ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 1350
ਲੋਗਾ ਭਰਮਿ ਨ ਭੂਲਹੁ ਭਾਈ ॥
लोगा भरमि न भूलहु भाई ॥हे जना हे दैवभ्रातरः संशयमोहिताः मा भ्रमन्तु।
ਖਾਲਿਕੁ ਖਲਕ ਖਲਕ ਮਹਿ ਖਾਲਿਕੁ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਸ੍ਰਬ ਠਾਂਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
खालिकु खलक खलक महि खालिकु पूरि रहिओ स्रब ठांई ॥१॥ रहाउ ॥सृष्टिः प्रजापतिः, प्रजापतिः च सृष्टौ, सर्वथा व्याप्तः सर्वस्थानानि व्याप्तः च। ||१||विराम||
ਮਾਟੀ ਏਕ ਅਨੇਕ ਭਾਂਤਿ ਕਰਿ ਸਾਜੀ ਸਾਜਨਹਾਰੈ ॥
माटी एक अनेक भांति करि साजी साजनहारै ॥मृत्तिका समाना, परन्तु फैशनकारेण तस्य स्वरूपं विविधरीत्या कृता अस्ति।
ਨਾ ਕਛੁ ਪੋਚ ਮਾਟੀ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾ ਕਛੁ ਪੋਚ ਕੁੰਭਾਰੈ ॥੨॥
ना कछु पोच माटी के भांडे ना कछु पोच कुंभारै ॥२॥मृत्तिकाघटस्य न दोषः - कुम्भकारस्य किमपि दोषः नास्ति। ||२||
ਸਭ ਮਹਿ ਸਚਾ ਏਕੋ ਸੋਈ ਤਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ਸਭੁ ਕਛੁ ਹੋਈ ॥
सभ महि सचा एको सोई तिस का कीआ सभु कछु होई ॥एकः सच्चः प्रभुः सर्वेषु तिष्ठति; तस्य करणेन सर्वं कृतं भवति।
ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਨੈ ਸੁ ਏਕੋ ਜਾਨੈ ਬੰਦਾ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੩॥
हुकमु पछानै सु एको जानै बंदा कहीऐ सोई ॥३॥यः तस्य आज्ञायाः हुकमं साक्षात्करोति, सः एकेश्वरं जानाति। स एव भगवतः दासः इति उच्यते। ||३||
ਅਲਹੁ ਅਲਖੁ ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ਗੁਰਿ ਗੁੜੁ ਦੀਨਾ ਮੀਠਾ ॥
अलहु अलखु न जाई लखिआ गुरि गुड़ु दीना मीठा ॥भगवान् अल्लाहः अदृष्टः अस्ति; सः द्रष्टुं न शक्यते। अनेन मधुरगुडेन गुरुणा आशीर्वादः दत्तः।
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਸੰਕਾ ਨਾਸੀ ਸਰਬ ਨਿਰੰਜਨੁ ਡੀਠਾ ॥੪॥੩॥
कहि कबीर मेरी संका नासी सरब निरंजनु डीठा ॥४॥३॥कबीरः वदति, मम चिन्ता भयं च अपहृतम्; सर्वत्र व्याप्तं पश्यामि निर्मलं प्रभुम्। ||४||३||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ॥
प्रभाती ॥प्रभातीः १.
ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਕਹਹੁ ਮਤ ਝੂਠੇ ਝੂਠਾ ਜੋ ਨ ਬਿਚਾਰੈ ॥
बेद कतेब कहहु मत झूठे झूठा जो न बिचारै ॥वेदः, बाइबिलः, कुरान् च मिथ्या इति मा वदन्तु। ये तान् न चिन्तयन्ति ते मिथ्या भवन्ति।
ਜਉ ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਖੁਦਾਇ ਕਹਤ ਹਉ ਤਉ ਕਿਉ ਮੁਰਗੀ ਮਾਰੈ ॥੧॥
जउ सभ महि एकु खुदाइ कहत हउ तउ किउ मुरगी मारै ॥१॥एकेश्वरः सर्वेषु इति वदसि कुक्कुटं किमर्थं हन्ति । ||१||
ਮੁਲਾਂ ਕਹਹੁ ਨਿਆਉ ਖੁਦਾਈ ॥
मुलां कहहु निआउ खुदाई ॥हे मुल्ला, कथयतु- किम् एषः ईश्वरस्य न्यायः अस्ति ?
