ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 631
ਅਪਨੇ ਗੁਰ ਊਪਰਿ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥
अपने गुर ऊपरि कुरबानु ॥अहं मम गुरुं यज्ञः अस्मि।
ਭਏ ਕਿਰਪਾਲ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤੇ ਜੀਅ ਹੋਏ ਮਿਹਰਵਾਨ ॥ ਰਹਾਉ ॥
भए किरपाल पूरन प्रभ दाते जीअ होए मिहरवान ॥ रहाउ ॥ईश्वरः, महान् दाता, सिद्धः, मयि दयालुः अभवत्, अधुना, सर्वे मयि दयालुः अस्ति। ||विरामः||
ਨਾਨਕ ਜਨ ਸਰਨਾਈ ॥
नानक जन सरनाई ॥सेवकः नानकः स्वस्य अभयारण्यं प्रविष्टः अस्ति।
ਜਿਨਿ ਪੂਰਨ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥
जिनि पूरन पैज रखाई ॥तेन स्वस्य गौरवं सम्यक् रक्षितम् अस्ति।
ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਮਿਟਾਈ ॥
सगले दूख मिटाई ॥सर्वं दुःखं निवृत्तम् अस्ति।
ਸੁਖੁ ਭੁੰਚਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥੨॥੨੮॥੯੨॥
सुखु भुंचहु मेरे भाई ॥२॥२८॥९२॥अतः शान्तिं भोजन्तु हे मम दैवभ्रातरः! ||२||२८||९२||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
सोरठि महला ५ ॥सोरत्'ह, पञ्चम मेहल: १.
ਸੁਨਹੁ ਬਿਨੰਤੀ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਤੇਰੇ ਧਾਰੇ ॥
सुनहु बिनंती ठाकुर मेरे जीअ जंत तेरे धारे ॥मम प्रार्थनां शृणु मम भगवन् गुरो च; सर्वाणि भूतानि प्राणिश्च त्वया निर्मिताः।
ਰਾਖੁ ਪੈਜ ਨਾਮ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰੇ ॥੧॥
राखु पैज नाम अपुने की करन करावनहारे ॥१॥त्वं नाम गौरवं रक्षसि हेतुहेतुः । ||१||
ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਖਸਮਾਨਾ ਕਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥
प्रभ जीउ खसमाना करि पिआरे ॥प्रिये देव प्रिये मां स्वकीयं कुरु ।
ਬੁਰੇ ਭਲੇ ਹਮ ਥਾਰੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
बुरे भले हम थारे ॥ रहाउ ॥शुभाशुभं वाऽहं तव । ||विरामः||
ਸੁਣੀ ਪੁਕਾਰ ਸਮਰਥ ਸੁਆਮੀ ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਸਵਾਰੇ ॥
सुणी पुकार समरथ सुआमी बंधन काटि सवारे ॥सर्वशक्तिमान् प्रभुः गुरुः च मम प्रार्थनां श्रुतवान्; बन्धनानि छित्त्वा, सः मां अलङ्कृतवान्।
ਪਹਿਰਿ ਸਿਰਪਾਉ ਸੇਵਕ ਜਨ ਮੇਲੇ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਗਟ ਪਹਾਰੇ ॥੨॥੨੯॥੯੩॥
पहिरि सिरपाउ सेवक जन मेले नानक प्रगट पहारे ॥२॥२९॥९३॥सः मां मानवस्त्रं धारयति स्म, स्वस्य सेवकं च स्वयमेव मिश्रितवान्; नानकः सम्पूर्णे जगति वैभवेन प्रकाशितः अस्ति। ||२||२९||९३||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
सोरठि महला ५ ॥सोरत्'ह, पञ्चम मेहल: १.
