शतवारं कामयेदपि न लभते भगवत्प्रेमम्। ||३||
परन्तु यदि भगवता तं कृपादृष्ट्या आशीर्वादं ददाति तर्हि सः सच्चिदानन्दगुरुं मिलति।
नानकः भगवतः प्रेमस्य सूक्ष्मतत्त्वे लीनः भवति। ||४||२||६||
सूही, चतुर्थ मेहलः : १.
जिह्वा मम सूक्ष्मतत्त्वेन तुष्टा तिष्ठति ।
गुरमुखः तत् पिबति, आकाशशान्तिं च विलीयते। ||१||
यदि त्वं भगवतः सूक्ष्मतत्त्वं आस्वादयसि, हे विनयशीलाः दैवभ्रातरः।
तर्हि अन्यैः रसैः कथं प्रलोभ्यते? ||१||विराम||
गुरुनिर्देशानुसारं इदं सूक्ष्मतत्त्वं हृदये निहितं स्थापयतु।
ये भगवतः सूक्ष्मतत्त्वेन ओतप्रोताः, ते आकाशानन्दमग्नाः भवन्ति। ||२||
स्वेच्छा मनमुखः भगवतः सूक्ष्मतत्त्वस्य स्वादनं अपि कर्तुं न शक्नोति।
अहंकारेण अभिनयं करोति, घोरं दण्डं च प्राप्नोति। ||३||
यदि तु भगवतः दयायाः धन्यः भवति तर्हि भगवतः सूक्ष्मतत्त्वं लभते।
अस्मिन् सूक्ष्मतत्त्वे लीना नानक भगवतः महिमा स्तुतिं गायतु। ||४||३||७||
सूही, चतुर्थ मेहल, षष्ठ गृह : १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
यदा कश्चन नीचसामाजिकवर्गस्य भगवतः नाम जपति तदा सः परमगौरवस्य अवस्थां प्राप्नोति ।
गत्वा दासीपुत्रं बीदरं पृच्छतु; कृष्ण एव स्वगृहे एव स्थितवान्। ||१||
हे विनयशीलाः दैवभ्रातरः भगवतः अवाच्यवाक्यं शृणुत; सर्वान् चिन्ता, वेदना, क्षुधा च दूरीकरोति। ||१||विराम||
रविदासः चर्मकर्मी भगवतः स्तुतिं कृत्वा एकैकं क्षणं तस्य स्तुतिकीर्तनं गायति स्म।
यद्यपि सः नीचसामाजिकपदवी आसीत् तथापि सः उन्नतः, उन्नतः च आसीत्, चतुर्णां जातिजनाः आगत्य तस्य पादयोः प्रणामं कुर्वन्ति स्म । ||२||
नाम दवः भगवन्तं प्रेम्णा; जनाः तं वस्त्ररञ्जकः इति आह्वयन्ति स्म।
भगवान् उच्चवर्गीयख'शात्रियब्राह्मणयोः पृष्ठं कृत्वा नाम दयवं मुखं दर्शितवान्। ||३||
भगवतः भक्तानां भृत्यानां च अष्टषष्टिः पवित्रयात्रातीर्थेषु ललाटेषु तिलकं अनुष्ठानचिह्नं प्रयुक्तं भवति
सेवकः नानकः तेषां पादौ रात्रौ दिवा स्पृशेत्, यदि भगवान् राजा स्वप्रसादं प्रयच्छति। ||४||१||८||
सूही, चतुर्थ मेहलः : १.
ते एव भगवन्तं गभीरं पूजयन्ति, पूजयन्ति च, यः कालादौ एव तादृशेन पूर्वनिर्धारितेन दैवेन धन्यः अस्ति।
तान् अवनयितुं कोऽपि किं कर्तुं शक्नोति ? मम प्रजापतिः प्रभुः तेषां पक्षे अस्ति। ||१||
अतः भगवन्तं हरं हरं मनसि ध्याय | भगवन्तं ध्याय मनसि; पुनर्जन्मस्य सर्वदुःखानां स एव निवारकः। ||१||विराम||
आदौ एव भगवता स्वभक्तानाम् अम्ब्रोसियल अमृतेन भक्तिनिधिना आशीर्वादः दत्तः ।
यः कश्चित् तेषां स्पर्धां कर्तुं प्रयतते सः मूर्खः एव; तस्य मुखं कृष्णं भविष्यति इह परतः। ||२||
ते एव भक्ताः, ते एव निःस्वार्थाः सेवकाः, भगवतः नामप्रेमिणः।
निःस्वार्थसेवया भगवन्तं विन्दन्ति, भस्म निन्दकानां शिरसि पतति। ||३||
स एव एतत् जानाति, यः स्वस्य आत्मनः गृहे अन्तः अनुभवति। गुरु नानकं जगद्गुरुं पृच्छन्तु, चिन्तयन्तु च।
गुरुनां चतुर्णां पुस्तिकानां कालस्य आरम्भात् युगपर्यन्तं च पृष्ठदंशं कृत्वा अवनतिं कृत्वा कदापि कोऽपि भगवन्तं न लब्धवान्। केवलं प्रेम्णा भगवतः सेवां कृत्वा, मुक्तः भवति। ||४||२||९||
सूही, चतुर्थ मेहलः : १.
यत्र यत्र भगवतः आराधनेन पूज्यते तत्र भगवतः मित्रं सहायकं च भवति ।