गुरमुख इव गुरमुखः भगवन्तं प्रियेश्वरं पश्यति।
जगतः मुक्तिदाता भगवतः नाम तस्य प्रियम् अस्ति; भगवतः नाम तस्य महिमा अस्ति।
अस्मिन् कलियुगस्य कृष्णयुगे भगवतः नाम नौका अस्ति, या गुरमुखं पारं वहति।
अयं संसारः, परलोकः च भगवतः नाम्ना अलङ्कृतः अस्ति; गुरमुखस्य जीवनशैली सर्वाधिकं उत्तमम् अस्ति।
दयादाय नानक मुक्तिनाम दानं ददाति। ||१||
मम शोकनाशनं पापं मेटयति भगवतः राम राम इति नाम जपामि ।
गुरुणा सह संसर्गं कृत्वा, गुरुणा सह संसर्गं कृत्वा अहं ध्यानं करोमि; मया भगवन्तं हृदये निहितं कृतम्।
अहं भगवन्तं हृदये निहितं, परमं पदं च प्राप्तवान्, यदा अहं गुरुस्य अभयारण्यम् आगतः।
लोभस्य भ्रष्टाचारस्य च भारेन मम नौका मज्जति स्म, परन्तु यदा सच्चिदानन्दगुरुः मम अन्तः भगवतः नाम नाम रोपयति स्म तदा सा उत्थिता अभवत्।
सिद्धगुरुः मम आध्यात्मिकजीवनस्य दानं दत्तवान्, अहं च मम चैतन्यं भगवतः नाम्नि केन्द्रीक्रियते।
दयालुः स्वयं दयालुना मम कृते एतत् दानं दत्तवान्; हे नानक, गुरु अभयारण्यम् नयम्। ||२||
एकैकं केशैः प्रत्येकं केशैः गुरमुखत्वेन भगवन्तं ध्यायामि।
अहं भगवतः नाम ध्यायामि, शुद्धः भवेयम्; तस्य रूपं आकारं वा नास्ति।
भगवतः नाम राम राम इति हृदयं गभीरं व्याप्तम् अस्ति, मम सर्वा इच्छा क्षुधा च अन्तर्धानं जातम्।
मम मनः शरीरं च सर्वथा शान्तिशान्तिभिः अलङ्कृतम् अस्ति; गुरुशिक्षायाः माध्यमेन भगवता मम कृते प्रकाशितः।
भगवता एव नानकस्य प्रति दया कृता; दासदासानां दासत्वं मां कृतवान् । ||३||
ये भगवतः नाम राम राम विस्मरन्ति ते मूर्खाः अभाग्याः स्वार्थिनः मनमुखाः सन्ति।
अन्तः, ते भावात्मकसङ्गे निमग्नाः भवन्ति; प्रत्येकं क्षणं माया तान् लसति।
माया मलिनता तेषु लसति, ते च अभाग्याः मूर्खाः भवन्ति - ते भगवतः नाम न प्रेम्णा भवन्ति।
अहङ्कारिणः अभिमानिनः च सर्वविधं संस्कारं कुर्वन्ति, परन्तु ते भगवतः नामतः लज्जन्ते ।
मृत्युमार्गः अतीव कष्टकरः दुःखदः च अस्ति; भावात्मकसङ्गस्य अन्धकारेण कलङ्कितं भवति।
नानक गुरमुख नाम ध्यात्वा मोक्षद्वारं विन्दति। ||४||
भगवान् नाम राम राम गुरु गुरु गुरमुख विख्यात।
एकं क्षणं, एतत् मनः स्वर्गेषु अस्ति, परं, अधः प्रदेशेषु अस्ति; गुरुः भ्रमन्तं मनः एकबिन्दुं प्रति आनयति।
यदा मनः एकबिन्दुं प्रति आगच्छति तदा मोक्षस्य मूल्यं सर्वथा अवगत्य भगवतः नामस्य सूक्ष्मतत्त्वं भुङ्क्ते।
भगवतः नाम स्वस्य सेवकस्य गौरवं रक्षति, यथा सः प्रह्लादस्य रक्षणं मुक्तिं च कृतवान्।
अतः भगवतः नाम राम राम इति नित्यं पुनरावृत्तिः; तस्य गौरवगुणान् जपन्, तस्य सीमा न लभ्यते।
नानकः सुखेन सिक्तः, भगवतः नाम श्रुत्वा; सः भगवतः नाम्ना विलीनः भवति। ||५||
ये भूताः भगवन्नाम्ना पूर्णचित्ताः सर्वचिन्ताम् त्यजन्ति।
सर्वं धनं, सर्वधर्मश्रद्धा च, मनसा कामफलं च लभन्ते।
ते स्वहृदयकामफलं लभन्ते, भगवतः नाम ध्यायन्ते, भगवतः नामस्य गौरवं स्तुतिं गायन्ति च।
दुरात्मा द्वन्द्वं च प्रयान्ति तेषां बोधः प्रबुद्धः। भगवतः नाम्नि मनः सञ्जयन्ति।