भगवतः नाम तस्य भक्तानां कान्तः; गुरमुखाः भगवन्तं प्राप्नुवन्ति।
भगवन्नामं विना ते जीवितुं अपि न शक्नुवन्ति, यथा जलं विना मत्स्याः।
भगवन्तं प्राप्य मम जीवनं फलप्रदं जातम्; हे नानक भगवता भगवान् मां पूर्णं कृतवान्। ||४||१||३||
बिलावल, चतुर्थ मेहल, सलोक : १.
भवतः एकमात्रं सच्चिदानन्दमित्रं भगवन्तं परमेश्वरं अन्वेष्यताम्। स ते मनसि निवसति, महता सौभाग्येन।
सच्चो गुरुः तं प्रकाशयिष्यति; हे नानक प्रीत्या भगवन्तं प्रति ध्यानं ददातु | ||१||
छन्त: १.
आत्मावधूः अहङ्कारविषं निर्मूलयित्वा स्वस्य भगवन्तं भगवन्तं रमयितुम्, भोक्तुं च आगता अस्ति।
गुरुशिक्षां अनुसृत्य सा स्वस्य आत्मनः अभिमानं निराकृतवती; सा प्रेम्णा स्वेश्वरेण सह अनुकूला अस्ति, हर, हर।
तस्याः अन्तः गभीरं हृदयकमलं प्रफुल्लितं, गुरुद्वारा तस्याः अन्तः आध्यात्मिकप्रज्ञा जागरिता।
सेवकः नानकः भगवान् ईश्वरं प्राप्तवान्, सिद्धेन, महता सौभाग्येन। ||१||
प्रभुः प्रभुः ईश्वरः तस्याः मनः प्रियः अस्ति; तस्याः अन्तः भगवतः नाम प्रतिध्वन्यते।
सिद्धगुरुद्वारा ईश्वरः प्राप्यते; सा प्रेम्णा भगवते केन्द्रीभूता अस्ति, हर, हर।
अज्ञानस्य तमः निवर्तते, दिव्यज्योतिः च प्रज्वलितः प्रकाशते।
नाम भगवतः नाम नानकस्य एकमात्रं समर्थनम्; सः भगवतः नामे विलीयते। ||२||
आत्मा वधूः प्रियेन भगवता ईश्वरेण प्रलोभ्यते, भोज्यते च, यदा भगवता ईश्वरः तस्याः प्रसन्नः भवति।
मम नेत्राणि तस्य प्रेम्णि आकृष्टानि सन्ति, यथा बिडालः मूषकस्य प्रति।
सिद्धगुरुः मां भगवता सह एकीकृतवान्; अहं भगवतः सूक्ष्मतत्त्वेन तृप्तः अस्मि।
सेवकः नानकः प्रफुल्लते नाम भगवतः नाम; सः भगवतः प्रेम्णा अनुकूलः भवति, हर, हर। ||३||
अहं मूर्खः मूर्खः च अस्मि, परन्तु भगवान् मां स्वस्य दयायाः वर्षणं कृतवान्, मां च स्वेन सह एकीकृतवान्।
धन्यः धन्यः परम अद्भुतः गुरुः अहङ्कारं जितवान् |
अतीव भाग्यवन्तः, धन्य दैवस्य ते, ये भगवन्तं हरं हरं हृदयेषु निक्षिपन्ति।
भृत्य नानक स्तुत्वा नाम यज्ञो भव | ||४||२||४||
बिलावल, पंचम मेहल, छन्त: १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
आनन्दस्य समयः आगतः; अहं मम भगवन्तं ईश्वरं गायामि।
अविनाशी भर्तारं मया श्रुतं सुखं मनः पूरयति ।
मम मनः तस्य प्रेम्णा वर्तते; कदा मम महत् सौभाग्यं ज्ञात्वा सम्यक् पतिना सह मिलिष्यामि?
यदि अहं जगतः स्वामीं मिलित्वा, स्वयमेव तस्मिन् लीनः भवितुम् अर्हति; कथयस्व मे सहचराः!
अहं दिवारात्रौ स्थित्वा मम ईश्वरस्य सेवां करोमि; कथं तं प्राप्नुयाम् ?
प्रार्थयति नानकं प्रसादं कुरु मां वस्त्रस्य पार्श्वभागे प्रभो। ||१||
आनन्दः आगतः! मया भगवतः मणिः क्रीतवान्।
अन्वेष्य साधकः सन्तैः सह भगवन्तं लब्धवान्।
मया प्रियसन्ताः मिलिताः, ते च मां स्वस्य दयालुतायाः आशीर्वादं दत्तवन्तः; अहं भगवतः अवाच्यवाक्यं चिन्तयामि।
चैतन्यकेन्द्रितः, एकबिन्दुयुक्तः मनः च मम भगवन्तं गुरुं च प्रेम्णा स्नेहेन च ध्यायामि।
तालुकौ संपीड्य ईश्वरं प्रार्थयामि यत् भगवतः स्तुतिलाभेन मां आशीर्वादं ददातु।
प्रार्थयति नानकः, अहं तव दासः अस्मि। मम ईश्वरः दुर्गमः अगाहः च अस्ति। ||२||