ये सन्ताः त्वां जानन्ति भगवन् गुरो च - धन्यः अनुमोदितः च तेषां लोकागमनम्।
तेषां विनयशीलानाम् सङ्घः महता सौभाग्येन लभ्यते; नानकः सन्तानां यज्ञः अस्ति। ||२||४१||६४||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
त्राहि मां दयालु सन्त !
त्वं कारणानां सर्वशक्तिमान् । त्वया मम विरहः समाप्तः, ईश्वरेण सह च मया सह सम्मिलितः। ||१||विराम||
त्वं अस्मान् असंख्यावतारानाम् भ्रष्टाचारात् पापात् च तारयसि; भवद्भिः सह सङ्गताः वयं उदात्तबोधं प्राप्नुमः।
ईश्वरं विस्मृत्य वयं असंख्यावतारं भ्रमितवन्तः; प्रत्येकं निःश्वासेन वयं भगवतः स्तुतिं गायामः। ||१||
यः पवित्रसन्तैः सह मिलति - ते पापिनः पवित्राः भवन्ति।
नानकः वदति, येषां दैवम् एतादृशं उच्चं वर्तते, ते एतत् अमूल्यं मानवजीवनं जित्वा। ||२||४२||६५||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
एतां प्रार्थनां कर्तुं तव विनयशीलः भृत्यः प्रभो गुरुः ।
तव नाम श्रुत्वा अहं सर्वथा शान्तिः, आनन्दः, शान्तिः, सुखं च प्राप्नोमि । ||१||विराम||
दयायाः निधिः, शान्तिसागरः - तस्य स्तुतिः सर्वत्र प्रसृतः अस्ति।
हे भगवन्, त्वं सन्तसङ्घे उत्सवं करोषि; त्वं तेभ्यः आत्मानं प्रकाशयसि। ||१||
नेत्रैः सन्तं पश्यामि, तेषां सेवायै च समर्पयामि; तेषां पादौ मम केशैः प्रक्षालयामि।
चतुर्विंशतिघण्टाः अहं भगवन्तं दर्शनं, सन्तदर्शनं पश्यामि; एषा एव शान्तिः आरामः च या नानकः प्राप्तवान्। ||२||४३||६६||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
प्रभुनाम्नि प्रेम्णा लीनः यः
सुहृदयः मित्रः, सहजतया सुखेन अलङ्कृतः। धन्यः सौभाग्यवान् इति उच्यते। ||१||विराम||
पापभ्रष्टाभ्यां विमुक्तो मायाविरक्तः; अहङ्कारबुद्धेः विषं त्यक्तवान्।
भगवतः दर्शनस्य भगवतः दर्शनस्य तृष्णां करोति, एकेश्वरे एव आशां स्थापयति। प्रियस्य पादाः तस्य हृदयस्य आश्रयः भवन्ति। ||१||
सः निद्रां करोति, जागर्ति, उत्तिष्ठति, निःचिन्तनं च उपविशति; सः चिन्ताहीनः हसति, रोदिति च।
वदति नानक, या जगत् वञ्चितवती - यत् माया भगवतः विनयेन सेवकेन वञ्चिता अस्ति। ||२||४४||६७||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
अधुना, भगवतः विनयशीलस्य सेवकस्य विषये कोऽपि शिकायतुं न शक्नोति।
यः शिकायतुं प्रयतते सः गुरुणा परमेश्वरेण नश्यति। ||१||विराम||
यः सर्वप्रतिशोधात् परस्य प्रतिशोधं धारयति, सः भगवतः प्राङ्गणे हानिम् अनुभवति।
कालस्य आरम्भादेव, युगपर्यन्तं च ईश्वरस्य गौरवपूर्णं महत्त्वं यत् सः स्वस्य विनयशीलसेवकानां गौरवं रक्षति। ||१||
मर्त्यः निर्भयः भवति, तस्य सर्वाणि भयानि अपहृतानि भवन्ति, यदा सः भगवतः पादकमलस्य आश्रयं अवलम्बयति।
नाम जपन् गुरुवचनद्वारा नानकः सम्पूर्णे विश्वे प्रसिद्धः अभवत् । ||२||४५||६८||
सारङ्ग, पञ्चम मेहलः १.
भगवतः विनयेन सेवकेन सर्वान् आत्मदम्भान् परित्यजत्।
यथोचितं पश्यसि त्राहि नो जगत्पते | तव गौरवं भव्यतां पश्यन् जीवामि। ||१||विराम||
गुरुनिर्देशेन, पवित्रसङ्घस्य साधसंगतेन च सर्वं दुःखं दुःखं च हरति।
मित्रं शत्रुं च समानं पश्यामि; यत् अहं वदामि तत् सर्वं भगवतः ध्यानम् एव। ||१||
मम अन्तः अग्निः शम्यते; अहं शीतलः, शान्तः, शान्तः च अस्मि। अप्रहृतं आकाशरागं श्रुत्वा विस्मितः विस्मितः च ।
अहं आनन्दे नानक, नादस्य शब्द-प्रवाहस्य सम्यक् सिद्ध्या मम मनः सत्येन पूरितम् अस्ति। ||२||४६||६९||