ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 43
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
सिरीरागु महला ५ ॥सिरी राग, पञ्चम मेहल : १.
ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਪਪੋਲੀਐ ਵਿਣੁ ਬੁਝੇ ਮੁਗਧ ਅਜਾਣਿ ॥
भलके उठि पपोलीऐ विणु बुझे मुगध अजाणि ॥प्रतिदिनं उत्थाय त्वं स्वशरीरं पोषयसि, परन्तु त्वं मूर्खः, अज्ञानी, अबोधः च असि ।
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਇਓ ਛੁਟੈਗੀ ਬੇਬਾਣਿ ॥
सो प्रभु चिति न आइओ छुटैगी बेबाणि ॥त्वं परमेश्वरं न चेतसि, तव शरीरं प्रान्तरे क्षिप्तं भविष्यति।
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਰੰਗੁ ਮਾਣਿ ॥੧॥
सतिगुर सेती चितु लाइ सदा सदा रंगु माणि ॥१॥सच्चे गुरुं प्रति स्वस्य चेतनां केन्द्रीकुरुत; आनन्दं भोक्ष्यसे शाश्वतं सदा। ||१||
ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੂੰ ਆਇਆ ਲਾਹਾ ਲੈਣਿ ॥
प्राणी तूं आइआ लाहा लैणि ॥लाभार्जनार्थमिह मर्त्य ।
ਲਗਾ ਕਿਤੁ ਕੁਫਕੜੇ ਸਭ ਮੁਕਦੀ ਚਲੀ ਰੈਣਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
लगा कितु कुफकड़े सभ मुकदी चली रैणि ॥१॥ रहाउ ॥केषु निरर्थकेषु कार्येषु सक्तः असि ? भवतः जीवन-रात्रिः समाप्तिं गच्छति। ||१||विराम||
ਕੁਦਮ ਕਰੇ ਪਸੁ ਪੰਖੀਆ ਦਿਸੈ ਨਾਹੀ ਕਾਲੁ ॥
कुदम करे पसु पंखीआ दिसै नाही कालु ॥पशवः पक्षिणः च क्रीडन्ति क्रीडन्ति-मृत्युं न पश्यन्ति।
ਓਤੈ ਸਾਥਿ ਮਨੁਖੁ ਹੈ ਫਾਥਾ ਮਾਇਆ ਜਾਲਿ ॥
ओतै साथि मनुखु है फाथा माइआ जालि ॥मायाजाले फसन् तैः सह मानवजातिः अपि |
ਮੁਕਤੇ ਸੇਈ ਭਾਲੀਅਹਿ ਜਿ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੨॥
मुकते सेई भालीअहि जि सचा नामु समालि ॥२॥स्मरन्ति सदा नाम भगवतः नाम ते मुक्ताः स्मृताः । ||२||
ਜੋ ਘਰੁ ਛਡਿ ਗਵਾਵਣਾ ਸੋ ਲਗਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
जो घरु छडि गवावणा सो लगा मन माहि ॥तत् निवासं यत् त्वया परित्यज्य रिक्तं कर्तव्यं भविष्यति-त्वं मनसि तस्मिन् आसक्तः असि।
ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਤੁਧੁ ਵਰਤਣਾ ਤਿਸ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਹਿ ॥
जिथै जाइ तुधु वरतणा तिस की चिंता नाहि ॥तत् च स्थानं यत्र भवता निवासार्थं गन्तव्यं-तस्य विषये भवतः किमपि आदरः नास्ति।
ਫਾਥੇ ਸੇਈ ਨਿਕਲੇ ਜਿ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ॥੩॥
फाथे सेई निकले जि गुर की पैरी पाहि ॥३॥गुरवपादेषु पतन्ति ये बन्धनात् प्रमुच्यन्ते। ||३||
ਕੋਈ ਰਖਿ ਨ ਸਕਈ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨ ਦਿਖਾਇ ॥
कोई रखि न सकई दूजा को न दिखाइ ॥न कश्चित् भवन्तं तारयितुं शक्नोति-अन्यं मा अन्वेष्टुम्।
ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਾਲਿ ਕੈ ਆਇ ਪਇਆ ਸਰਣਾਇ ॥
चारे कुंडा भालि कै आइ पइआ सरणाइ ॥चतुर्दिक्षु मया अन्वेषणं कृतम्; अहं तस्य अभयारण्यम् अन्वेष्टुं आगतः।
ਨਾਨਕ ਸਚੈ ਪਾਤਿਸਾਹਿ ਡੁਬਦਾ ਲਇਆ ਕਢਾਇ ॥੪॥੩॥੭੩॥
नानक सचै पातिसाहि डुबदा लइआ कढाइ ॥४॥३॥७३॥हे नानक सच्चे राजा मां बहिः आकृष्य मज्जनात् तारितवान्! ||४||३||७३||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
सिरीरागु महला ५ ॥सिरी राग, पञ्चम मेहल : १.
ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥
घड़ी मुहत का पाहुणा काज सवारणहारु ॥संक्षिप्तं क्षणं यावत् मनुष्यः भगवतः अतिथिः भवति; सः स्वकार्याणां समाधानं कर्तुं प्रयतते।
ਮਾਇਆ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪਿਆ ਸਮਝੈ ਨਾਹੀ ਗਾਵਾਰੁ ॥
माइआ कामि विआपिआ समझै नाही गावारु ॥मायामैथुनकामनिमग्नः मूर्खः न अवगच्छति।
ਉਠਿ ਚਲਿਆ ਪਛੁਤਾਇਆ ਪਰਿਆ ਵਸਿ ਜੰਦਾਰ ॥੧॥
उठि चलिआ पछुताइआ परिआ वसि जंदार ॥१॥उत्थाय प्रयाति च पश्चात्तापेन, मृत्युदूतस्य च पङ्क्तौ पतति। ||१||
ਅੰਧੇ ਤੂੰ ਬੈਠਾ ਕੰਧੀ ਪਾਹਿ ॥
अंधे तूं बैठा कंधी पाहि ॥त्वं पतने नदीतीरे उपविष्टः असि-किं त्वं अन्धः?
ਜੇ ਹੋਵੀ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਬਚਨੁ ਕਮਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
जे होवी पूरबि लिखिआ ता गुर का बचनु कमाहि ॥१॥ रहाउ ॥यदि भवन्तः एवम् पूर्वनियताः सन्ति तर्हि गुरुशिक्षानुसारं कार्यं कुर्वन्तु। ||१||विराम||
ਹਰੀ ਨਾਹੀ ਨਹ ਡਡੁਰੀ ਪਕੀ ਵਢਣਹਾਰ ॥
हरी नाही नह डडुरी पकी वढणहार ॥न कञ्चित् अपक्वं अर्धपक्वं पूर्णपक्वं वा पश्यति ।
ਲੈ ਲੈ ਦਾਤ ਪਹੁਤਿਆ ਲਾਵੇ ਕਰਿ ਤਈਆਰੁ ॥
लै लै दात पहुतिआ लावे करि तईआरु ॥उद्धृत्य शृङ्खलाः आगच्छन्ति कटनकर्तारः ।
ਜਾ ਹੋਆ ਹੁਕਮੁ ਕਿਰਸਾਣ ਦਾ ਤਾ ਲੁਣਿ ਮਿਣਿਆ ਖੇਤਾਰੁ ॥੨॥
जा होआ हुकमु किरसाण दा ता लुणि मिणिआ खेतारु ॥२॥यदा भूमिस्वामी आदेशं ददाति तदा ते सस्यं छित्त्वा परिमाणं कुर्वन्ति। ||२||
ਪਹਿਲਾ ਪਹਰੁ ਧੰਧੈ ਗਇਆ ਦੂਜੈ ਭਰਿ ਸੋਇਆ ॥
पहिला पहरु धंधै गइआ दूजै भरि सोइआ ॥प्रथमा प्रहरणं निरर्थककार्येषु गच्छति, द्वितीया च गभीरनिद्रायां गच्छति।
ਤੀਜੈ ਝਾਖ ਝਖਾਇਆ ਚਉਥੈ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ॥
तीजै झाख झखाइआ चउथै भोरु भइआ ॥तृतीये ते बकवासं वदन्ति, चतुर्थप्रहरणं यदा आगच्छति तदा मृत्युदिवसः आगतः।
ਕਦ ਹੀ ਚਿਤਿ ਨ ਆਇਓ ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦੀਆ ॥੩॥
कद ही चिति न आइओ जिनि जीउ पिंडु दीआ ॥३॥देहात्मप्रदानस्य विचारः मनसि कदापि न प्रविशति। ||३||
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ਜੀਉ ਕੀਆ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥
साधसंगति कउ वारिआ जीउ कीआ कुरबाणु ॥अहं पवित्रसङ्घस्य साधसंगतस्य भक्तः अस्मि; तेभ्यः आत्मानं समर्पयामि।
ਜਿਸ ਤੇ ਸੋਝੀ ਮਨਿ ਪਈ ਮਿਲਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥
जिस ते सोझी मनि पई मिलिआ पुरखु सुजाणु ॥तेषां माध्यमेन मम मनसि अवगमनं प्रविष्टम्, अहं च सर्वज्ञं भगवतः ईश्वरं मिलितवान्।
ਨਾਨਕ ਡਿਠਾ ਸਦਾ ਨਾਲਿ ਹਰਿ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਜਾਣੁ ॥੪॥੪॥੭੪॥
नानक डिठा सदा नालि हरि अंतरजामी जाणु ॥४॥४॥७४॥नानकः पश्यति भगवन्तं सदा सह-ेश्वरं, अन्तःज्ञं, हृदयानां अन्वेषकं। ||४||४||७४||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
सिरीरागु महला ५ ॥सिरी राग, पञ्चम मेहल : १.