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਵਸਿ ਕਰਿ ਦੀਨੇ ਸੇਵਕ ਸਭਿ ਦਰਬਾਰੇ ॥
जीअ जंत सभि वसि करि दीने सेवक सभि दरबारे ॥सर्वे भूताः प्राणिनः च सर्वे भगवन्तं सेवमानानां वशीभूताः।
ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕੀਓ ਪ੍ਰਭ ਅਪੁਨੇ ਭਵ ਨਿਧਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥੧॥
अंगीकारु कीओ प्रभ अपुने भव निधि पारि उतारे ॥१॥तेषां ईश्वरः तान् स्वस्य कृत्वा, भयानकं जगत्-समुद्रं पारं नीतवान्। ||१||
ਸੰਤਨ ਕੇ ਕਾਰਜ ਸਗਲ ਸਵਾਰੇ ॥
संतन के कारज सगल सवारे ॥सः स्वसन्तानाम् सर्वान् कार्यान् समाधायति।
ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਪੂਰਨ ਖਸਮ ਹਮਾਰੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
दीन दइआल क्रिपाल क्रिपा निधि पूरन खसम हमारे ॥ रहाउ ॥दयालुः दयालुः दयालुः दयाब्धिः मम सिद्धेश्वरः गुरुः च। ||विरामः||
ਆਉ ਬੈਠੁ ਆਦਰੁ ਸਭ ਥਾਈ ਊਨ ਨ ਕਤਹੂੰ ਬਾਤਾ ॥
आउ बैठु आदरु सभ थाई ऊन न कतहूं बाता ॥अहं आगत्य उपविष्टः भवितुम् प्रार्थितः अस्मि, सर्वत्र गच्छामि, मम किमपि अभावः नास्ति।
ਭਗਤਿ ਸਿਰਪਾਉ ਦੀਓ ਜਨ ਅਪੁਨੇ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਜਾਤਾ ॥੨॥੩੦॥੯੪॥
भगति सिरपाउ दीओ जन अपुने प्रतापु नानक प्रभ जाता ॥२॥३०॥९४॥भगवान् स्वस्य विनयशीलं भक्तं सम्मानवस्त्रैः आशीर्वादं ददाति; हे नानक ईश्वरस्य महिमा प्रकटिता भवति। ||२||३०||९४||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥
सोरठि महला ९ ॥सोरत्'ह, नवम मेहल: १.
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
ਰੇ ਮਨ ਰਾਮ ਸਿਉ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥
रे मन राम सिउ करि प्रीति ॥हे मनसि भगवन्तं प्रेम करोतु।
ਸ੍ਰਵਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਨੁ ਸੁਨਉ ਅਰੁ ਗਾਉ ਰਸਨਾ ਗੀਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
स्रवन गोबिंद गुनु सुनउ अरु गाउ रसना गीति ॥१॥ रहाउ ॥श्रृणुभिः विश्वेश्वरस्य महिमा स्तुतिं शृणु जिह्वाया तस्य गीतं गायतु। ||१||विराम||
ਕਰਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸਿਮਰੁ ਮਾਧੋ ਹੋਹਿ ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ॥
करि साधसंगति सिमरु माधो होहि पतित पुनीत ॥पवित्रस्य सङ्घस्य साधसंगतस्य सहभागी भूत्वा भगवतः स्मरणार्थं ध्यानं कुर्वन्तु; भवद्विधः पापी अपि शुद्धः भविष्यति।
ਕਾਲੁ ਬਿਆਲੁ ਜਿਉ ਪਰਿਓ ਡੋਲੈ ਮੁਖੁ ਪਸਾਰੇ ਮੀਤ ॥੧॥
कालु बिआलु जिउ परिओ डोलै मुखु पसारे मीत ॥१॥मृत्युः भ्रमति, विस्तृतवक्त्रः सखे। ||१||
ਆਜੁ ਕਾਲਿ ਫੁਨਿ ਤੋਹਿ ਗ੍ਰਸਿ ਹੈ ਸਮਝਿ ਰਾਖਉ ਚੀਤਿ ॥
आजु कालि फुनि तोहि ग्रसि है समझि राखउ चीति ॥अद्य वा श्वः वा अन्ते भवन्तं गृह्णीयात्; एतत् भवतः चैतन्ये अवगच्छतु।
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਰਾਮੁ ਭਜਿ ਲੈ ਜਾਤੁ ਅਉਸਰੁ ਬੀਤ ॥੨॥੧॥
कहै नानकु रामु भजि लै जातु अउसरु बीत ॥२॥१॥कथयति नानकः, ध्यात्वा, भगवन्तं स्पन्दनं कुरु; अयं अवसरः स्खलितः अस्ति! ||२||१||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥
सोरठि महला ९ ॥सोरत्'ह, नवम मेहल: १.