ਤੇਰੇ ਮਨ ਕਾ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
तेरे मन का भरमु न जाई ॥१॥ रहाउ ॥ते मनसः संशयाः न निवृत्ताः। ||१||विराम||
ਪਕਰਿ ਜੀਉ ਆਨਿਆ ਦੇਹ ਬਿਨਾਸੀ ਮਾਟੀ ਕਉ ਬਿਸਮਿਲਿ ਕੀਆ ॥
पकरि जीउ आनिआ देह बिनासी माटी कउ बिसमिलि कीआ ॥त्वं जीवं गृह्णासि, ततः गृहं आनयसि, तस्य शरीरं हन्ति च; त्वया केवलं मृत्तिका एव हता।
ਜੋਤਿ ਸਰੂਪ ਅਨਾਹਤ ਲਾਗੀ ਕਹੁ ਹਲਾਲੁ ਕਿਆ ਕੀਆ ॥੨॥
जोति सरूप अनाहत लागी कहु हलालु किआ कीआ ॥२॥आत्मनः प्रकाशः अन्यरूपेण गच्छति। अतः कथयतु, किं त्वया हतम् ? ||२||
ਕਿਆ ਉਜੂ ਪਾਕੁ ਕੀਆ ਮੁਹੁ ਧੋਇਆ ਕਿਆ ਮਸੀਤਿ ਸਿਰੁ ਲਾਇਆ ॥
किआ उजू पाकु कीआ मुहु धोइआ किआ मसीति सिरु लाइआ ॥किं च तव शुद्धयः किं हितकराः ? किमर्थं मुखं प्रक्षालितुं कष्टं करोषि ? मस्जिदे च शिरः नत्वा किमर्थं कष्टं करोषि ?
ਜਉ ਦਿਲ ਮਹਿ ਕਪਟੁ ਨਿਵਾਜ ਗੁਜਾਰਹੁ ਕਿਆ ਹਜ ਕਾਬੈ ਜਾਇਆ ॥੩॥
जउ दिल महि कपटु निवाज गुजारहु किआ हज काबै जाइआ ॥३॥तव हृदयं पाखण्डेन परिपूर्णम् अस्ति; किं भवतः प्रार्थनायाः मक्कायात्रायाः वा? ||३||
ਤੂੰ ਨਾਪਾਕੁ ਪਾਕੁ ਨਹੀ ਸੂਝਿਆ ਤਿਸ ਕਾ ਮਰਮੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥
तूं नापाकु पाकु नही सूझिआ तिस का मरमु न जानिआ ॥त्वं अशुद्धः असि; त्वं शुद्धं भगवन्तं न अवगच्छसि। तस्य रहस्यं त्वं न जानासि।
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਭਿਸਤਿ ਤੇ ਚੂਕਾ ਦੋਜਕ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੪॥
कहि कबीर भिसति ते चूका दोजक सिउ मनु मानिआ ॥४॥४॥कबीरः वदति, त्वं स्वर्गं त्यक्तवान्; तव मनः नरकं प्रति निहितम् अस्ति। ||४||४||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ॥
प्रभाती ॥प्रभातीः १.
ਸੁੰਨ ਸੰਧਿਆ ਤੇਰੀ ਦੇਵ ਦੇਵਾਕਰ ਅਧਪਤਿ ਆਦਿ ਸਮਾਈ ॥
सुंन संधिआ तेरी देव देवाकर अधपति आदि समाई ॥मम प्रार्थनां शृणु भगवन्; त्वं दिव्यस्य दिव्यस्य ज्योतिः, आदिमः, सर्वव्यापी गुरुः।
ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ਲਾਗਿ ਰਹੇ ਸਰਨਾਈ ॥੧॥
सिध समाधि अंतु नही पाइआ लागि रहे सरनाई ॥१॥समाधिस्थसिद्धाः तव सीमां न लब्धाः। ते भवतः अभयारण्यस्य रक्षणं दृढतया धारयन्ति। ||१||
ਲੇਹੁ ਆਰਤੀ ਹੋ ਪੁਰਖ ਨਿਰੰਜਨ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਜਹੁ ਭਾਈ ॥
लेहु आरती हो पुरख निरंजन सतिगुर पूजहु भाई ॥शुद्ध, प्राइमल भगवान् की पूजा आराधना सच्चे गुरु के आराधना एव आगच्छति हे दैवभ्रातरः।
ਠਾਢਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਿਗਮ ਬੀਚਾਰੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਿਆ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ठाढा ब्रहमा निगम बीचारै अलखु न लखिआ जाई ॥१॥ रहाउ ॥स्वद्वारे स्थितः ब्रह्मा वेदमधीयते, परन्तु सः अदृष्टेश्वरं न पश्यति । ||१||विराम||
