यः जगतः स्वरूपं कृतवान् सः तान् आगमनं गमनञ्च कारणं करोति।
केचन सच्चिदानन्दगुरुं मिलन्ति - भगवान् तान् स्वसन्निधौ भवने आमन्त्रयति; अन्ये संशयमोहिताः परिभ्रमन्ति।
त्वमेव तव सीमां जानासि; त्वं सर्वेषु समाहितः।
नानकः सत्यं वदति- शृणुत सन्ताः - भगवता समहस्तं न्यायं वितरति। ||१||
आगच्छन्तु मया सह सम्मिलिताः हे मम सुन्दराः प्रियाः; भगवतः नाम पूजयामः, हर, हर।
सिद्धसत्यगुरुं सेवयाम हे प्रिये, मृत्युमार्गं विमृशामः।
द्रोहमार्गं विमृश्य गुरमुखाः भगवतः प्राङ्गणे गौरवं प्राप्नुमः।
येषां तादृशं पूर्वनिर्धारितं दैवं भवति, तेषां प्रेम्णा भगवते रात्रौ दिवा चैतन्यं केन्द्रीक्रियन्ते।
पवित्रसङ्घस्य साधसंगते सम्मिलितः सति आत्मदम्भः, अहङ्कारः, भावनात्मकः आसक्तिः च निर्मूलितः भवति ।
वदति सेवकः नानकः भगवतः नाम चिन्तयन् हरः हरः मुक्तः भवति। ||२||
हस्तं संयोजयामः हे सन्ताः; समागच्छाम प्रियप्रियाः, अक्षरं भजामः सर्वशक्तिमान्।
असंख्यातैः आराधनरूपैः तं अन्विषम्, हे मम प्रियाः; अधुना, अहं मम सम्पूर्णं मनः शरीरं च भगवते समर्पयामि।
मनः, शरीरं, सर्वं धनं च ईश्वरस्य एव; अतः कश्चित् तस्मै पूजायां किं अर्पयितुं शक्नोति?
स एव ईश्वरस्य अङ्के विलीयते, यस्य प्रति दयालुः प्रभुः प्रभुः दयालुः भवति।
यस्य ललाटे एतादृशं पूर्वनिर्धारितं दैवं लिखितं भवति, सः गुरुप्रेम वहितुं आगच्छति।
वदति सेवकः नानकः पवित्रसङ्गायां साधसंगते सम्मिलितः सन् भगवतः नाम हर, हर पूजयामः। ||३||
अहं दशदिशं अन्वेषमाणः परिभ्रमन् प्रियाः प्रियाः, किन्तु स्वसत्त्वस्य गृहे भगवन्तं अन्वेष्टुं आगतः।
प्रिय भगवता शरीरं भगवतः मन्दिरं कृत्वा प्रियाः प्रियाः; तत्र भगवान् निवसति एव।
स्वयं प्रभुः स्वामी च सर्वत्र व्याप्तः अस्ति; गुरुद्वारा सः प्रकाशितः भवति।
अन्धकारः निष्कासितः भवति, वेदनाः च दूरीकृताः भवन्ति, यदा भगवतः अम्ब्रोसियल-अमृतस्य उदात्तं सारं अधः स्रवति।
यत्र यत्र पश्यामि तत्र प्रभुः गुरुः च अस्ति। परमेश्वरः सर्वत्र वर्तते।
वदति सेवकः नानकः सत्यगुरुं मिलित्वा भगवन्तं मया लब्धं, स्वसत्त्वस्य गृहे अन्तः। ||४||१||
राग बिहाग्रा, पंचम मेहल: १.
सः मम प्रियः अस्ति; सः मम मनः मोहयति; सः मम हृदयस्य अलङ्कारः प्राणश्वासस्य आश्रयः अस्ति।
प्रियस्य महिमा, दयालुस्य जगतः प्रभुः सुन्दरः अस्ति; अनन्तोऽनन्तोऽसौ ।
हे करुणामय जगत्पालक प्रिये जगदीश्वर, तव विनयशीलात्मवधूना सह सम्मिलितः भवतु ।
तव दर्शनस्य भगवन्तं दर्शनं मम नेत्राणि स्पृहन्ति; रात्रौ गच्छति, किन्तु अहं निद्रां कर्तुं न शक्नोमि।
मया आध्यात्मिकप्रज्ञायाः चिकित्सालेपनं मम नेत्रेषु प्रयुक्तम्; नाम भगवतः नाम मम भोजनम् अस्ति। एतानि सर्वाणि मम अलङ्काराः।
प्रार्थयति नानकः, साधुं ध्यायामः, यत् सः अस्मान् अस्माकं पतिना भगवता सह एकीकरोतु। ||१||
अहं सहस्राणि भर्त्सनाः सहन्ते, तथापि, मम प्रभुः मया सह न मिलितवान्।
अहं भगवता सह मिलितुं प्रयत्नः करोमि, परन्तु मम कोऽपि प्रयासः कार्यं न करोति ।
अस्थिरं मम चैतन्यम्, अस्थिरं च मे धनम्; मम भगवन्तं विना अहं सान्त्वयितुं न शक्नोमि।