ਮਨ ਕੀ ਮਨ ਹੀ ਮਾਹਿ ਰਹੀ ॥
मन की मन ही माहि रही ॥मनः मनसि एव तिष्ठति।
ਨਾ ਹਰਿ ਭਜੇ ਨ ਤੀਰਥ ਸੇਵੇ ਚੋਟੀ ਕਾਲਿ ਗਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ना हरि भजे न तीरथ सेवे चोटी कालि गही ॥१॥ रहाउ ॥न ध्यायति भगवन्तं न च तीर्थेषु सेवां करोति, अतः मृत्युः केशान् गृह्णाति। ||१||विराम||
ਦਾਰਾ ਮੀਤ ਪੂਤ ਰਥ ਸੰਪਤਿ ਧਨ ਪੂਰਨ ਸਭ ਮਹੀ ॥
दारा मीत पूत रथ संपति धन पूरन सभ मही ॥भार्या, मित्राणि, बालकाः, गाडयः, सम्पत्तिः, समग्रं धनं, समग्रं जगत्
ਅਵਰ ਸਗਲ ਮਿਥਿਆ ਏ ਜਾਨਉ ਭਜਨੁ ਰਾਮੁ ਕੋ ਸਹੀ ॥੧॥
अवर सगल मिथिआ ए जानउ भजनु रामु को सही ॥१॥- एतानि सर्वाणि मिथ्यानि इति ज्ञातव्यम्। भगवतः ध्यानमेव सत्यम्। ||१||
ਫਿਰਤ ਫਿਰਤ ਬਹੁਤੇ ਜੁਗ ਹਾਰਿਓ ਮਾਨਸ ਦੇਹ ਲਹੀ ॥
फिरत फिरत बहुते जुग हारिओ मानस देह लही ॥परिभ्रमन् एतावता युगान् परिभ्रमन् सः श्रान्तः अभवत्, अन्ते च एतत् मानवशरीरं प्राप्तवान् ।
ਨਾਨਕ ਕਹਤ ਮਿਲਨ ਕੀ ਬਰੀਆ ਸਿਮਰਤ ਕਹਾ ਨਹੀ ॥੨॥੨॥
नानक कहत मिलन की बरीआ सिमरत कहा नही ॥२॥२॥नानकः वदति, एषः भगवता मिलनस्य अवसरः अस्ति; किमर्थं ध्याने तं न स्मरसि? ||२||२||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥
सोरठि महला ९ ॥सोरत्'ह, नवम मेहल: १.
ਮਨ ਰੇ ਕਉਨੁ ਕੁਮਤਿ ਤੈ ਲੀਨੀ ॥
मन रे कउनु कुमति तै लीनी ॥हे मनसि का दुरात्मना विकसिता ।
ਪਰ ਦਾਰਾ ਨਿੰਦਿਆ ਰਸ ਰਚਿਓ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਨਹਿ ਕੀਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
पर दारा निंदिआ रस रचिओ राम भगति नहि कीनी ॥१॥ रहाउ ॥परपत्नीसुखेषु मग्नोऽसि, निन्दां च; त्वया भगवन्तं सर्वथा न पूजितम्। ||१||विराम||
ਮੁਕਤਿ ਪੰਥੁ ਜਾਨਿਓ ਤੈ ਨਾਹਨਿ ਧਨ ਜੋਰਨ ਕਉ ਧਾਇਆ ॥
मुकति पंथु जानिओ तै नाहनि धन जोरन कउ धाइआ ॥मोक्षमार्गं न जानासि, किन्तु धनं अनुधावन् परितः धावसि ।