ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 635
ਜਿਨ ਚਾਖਿਆ ਸੇਈ ਸਾਦੁ ਜਾਣਨਿ ਜਿਉ ਗੁੰਗੇ ਮਿਠਿਆਈ ॥
जिन चाखिआ सेई सादु जाणनि जिउ गुंगे मिठिआई ॥तस्य स्वादकाः एव तस्य मधुरं रसं जानन्ति, यथा मूकः, यः मिष्टान्नं खादति, केवलं स्मितं करोति।
ਅਕਥੈ ਕਾ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਭਾਈ ਚਾਲਉ ਸਦਾ ਰਜਾਈ ॥
अकथै का किआ कथीऐ भाई चालउ सदा रजाई ॥अनिर्वचनीयं कथं वर्णयामि दैवभ्रातरः। अहं तस्य इच्छां सदा अनुसरिष्यामि।
ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਤਿ ਹੋਵੈ ਨਿਗੁਰੇ ਮਤਿ ਨ ਕਾਈ ॥
गुरु दाता मेले ता मति होवै निगुरे मति न काई ॥यदि गुरुणा उदारदातृणा सह मिलति तर्हि सः अवगच्छति; येषां गुरुः नास्ति तेषां एतत् अवगन्तुं न शक्यते।
ਜਿਉ ਚਲਾਏ ਤਿਉ ਚਾਲਹ ਭਾਈ ਹੋਰ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਚਤੁਰਾਈ ॥੬॥
जिउ चलाए तिउ चालह भाई होर किआ को करे चतुराई ॥६॥यथा भगवता अस्मान् कर्म करोति तथा वयं वर्तयामः दैवभ्रातरः। अन्ये के चतुराः युक्तयः कोऽपि प्रयतितुं शक्नोति ? ||६||
ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ਇਕਿ ਭਗਤੀ ਰਾਤੇ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਅਪਾਰਾ ॥
इकि भरमि भुलाए इकि भगती राते तेरा खेलु अपारा ॥केचिद् संशयमोहिताः, केचन भक्तिपूजया ओतप्रोताः; तव नाटकम् अनन्तम् अनन्तम् च अस्ति।
ਜਿਤੁ ਤੁਧੁ ਲਾਏ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਤੂ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਵਣਹਾਰਾ ॥
जितु तुधु लाए तेहा फलु पाइआ तू हुकमि चलावणहारा ॥यथा यथा त्वं तान् नियोजयति तथा तथा ते स्वफलस्य फलं प्राप्नुवन्ति; त्वमेव तव आज्ञां निर्गच्छति ।
ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਜੇ ਕਿਛੁ ਹੋਵੈ ਅਪਣਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥
सेवा करी जे किछु होवै अपणा जीउ पिंडु तुमारा ॥अहं त्वां सेविष्यामि, यदि किमपि मम स्वकीयं स्यात्; मम आत्मा शरीरं च तव।
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥੭॥
सतिगुरि मिलिऐ किरपा कीनी अंम्रित नामु अधारा ॥७॥यः सच्चिगुरुना सह मिलति, तस्य प्रसादात्, सः अम्ब्रोसियलनामस्य समर्थनं गृह्णाति। ||७||
ਗਗਨੰਤਰਿ ਵਾਸਿਆ ਗੁਣ ਪਰਗਾਸਿਆ ਗੁਣ ਮਹਿ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨੰ ॥
गगनंतरि वासिआ गुण परगासिआ गुण महि गिआन धिआनं ॥सः स्वर्गक्षेत्रेषु निवसति, तस्य गुणाः च दीप्ताः प्रकाशन्ते; ध्यानं आध्यात्मिकं प्रज्ञा च गुणेषु लभ्यते।
ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਕਹੈ ਕਹਾਵੈ ਤਤੋ ਤਤੁ ਵਖਾਨੰ ॥
नामु मनि भावै कहै कहावै ततो ततु वखानं ॥नाम तस्य मनसि प्रियं भवति; सः तत् वदति, अन्येषां अपि वक्तुं प्रेरयति। सः प्रज्ञायाः अत्यावश्यकं सारं वदति।
ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਪੀਰਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨੰ ॥
सबदु गुर पीरा गहिर गंभीरा बिनु सबदै जगु बउरानं ॥शाबादस्य वचनं तस्य गुरुः आध्यात्मिकः गुरुः, गहनः अगाधः च; शाबादं विना जगत् उन्मत्तम् अस्ति।
ਪੂਰਾ ਬੈਰਾਗੀ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਗੀ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਮਾਨੰ ॥੮॥੧॥
पूरा बैरागी सहजि सुभागी सचु नानक मनु मानं ॥८॥१॥सम्यक् संन्यासी, स्वाभाविकतया आरामः, सत्येश्वरेण प्रसन्नचित्तस्य नानक। ||८||१||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਤਿਤੁਕੀ ॥
सोरठि महला १ तितुकी ॥सोरत्'ह, प्रथम मेहल, थि-थुकाय: १.
ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਬੰਧਨੀ ਭਾਈ ਕਰਮ ਧਰਮ ਬੰਧਕਾਰੀ ॥
आसा मनसा बंधनी भाई करम धरम बंधकारी ॥आशा इच्छा च जालौ दैवभ्रातरः | धार्मिकाः संस्काराः, अनुष्ठानानि च जालानि सन्ति।
ਪਾਪਿ ਪੁੰਨਿ ਜਗੁ ਜਾਇਆ ਭਾਈ ਬਿਨਸੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰੀ ॥
पापि पुंनि जगु जाइआ भाई बिनसै नामु विसारी ॥शुभाशुभकर्मणां कारणात् जगति जायते हे दैवभ्रातरः; नाम विस्मृत्य भगवतः नाम नष्टः भवति।
ਇਹ ਮਾਇਆ ਜਗਿ ਮੋਹਣੀ ਭਾਈ ਕਰਮ ਸਭੇ ਵੇਕਾਰੀ ॥੧॥
इह माइआ जगि मोहणी भाई करम सभे वेकारी ॥१॥एषा माया जगतः प्रलोभनकर्ता हे दैवभ्रातरः; तादृशानि सर्वाणि कर्माणि भ्रष्टानि सन्ति। ||१||
ਸੁਣਿ ਪੰਡਿਤ ਕਰਮਾ ਕਾਰੀ ॥
सुणि पंडित करमा कारी ॥शृणु हे संस्कारशील पंडित:
ਜਿਤੁ ਕਰਮਿ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਸੁ ਆਤਮ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥
जितु करमि सुखु ऊपजै भाई सु आतम ततु बीचारी ॥ रहाउ ॥सः धार्मिकः संस्कारः यः सुखं जनयति, हे दैवभ्रातरः, सः आत्मायाः सारस्य चिन्तनम् अस्ति। ||विरामः||
ਸਾਸਤੁ ਬੇਦੁ ਬਕੈ ਖੜੋ ਭਾਈ ਕਰਮ ਕਰਹੁ ਸੰਸਾਰੀ ॥
सासतु बेदु बकै खड़ो भाई करम करहु संसारी ॥भवन्तः स्थित्वा पठन्तु शास्त्रं वेदं च हे दैवभ्रातरः, किन्तु एतानि केवलं लौकिककर्माणि एव सन्ति।
ਪਾਖੰਡਿ ਮੈਲੁ ਨ ਚੂਕਈ ਭਾਈ ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਵਿਕਾਰੀ ॥
पाखंडि मैलु न चूकई भाई अंतरि मैलु विकारी ॥पाखण्डेन मलं प्रक्षालितुं न शक्यते, हे दैवभ्रातरः; भ्रष्टतायाः पापस्य च मलिनता भवतः अन्तः अस्ति।
ਇਨ ਬਿਧਿ ਡੂਬੀ ਮਾਕੁਰੀ ਭਾਈ ਊਂਡੀ ਸਿਰ ਕੈ ਭਾਰੀ ॥੨॥
इन बिधि डूबी माकुरी भाई ऊंडी सिर कै भारी ॥२॥इति स्वजाले शिरसा पतित्वा दैवभ्रातरः मकरकः नश्यति। ||२||
ਦੁਰਮਤਿ ਘਣੀ ਵਿਗੂਤੀ ਭਾਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ॥
दुरमति घणी विगूती भाई दूजै भाइ खुआई ॥एतावन्तः स्वस्य दुर्बुद्ध्या नश्यन्ति, हे दैवभ्रातरः; द्वन्द्वप्रेमयां ते विनष्टाः भवन्ति।
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ਬਿਨੁ ਨਾਮੈ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥
बिनु सतिगुर नामु न पाईऐ भाई बिनु नामै भरमु न जाई ॥सत्यगुरुं विना नाम न लभ्यते हे दैवभ्रातरः; नाम विना संशयः न प्रयाति।
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਭਾਈ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਈ ॥੩॥
सतिगुरु सेवे ता सुखु पाए भाई आवणु जाणु रहाई ॥३॥यदि सत्यगुरुं सेवते तर्हि शान्तिं प्राप्नोति हे दैवभ्रातरः; तस्य आगमनं गमनं च समाप्तं भवति। ||३||
ਸਾਚੁ ਸਹਜੁ ਗੁਰ ਤੇ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ॥
