सन्तानाम् मार्गः धर्मजीवनस्य सीढी, महता सौभाग्येन एव प्राप्यते।
कोटि-कोटि-अवतारानाम् पापानि प्रक्षाल्यन्ते, भगवतः पादयोः भवतः चैतन्यं केन्द्रीकृत्य। ||२||
अतः सदा स्वेश्वरस्य स्तुतिं गायन्तु; तस्य सर्वशक्तिमान् सिद्धा अस्ति।
सर्वे भूताः प्राणिनः च शुद्धाः भवन्ति, सत्यगुरुस्य सत्यं शिक्षां शृण्वन्ति। ||३||
सत्यगुरुना मम अन्तः भगवतः नाम नाम रोपितः; विघ्नानां निराकरणं सर्ववेदनानाशकम्।
मम सर्वाणि पापानि मेटितानि, अहं च शुद्धः अभवम्; सेवकः नानकः शान्तिगृहं प्रत्यागतः अस्ति। ||४||३||५३||
सोरत्'ह, पञ्चम मेहल: १.
प्रभो गुरु त्वं उत्कृष्टाब्धिः ।
मम गृहं मम सर्वं सम्पत्तिं च तव।
गुरुः जगतः प्रभुः मम त्राता अस्ति।
सर्वे भूतानि मे दयालुः करुणानि च अभवन् । ||१||
गुरुचरणं ध्यात्वा अहं आनन्दे अस्मि।
भयं सर्वथा नास्ति, ईश्वरस्य अभयारण्ये। ||विरामः||
त्वं दासानां हृदयेषु निवससि भगवन् ।
ईश्वरः शाश्वतं आधारं स्थापितवान्।
त्वं मम बलं, धनं, आश्रयं च।
त्वं मम सर्वशक्तिमान् प्रभुः स्वामी च असि। ||२||
यस्तु साध संगतं पवित्रसङ्घं लभते ।
स्वयं ईश्वरेण उद्धारितः भवति।
प्रसादेन तेन मे नाम उदात्ततत्त्वेन आशीर्वादः दत्तः।
सर्वं आनन्दं सुखं च तदा मम समीपम् आगतं। ||३||
ईश्वरः मम सहायकः मम परममित्रः च अभवत्;
सर्वे उत्थाय मम पादयोः प्रणमन्ति।
प्रत्येकं निःश्वासेन ईश्वरं ध्यायन्तु;
नानक भगवते हर्षगीतानि गाय | ||४||४||५४||
सोरत्'ह, पञ्चम मेहल: १.
आकाशशान्तिः आनन्दः च आगतः, .
मम मनसि एतावत् प्रियं ईश्वरं मिलित्वा।
सिद्धगुरुः मां दयायाः वर्षणं कृतवान्,
अहं च मोक्षं प्राप्तवान्। ||१||
मम मनः प्रेम्णा भगवतः भक्तिपूजने लीनः अस्ति,
आकाशध्वनिप्रवाहस्य च अप्रहृतः रागः मम अन्तः नित्यं प्रतिध्वन्यते। ||विरामः||
भगवतः पादौ मम सर्वशक्तिमान् आश्रयः आश्रयः च;
मम अन्यजनानाम् आश्रयः सर्वथा समाप्तः अस्ति।
मया जगतः जीवनं महान् दाता लब्धः;
आनन्देन आनन्देन भगवतः महिमा स्तुतिं गायामि। ||२||
ईश्वरः मृत्युपाशं छिनत्ति।
मम मनसः इच्छाः पूर्णाः अभवन्;
यत्र यत्र पश्यामि तत्रैव सः अस्ति।
भगवन्तं विना अन्यः सर्वथा नास्ति। ||३||
ईश्वरः स्वस्य दयायाः कृते मां रक्षितवान्, रक्षितवान् च।
असंख्यावताराणाम् सर्वदुःखैर्मुक्तोऽस्मि |
अभयेश्वरस्य नाम नाम मया ध्यायितम्;
हे नानक, मया शाश्वतं शान्तिः प्राप्ता। ||४||५||५५||
सोरत्'ह, पञ्चम मेहल: १.
प्रजापतिना मम गृहे सर्वथा शान्तिः आनयत्;
ज्वरः मम कुटुम्बं त्यक्तवान्।
सिद्धगुरुः अस्मान् तारितवान्।
अहं सत्येश्वरस्य अभयारण्यम् अन्विषम्। ||१||
स्वयं परमेश्वरः मम रक्षकः अभवत्।
शान्तिः, सहजः शान्तिः, शान्तिः च क्षणमात्रेण प्रवहति स्म, मम मनः च सदा सान्त्वितम् अभवत् । ||विरामः||
भगवान् हरः हरः स्वनामस्य औषधं दत्तवान् ।
येन सर्वे रोगाः चिकित्सिताः।
सः मयि स्वस्य कृपां प्रसारितवान्, .
एतानि सर्वाणि कार्याणि च समाधाय। ||२||
ईश्वरः स्वस्य प्रेम्णः स्वभावस्य पुष्टिं कृतवान्;
सः मम पुण्यदोषं वा न गृहीतवान्।
गुरुस्य शबदस्य वचनं प्रकटं जातम्,