त्वं सत्यगुरुः, अहं च तव नवशिष्यः।
कबीरः वदति, हे भगवन्, कृपया मां मिलतु - एषः एव मम अन्तिमः अवसरः! ||४||२||
गौरी, कबीर जी : १.
यदा अहं अवगच्छामि यत् एकः एव प्रभुः अस्ति ।
तर्हि किमर्थं जनाः दुःखिताः भवेयुः? ||१||
अहं अपमानितः अस्मि; मम मानः नष्टः अस्ति।
न कश्चित् मम पदानुसरणं कुर्यात्। ||१||विराम||
अहं दुष्टः, मम मनसि अपि दुष्टः अस्मि।
मम केनापि सह साझेदारी नास्ति। ||२||
मानस्य अपमानस्य वा मम लज्जा नास्ति।
किन्तु भवन्तः ज्ञास्यन्ति, यदा भवतः स्वस्य मिथ्या आवरणं प्रकटितं भवति। ||३||
कबीरः वदति, मानः स एव भगवता स्वीकृतः।
सर्वं त्यज - ध्याय, भगवन्तमेव स्पन्दस्व। ||४||३||
गौरी, कबीर जी : १.
नग्नपरिभ्रमणेन यदि योगः सम्भवति स्म ।
तदा सर्वे मृगाः मुक्ताः स्युः। ||१||
कश्चित् नग्नः गच्छति, मृगचर्मं धारयति वा इति किं प्रयोजनम्,
यदि सः स्वात्मनः अन्तः भगवन्तं न स्मरति? ||१||विराम||
यदि शिरः मुण्डनेन सिद्धानां आध्यात्मिकसिद्धिः प्राप्तुं शक्यते स्म ।
तर्हि मेषाः किमर्थं मुक्तिं न प्राप्तवन्तः? ||२||
यदि कश्चित् ब्रह्मचर्येण आत्मानं तारयितुं शक्नोति, हे दैवभ्रातरः।
तर्हि किमर्थं नपुंसकाः परमगौरवस्य अवस्थां न प्राप्तवन्तः? ||३||
कथयति कबीरः शृणुत हे मनुष्या हे दैवभ्रातरः।
भगवतः नाम विना कः कदापि मोक्षं प्राप्तवान्? ||४||४||
गौरी, कबीर जी : १.
सायं प्रात: संस्कारस्नानं ये कुर्वन्ति
जले मण्डूकाः इव भवन्ति। ||१||
यदा जनाः भगवतः नाम न प्रेम्णा भवन्ति, तदा
तेषां सर्वेषां धर्मन्यायाधीशस्य समीपं गन्तव्यम्। ||१||विराम||
ये स्वशरीरं प्रेम्णा भिन्नरूपं प्रयतन्ते,
स्वप्नेऽपि न करुणाम् अनुभवन्तु। ||२||
चतुःपादाः प्राणिः इति बुधाः वदन्ति;
पवित्राः अस्मिन् दुःखसागरे शान्तिं प्राप्नुवन्ति। ||३||
कथयति कबीरः किमर्थम् एतावन्तः संस्काराः कुर्वन्ति ?
सर्वं त्याजयित्वा भगवतः परमतत्त्वे पिबन्तु। ||४||५||
गौरी, कबीर जी : १.
किं प्रयोजनं जपं किं च तपः उपवासः भक्तिपूजा वा ।
यस्य हृदयं द्वैतप्रेमपूर्णं भवति? ||१||
हे विनयशीलाः जनाः स्वमनः भगवता सह संयोजयन्तु।
चतुर्येण चतुर्भुजः न लभ्यते । ||विरामः||
लोभं लौकिकमार्गं च परित्यजतु।
कामं क्रोधं च अहङ्कारं च परित्यज्य। ||२||
संस्कारः जनान् अहङ्कारे बध्नाति;
मिलित्वा पाषाणान् पूजयन्ति। ||३||
कबीरः वदति भक्तिपूजना एव लभ्यते।
निर्दोषप्रेमद्वारा भगवता मिलति। ||४||६||
गौरी, कबीर जी : १.
गर्भनिवासे वंशं न सामाजिकं स्थितिः ।
सर्वे ईश्वरस्य बीजात् उत्पन्नाः। ||१||
ब्रूहि पण्डिते धर्मविद्: कदा ब्राह्मणोऽसि?
नित्यं ब्राह्मणत्वस्य दावान् कृत्वा प्राणान् नष्टं मा कुरुत। ||१||विराम||
यदि खलु ब्राह्मणो ब्राह्मणमातृजः ।
तर्हि त्वं किमर्थं अन्येन मार्गेण न आगतः? ||२||
कथं त्वं ब्राह्मणः, अहं च नीचसामाजिकपदवीः ।
कथं रुधिरकृतोऽहं क्षीरमयः । ||३||
ईश्वरचिन्तनकर्ता कबीरः वदति।
अस्माकं मध्ये ब्राह्मणः इति कथ्यते। ||४||७||