हे नानक गुरमुखो नाम विलीयते। ||४||२||११||
मलार, तृतीय मेहल : १.
ये गुरुशिक्षासक्ताः, ते जीवन्मुक्ताः, जीविताः एव मुक्ताः।
नित्यं जागृताः जागरूकाः रात्रौ दिवा, भगवतः भक्तिपूजने तिष्ठन्ति।
ते सत्यगुरुं सेवन्ते, स्वाभिमानं च निर्मूलयन्ति।
एतादृशानां विनयानां पादयोः पतति। ||१||
नित्यं भगवतः महिमा स्तुतिं गायन् जीवामि।
गुरुस्य शाबादस्य वचनं तादृशं सर्वथा मधुरं अमृतम् अस्ति। भगवतः नाम्ना मया मुक्तिस्थितिः प्राप्ता । ||१||विराम||
मायासक्तिः अज्ञानस्य अन्धकारं नयति।
स्वेच्छा मनुखाः सक्ताः मूर्खाः अज्ञानिनः |
रात्रौ दिवा च तेषां जीवनं लौकिकसंलग्नैः गच्छति।
म्रियन्ते म्रियन्ते च पुनः पुनः पुनः जन्म प्राप्य दण्डं प्राप्तुं एव। ||२||
गुरमुखः भगवतः नाम प्रेम्णा अनुकूलः भवति।
मिथ्यालोभं न लप्यते।
यत्किमपि करोति तत् सहजं शान्तिपूर्वकं करोति।
सः भगवतः उदात्ततत्त्वे पिबति; तस्य जिह्वा तस्य रसेन आनन्दयति। ||३||
कोटिषु कदापि कोऽपि अवगच्छति ।
भगवान् स्वयं क्षमति, स्वस्य महिमामहात्म्यं च ददाति।
यः प्रिमल भगवान् ईश्वरेण सह मिलति, सः पुनः कदापि न विरक्तः भविष्यति।
नानकं भगवतः नाम हर हर हर। ||४||३||१२||
मलार, तृतीय मेहल : १.
सर्वे भगवतः नाम जिह्वाया वदन्ति।
किन्तु सत्यगुरुसेवाया एव मर्त्यः नाम लभते।
तस्य बन्धाः भग्नाः, मुक्तिगृहे च तिष्ठति।
गुरुस्य शब्दवचनद्वारा सः नित्यं, अविकारी गृहे उपविशति। ||१||
हे मम मनः किमर्थं क्रुद्धः ?
अस्मिन् कलियुगस्य कृष्णयुगे भगवतः नाम लाभस्य स्रोतः अस्ति। गुरुशिक्षायाः हृदयस्य अन्तः, रात्रौ, दिने च चिन्तयन्तु, प्रशंसन्तु च। ||१||विराम||
प्रत्येकं क्षणं वर्षपक्षी रोदिति आह्वयति च।
अदृष्ट्वा कान्तं न स्वपिति सर्वथा ।
सा एतत् विरहं सहितुं न शक्नोति।
यदा सा सत्यगुरुं मिलति तदा सा सहजतया स्वप्रियं मिलति। ||२||
नाम भगवतः नाम अभावेन मर्त्यः दुःखं प्राप्नोति म्रियते च।
कामाग्नौ दग्धः क्षुधा न प्रयाति ।
शुभं दैवं विना नाम न लभते |
सर्वविधं कर्म करोति यावद् क्षीणो भवति। ||३||
त्रिगुणानां वैदिकोपदेशान् त्रिभावान् मर्त्यः चिन्तयति।
सः भ्रष्टाचारं, मलिनतां, दुष्टतां च करोति।
सः म्रियते, केवलं पुनर्जन्मः; सः पुनः पुनः नष्टः भवति।
गुरमुखः आकाशशान्तिस्य परमस्य अवस्थायाः महिमाम् अवलम्बयति। ||४||
यस्य गुरुः श्रद्धा भवति - सर्वेषां तस्मिन् श्रद्धा भवति।
गुरुवचनद्वारा मनः शीतलं शान्तं च भवति।
युगचतुष्टयेषु स विनयशीलः ज्ञायते शुचिः ।
हे नानक, सः गुरमुखः एवम् दुर्लभः अस्ति। ||५||४||१३||९||१३||२२||
राग मलार, चतुर्थ मेहल, प्रथम गृह, चौ-पढ़ाय : १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
रात्रौ दिवा भगवन्तं हरं हरं हृदयान्तरं ध्यायामि; गुरुशिक्षायाः माध्यमेन मम वेदना विस्मृता भवति।
मम सर्वेषां आशानां कामानां च शृङ्खलाः विच्छिन्नाः; मम प्रभुः ईश्वरः मां स्वस्य दयायाः वर्षणं कृतवान्। ||१||
मम नेत्राणि भगवन्तं नित्यं हरं हरं निरीक्षन्ते।
सत्यगुरुं पश्यन् मम मनः प्रफुल्लते। मया भगवता विश्वेश्वरेण सह मिलितः। ||१||विराम||