अहं पापिनी प्रज्ञावर्जितः निरर्थकः निराश्रयः नीचः |
अहं कपटः कठोरहृदयः नीचः भावसङ्गपङ्के उलझितः अस्मि ।
संशयस्य अहङ्कारस्य च मलिनतायां अटन् मृत्युं न चिन्तयितुं प्रयतन्ते ।
अविद्यायां स्त्रियाः भोगान् माया आनन्दान् च लप्यते ।
यौवनं व्यर्थं मम जरा समीपं गच्छति मृत्युः मम सहचरः मम दिवसान् गणयति ।
प्रार्थयति नानकं मम आशा त्वयि भगवन्; नीचं मां पवित्रस्य अभयारण्ये रक्षतु । ||२||
असंख्यावतारं भ्रमितवान्, एतेषु जीवनेषु घोरदुःखं प्राप्य।
मधुरसुखेषु सुवर्णेषु च संलग्नः अस्मि।
एतावता महता पापभारेन परिभ्रमन् अहम् आगतः, एतावता परदेशेषु भ्रमन्।
अधुना, अहं ईश्वरस्य रक्षणं गृहीतवान्, भगवतः नाम्ना च मया सर्वथा शान्तिः प्राप्ता।
ईश्वरः मम प्रियः मम रक्षकः अस्ति; न किमपि कृतं, न भविष्यति कदापि, मया एव।
शान्तिः शान्तिः आनन्दः च मया लब्धः नानक; त्वत्कृपया अहं जगत्-सागरं तरामि । ||३||
त्वया त्राता ये केवलं श्रद्धाभिलापं कुर्वन्ति स्म, तर्हि तव सत्यभक्तानां के संशयाः भवेयुः ।
सर्वथा शृणु स्तुतिं श्रोत्रेण शृणु ।
भगवतः बनिवचनं कर्णैः शृणुत, आध्यात्मिकप्रज्ञास्य स्तोत्राणि; एवं त्वं मनसि निधिं प्राप्स्यसि।
दैवस्य शिल्पकारस्य भगवतः ईश्वरस्य प्रेम्णा अनुकूलाः भगवतः गौरवपूर्णानि स्तुतिं गायन्तु।
पृथिवी कागदं वनं लेखनी वायुः लेखकः,
परन्तु तदपि, अनन्तस्य भगवतः अन्तः न लभ्यते। तस्य पादाम्बुजमभ्याम् नानक नीतः । ||४||५||८||
आसा, पञ्चम मेहलः १.
प्राइमल भगवान् सर्वभूतानां भगवान् ईश्वरः। अहं तस्य अभयारण्यं नीतवान्।
निर्भयं मम जीवनं सर्वचिन्ता अपहृतम् ।
मातरं पितरं पुत्रं मित्रं शुभकामनीं निकटबन्धुं च जानामि ।
गुरुणा मां तं आलिंगयितुं नेतवान्; सन्ताः तस्य शुद्धं स्तुतिं जपन्ति।
तस्य महिमा गुणाः अनन्ताः, तस्य माहात्म्यं च असीमम्। तस्य मूल्यं सर्वथा वर्णयितुं न शक्यते।
ईश्वरः एकः एव, अदृष्टः प्रभुः, गुरुः च अस्ति; तस्य रक्षणं मया नानक गृहीतम् । ||१||
जगत् अमृतकुण्डः, यदा भगवता अस्माकं सहायकः भवति।
यः भगवन्नामहारं धारयति - तस्य दुःखदिनानि समाप्ताः भवन्ति।
तस्य संशय-सक्ति-पाप-स्थितिः मेट्यते, गर्भे पुनर्जन्म-चक्रं च सर्वथा समाप्तं भवति ।
अग्निसागरः शीतलः भवति, यदा पवित्रस्य वस्त्रस्य पार्श्वभागं गृह्णाति।
जगतः स्वामी, जगतः पालकः, दयालुः सर्वशक्तिमान् प्रभुः - पवित्राः सन्तः भगवतः विजयं घोषयन्ति।
हे नानक नाम ध्यात्वा सिद्धे साधसंगते पवित्रसङ्गमे परमं पदं लब्धम्। ||२||
यत्र यत्र पश्यामि तत्रैकं भगवन्तं सर्वव्याप्तं पश्यामि ।
एकैकस्मिन् हृदये सः एव निवसति, परन्तु सः व्यक्तिः कियत् दुर्लभः यः एतत् अवगच्छति ।
भगवान् जलं, भूमिं, आकाशं च व्याप्तं व्याप्य च अस्ति; सः पिपीलिकायां गजस्य च समाहितः अस्ति।
आदौ मध्ये च अन्ते च सः अस्ति। गुरुप्रसादेन सः ज्ञायते।
ईश्वरः विश्वस्य विस्तारं सृष्टवान्, ईश्वरः जगतः क्रीडां निर्मितवान्। तस्य विनयसेवकाः तं विश्वेश्वरं गुणनिधिं वदन्ति ।
हृदयानाम् अन्वेषकं भगवतः गुरुं स्मरणेन ध्यायन्तु; सर्वव्याप्तः सर्वव्याप्तः स एव नानक । ||३||
अहोरात्रं नाम भगवतः नाम स्मरणेन शोभनशीलाः भवन्तु।