भगवता स्वकीयं कृतं भगवतः प्राङ्गणे ते एव सुन्दरं दृश्यन्ते नानक। ||१||
माया मिराजः, यः मनः मोहयति, मम सहचर, गन्ध-उन्मत्त-मृग इव, वृक्षस्य क्षणिकच्छाया वा।
माया चपलः, त्वया सह न गच्छति, मम सहचर; अन्ते भवन्तं त्यक्ष्यति।
परमसुन्दरीभिः सह भोगान् कामविलासान् च भोक्तुं शक्नोति, परन्तु एवं कोऽपि शान्तिं न लभते ।
धन्याः धन्याः विनयाः पवित्राः भगवतः सहचरः। नानक ध्यायन्ति नाम भगवतः नाम। ||२||
गच्छ, मम सुभाग्यशालिनः सहचरः, सन्तसङ्घे निवस, भगवता सह विलीनः भवतु।
तत्र न त्वां पीडा न क्षुधा न व्याधिः पीडयिष्यति; भगवतः पादकमले प्रेम निहितं कुर्वन्तु।
न तत्र जन्म मृत्युः न पुनर्जन्मनि आगमनं गमनं वा, यदा त्वं नित्येश्वरस्य अभयारण्यं प्रविशसि।
प्रेम न समाप्तं न गृह्णाति त्वां नानक एकेश्वरं ध्यायसि। ||३||
अनुग्रहदृष्टिं दत्त्वा मम प्रियः मम मनः विदारितवान्, अहं च तस्य प्रेम्णः सहजतया अनुकूलः अस्मि।
मम शय्या अलङ्कृता, मम प्रियेन सह मिलित्वा; आनन्देन आनन्देन च तस्य गौरवं स्तुतिं गायामि।
हे मम मित्राणि सहचराः च, अहं भगवतः प्रेम्णा ओतप्रोतः अस्मि; मम मनसः शरीरस्य च कामाः तृप्ताः भवन्ति।
हे नानक, आश्चर्य-आहतात्मा अद्भुतेश्वरेण सह मिश्रयति; एषा अवस्था वर्णयितुं न शक्यते। ||४||२||५||
राग बिलावल, पंचम मेहल, चतुर्थ सदन : १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
एकेश्वररूपं सर्वं जगत् ।
स्वयं व्यापारः स एव व्यापारी । ||१||
तादृशेन आध्यात्मिकप्रज्ञाना धन्यः स कथं दुर्लभः।
यत्र यत्र गच्छामि तत्र तं पश्यामि । ||१||विराम||
सः बहुरूपं प्रकटयति, अद्यापि अव्यक्तं निरपेक्षं च, तथापि तस्य एकं रूपम् अस्ति।
स्वयं जलं स एव तरङ्गाः । ||२||
स्वयं मन्दिरं स्वयं निःस्वार्थसेवा।
स्वयं पूजकः स एव मूर्तिः । ||३||
स एव योगः; स एव मार्गः ।
नानकस्य देवः सदा मुक्तः भवति। ||४||१||६||
बिलावल, पंचम मेहलः १.
स्वयं सृजति, स्वयं च समर्थयति।
सः एव सर्वेषां कार्यं करोति; सः स्वयमेव न दोषं गृह्णाति। ||१||
स एव उपदेशः, स एव गुरुः।
स्वयं वैभवः स एव तस्य अनुभवकः । ||१||विराम||
स्वयं तूष्णीं स एव वक्ता ।
सः एव अवञ्चनीयः अस्ति; सः वञ्चितुं न शक्नोति। ||२||
स्वयं निगूढः स्वयं च व्यक्तः ।
सः एव प्रत्येकं हृदये अस्ति; सः एव असक्तः अस्ति। ||३||
स्वयं निरपेक्षः, स्वयं च विश्वेन सह अस्ति।
कथयति नानक, सर्वे ईश्वरस्य याचकाः सन्ति। ||४||२||७||
बिलावल, पंचम मेहलः १.
यः पुनः पथभ्रमति तं मार्गे स्थापयति;
तादृशः गुरुः महता सौभाग्येन लभ्यते। ||१||
ध्याय, भगवतः नाम चिन्तय मनसि।
गुरोः प्रियपादाः मम हृदये तिष्ठन्ति। ||१||विराम||