पौरी : १.
अतुलनीयं कथं तुलनीयम् ? तं तौल्य विना न लभ्यते ।
गुरुस्य शबदस्य वचनं चिन्तयन्तु, तस्य गौरवपूर्णगुणेषु च निमग्नाः भवन्तु।
सः एव आत्मानं तौलति; सः स्वेन सह संयोगेन एकीभवति।
तस्य मूल्यं अनुमानितुं न शक्यते; अस्मिन् विषये किमपि वक्तुं न शक्यते।
अहं मम गुरुं यज्ञः अस्मि; तेन एतत् सत्यं साक्षात्कारं मया साक्षात्कृतम्।
जगत् वञ्चितं, अम्ब्रोसियलामृतं च लुण्ठितं भवति। स्वेच्छा मनमुखो न एतत् अवगच्छति।
नाम विना तस्य सह किमपि न गमिष्यति; सः स्वप्राणान् अपव्ययति, गच्छति च।
ये गुरुशिक्षां अनुसृत्य जागृताः जागरूकाः च तिष्ठन्ति, ते स्वहृदयस्य गृहस्य संरक्षणं रक्षणं च कुर्वन्ति; राक्षसानां तेषां विरुद्धं शक्तिः नास्ति। ||८||
सलोक, तृतीय मेहल : १.
हे वर्षपक्षि मा क्रन्दसि । मा तव मनः एतावता जलबिन्दुपिपासा । भगवतः गुरुस्य च आज्ञां हुकमम् आज्ञापयतु।
तव तृष्णा च शाम्यति। तस्य प्रेम्णः तव चतुर्गुणं वर्धते। ||१||
तृतीय मेहलः १.
हे वर्षपक्षि तव स्थानं जले अस्ति; त्वं जले परिभ्रमसि।
किन्तु त्वं जलं न प्रशंससि, अतः त्वं क्रन्दसि।
जले च भूमौ च दश दिक्षु वर्षति । न कश्चित् स्थानं शुष्कं अवशिष्यते।
एतावता वृष्ट्या ये तृष्णायाः म्रियन्ते ते अतीव दुर्भाग्याः ।
हे नानक गुरमुखाः अवगच्छन्ति; तेषां मनसि भगवान् तिष्ठति। ||२||
पौरी : १.
योगगुरुब्रह्मचारी सिद्धाध्यात्मगुरुः - तेषु कश्चित् भगवतः सीमां न लब्धवान्।
गुर्मुखाः नाम ध्यायन्ति, त्वयि प्रलीयन्ति च भगवन्।
षट्त्रिंशत्युगानि यावत् ईश्वरः यथा इच्छति तथा सर्वथा अन्धकारे एव स्थितवान् ।
विशालः जलविस्तारः परितः भ्रमति स्म ।
सर्वेषां प्रजापतिः अनन्तः अनन्तः दुर्गमः च अस्ति।
अग्निं विग्रहं च क्षुधां तृष्णां च निर्मितवान् |
मृत्युः जगतः जनानां शिरसि लम्बते, द्वैतप्रेमेण।
त्राता प्रभुः तान् तारयति ये शाबादस्य वचनं साक्षात्कयन्ति। ||९||
सलोक, तृतीय मेहल : १.
एषा वर्षा सर्वेषां उपरि प्रवहति; ईश्वरस्य प्रेम्णः इच्छानुसारं वर्षा भवति।
ते वृक्षाः हरिताः लसनीः च भवन्ति, ये गुरुवचने निमग्नाः तिष्ठन्ति।
हे नानक तस्य प्रसादात् शान्तिः अस्ति; एतेषां प्राणिनां वेदना गता। ||१||
तृतीय मेहलः १.
रात्रिः ओसना आर्द्रः भवति; विद्युत् प्रज्वलति, वर्षा च प्रवाहैः प्रवहति।
अन्नं धनं च वर्षायां प्रचुरं उत्पाद्यते, यदि ईश्वरस्य इच्छा अस्ति।
तस्य सेवनेन तस्य प्राणिनां मनः तृप्तं भवति, ते च मार्गस्य जीवनशैलीं स्वीकुर्वन्ति।
एतत् धनं प्रजापतिनाथस्य क्रीडा । कदाचित् आगच्छति, कदाचित् गच्छति।
नाम अध्यात्मज्ञानिनां धनम्। व्याप्तं व्याप्तं च सदा ।
तस्य प्रसादकटाक्षेण धन्याः ये नानक लभन्ते धनमिदम् । ||२||
पौरी : १.
स्वयं करोति, सर्वकार्यं च करोति। कस्मै अहं शिकायतुं शक्नोमि?
सः स्वयं मर्त्यजीवान् उत्तरदायिनीम् आह्वयति; स एव तान् कर्म करोति।
तस्य यत् प्रीतिः भवति तत् भवति। केवलं मूर्खः एव आदेशान् निर्गच्छति।
सः एव तारयति मोचयति च; सः एव क्षमाकर्ता अस्ति।
स्वयं पश्यति, स्वयं च शृणोति; सः सर्वेभ्यः स्वस्य समर्थनं ददाति।
स एव सर्वव्याप्य व्याप्तः; एकैकं मन्यते ।