साचु सहजु गुर ते ऊपजै भाई मनु निरमलु साचि समाई ॥सच्चा आकाशशान्तिः गुरुतः आगच्छति हे दैवभ्रातरः; निर्मलं मनः सत्येश्वरे लीनः भवति।
ਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਬੂਝੈ ਭਾਈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮਗੁ ਨ ਪਾਈ ॥
गुरु सेवे सो बूझै भाई गुर बिनु मगु न पाई ॥गुरुं सेवते, अवगच्छति हे दैवभ्रातरः; गुरुं विना मार्गः न लभ्यते।
ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਕਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਭਾਈ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ॥੪॥
जिसु अंतरि लोभु कि करम कमावै भाई कूड़ु बोलि बिखु खाई ॥४॥किं कर्तुं कश्चित्, अन्तः लोभेन सह। हे दैवभ्रातरः अनृतं कथयित्वा विषं खादन्ति। ||४||
ਪੰਡਿਤ ਦਹੀ ਵਿਲੋਈਐ ਭਾਈ ਵਿਚਹੁ ਨਿਕਲੈ ਤਥੁ ॥
पंडित दही विलोईऐ भाई विचहु निकलै तथु ॥क्रीममथनेन पण्डित घृतं जायते।
ਜਲੁ ਮਥੀਐ ਜਲੁ ਦੇਖੀਐ ਭਾਈ ਇਹੁ ਜਗੁ ਏਹਾ ਵਥੁ ॥
जलु मथीऐ जलु देखीऐ भाई इहु जगु एहा वथु ॥जलं मथयित्वा केवलं जलं द्रक्ष्यथ हे दैवभ्रातरः; अयं जगत् एवम् अस्ति।
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਭਰਮਿ ਵਿਗੂਚੀਐ ਭਾਈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਦੇਉ ਅਲਖੁ ॥੫॥
गुर बिनु भरमि विगूचीऐ भाई घटि घटि देउ अलखु ॥५॥गुरुं विना संशयेन नष्टः भवति हे दैवभ्रातरः; अदृष्टः ईश्वरः एकैकं हृदये वर्तते। ||५||
ਇਹੁ ਜਗੁ ਤਾਗੋ ਸੂਤ ਕੋ ਭਾਈ ਦਹ ਦਿਸ ਬਾਧੋ ਮਾਇ ॥
इहु जगु तागो सूत को भाई दह दिस बाधो माइ ॥इदं जगत् कपाससूत्रमिव दैवभ्रातॄन्, या माया दशपक्षेषु बद्धम्।
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਗਾਠਿ ਨ ਛੂਟਈ ਭਾਈ ਥਾਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
बिनु गुर गाठि न छूटई भाई थाके करम कमाइ ॥गुरुं विना ग्रन्थिः विमोचयितुं न शक्यते हे दैवभ्रातरः; अहं धर्मकर्मणा एतावत् श्रान्तः अस्मि।
ਇਹੁ ਜਗੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਭਾਈ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੬॥
इहु जगु भरमि भुलाइआ भाई कहणा किछू न जाइ ॥६॥संशयेन मोहितः अयं संसारः हे दैवभ्रातरः; तस्य विषये कोऽपि किमपि वक्तुं न शक्नोति। ||६||
ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਭਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭਾਈ ਭੈ ਮਰਣਾ ਸਚੁ ਲੇਖੁ ॥
गुर मिलिऐ भउ मनि वसै भाई भै मरणा सचु लेखु ॥गुरुणा सह मिलित्वा ईश्वरस्य भयं मनसि स्थातुं आगच्छति; ईश्वरभयेन मृत्यवे स्वस्य यथार्थं भाग्यं भवति।
ਮਜਨੁ ਦਾਨੁ ਚੰਗਿਆਈਆ ਭਾਈ ਦਰਗਹ ਨਾਮੁ ਵਿਸੇਖੁ ॥
मजनु दानु चंगिआईआ भाई दरगह नामु विसेखु ॥भगवतः प्राङ्गणे संस्कारात्मकशुद्धिस्नानात्, दानात्, सुकृतेभ्यः च नाम दूरं श्रेष्ठं हे दैवभ्रातरः।