बिलावल, पंचम मेहलः १.
न विस्मरस्व भृत्यं भगवन् ।
आलिंगने मां निकटं कुरु, हे देव, मम प्रभुः, गुरुः च; मम आदिमं प्रेम त्वयि मन्यस्व जगत्पते | ||१||विराम||
पापिनां शुद्धिः तव स्वाभाविकः मार्गः परमेश्वर; कृपया मम दोषान् हृदये मा स्थापयतु।
त्वं मम प्राणः प्राणाश्वासः भगवन् मे धनं शान्तिः च; करुणा मे भव, अहंकारस्य पर्दां दहतु। ||१||
जलं विना मत्स्याः कथं जीवन्ति ? क्षीरं विना शिशुः कथं जीवति ?
सेवकः नानकः भगवतः चरणकमलस्य तृष्णां करोति; भगवतः गुरुदर्शनस्य धन्यं दर्शनं दृष्ट्वा शान्तिसारं प्राप्नोति। ||२||७||१२३||
बिलावल, पंचम मेहलः १.
अत्रात्र च सुखम् ।
सिद्धगुरुः सम्यक्, सर्वथा मां तारितवान्; परमेश्वरः मयि दयालुः अभवत्। ||१||विराम||
प्रभुः मम प्रियः मम मनः शरीरं च व्याप्तः व्याप्तः च अस्ति; मम सर्वाणि दुःखानि दुःखानि च निवर्तन्ते।
आकाशशान्तिं शान्तिं च आनन्दं च भगवतः गौरवपूर्णं स्तुतिं गायामि; मम शत्रवः प्रतिद्वन्द्विनः च सर्वथा नष्टाः। ||१||
ईश्वरः मम गुणदोषान् न विचारितवान्; स्वस्य दयायाः कृते सः मां स्वस्य कृतवान्।
अतुलनीयं माहात्म्यं स्थावरस्य अक्षयस्य च भगवतः; नानकः भगवतः विजयं घोषयति। ||२||८||१२४||
बिलावल, पंचम मेहलः १.
ईश्वरभयं विना, भक्तिपूजां च विना कथं कोऽपि जगत्-सागरं पारं कर्तुं शक्नोति।
अनुग्रहं कुरु पापिनां त्राणकृपा; त्वयि श्रद्धा मम भगवन् गुरो च रक्ष । ||१||विराम||
मर्त्यः ध्याने भगवन्तं न स्मरति; अहङ्कारमत्तः परिभ्रमति; सः श्वः इव भ्रष्टाचारे लीनः अस्ति।
सर्वथा वञ्चितः तस्य जीवनं स्खलितं भवति; पापं कृत्वा, सः निमज्जति। ||१||
अहं तव अभयारण्यम् आगतः, दुःखनाशक; हे प्राइमल अमल भगवन्, पवित्रसङ्गमे साधसंगते त्वां निवसतु।
सुन्दरकेशपते, दुःखनाशक, पापनाशक, नानक जी, तव दर्शनस्य भगवन्तं दर्शनं प्रेक्षमाणः। ||२||९||१२५||
राग बिलावल, पंचम मेहल, धो-पढ़ाय, नवम घर : १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
सः एव अस्मान् स्वयम् एव विलीयते।
यदा अहं तव अभयारण्यम् आगतः तदा मम पापं विलुप्तम् अभवत् । ||१||विराम||
अहंकारगर्वादिचिन्तानित्यागं कृत्वा पवित्रसन्तानाम् अभयारण्यम् अन्विषम्।
जपं ध्यानं तव नाम प्रिये मम शरीरात् रोगः निर्मूलितः भवति। ||१||
सर्वथा मूर्खा अविचारा अपि दयालुना अविचारिताः ।
कथयति नानकः, मया सिद्धगुरुः मिलितः; मम आगमनं गमनं च समाप्तम्। ||२||१||१२६||
बिलावल, पंचम मेहलः १.
तव नाम श्रुत्वा अहं जीवामि।
यदा सिद्धगुरुः प्रसन्नः अभवत् तदा मम आशाः पूर्णाः अभवन्। ||१||विराम||
वेदना गता, मम मनः सान्त्वितम्; आनन्दस्य सङ्गीतं मां मोहयति।
मम प्रियेश्वरस्य साक्षात्कारस्य आकांक्षा मयि प्रवहति। क्षणमात्रमपि तेन विना जीवितुं न शक्नोमि । ||१||