महाद्वीपाः द्वीपाः च लोकाः सर्वे स्मरणेन ध्यायन्ति।
पातालगोलाश्च तं सत्येश्वरं स्मरणेन ध्यायन्ति।
सृष्टिवाक्स्रोताः स्मरणे ध्यायन्ति; सर्वे भगवतः विनयशीलाः सेवकाः स्मरणार्थं ध्यायन्ति। ||२||
ब्रह्मा विष्णुश्च शिवश्च स्मृतौ ध्यायन्ति।
त्रिशतं त्रिंशत् कोटिः देवाः स्मरणं ध्यायन्ति।
टिटनाः राक्षसाः च सर्वे स्मरणार्थं ध्यायन्ति; तव स्तुतयः अगणनीयाः - न गणयितुं शक्यन्ते। ||३||
सर्वे पशवः पक्षिणः राक्षसाः च स्मरणं ध्यायन्ति।
वनाः पर्वताश्च सन्यासीः स्मरणं ध्यायन्ति।
सर्वे लताः शाखाः च स्मरणेन ध्यायन्ति; सर्वमनसः व्याप्तः प्रभो गुरुः । ||४||
सर्वे भूताः सूक्ष्माः स्थूलाः च स्मृतौ ध्यायन्ति।
सिद्धाः साधकाः च भगवतः मन्त्रं स्मरणं कुर्वन्ति।
दृश्या अदृश्यौ मम ईश्वरस्य स्मरणेन ध्यायन्ति; ईश्वरः सर्वेषां लोकानां स्वामी अस्ति। ||५||
त्वां स्मरणं ध्यायन्ति स्त्रीपुरुषाः चतुर्षु चरणेषु ।
सर्वे सामाजिकवर्गाः सर्वजातीयाः प्राणाः त्वां स्मरणं ध्यायन्ति ।
सर्वे सदाचारिणः, चतुराः, पण्डिताः जनाः स्मरणेन ध्यायन्ति; रात्रौ दिवा च स्मरणे ध्यायन्ते। ||६||
घण्टाः, निमेषाः, सेकण्डाः च स्मरणार्थं ध्यायन्ति।
मृत्युश्च जीवनं च शुद्धिविचाराः स्मृतौ ध्यायन्ते।
शास्त्राः स्वभाग्यचिह्नैः, संयोगैः च स्मरणेन ध्यायन्ति; अदृश्यं न दृश्यते क्षणमपि । ||७||
प्रभुः स्वामी च कर्ता, कारणानां कारणम्।
सः अन्तःज्ञः सर्वहृदयानां अन्वेषकः अस्ति।
सः व्यक्तिः यस्य त्वं प्रसादेन आशीर्वादं ददासि, भक्तिसेवायाः सह सम्बद्धः च, सः एतत् अमूल्यं मानवजीवनं जिगीषति । ||८||
यस्य मनसः अन्तः ईश्वरः निवसति सः ।
सम्यक् कर्म अस्ति, गुरुजपं च जपति।
यः सर्वेषु गभीरं व्याप्तं ईश्वरं साक्षात्करोति, सः पुनः पुनर्जन्मनि रोदनं न भ्रमति। ||९||
दुःखशोकसंशयस्तस्मात् पलायन्ते ।
यस्य मनसि गुरुशब्दवाचः तिष्ठति।
सहजं शान्तिः, शान्तिः, आनन्दः च नामस्य उदात्ततत्त्वात् आगच्छन्ति; गुरुबनी इत्यस्य अप्रहृतः ध्वनिप्रवाहः सहजतया स्पन्दते, प्रतिध्वनितुं च गच्छति। ||१०||
स एव धनवान्, यः ईश्वरं ध्यायति।
सः एव माननीयः अस्ति, यः पवित्रस्य सङ्घस्य साध-संगते सम्मिलितः भवति।
यस्य मनसि परमेश्वरः वसति स सिद्धकर्मयुक्तः प्रसिद्धः भवति । ||११||
जलं भूमिं च आकाशं च व्याप्तं प्रभुः स्वामी च।
न चान्यस्तथा उच्यते।
गुरु-आध्यात्मिक-प्रज्ञा-लेपनेन सर्वान् संशयान् निर्मूलितम्; एकेश्वरं विहाय अन्यं न पश्यामि सर्वथा। ||१२||
भगवतः न्यायालयः उच्चतमः अस्ति।
तस्य सीमा व्याप्तिः च वर्णयितुं न शक्यते ।
प्रभुः गुरुः च गहनतया गहनः, अगाधः, अतुलनीयः च अस्ति; कथं सः परिमितः स्यात् ? ||१३||
त्वं प्रजापतिः असि; सर्वं त्वया एव निर्मितम्।
त्वया विना अन्यः सर्वथा नास्ति ।
त्वमेव देव आदौ मध्ये च अन्ते च। त्वं समग्रविस्तारस्य मूलं असि। ||१४||
मृत्युदूतस्तस्यापि न उपसृत्य गच्छति
यः पवित्रसङ्गे साधसंगते भगवतः स्तुतिकीर्तनं गायति।
सर्वे कामाः सिद्धाः भवन्ति, यः कर्णेन ईश्वरस्य स्तुतिं शृणोति। ||१५||
त्वं सर्वेषां, सर्वे च त्वदीय,
हे मम सत्यं गहनं गहनं च भगवन् गुरो च।