माझ, चतुर्थ मेहल : १.
भगवतः महिमा पठन्तु, भगवतः महिमा चिन्तयन्तु च।
नाम प्रवचनं शृणु सततं भगवतः नाम, हर, हर।
सत्संगतस्य सत्यसङ्घस्य सह मिलित्वा भगवतः गौरवपूर्णस्तुतिं गायन् भवन्तः विश्वासघातकं भयानकं च विश्वसमुद्रं पारं करिष्यन्ति। ||१||
आगच्छन्तु मित्राणि, अस्माकं भगवन्तं मिलित्वा।
मम प्रियस्य सन्देशम् आनयतु।
स एव मम मित्रं, सहचरः, प्रियः, भ्राता च, यः सर्वेश्वरस्य भगवतः मार्गं दर्शयति । ||२||
मम व्याधिः केवलं भगवता सिद्धगुरुः एव ज्ञायते।
अहं नाम जपं विना जीवितुं न शक्नोमि।
अतः मेषधं देहि सिद्धगुरुमन्त्रम् | भगवन्नामद्वारा हर हर, त्राता मम। ||३||
अहं केवलं दरिद्रः गीतपक्षी, सत्यगुरुस्य अभयारण्ये,
येन जलबिन्दुः भगवतः नाम हरः हरः मुखे स्थापितः।
भगवान् जलनिधिः अस्ति; अहं तस्मिन् जले मत्स्यः एव अस्मि। अनेन जलेन विना भृत्यः नानकः म्रियते स्म । ||४||३||
माझ, चतुर्थ मेहल : १.
हे भगवतः सेवकाः हे सन्ताः हे मम दैवभ्रातरः, वयं मिलित्वा भवतु!
मम भगवतः ईश्वरस्य मार्गं दर्शयतु-अहं तस्य कृते अतीव क्षुधार्तः अस्मि!
मम श्रद्धाम् पुरस्कृत्य विश्वजीवने महादाता | भगवतः दर्शनस्य भगवद्दर्शनं प्राप्य मम मनः सिद्धं भवति। ||१||
सत्संगतस्य सत्यसङ्घस्य सम्मिलितः भूत्वा भगवतः वचनस्य बाणीं जपयामि।
हर, हर इति भगवतः प्रवचनं मम मनः प्रियम् अस्ति।
हर, हर इति भगवन्नामस्य अम्ब्रोसियलमृतं मम मनसि एतावत् मधुरम् अस्ति। सत्यगुरुं मिलित्वा अस्मिन् अम्ब्रोसियलामृते पिबामि। ||२||
महता सौभाग्येन भगवतः सङ्घः लभ्यते,
अभाग्याः तु संशयेन भ्रमन्ति दुःखदताडनानि सहन्ते।
सौभाग्यं विना सत्संगतं न लभ्यते; एतत् संगतं विना जनाः मलिनतायाः प्रदूषणेन च कलङ्किताः भवन्ति। ||३||
आगच्छ मां मिलित्वा लोकजीवने मम प्रिये |
कृपां कुरु मे हर हर नाम मनसि निधाय ।
गुरुशिक्षाद्वारा मधुरं नाम मम मनसि प्रियं जातम्। सेवक नानकस्य मनः सिक्तं नाम रमितम् | ||४||४||
माझ, चतुर्थ मेहल : १.
गुरुद्वारा मया भगवतः आध्यात्मिकं प्रज्ञा प्राप्ता। मया भगवतः उदात्ततत्त्वं प्राप्तम्।
मम मनः भगवतः प्रेम्णा ओतप्रोतम् अस्ति; अहं भगवतः उदात्ततत्त्वे पिबामि।
मुखेन भगवतः नाम हर हर हर; मम मनः भगवतः उदात्ततत्त्वेन अतिप्रवाहं यावत् पूरितम् अस्ति। ||१||
आगच्छन्तु, हे सन्ताः, मां भगवतः आलिंगनं प्रति नेतुम्।
मम प्रियस्य प्रवचनं पठतु।
तेभ्यः भगवतः सन्तेभ्यः मम मनः समर्पयामि, ये मुखेन गुरुबाणीवचनं जपन्ति। ||२||
महता सौभाग्येन भगवता मां स्वसन्तसमागमाय नीतवान् ।
सिद्धगुरुः मम मुखं भगवतः उदात्ततत्त्वं स्थापितवान्।
अभाग्याः सत्यं गुरुं न प्राप्नुवन्ति; स्वेच्छा मनुष्यमुखाः गर्भद्वारा पुनर्जन्मं निरन्तरं सहन्ते। ||३||
ईश्वरः दयालुः स्वयमेव दयां दत्तवान्।
अहङ्कारस्य विषप्रदूषणं सर्वथा दूरीकृतवान्।
हे नानक, मानुषशरीरपुरस्य दुकानेषु गुर्मुखाः भगवन्नामस्य वणिजं क्रीणन्ति। ||४||५||
माझ, चतुर्थ मेहल : १.
विश्वेश्वरस्य महिमा स्तुतिं, भगवतः नाम च ध्यायामि।
संगतेन पवित्रसङ्घेन सह मिलित्वा नाम मनसि निवसति।
भगवान् ईश्वरः अस्माकं प्रभुः स्वामी च दुर्गमः अगाहः च अस्ति। सत्यगुरुं मिलित्वा भगवतः उदात्ततत्त्वं भोजयामि। ||१||