ਤਤੁ ਤੇਲੁ ਨਾਮੁ ਕੀਆ ਬਾਤੀ ਦੀਪਕੁ ਦੇਹ ਉਜੵਾਰਾ ॥
ततु तेलु नामु कीआ बाती दीपकु देह उज्यारा ॥यथार्थतत्त्वविषये ज्ञानतैलेन, भगवतः नाम नामस्य विकटेन च अयं दीपः मम शरीरं प्रकाशयति।
ਜੋਤਿ ਲਾਇ ਜਗਦੀਸ ਜਗਾਇਆ ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰਾ ॥੨॥
जोति लाइ जगदीस जगाइआ बूझै बूझनहारा ॥२॥मया जगदीश्वरस्य ज्योतिः प्रज्वलितः, अयं दीपः प्रज्वलितः । ईश्वरः जानाति। ||२||
ਪੰਚੇ ਸਬਦ ਅਨਾਹਦ ਬਾਜੇ ਸੰਗੇ ਸਾਰਿੰਗਪਾਨੀ ॥
पंचे सबद अनाहद बाजे संगे सारिंगपानी ॥पञ्चशब्दस्य अप्रहृतः रागः पञ्च आदिमध्वनिः स्पन्दते, प्रतिध्वनितुं च। अहं विश्वेश्वरेण सह निवसति।
ਕਬੀਰ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਆਰਤੀ ਕੀਨੀ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਿਰਬਾਨੀ ॥੩॥੫॥
कबीर दास तेरी आरती कीनी निरंकार निरबानी ॥३॥५॥कबीरः तव दासः इमां आरतीं दीपप्रज्वलितं पूजां त्वां निराकारं निर्वाणेश्वरं करोति। ||३||५||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਨਾਮਦੇਵ ਜੀ ਕੀ ॥
प्रभाती बाणी भगत नामदेव जी की ॥प्रभाती, भक्त का वचन नाम दयव जी:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
ਮਨ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਮਨੁ ਹੀ ਜਾਨੈ ਕੈ ਬੂਝਲ ਆਗੈ ਕਹੀਐ ॥
मन की बिरथा मनु ही जानै कै बूझल आगै कहीऐ ॥मनः एव मनसः स्थितिं जानाति; अहं विज्ञातेश्वराय कथयामि।
ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਰਾਮੁ ਰਵਾਂਈ ਮੈ ਡਰੁ ਕੈਸੇ ਚਹੀਐ ॥੧॥
अंतरजामी रामु रवांई मै डरु कैसे चहीऐ ॥१॥अन्तर्ज्ञं हृदयान्वेषकं भगवतः नाम जपामि - किमर्थं भयं भवेयम् ? ||१||
ਬੇਧੀਅਲੇ ਗੋਪਾਲ ਗੁੋਸਾਈ ॥
बेधीअले गोपाल गुोसाई ॥मम मनः विश्वेश्वरस्य प्रेम्णा विद्धं भवति।
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿਆ ਸਰਬੇ ਠਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
मेरा प्रभु रविआ सरबे ठाई ॥१॥ रहाउ ॥मम ईश्वरः सर्वत्र सर्वव्यापी अस्ति। ||१||विराम||
ਮਾਨੈ ਹਾਟੁ ਮਾਨੈ ਪਾਟੁ ਮਾਨੈ ਹੈ ਪਾਸਾਰੀ ॥
मानै हाटु मानै पाटु मानै है पासारी ॥मनः दुकानं मनः नगरम्, मनः दुकानदारः।
ਮਾਨੈ ਬਾਸੈ ਨਾਨਾ ਭੇਦੀ ਭਰਮਤੁ ਹੈ ਸੰਸਾਰੀ ॥੨॥
मानै बासै नाना भेदी भरमतु है संसारी ॥२॥मनः नानारूपं वसति, सर्वं जगत् भ्रमति। ||२||
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਏਹੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਦੁਬਿਧਾ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੀ ॥
गुर कै सबदि एहु मनु राता दुबिधा सहजि समाणी ॥इदं मनः गुरुशब्दवचनेन ओतप्रोतं भवति, द्वैतं च सहजतया अतिक्रान्तं भवति।