਸਚੁ ਜਾਣਹੇ ॥
मैलु परहरि सबदि निरमलु महलु घरु सचु जाणहे ॥मलिनता हरिता भविष्यति, शब्दस्य निर्मलवचनेन; त्वं भगवतः सान्निध्यस्य भवनं ज्ञास्यसि, तव यथार्थं गृहम्।
ਪਤਿ ਨਾਮੁ ਪਾਵਹਿ ਘਰਿ ਸਿਧਾਵਹਿ ਝੋਲਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਰਸੋ ॥
पति नामु पावहि घरि सिधावहि झोलि अंम्रित पी रसो ॥नामद्वारा त्वं मानं प्राप्स्यसि, गृहं च आगमिष्यसि। अम्ब्रोसियल अमृते उत्सुकतापूर्वकं पिबन्तु।
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਬਦਿ ਰਸੁ ਪਾਈਐ ਵਡਭਾਗਿ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਜਸੋ ॥੪॥
हरि नामु धिआईऐ सबदि रसु पाईऐ वडभागि जपीऐ हरि जसो ॥४॥भगवतः नाम ध्याय शबदस्य उदात्ततत्त्वं प्राप्स्यसि; महता सौभाग्येन भगवतः स्तुतिं जपत | ||४||
ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਬਿਨੁ ਪਉੜੀਆ ਮੰਦਰਿ ਕਿਉ ਚੜੈ ਰਾਮ ॥
ए मन मेरिआ बिनु पउड़ीआ मंदरि किउ चड़ै राम ॥सीढिं विना मनसि कथं भगवतः मन्दिरम् आरोहिष्यसि ।
ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਬਿਨੁ ਬੇੜੀ ਪਾਰਿ ਨ ਅੰਬੜੈ ਰਾਮ ॥
ए मन मेरिआ बिनु बेड़ी पारि न अंबड़ै राम ॥नावं विना मनसि परतीरं न प्राप्स्यसि ।
ਪਾਰਿ ਸਾਜਨੁ ਅਪਾਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਗੁਰਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਲੰਘਾਵਏ ॥
पारि साजनु अपारु प्रीतमु गुरसबद सुरति लंघावए ॥तस्मिन् दूरतटे तव प्रियः अनन्तमित्रः अस्ति। गुरुस्य शब्दस्य विषये भवतः जागरूकता एव भवन्तं पारं वहति।
ਮਿਲਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਰਹਿ ਰਲੀਆ ਫਿਰਿ ਨ ਪਛੋਤਾਵਏ ॥
मिलि साधसंगति करहि रलीआ फिरि न पछोतावए ॥पवित्रसङ्घस्य साधसंगतस्य सहभागी भवतु, ततः भवन्तः आनन्दस्य आनन्दं लप्स्यन्ते; पश्चात् न पश्चात्तापं करिष्यसि न पश्चात्तापं करिष्यसि।
ਕਰਿ ਦਇਆ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲ ਸਾਚਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸੰਗਤਿ ਪਾਵਓ ॥
करि दइआ दानु दइआल साचा हरि नाम संगति पावओ ॥दयालु भव, हे दयालु सच्चे भगवन् देव: भगवतः नाम आशीर्वादं, सङ्गत् च पवित्रस्य सङ्गतिं ददातु।
ਨਾਨਕੁ ਪਇਅੰਪੈ ਸੁਣਹੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਵਓ ॥੫॥੬॥
नानकु पइअंपै सुणहु प्रीतम गुर सबदि मनु समझावओ ॥५॥६॥नानकः प्रार्थयति- शृणु मां प्रिये; गुरुस्य शबदस्य वचनस्य माध्यमेन मम मनः उपदिशतु। ||५||६||
ਤੁਖਾਰੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੪ ॥
तुखारी छंत महला ४ ॥तुखारी छन्त, चतुर्थ मेहल: १.
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
ਅੰਤਰਿ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਕਿਉ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਜੀਵੀਐ ਰਾਮ ॥
अंतरि पिरी पिआरु किउ पिर बिनु जीवीऐ राम ॥मम अन्तःकरणं मम प्रियं पतिं भगवतः प्रेमपूर्णम् अस्ति। तेन विना कथं जीविष्यामि ?
ਜਬ ਲਗੁ ਦਰਸੁ ਨ ਹੋਇ ਕਿਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੀਐ ਰਾਮ ॥
जब लगु दरसु न होइ किउ अंम्रितु पीवीऐ राम ॥यावत् मम तस्य दर्शनस्य धन्यदृष्टिः नास्ति, तावत् अहं कथं अम्ब्रोसीयमृते पिबामि।
ਕਿਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੀਐ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਵੀਐ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਨੁ ਨ ਜਾਏ ॥
किउ अंम्रितु पीवीऐ हरि बिनु जीवीऐ तिसु बिनु रहनु न जाए ॥अम्ब्रोसियामृते कथं पिबामि भगवन्तं विना। तेन विना अहं जीवितुं न शक्नोमि।
ਅਨਦਿਨੁ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਏ ॥
अनदिनु प्रिउ प्रिउ करे दिनु राती पिर बिनु पिआस न जाए ॥रात्रौ दिवा अहं "प्री-ओ! प्री-ओ! प्रियः! प्रियः!", अहरात्रौ इति क्रन्दयामि। पतिं विना मम भगवन्तं तृष्णा न शाम्यति ।
ਅਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਪਿਆਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਦ ਸਾਰਿਆ ॥
अपणी क्रिपा करहु हरि पिआरे हरि हरि नामु सद सारिआ ॥प्रसीदं प्रसादेन मे भगवन् हर हर हर नाम सदा वसिष्यामि ।
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਿਆ ਮੈ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ॥੧॥
गुर कै सबदि मिलिआ मै प्रीतमु हउ सतिगुर विटहु वारिआ ॥१॥गुरुस्य शबदस्य वचनस्य माध्यमेन अहं मम प्रियं मिलितवान्; अहं सच्चि गुरवे यज्ञोऽस्मि। ||१||
ਜਬ ਦੇਖਾਂ ਪਿਰੁ ਪਿਆਰਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਸਿ ਰਵਾ ਰਾਮ ॥
जब देखां पिरु पिआरा हरि गुण रसि रवा राम ॥प्रियं पतिं भगवन्तं दृष्ट्वा प्रेम्णा भगवतः गौरवं स्तुतिं जपामि।