ਸਭੇ ਗਲਾ ਵਿਸਰਨੁ ਇਕੋ ਵਿਸਰਿ ਨ ਜਾਉ ॥
सभे गला विसरनु इको विसरि न जाउ ॥सर्वं विस्मरामि किन्तु एकेश्वरं मा विस्मरामि ।
ਧੰਧਾ ਸਭੁ ਜਲਾਇ ਕੈ ਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਸਚੁ ਸੁਆਉ ॥
धंधा सभु जलाइ कै गुरि नामु दीआ सचु सुआउ ॥मम सर्वे दुष्टाः अनुसन्धानाः दग्धाः; गुरुणा मां जीवनस्य यथार्थं वस्तुनाम् आशीर्वादं दत्तवान्।
ਆਸਾ ਸਭੇ ਲਾਹਿ ਕੈ ਇਕਾ ਆਸ ਕਮਾਉ ॥
आसा सभे लाहि कै इका आस कमाउ ॥अन्यान् सर्वान् आशान् त्यक्त्वा, एकस्याः आशायाः उपरि अवलम्ब्य।
ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨ ਅਗੈ ਮਿਲਿਆ ਥਾਉ ॥੧॥
जिनी सतिगुरु सेविआ तिन अगै मिलिआ थाउ ॥१॥सत्यगुरुसेवकाः लोके स्थानं लभन्ते परतः। ||१||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਕਰਤੇ ਨੋ ਸਾਲਾਹਿ ॥
मन मेरे करते नो सालाहि ॥हे मम मनः प्रजापतिं स्तुवन्तु।
ਸਭੇ ਛਡਿ ਸਿਆਣਪਾ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सभे छडि सिआणपा गुर की पैरी पाहि ॥१॥ रहाउ ॥सर्वान् चतुराः युक्तिं त्यक्त्वा, गुरुपादेषु पततु। ||१||विराम||
ਦੁਖ ਭੁਖ ਨਹ ਵਿਆਪਈ ਜੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥
दुख भुख नह विआपई जे सुखदाता मनि होइ ॥पीडा क्षुधा च त्वां न पीडयिष्यति, यदि भवतः मनसि शान्तिदाता आगच्छति।
ਕਿਤ ਹੀ ਕੰਮਿ ਨ ਛਿਜੀਐ ਜਾ ਹਿਰਦੈ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥
कित ही कंमि न छिजीऐ जा हिरदै सचा सोइ ॥न कश्चित् उपक्रमः विफलः भविष्यति, यदा सच्चिदानन्दः भवतः हृदये सदा भवति।
ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਰਖਹਿ ਹਥ ਦੇ ਤਿਸੁ ਮਾਰਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥
जिसु तूं रखहि हथ दे तिसु मारि न सकै कोइ ॥न कश्चित् तं हन्तुं शक्नोति यस्मै त्वं भगवन् हस्तं दत्त्वा रक्षसि।
ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਸਭਿ ਅਵਗਣ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥੨॥
सुखदाता गुरु सेवीऐ सभि अवगण कढै धोइ ॥२॥शान्तिप्रदं गुरुं सेवस्व; स तव दोषान् सर्वान् अपहरति प्रक्षालयिष्यति च। ||२||
ਸੇਵਾ ਮੰਗੈ ਸੇਵਕੋ ਲਾਈਆਂ ਅਪੁਨੀ ਸੇਵ ॥
सेवा मंगै सेवको लाईआं अपुनी सेव ॥सेवितुं याचते भृत्यः तव सेवानिषिद्धान् ।